Δρόμος Ανοιχτός - Πρωτοβουλία για την συγκρότηση πατριωτικού - δημοκρατικού μετώπου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τάσος Βαρούνης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Ψάχνοντας τη βία στους νέους με αφορμή του 14χρονου Μάκη

Του Τάσου Βαρούνη

Η βία είναι παντού, παράγεται διαρκώς σε μεγάλες ποσότητες και ποικιλία μορφών. Ας τεθεί αυτό καταρχήν κι ας είναι κοινοτοπία. Γιατί αλλιώς θα ψάχνουμε δικαίως και αδίκως τους θύτες και τα θύματα, μην μπορώντας να συλλάβουμε μήτε τους πρώτους, μήτε κυρίως το μέγεθος του διακυβεύματος. Η εποχή ανήκει σαφώς στους «νταήδες». Αυτοί δίνουν τον τόνο και το μέτρο. Η ισχύς, η δύναμη, ο ανταγωνισμός αποτελούν το περιβάλλον και τις αξίες του. Κι έτσι μεγαλώνουν παιδιά, μαθαίνοντας και κυρίως ζώντας αυτούς τους «κοινωνικούς νόμους». Κι αν το μυαλό πάει στη «συμμορία», μάλλον το αυθεντικό και πρωτότυπο θα έπρεπε να μας απασχολούν. Η αστυνομία, αυτή η θεάρεστη λειτουργία που έρχεται να προστατέψει τους –δίχως εδώ εισαγωγικά– βίαιους νόμους της Πολιτείας που με απίστευτους πια ρυθμούς και ένταση περιθωριοποιούν, απορρίπτουν, γεμίζουν αδιέξοδα μια γενιά ακόμα. Όσο πιο μεγάλα τα λόγια για τη «νεολαία μας», τόσο πιο δυνατό το χτύπημα, κι αυτή η υποκρισία δεν κρύβεται. Καμιά κουβέντα λοιπόν για «ακραία γεγονότα» πριν μιλήσει κανείς για το πώς ζουν, πώς αισθάνονται, σε τι ελπίζουν οι νέοι άνθρωποι το 2022. Θα αρκούσε να σκεφτεί κανείς τι έχει γνωρίσει ως ζωή ένα 14χρονο παιδί στη χώρα μας, μετρώντας τις «καταστάσεις» από το 2008.

Του Τάσου Βαρούνη

Σε κάθε αντιπαράθεση, ο εχθρός πρέπει να βαφτεί με τα πιο μελανά χρώματα, να στιγματιστεί και να χρεωθεί τα μύρια όσα, έτσι ώστε η επίθεση να μοιάζει όχι μόνο επιβεβλημένη αλλά και δίκαιη. Οι εξουσίες επιθυμούν πάντα τη διατήρηση, αν όχι της συναίνεσης, τουλάχιστον της νομιμοποίησης κάθε ενέργειας τους μέσα στις δικές τους δυνάμεις, στο δικό τους πόλο. Για την ακρίβεια, έτσι προκύπτουν –καλύτερα μορφοποιούνται– οι πόλοι και είναι γι’ αυτό που η Πολιτική θα συνεχίζει να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο, ενόσω θα εμφανίζονται ολοένα και πιο σκληρές, πιο πολεμικές εκδοχές της. Αυτό ισχύει τόσο στα εσωτερικά μέτωπα –χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η κατασκευή του «εθνολαϊκισμού» ή του «αντισυστημισμού» που καταγγέλλονται σε κάθε παγκόσμιο φόρουμ ως ύψιστοι κίνδυνοι για την κοινωνική ευημερία– όσο και στο πεδίο των διεθνών αντιπαραθέσεων. Οι σύμμαχοι θα τραβιούνται στο κάθε φορά «εξ ονόματος», είτε στριμωγμένοι και με μισή καρδιά, είτε στην πρώτη γραμμή, κατασκευάζοντας τα ανάλογα συνθήματα και κουνώντας τις σημαίες τους. Μάλιστα η ταυτότητα του κάθε φορά «εμείς» έχει πάντα την αναγκαία ρευστότητα έτσι ώστε να χωράει και να αποκλείει αναλόγως. Σχηματικά λοιπόν: κάποιος πρέπει να είσαι, κάτι να υπερασπίζεσαι και κάποιον κακό να πολεμάς.

Μόλις τρεις βδομάδες μας χωρίζουν από τις εκλογές της 26ης Μαΐου και η αντιπαράθεση θα φουντώσει με όλους τους τρόπους. Επιδίωξη όλων των παικτών είναι να «φτιαχτεί κλίμα» ώστε να αυξηθούν οφέλη ή να αποφευχθούν απώλειες, να διασωθούν σχήματα, να πλασαριστούν πρόσωπα, να εκβιαστούν ή αλληλοεκβιαστούν εκφραστές συμφερόντων. Αν και οι εκλογές είναι ευρωπαϊκές και αυτοδιοικητικές, έχουν εντούτοις το χαρακτήρα «προκρίματος». Θα καταγράψουν υπαρκτούς συσχετισμούς, και ταυτόχρονα θα κρίνουν το ποιος, αλλά και πώς, θα πρωταγωνιστήσει το επόμενο διάστημα, αφού σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα σχετικά με τον πρώτο και τον δεύτερο μοιάζει να είναι κλειδωμένο στις κεντρικές αναμετρήσεις.

Των Τάσου Βαρούνη και Γιώργου Παπαϊωάννου

Η διαμάχη των δύο κομμάτων, απαιτεί να ανέβουν έστω και τεχνητά οι τόνοι. Με σκοπό τον εγκλωβισμό και τη συσπείρωση μέρους του εκλογικού σώματος. Θα ζήσουμε λοιπόν έναν «πόλεμο». Αυτός θα αφορά τον συσχετισμό ανάμεσα στους δύο φορείς, τη δυνατότητα ή όχι να κυβερνήσει η Ν.Δ., τους όρους υπό τους οποίους θα πολιτευτεί ο ΣΥΡΙΖΑ μετά τις εκλογές. Στόχος του Μητσοτάκη, η αυτοδυναμία. Στόχος του Τσίπρα, η φθορά του να είναι τέτοια που να επιτρέπει γρήγορη επανάκαμψη στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό. Άρα, δεν τίθεται θέμα ποιος θα είναι πρώτος και ποιος δεύτερος. Αυτό κανένα γραφείο στοιχημάτων δεν το παίζει.

Για τις πρόσφατες μαθητικές κινητοποιήσεις

Οι μαθητές του Λυκείου Γλαύκης στην Ξάνθη ανάρτησαν πανό με το εξής μήνυμα: «Μπορεί κάποιοι από εμάς λένε ότι είναι Πομάκοι, Τούρκοι, Τσιγγάνοι αλλά όλοι μας αγαπάμε την πατρίδα μας».

Των Γιώργου Παπαϊωάννου, Τάσου Βαρούνη

Οι καταλήψεις σχολείων και αποχές από τα μαθήματα που έγιναν την Πέμπτη, κυριάρχησαν στη δημόσια συζήτηση αυτές τις μέρες, ενώ ο απόηχός τους δεν έχει τελειώσει ακόμα.

Κυβέρνηση, αντιπολίτευση και ΜΜΕ χρησιμοποιούν κατά βούληση το όλο θέμα για να προωθήσουν τις δικές τους σκοπιμότητες. Εκείνο που απουσιάζει παντελώς είναι μια ερμηνεία: Γιατί κινητοποιήθηκε μια μερίδα μαθητών, αρκετά μεγάλη ειδικά στη Μακεδονία;

Είναι καταγεγραμμένο με κάθε τρόπο, ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών σε όλη τη χώρα αντιτίθεται στη συμφωνία των Πρεσπών. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση προχωρά γοργά στην εφαρμογή της, η οποία μάλιστα επηρεάζει το γενικότερο πολιτικό σκηνικό. Αυτό είναι ένα μείζον θέμα δημοκρατίας που κανείς δεν θέτει. Δεν το θέτουν φυσικά ούτε όσοι στηλίτευσαν το πανό περί «δημοκρατίας που ξεπουλά τη Μακεδονία». Επιλεκτικές ευαισθησίες…

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΕΜΒΛΗΜΑ ΜΑΣ

FACEBOOK

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 7 ΗΜΕΡΩΝ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 30 ΗΜΕΡΩΝ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ - ΘΕΜΑΤΑ

Σελίδες