Το πρωτάθλημα άρχισε, τα σχολεία άνοιξαν, η ΔΕΘ τελείωσε. Η σέντρα της νέας σεζόν έγινε και οι ομάδες είναι λογικό να είναι στην αρχή μουδιασμένες. Ολες; Φυσικά όχι όλες. Η ομάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι σε φουλ φόρμα έτοιμη να πετύχει στην χώρα όσα πέτυχε τα προηγούμενα δυο χρόνια κι ακόμη περισσότερα, απέναντι σε ένα βασικό διεκδικητή που ακόμη αναζητεί αγωνιστική ταυτότητα.
Του Γιώργου Αποστόλου
Αν όμως το καλοσκεφτείς η πολιτική μας ζωή μοιάζει περισσότερο με το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, τα ελληνικά φυσικά, παρά με μια πολιτική ζωή που αφορά κοινωνίες και πολίτες.
Μια μεγάλη μερίδα του κόσμου ψηφίζει οπαδικά, ανεξάρτητα πόσο την κακοποιούν οι εκλεκτοί της. Ψηφίζει μόνο για να μη νικήσει ο αντίπαλος, να μην έχουν καζούρα την άλλη μέρα στα αληθινά και ψηφιακά καφενεία. Για πολλούς επίσης, οι αρχηγοί των κομμάτων διαφέρουν ελάχιστα από τους προπονητές των ομάδων, έχουν η δεν έχουν γερό πάγκο κι όχι στελέχη και έχουν η δεν έχουν καλό σύστημα κι όχι καλή πολιτική.
