Του Χρήστου Κωστόπουλου *
Η συμπλήρωση δύο χρόνων διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη αποτελεί ευκαιρία για μια κριτική ανασκόπηση των πεπραγμένων της κυβέρνησης σε ένα από τα πεδία όπου έχει υπάρξει πλέον ενεργή, προκαλώντας ποικίλες συζητήσεις και αντιδράσεις, αυτό της επικοινωνίας και των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Τα παρόν άρθρο επικεντρώνεται αρχικά στις επικοινωνιακές επιλογές της κυβέρνησης, χρησιμοποιώντας το θεωρητικό πλαίσιο της πλαισίωσης (framing) για να ερευνήσει τα κύρια πλαίσια διαλόγου (frames) που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση για να διαχειριστεί τη δημόσια εικόνα της. Στη συνέχεια αναλύονται οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν στο πεδίο των ΜΜΕ από την κυβέρνηση, οι οποίες αποτελούν τομή στο ελληνικό μιντιακό σύστημα και προκαλούν προβληματισμό για την επιτέλεση του ρόλου του στο πλαίσιο της αστικής δημοκρατίας, καθώς προκαλούν συνθήκες απόλυτης επικράτησης του κυβερνητικού λόγου στη δημόσια σφαίρα. Σαφώς, η ελληνική δημοσιογραφία παρουσίαζε παθογένειες και τα προηγούμενα χρόνια, ωστόσο το επιχείρημα αυτού του άρθρου είναι ότι οι πολιτικές της παρούσας κυβέρνησης έχουν οδηγήσει σε μια επικίνδυνη διολίσθηση των κυρίαρχων ΜΜΕ και σε περαιτέρω σμίκρυνση των ορίων του «ανεκτού» δημόσιου διαλόγου.
