Του Κωνσταντίνου Χαλκιαδάκη
Ας είμαστε ειλικρινείς. Το τελευταίο διάστημα το πεδίο του ενδιαφέροντος έχει επικεντρωθεί στην Κρήτη. Βέβαια, γι’ αυτό φροντίζει μία συγκεκριμένη μειονότητα. Μία εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον άγραφο αλλά χιλιοειπωμένο «κανόνα» για τις δύο εκ διαμέτρου αντίθετες περιπτώσεις κατοίκων της μεγαλονήσου: τους υπέροχους ανθρώπους και εκείνους που ουδεμία σχέση έχουν με αυτή την κατηγορία.
Αναμφίβολα δεν χρειαζόταν να φτάσουμε στο «σήμερα» για να διαπιστώσει κάποιος πως η Κρήτη είναι ο τόπος που η Ευρώπη διασταυρώνεται με την Ανατολή. Εκτός αν κάποιος έπεσε από τα σύννεφα. Τουλάχιστον, θα περίμενε κανείς πως το 2025 οι πρακτικές του 1950 και πρακτικές που κατοικούσαν… δυτικά του Πέκος, θα έπρεπε να έχει μπει δια παντός στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.
