Την Πέμπτη 19 Απριλίου 2018, παρουσιάστηκε η έκθεση του ΟΟΣΑ
με τίτλο «Εκπαίδευση για ένα Λαμπρό Μέλλον στην Ελλάδα» στο Υπουργείο Παιδείας
(αίθουσα Γαλάτεια Σαράντη).
Από ένα μέρος των ΜΜΕ προβλήθηκε ιδιαίτερα ότι στην Έκθεση
του ο ΟΟΣΑ, ο φιλεύσπλαχνος αυτός οργανισμός, αγωνιά για την «αυξανόμενη εξάρτηση
της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης από τους
«Ένα μήλο λαχταριστό απ' έξω
μα σάπιο στην καρδιά:
Ω, πόσο όμορφη στην όψη φαντάζει
η απάτη!»
(Σαίξπηρ, «Ο έμπορος της Βενετίας»)
αναπληρωτές, γεγονός
που προκαλεί προβλήματα στο εκπαιδευτικό σύστημα».
Βεβαίως, οι «εμπειρογνώμονες» του ΟΟΣΑ ξεχνάνε να μας πουν
ότι με τις παρεμβάσεις που έχουν προτείνει και έχουν υλοποιηθεί τα προηγούμενα
χρόνια (συγχωνεύσεις σχολείων, αυξημένος αριθμός μαθητών ανά τμήμα, αύξηση
ωραρίου εκπαιδευτικών, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, κατάργηση και
αποψίλωση υποστηρικτικών εκπαιδευτικών δομών, κόψιμο μαθημάτων και μείωση ωρών
ωρολογίου προγράμματος, κατάργηση του μειωμένου ωραρίου στα εργαστήρια φυσικών
επιστημών και πληροφορικής, ξεχείλωμα ειδικοτήτων, συμπίεση τμημάτων ΕΠΑΛ,
μείωση γεννήσεων λόγω των μνημονιακών μέτρων, μισθός πρωτοδιόριστου μόνιμου στα
600 ευρώ και άλλα πολλά) είναι πολύ πιθανόν, ιδιαίτερα στη δευτεροβάθμια γενική
εκπαίδευση, τα κενά σε 1-2 χρόνια να μην ξεπερνούν τις μερικές εκατοντάδες όταν
μέσα στην οκταετία από τα Γυμνάσια, Λύκεια και ΕΠΑΛ έχουν συνταξιοδοτηθεί
περίπου 20.000 καθηγητές ενώ με τις παρεμβάσεις του Υπουργείου Παιδείας την
περίοδο 2011 - 2017 χάθηκαν από το εκπαιδευτικό τοπίο τουλάχιστον 10.000
επιπλέον οργανικές θέσεις!
