Φυσικά και ο κίνδυνος εκφασισμού των κοινωνιών είναι διεθνής. Όμως ας ξεκινήσουμε από τα του οίκου μας. Ας μην το ανεχτούμε και αυτό.
Του Γιώργου Βουδικλάρη
Όταν διάβασα την ανακοίνωση συμφωνικής ορχήστρας του Ζάγκρεμπ πως αφαιρεί έργα του Τσαϊκόφσκι από το ρεπερτόριό της, θέλησα απλώς να γελάσω: το κράτος που κηρύχθηκε ανεξάρτητο από τη ναζιστική Γερμανία και την Ιταλία του Μουσολίνι, και στο οποίο κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο έλαβαν χώρα σφαγές περίπου μισού εκατομμυρίου Σέρβων, Εβραίων και Ρομά, έδρα του διαβόητου στρατοπέδου συγκέντρωσης του Γιασένοβατς, απαγόρευσε τα έργα του (ουκρανικής καταγωγής από τη μεριά του πατέρα του) Τσαϊκόφσκι, για να υποστηρίξει την Ουκρανία! History is a bitch. Φήμες που θέλουν τον μεγάλο αυτόχειρα συνθέτη να σηκώνεται όρθιος μέσα στον τάφο του και να κοπανάει το κεφάλι του στην ταφόπλακα μέχρι να πεθάνει εκ νέου, ελέγχονται ως ανακριβείς. Όταν όμως ακολούθησαν τα λοιπά αίσχη, μου κόπηκε κάθε διάθεση για γέλια.
