Δρόμος Ανοιχτός - Πρωτοβουλία για την συγκρότηση πατριωτικού - δημοκρατικού μετώπου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ομάδα του Analyst. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Εξαιρετικά ακραία γεγονότα, όπως το πρόσφατο, συνέβαιναν και θα συμβαίνουν. Κάποιοι σπεύδουν να τα αποδώσουν στην κλιματική αλλαγή, εκφοβίζοντας τον πληθυσμό με την απειλή πως θα γίνονται όλο και πιο έντονα. Ίσως αγνοούν ότι κλιματική αλλαγή, που όπως λένε «είναι εδώ», πράγματι «ήταν εδώ» σε όλα τα 4.5 δισεκατομμύρια χρόνια ιστορίας της Γης. Ή ίσως ψάχνουν για αποδιοπομπαίους τράγους—και, ως γνωστόν, οι προσφορότεροι είναι η κλιματική κρίση και ο Πούτιν. Όσοι μιλούν για κλιματική κρίση δεν υπηρετούν την επιστημονική αλήθεια και δεοντολογία—αφού η κλιματική κρίση δεν είναι φυσικό γεγονός (και ως τέτοιο, αντικείμενο της επιστήμης), αλλά πολιτικό. Ούτε υπηρετούν το κοινωνικό και το εθνικό συμφέρον. Ούτε προτείνουν κάτι που θα βοηθούσε τους πάσχοντες, ή την προστασία της χώρας απέναντι στα ακραία φαινόμενα. Αντικειμενικά, εν αγνοία τους ή ηθελημένα, τις υπηρεσίες τους τις προσφέρουν στα συμφέροντα που προωθούν τη διεθνή πολιτική ατζέντα της κλιματικής κρίσης.

Άποψη

Του Δημήτρη Κουτσογιάννη

(Ομότιμου Καθηγητή ΕΜΠ, Σχολή Πολιτικών Μηχανικών)

Τα δίκτυα ομβρίων τα σχεδιάζουμε για περίοδο επαναφοράς 5 ως 10 χρόνια. Αυτό σημαίνει πως στην πολύ ευνοϊκή (και όχι πολύ συχνή) περίπτωση που, εκεί που μένουμε, υπάρχει δίκτυο ομβρίων άρτια συντηρούμενο (με τακτικό καθαρισμό φρεατίων κτλ.) θα βλέπουμε τον δρόμο μπροστά στο σπίτι μας να πλημμυρίζει κάθε 5 με 10 χρόνια κατά μέσο όρο.

Τις διευθετήσεις των αστικών ρεμάτων τις σχεδιάζουμε για περίοδο επαναφοράς 50 χρόνια. Αν τώρα σκεφτούμε πρόχειρα ότι στην Ελλάδα υπάρχουν πάνω από 500 οικισμοί με ρέματα ευάλωτα σε πλημμύρες, κι ακόμη κι αν είναι σωστά διευθετημένα, αυτό σημαίνει πως κατά μέσο όρο θα έχουμε κάθε χρόνο τουλάχιστον 10 περιπτώσεις υπερχειλίσεων και πλημμυρικών καταστροφών στη χώρα. Και κάθε διετία θα καταγράφουμε ένα ακραίο γεγονός χιλιετίας κάπου στην Ελλάδα.

Η ακριβής εύρεση και ο επί πλέον φόρος στα γιγαντιαία υπερκέρδη των ενεργειακών εταιριών, είναι υποχρέωση της εκάστοτε κυβέρνησης – προκειμένου να διατηρηθεί η εμπιστοσύνη των Πολιτών τόσο στο φορολογικό σύστημα, όσο και στο πολιτικό. Διαφορετικά θα υπάρξουν μεγάλες κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις – όταν οι Πολίτες καταλάβουν το μέγεθος της απάτης εις βάρος τους. Αρκεί εδώ να δει κανείς πως τα κέρδη μόνο της Motor Oil ήταν τριπλάσια το πρώτο τρίμηνο του 2022, για να καταλάβει πως η Ελλάδα δεν διαφέρει από τη Γερμανία, όσον αφορά τα υπερκέρδη του ενεργειακού κλάδου – με τα οποία τροφοδοτείται ο πληθωρισμός που αποτελεί τον πιο άδικο φόρο και απομυζώνται όλοι οι Έλληνες.

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Σύμφωνα με μία νέα μελέτη του Δικτύου Φορολογικής Δικαιοσύνης (Tax Justice Network, πηγή), τα υπερκέρδη του γερμανικού ενεργειακού τομέα, αυτά δηλαδή που είναι επί πλέον των κανονικών κερδών των συγκεκριμένων επιχειρήσεων, υπολογίζονται στα περίπου 113 δις € το 2022 – τα οποία αντιστοιχούν στο ¼ του προϋπολογισμού της χώρας. Εάν εδώ υποθέσει κανείς πως στην Ελλάδα θα είναι αντίστοιχα, τότε σε έναν προϋπολογισμό της τάξης των 55 δις € (πηγή), θα πλησίαζαν τα 14 δις € – σε ένα αδιανόητο προφανώς ποσόν.

Η παραγωγή αιολικής ενέργειας στη μεγαλύτερη αγορά ηλεκτρισμού της Ευρώπης, στη Γερμανία, κορυφώθηκε τα μεσάνυχτα της Δευτέρας στα 8.242 μεγαβάτ και μειώθηκε στα 2.000 μεγαβάτ την Τρίτη – λόγω έλλειψης ανέμων! Η έλλειψη αυτή σημαίνει πως θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί περισσότερο φυσικό αέριο – όπου όμως, επειδή οι τιμές του φυσικού αερίου είναι τώρα στην Ευρώπη περίπου 49 $ ανά εκ. Btu, δηλαδή σχεδόν 8 φορές υψηλότερες από τις ΗΠΑ, καταλαβαίνει κανείς πού οδηγείται η ήπειρος μας. Με οκταπλάσιες τιμές είναι δυνατόν να ανταγωνισθεί η ευρωπαϊκή οικονομία την Αμερικανική ή όλες τις άλλες χώρες που προμηθεύονται φυσικό αέριο κατά πολύ φθηνότερα από τη Ρωσία; Πόσο μάλλον όταν την ίδια στιγμή οι τιμές του πετρελαίου είναι επίσης στα ύψη, μεταξύ άλλων λόγω της κατάρρευσης της ισοτιμίας του ευρώ; Μόνο ένας ανόητος θα μπορούσε να ισχυρισθεί πως θα επιλυθεί το πρόβλημα με τις πανάκριβές ανανεώσιμες πηγές, όταν αφαιρέσει τις επιδοτήσεις τους – ενώ κανένας δεν γνωρίζει πώς θα γίνει και πόσο θα κοστίσει η ανακύκλωση τους, όταν περάσει η εικοσαετία της χρήσης τους.

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Ανάλυση

Εισαγωγικά, έχουν υποστεί οι άνθρωποι μία τόσο μεγάλη «πλύση εγκεφάλου», ώστε να περιμένουν θαύματα από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, από τις ΑΠΕ – το ότι δηλαδή είναι σε θέση να καλύψουν τις ανάγκες της οικονομίας και των νοικοκυριών από μόνες τους, παρέχοντας φθηνή ενέργεια.

Στα πλαίσια αυτά, οι Πολίτες στις χώρες με μεγάλη ηλιοφάνεια ή με ισχυρούς ανέμους, πιστεύουν πως μπορούν να απεξαρτηθούν εντελώς από τα ορυκτά καύσιμα, με τη χρήση ανεμογεννητριών και φωτοβολταϊκών – έχοντας πεισθεί πως ο πράσινος μύθος είναι αληθινός (ανάλυση). Στα πλαίσια αυτά τα εξής, με πηγή ένα πρόσφατο αμερικανικό άρθρο:

Οι άνθρωποι με τις μάσκες στους δρόμους και με το φόβο του ιού αποστασιοποιήθηκαν – περιόρισαν τις κοινωνικές τους δραστηριότητες, συμμορφώθηκαν με τα εμβόλια, με το πρώτο, με το δεύτερο και με το ενισχυτικό, έκαναν τα πάντα σωστά αλλά, παρόλα αυτά, πολλοί κόλλησαν. Ως εκ τούτου είναι αδύνατον να υποτιμηθούν οι συνέπειες για έναν μεγάλο αριθμό τους – ο οποίος εμπιστεύθηκε τους ειδικούς, οι ειδικοί έκαναν λάθος και οι άνθρωποι αναγκαστικά αναρωτώνται τι θα ακολουθήσει και ποιον μπορούν να εμπιστευθούν. Προφανώς κανένας μας δεν θα ήθελε να ζήσει σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από μία μαζική απώλεια της εμπιστοσύνης, για όλα όσα τόσες γενιές εργάστηκαν τόσο σκληρά και για τόσον καιρό, έως ότου οικοδομηθούν. Εν τούτοις, έχουμε δυστυχώς φτάσει σε αυτό το σημείο – ειδικά εμείς οι Έλληνες που δεν έχουμε χάσει την εμπιστοσύνη μας μόνο από τη διαχείριση της πανδημίας αλλά, κυρίως, από τα μνημόνια της καταστροφής που βιώνουμε τα τελευταία δώδεκα χρόνια, χωρίς σταματημό. Στα πλαίσια αυτά, είναι πολύ δύσκολο να προβλέψει κανείς τι θα συμβεί στο μέλλον και πώς θα συμπεριφερθούν οι άνθρωποι, καθώς επίσης οι κοινωνίες τους – πολύ περισσότερο όταν αντιληφθούν πως η δημοκρατία έχει μετατραπεί με τη βοήθεια της πανδημίας σε μία δεσποτική αστυνομοκρατία φασιστικού τύπου, με κοινοβουλευτικό περίβλημα.

Άποψη

Αυτό που διαπιστώνεται γενικότερα σε πολλές κοινωνίες, είναι μία βαθιά και επικίνδυνη απώλεια εμπιστοσύνης – όχι μόνο στις δυτικές κυβερνήσεις που έχουν πλέον συντονισθεί μεταξύ τους αλλά σε όλα, συμπεριλαμβανομένης της τεχνολογίας, των ΜΜΕ, των ειδικών κοκ. Παράλληλα γίνεται αισθητή μία κλιμακούμενη πολιτισμική αντίληψη, σύμφωνα με την οποία η αλήθεια δεν είναι πια προσβάσιμη σε όλους εμάς τους απλούς ανθρώπους – δεν τη μαθαίνουμε ποτέ.

Μεταξύ των αποφοίτων της «Σχολής νέων ηγετών» του K. Schwab, του «ελίτ εργοστασίου καλλωπισμού», υπάρχουν πολλοί γνωστοί πολιτικοί – όπως ο πρώην πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας T. Blair, η Γερμανίδα καγκελάριος Merkel, ο πρόεδρος της Γαλλίας Macron, η πρωθυπουργός της Ν. Ζηλανδίας J. Ardern και ο κυβερνήτης της Καλιφόρνια G. Newsom. Τα δύο κοινά χαρακτηριστικά όλων αυτών, με εξαίρεση τον T. Blair που επικεντρώθηκε στον αμερικανικής έμπνευσης «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», είναι (α) οι έντονες νεοφιλελεύθερες τάσεις τους και (β) η δρακόντεια προσέγγιση τους στην πανδημία του κορωνοϊού. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι πάντως πως ο ιδρυτής της Microsoft, ο B. Gates, είναι επίσης απόφοιτος της σχολής του Schwab, της τάξης του 2003 – θυμίζοντας πως μέσω του ιδρύματος του «Bill & Melinda Gates», παρά το ότι δεν έχει καθόλου ιατρική εκπαίδευση, υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής των εμβολίων Covid-19. Επίσης ο Bezos της Amazon – ο οποίος έχει θησαυρίσει με την πανδημία.

Ανάλυση

Βιώνουμε την εποχή που ο πλανήτης έχει κατακλυσθεί από μία σειρά πολύπλοκων προβλημάτων, χωρίς δυστυχώς να διαθέτει μία ικανή πολιτική ηγεσία, η οποία είναι απαραίτητη για την επίλυση τους – αφού είναι ξεκάθαρο πως οι κυβερνήσεις υστερούν σε μεγάλο βαθμό παντού. Εύλογα τώρα αναρωτιέται κανείς, εάν η έλλειψη ικανών πολιτικών σε παγκόσμιο επίπεδο είναι μία απλή σύμπτωση – ή εάν πρόκειται για κάτι προσχεδιασμένο.

Ο όγκος της παγκόσμιας αγοράς για τα εμβόλια ήταν περίπου 33 δις $ το 2019 – ενώ ελέγχεται σε ποσοστό 90% από τις εξής τέσσερις μόλις φαρμακευτικές εταιρίες: GKK, Pfizer, Merck, Sanofi. Ειδικά η παγκόσμια αγορά εμβολιασμού κατά της γρίπης ήταν 4,5 δις $ το 2019 – ενώ αναμένεται να αυξηθεί στα 7,6 δις $ το 2027. Όπως καταλαβαίνει λοιπόν κανείς, οι αναμενόμενες πωλήσεις μόνο των εμβολίων Covid 19 για το 2021, ύψους 67 δις $ κατά την αμερικανική εταιρία αναλύσεων Morningstar, είναι ένα τεράστιο μέγεθος – ενώ πρόκειται για μία αγορά που θα μπορούσε να αυξηθεί σε φοβερό βαθμό, με μηδέν ρίσκο, εάν έχει αποτέλεσμα η ολοκληρωτική πολιτική που επιβάλλεται. Εάν δηλαδή καταφέρουν τα κράτη να καταστήσουν άμεσα ή έμμεσα υποχρεωτικό τον εμβολιασμό, δεσμευόμενα τα ίδια με ποσότητες εμβολίων και πληρώνοντας με τα χρήματα των φορολογουμένων τους – οι οποίοι θα νομίζουν πως είναι δωρεάν. Για σύγκριση, η βιομηχανία εξοπλισμών είχε πωλήσεις 166 δις $ το 2019 – γεγονός που σημαίνει πως ο νέος κλάδος αποτελεί ένα πραγματικό Eldorado, υποσχόμενος τεράστιους τζίρους και κέρδη.

Του Βασίλη Βιλιάρδου

Εισαγωγικά, εξαιτίας της διαπλοκής των συμφερόντων μεταξύ του κράτους και της οικονομίας που παρατηρήθηκε στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του 1^ου παγκοσμίου πολέμου, ο Λένιν διέκρινε την ουσία του Stamocap, του κρατικού μονοπωλιακού καπιταλισμού δηλαδή (State Monopoly Capitalism), στην πλήρη συγχώνευση της μονοπωλιακής εξουσίας της οικονομίας με την κυβέρνηση – με στόχο το σχηματισμό ενός αμοιβαία εξαρτώμενου, ενοποιημένου συμπλέγματος εξουσίας (στη δημοσίευση του από το 1917 με τον τίτλο «State and Revolution»).

Το ότι τώρα το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο κυριαρχεί απόλυτα στο ανεπτυγμένο καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα, ενώ προωθεί το οικονομικό μονοπώλιο, καθώς επίσης τις πολιτικές και στρατιωτικές διαδικασίες επέκτασης, είναι γνωστό πάνω από εκατό χρόνια – με αφετηρία το βιβλίο του J. Hobson από το 1902, με τον τίτλο «Ο ιμπεριαλισμός». Η δε επιρροή του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου στην πραγματική οικονομία, επιτεύχθηκε αρχικά μέσα των τραπεζών και των ασφαλιστικών εταιριών – ενώ, μετά το 2^ο παγκόσμιο πόλεμο, η επιρροή αυτή συμπληρώθηκε από τις επενδυτικές εταιρείες, καθώς επίσης από τις εταιρείες διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων που κυριαρχούν σήμερα στις χρηματιστηριακές αγορές.

Εάν ο στόχος είναι η δημόσια υγεία, τότε γιατί οι κυβερνήσεις στηρίζουν την κερδοσκοπία των φαρμακευτικών; Γιατί, ενώ τις επιδοτούν με χρήματα των φορολογουμένων, όπως η γερμανική κυβέρνηση την BioNTech με 375 εκ. €, δεν τις υποχρεώνουν στη συνέχεια να εκδίδουν υποχρεωτικές πατέντες, έτσι ώστε να εμβολιάζονται όσο το δυνατόν περισσότεροι άνθρωποι με φθηνές τιμές; Ορισμένοι βέβαια θεωρούν πως τα εμβόλια είναι δωρεάν, επειδή δεν τα πληρώνουν – κάτι που δεν ισχύει, αφού πληρώνονται αδρά από το δημόσιο, οπότε από τους ίδιους με τους φόρους τους. Σε κάθε περίπτωση, τέτοιες «ασυνέπειες» κλονίζουν την εμπιστοσύνη των ανθρώπων, όσον αφορά τον τρόπο λειτουργίας των κυβερνήσεων – αφού, εάν επηρεάζονται από το φαρμακευτικό λόμπι σε ορισμένες ευαίσθητες πτυχές, γιατί όχι και σε άλλες;

Επικαιρότητα

Το 2020 οι κυβερνήσεις παγκοσμίως επένδυσαν 88,3 δις € σε εμβόλια για την πανδημία (πηγή) – ένα ποσόν που αντιστοιχούσε στο 9% των πωλήσεων φαρμακευτικών προϊόντων σε ολόκληρο τον πλανήτη. Εν προκειμένω, μόνο η Pfizer είχε κέρδη 10,4 δις $ μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2021 (πηγή) – ενώ η BioNTech περί τα 4 δις € την ίδια χρονική περίοδο, με ποσοστό καθαρού κέρδους 52,8% (ανάλυση – με κριτήριο το 2^ο τρίμηνο όπου, σε 5,3 δις € τζίρο είχε καθαρό κέρδος 2,8 δις €).

Της ομάδας του Analyst

Μετά την Οικολογία, το παγκόσμιο περιβάλλον δηλαδή, τα πλεονάσματα και ελλείμματα στα εμπορικά ισοζύγια αποτελούν το δεύτερο μεγαλύτερο πρόβλημα του πλανήτη – ενώ το σημαντικότερο ίσως της Ευρωζώνης. Στον πίνακα που ακολουθεί, φαίνονται οι μεγαλύτερες πλεονασματικές και ελλειμματικές χώρες διεθνώς το 2016, σε απόλυτα νούμερα (δις $):

«Οι τρεις νόμοι του D. Deutsch:
(α) τα προβλήματα είναι αναπόφευκτα
(β) τα προβλήματα είναι επιλύσιμα – οτιδήποτε δεν απαγορεύεται από τους νόμους της φύσης είναι εφικτό, δεδομένης της σωστής γνώσης και
(γ) οι λύσεις δημιουργούν νέα προβλήματα επιλύσιμα με τη σειρά τους»

Σε επίπεδο Ευρωζώνης, τα εμπορικά πλεονάσματα το 2016 ήταν συνολικά 440 δις €, εκ των οποίων τα 256 δις € αφορούσαν τη Γερμανία – ενώ τα ελλείμματα ήταν 136 δις €, όπου η Γαλλία είχε τα υψηλότερα (-64 δις €). Εν τούτοις, έως το 2011 το εμπορικό ισοζύγιο των χωρών της νομισματικής ήταν ισοσκελισμένο – δηλαδή, το σύνολο των ελλειμμάτων και πλεονασμάτων ήταν ίσο με το μηδέν, οπότε εξήγαγαν όσα εισήγαγαν χωρίς να ζουν εις βάρος των άλλων περιοχών του πλανήτη.

Έκτοτε ορισμένες ελλειμματικές χώρες μείωσαν τα ελλείμματα τους ή παρήγαγαν πλεονάσματα – όπως η Ιταλία, η οποία από -40 δις € το 2010 κατόρθωσε να έχει +57 δις € το 2016. Ο τρόπος όμως που τα κατάφεραν ήταν κυρίως ο περιορισμός των εισαγωγών τους λόγω της βαθιάς κρίσης, της υψηλής ανεργίας, καθώς επίσης της πτώσης των εισοδημάτων – επομένως φτωχοποιούμενες και εις βάρος του ΑΕΠ τους.

Άποψη

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΕΜΒΛΗΜΑ ΜΑΣ

FACEBOOK

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 7 ΗΜΕΡΩΝ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 30 ΗΜΕΡΩΝ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ - ΘΕΜΑΤΑ

Σελίδες