"Ειδικότερα η τηλεοπτική απεικόνιση της φρικιαστικής υπόθεσης του βιασμού ενός παιδιού από παρουσιάστριες και παρουσιαστές σε ρόλο ηθικών σταυροφόρων προάγει τη λαγνεία του αίματος, της βίας και του τρόμου μέσα από τα τρισδιάστατα γραφικά, δραματοποίηση με αχρείαστες λεπτομέρειες, πομπώδης μουσικές επενδύσεις, γενικεύσεις και κινηματογραφικές περιγραφές του βιασμού προς τέρψιν και ικανοποίηση του αδημονούντος για σπέρμα και αίμα, κοινού και μάλιστα με όρους ψυχαγωγίας: παρουσιαστής, δημοσιογράφος στο star ονόματι Πέτρος Κουσουλός έφτασε στο σημείο να περιγράψει τον κόλπο του παιδιού μετά τους βιασμούς ενώ άλλος δημοσιογράφος στον antena ονόματι Γιώργος Λιάγκας περιέγραφε έναν βιασμό που τον έβλεπε σε ζωντανή σύνδεση στο κινητό του."
Του Κώστα Λουλουδάκη (Ιουλιανός)
Γενικά, η γνώμη της μάζας τις περισσότερες διαμορφώνεται από τις προσλαμβάνουσες που έχει αποκτήσει από την τηλεόραση και τις «κραυγές» των σόσιαλ μίντια σε τέτοιο βαθµό που συχνά δεν πιστεύει αυτό που βλέπει μπροστά της αλλά την κατασκευής της κοινωνικής πραγματικότητας που επιλέγουν τα μίντια. Η μιντιακή απεικόνιση χρησιμοποιείται ως φορέας ιδεολογικού ελέγχου: χειραγωγεί αντιλήψεις, διαμορφώνει τα θέματα που θα σκέπτονται οι άνθρωποι. Δηλαδή έχουμε μια κατασκευή της λογικής που δεν συνεισφέρει καθόλου στον πλουραλισμό των απόψεων, αναπτύσσει την προκατάληψη, αποπροσανατολίζει την αυτόνομη κρίση, δημιουργεί ένα αλλοτριωμένο κοινό και λειτουργεί ως μηχανισμός απόσβεσης κοινωνικοπολιτικών αντιδράσεων!
