Της Αγγελικής Παπαζάνη
Είναι απορίας άξιον το γιατί η διαχείριση της πανδημίας που είναι πλέον κοινώς αποδεκτό ότι υπήρξε εγκληματική δεν είναι μέρος της προεκλογικής ατζέντας των αντιπολιτευτικών κομμάτων. Οι 36.000 νεκροί (από / με / χωρίς τον αόρατο εισβολέα) και μία υπερβάλλουσα (από κάθε αίτιο) θνησιμότητα θα ανέμενε κανείς ότι θα αποτελούσαν «βούτυρο» στο ψωμί των κυβερνητικών αντιπάλων, που θα έσπευδαν (υπό κανονικές συνθήκες) να στηλιτεύσουν τα κακώς κείμενα ,συνδέοντάς τα και με την αποδυνάμωση του συστήματος υγείας και με την πρόσφατη ψήφιση του νομοσχεδίου για το «νέο ΕΣΥ».
