Του Διονύση Ελευθεράτου
Με μεγάλη συχνότητα εμφανίζονται κατά τα τελευταία χρόνια – και στην Ελλάδα και διεθνώς – αφορμές για να συζητάμε περί της ακροδεξιάς και της ανόδου της. Οι κάλπες παρέχουν αρκετές από αυτές τις αφορμές – το ίδιο έκαναν και προ ολίγων ημερών, λόγω εκλογικών αναμετρήσεων στην Ιβηρική Χερσόνησο.
Στην Ισπανία, στις τοπικές εκλογές της Αραγονίας, το ακροδεξιό Vox ανήλθε στο 18% (περίπου συν 6,5%). Στις προεδρικές εκλογές της Πορτογαλίας φάνηκε ότι η ακροδεξιά μπορεί να δείχνει απειλητικά τα δόντια της, ακόμη κι όταν ηττάται. Οξύμωρο; Όχι και τόσο… Μπορεί ο ακροδεξιός Αντρέ Βεντούρα να συγκέντρωσε κάτι λιγότερο από το μισό ποσοστό που έλαβε ο κεντροαριστερός Αντόνιο Ζοζέ Σεγκούρο, αλλά αυτό το «33% έναντι 68%», όσο και αν αποτελεί καθαρή ήττα του πρώτου, δεν παύει να «χτυπάει» ένα ακόμη «καμπανάκι». Το ένα τρίτο των ψηφοφόρων επέλεξε τον Βεντούρα, στη χώρα εκείνη που για διάφορους λόγους – ιστορικούς και πολιτικούς – έχει καταγραφεί ως η λιγότερο δεκτική στις ακροδεξιές ιδέες, σε όλη την Ευρώπη.
.jpg)
