Της Ευαγγελίας Τυμπλαλέξη
Όταν αυτοκτονούν δεκαπεντάχρονα, η Κοινωνία όχι απλώς νοσεί αλλά έχει εντελώς χρεοκοπήσει και το διακύβευμα είναι πως δεν το κατανοεί…
Ο εκφοβισμός είναι πρωτίστως ψυχαναγκαστικός και δευτερευόντως φυσικός.
Έχοντας διδάξει τη Γαλλική Γλώσσα σε παιδιά και εφήβους επί 24 συναπτά έτη, ήμουν πάντα σε επαφή μαζί τους και προσπαθούσα να αφουγκραστώ όλα όσα δεν λένε, διότι όσα λένε συνήθως είναι επικάλυμμα ήσσονος σημασίας. Και αυτό δεν διδάσκεται στον κάθε εκπαιδευτικό-δάσκαλο-αρωγό. Όσα εγχειρίδια Παιδαγωγικής και να μελετήσει κάποιος, αν δεν διέπεται απ’ την ανησυχία της βαθιάς ενσυναίσθησης για την τραγικότητα του Ανθρώπου, δεν θα μπορέσει ποτέ να εμβαθύνει στα άδυτα της κάθε «μοναχικής διαφορετικότητας».
