Του Παύλου Μεθενίτη
Ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, κύριος Κωστής Χατζηδάκης, πιστεύω πως είναι μια αδικημένη, μια παραγνωρισμένη μεγαλοφυΐα. Δεν είναι ένα παιδί του γαλάζιου κομματικού σωλήνα, όπως έχει κατηγορηθεί πολλάκις από τους επικριτές του, δεν είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει δουλέψει πραγματικά ούτε μια ώρα στη ζωή του, καθώς από φοιτητοπατέρας της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και αρχινεολαίος της ΟΝΝΕΔ εκτοξεύτηκε στην ευρωβουλευτική καρέκλα, απ’ όπου αναπήδησε στη βουλευτική πολυθρόνα, δεν είναι μια νεοφιλελεύθερη μπουλντόζα που κονιορτοποιεί τις τελευταίες δομές κοινωνικού κράτους, των εργατικών δικαιωμάτων και του δημοσίου τομέα, όχι, δεν είναι τίποτα από όλα αυτά, είναι κάτι άλλο, κάτι πολύ παραπάνω.
