Του Γιώργου Κουτούβελα
Στην “πολιτική ζωή” δεν χρειάζεται να πείσεις με αυτά που λες παρά μόνο να δείχνεις πως τα πιστεύεις όσο φαιδρά και αν είναι. Από εκεί και πέρα τα ηθικά εμπόδια αμβλύνονται, γίνονται αντικείμενα υποκειμενικών αφηγήσεων που ενίοτε καταλήγουν να συνοδεύονται από απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς όπως, “αναχρονιστικός”, “οπισθοδρομικός” και άλλα παρόμοια σε οτιδήποτε αντιπαραβάλλεται απέναντι στον υλικό και πνευματικό οχετό που προάγεται από τις εφαρμοσμένες πρακτικές της συστημικής κανονικότητας.
