Του Γρηγόρη Τσαρδανίδη
H 29η Ιουνίου αποτελεί μια από τις κορυφώσεις, ίσως την πιο μνημονευόμενη, του πρώτου κύκλου αγώνων μετά την επιβολή της βιοπολιτικής του Μνημονίου στην Ελλάδα. Τη μέρα αυτή, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι από ένα ευρύ κοινωνικό και πολιτικό φάσμα, έχοντας ως αιχμή την αντίθεση στην υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου, βρέθηκαν στο κέντρο της πόλης και της χώρας προκειμένου να αποκλείσουν το κοινοβούλιο και να αποτρέψουν την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, του βασικού πακέτου μέτρων του πρώτου Μνημονίου. Η άγρια και μεγάλης κλίμακας καταστολή εκείνης της μέρας, εκτός από την επιδίωξη να εμφυσήσει το φόβο στους αντιστεκόμενους –οι περισσότεροι από τους οποίους κατέβαιναν πρώτη φόρα στο δρόμο–, συμβόλοποιούσε με τον πιο (τηλεοπτικά) εμφανή τρόπο το πέρασμα σε μια νέα εποχή για τον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό και την ταξική πάλη στο εσωτερικό του.
H 29η Ιουνίου αποτελεί μια από τις κορυφώσεις, ίσως την πιο μνημονευόμενη, του πρώτου κύκλου αγώνων μετά την επιβολή της βιοπολιτικής του Μνημονίου στην Ελλάδα. Τη μέρα αυτή, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι από ένα ευρύ κοινωνικό και πολιτικό φάσμα, έχοντας ως αιχμή την αντίθεση στην υποβάθμιση του βιοτικού τους επιπέδου, βρέθηκαν στο κέντρο της πόλης και της χώρας προκειμένου να αποκλείσουν το κοινοβούλιο και να αποτρέψουν την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής, του βασικού πακέτου μέτρων του πρώτου Μνημονίου. Η άγρια και μεγάλης κλίμακας καταστολή εκείνης της μέρας, εκτός από την επιδίωξη να εμφυσήσει το φόβο στους αντιστεκόμενους –οι περισσότεροι από τους οποίους κατέβαιναν πρώτη φόρα στο δρόμο–, συμβόλοποιούσε με τον πιο (τηλεοπτικά) εμφανή τρόπο το πέρασμα σε μια νέα εποχή για τον ελληνικό κοινωνικό σχηματισμό και την ταξική πάλη στο εσωτερικό του.

