Του Δημήτρη Θωμάκου*
Μένουμε σπίτι με τον κορωνοϊό. Τίποτα άλλο δεν ακούμε. Βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από ειδήσεις και ειδικούς που βγαίνουν συνεχώς στα κανάλια της τηλεόρασης, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μας ενημερώνουν. Παρέα βέβαια με την ενημέρωση πηγαίνει και ο φόβος. Πόσοι άνθρωποι νόσησαν, πόσοι άνθρωποι πέθαναν, πόσοι βρίσκονται στις ΜΕΘ. Η ζωή των ανθρώπων έχει γίνει ανυπόφορη. Ποιος το περίμενε ότι όταν οι ιμπεριαλιστές βομβάρδιζαν το Ιράκ και τη Γιουγκοσλαβία, εμείς οι ασφαλείς σε καθημερινή βάση καθόμασταν στους καναπέδες μας και στη θαλπωρή μας κοιτώντας άπραγοι αυτά τα δεινά, που συνέβαιναν στους συνανθρώπους μας, βλέποντας τηλεόραση. Ποιος το περίμενε όμως ότι κάποια στιγμή θα έρχονταν και η δική μας η σειρά, να ζούμε με το φόβο του κορωνοϊού αντί των βομβαρδισμών.
