Της Ειρήνης Τσαλουχίδη *
Οι εικόνες που διακινούνται στα social media από δεκάδες τουριστικούς προορισμούς της χώρας (Σαντορίνη, Κρήτη, Ρόδο, Χαλκιδική, Πάρο κ.ά.), με τις απ’ άκρη ως άκρη κατειλημμένες παραλίες, που θυμίζουν περισσότερο εκθέσεις επίπλων, αποτελούν την πιο απτή ίσως απεικόνιση της χρεωκοπίας στην οποία οδηγείται το διαβόητο «ελληνικό καλοκαίρι».
Το νομικό πλαίσιο για τη διαχείριση και εκμετάλλευση των παραλιών είναι εν πολλοίς σαφές: οι παραλίες είναι δημόσιες και κοινόχρηστες, ιδιωτικές παραλίες δεν νοούνται, οι παραχωρήσεις δικαιωμάτων απλής χρήσης (π.χ. για τοποθέτηση ομπρελοκαθισμάτων ή λειτουργία εποχικής καντίνας) γίνονται έναντι ανταλλάγματος από τις αρμόδιες Κτηματικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Οικονομικών και τους Δήμους, δεν επιτρέπεται να καταλαμβάνεται περισσότερο του 50% της έκτασης της παραλίας, πρέπει να καταλείπονται δίοδοι για το κοινό ανά κάποια μέτρα, μπορούν να παραχωρούνται το ανώτατο μέχρι 500 τ.μ. σε μία επιχείρηση κ.ά. (αναλυτικά εδώ). Η παράβαση των παραπάνω συνεπάγεται κανονικά υψηλά πρόστιμα, ανάκληση αδειών και σφράγιση επιχειρήσεων, ποινικές διώξεις.
