Του Νίκου Νικήσιανη *
Η πρωθυπουργική εξαγγελία για ανάθεση της αποκατάστασης των καμένων δασών σε ιδιώτες «αναδόχους» φαίνεται ότι ήταν παραπάνω από ώριμη. Ελάχιστες ημέρες μετά την έκδοση της σχετικής Υπουργικής Απόφασης που προσδιόριζε τους όρους ανάθεσης για τους υποψήφιους «Αναδόχους», η Eren Ελλάς, μια εταιρία που δραστηριοποιείται στην εκμετάλλευση αιολικών πάρκων και φωτοβολταϊκών σταθμών, ορίστηκε «Ανάδοχος Αποκατάστασης» τμήματος των καμένων εκτάσεων της Βόρειας Εύβοιας. Παράλληλα, ένα άλλο τμήμα «ανατέθηκε» στη ΔΕΗ Α.Ε.
Τι σημαίνει αυτό: η Eren Ελλάς δεσμεύεται να διαθέσει 922.000 ευρώ για να κάνει τη μελέτη και την υλοποίηση έργων προστασίας του εδάφους από τη διάβρωση. Δηλαδή, η Eren δεν πήρε κάποια εργολαβία με αμοιβή, όπως βιαστικά ανέφεραν ορισμένοι στην αρχή, δίνοντας πάσα στην εταιρία να υπερασπίσει τον εαυτό της από τη θέση του αδικημένου. Ο ρόλος του δημοσίου περιορίζεται στην έγκριση της μελέτης από το αρμόδιο Δασαρχείο και την παραλαβή του τελικού έργου. Η χορηγία και η άμεση υλοποίηση των έργων -χωρίς τους «περιορισμούς» και τις «καθυστερήσεις» της κρατικής «γραφειοκρατίας»- προκάλεσε φυσικά ενθουσιασμό στους φίλους της κυβέρνησης και της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Πόσο όμως πραγματικά χρήσιμη, και πόσο ανιδιοτελής είναι μια τέτοια προσφορά;
