Δρόμος Ανοιχτός - Πρωτοβουλία για την συγκρότηση πατριωτικού - δημοκρατικού μετώπου

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος Ρήγας. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Όλοι όσοι περίμεναν ειδήσεις από την επίσκεψη Νετανιάχου στην Ουάσιγκτον δεν απογοητεύθηκαν καθώς ήταν γνωστό πως αυτή θα ήταν η ώρα της αλήθειας για τον απρόβλεπτο νέο ένοικο του Λευκού Οίκου. Οι δηλώσεις που έγιναν προκάλεσαν σοκ και δέος εξαιτίας της υπερβολής και της ευθύτητας τους. Αν μη τι άλλο η κανονικοποίηση της εθνοκάθαρσης δεν είναι μικρό πράγμα. Αλλά η πιο σημαντική πλευρά αυτών των δηλώσεων βρίσκεται αλλού και συγκεκριμένα στην ταπείνωση και των εξευτελισμό όλων των συμμάχων των ΗΠΑ πλην Ισραήλ οι οποίοι αντιμετωπίζονται ως Βασσάλοι ενός Αυτοκράτορα βγαλμένου από την εποχή της φεουδαρχίας.

Του Γιώργου Ρήγα

Ο Ντόναλντ Τραμπ από τη στιγμή της εκλογής του και κυρίως μετά την ορκωμοσία έχει επιδοθεί σε απίστευτες αναθεωρητικές δηλώσεις και ενέργειες που εν πολλοίς στρέφονται εναντίον αυτών που θεωρούνται παραδοσιακοί εταίροι των ΗΠΑ. Αρχικά είδαμε απίστευτες αναφορές για τον Παναμά, το Μεξικό, τον Καναδά και την Ευρώπη μέσω Δανίας-Γροιλανδίας. Μετά την ανάληψη των καθηκόντων του περιμέναμε να δούμε τι από αυτά ήταν ρητορικές ακροβασίες και τι πραγματικές πολίτικές προθέσεις. Ο απρόβλεπτος πλανητάρχης φρόντισε να κάνει επίδειξη δύναμης εναντίον του Μεξικό και του Καναδά. Και αν για το Μεξικό οι ρατσιστική του προσέγγιση ήταν γνωστή, ελάχιστοι θα μπορούσαν να κάνουν εικόνα τον πρόεδρο των ΗΠΑ να εκβιάζει και να ταπεινώνει τον Καναδά ουσιαστικά μόνο και μόνο στη βάση μιας προσωπικής απέχθειας για τον πρωθυπουργό του.

Αν κοιτάξει κανείς ψυχρά την κατάσταση μετά το πέρας 14 μηνών από την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου διαπιστώνει πως το Ισραήλ έχει νικήσει. Παρά το διεθνές ένταλμα σύλληψης εναντίον του, ο Νετανιάχου παραμένει πρωθυπουργός και βγάζει διαγγέλματα νίκης από την κορυφή του όρους Ερμών στη Συρία. Την ίδια στιγμή Χεζμπολλάχ, Χαμάς, Ιράν, Συρία είδαν σημαντικές απώλειες και τις ηγεσίες τους να αποκεφαλίζονται. Και όμως μέσα σε αυτή την κατάσταση ο λαός της Γάζας, και παρά το γεγονός ότι έχει δεχθεί την πιο σφοδρή επίθεση και καταστροφή από το Ισραήλ επιμένει να μη σηκώνει λευκή σημαία και να μη σύρεται σε άνευ όρων παράδοση. Δίχως άλλο το «παράξενο» αυτό φαινόμενο χρήζει περισσότερης προσοχής και έρευνας.

Του Γιώργου Ρήγα

Ο συγγραφέας Norman Filkenstein που έχει μελετήσει όσο λίγοι την ιστορία της περιοχής γενικά και της Γάζας ειδικά είχε αναφερθεί στον Γιάχια Σινουάρ λίγο πριν το θάνατο του και λίγο μετά τη δολοφονία του Νασράλα στο Λίβανο. Ο Filkenstein, που έτρεφε μεγάλο σεβασμό για την ηγέτη της Χεζμπολλάχ, αξιολόγησε πολύ αυστηρά το Σινουάρ στη βάση ότι ο τελευταίος είχε περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στις ισραηλινές φυλακές ή στον αποκλεισμένο θύλακα της Γάζας και επομένως δεν ήξερε καλά τον κόσμο. Σε αυτό το πλαίσιο, τον θεωρούσε μη ικανό να αντιληφθεί τις λεπτές ισορροπίες της γεωπολιτικής. Με άλλα λόγια, εμμέσως πλην σαφώς τον κατέκρινε για τη σύλληψη και την εκτέλεση του σχεδίου που άλλαξε ριζικά τη Μέση Ανατολή. Εκ των υστέρων, και βλέποντας την τακτική επικράτηση του Ισραήλ στα διάφορα μέτωπα, ο Filkenstein φαίνεται να δικαιώνεται στην κρίση του. Και λέω φαίνεται γιατί ξεχνάμε μια εξαιρετικά βασική παράμετρο.

Την περασμένη βδομάδα γράφαμε πως η μη αποτροπή του Ισραήλ οδηγούσε στην αποθράσυνση του Τελ Αβίβ και άνοιγε το δρόμο για τη δολοφονία του Γενικού Γραμματέα της Χεζμπολάχ Σάγιεντ Χασάν Νασράλλα. Πριν λίγες ώρες ανακοινώθηκε επίσημα πως ο χαρισματικός σιίτης κληρικός είναι νεκρός. Ανεξάρτητα του τι κατάφερε όλα αυτά τα χρόνια στο τιμόνι της Χεζμπολάχ ή του τι θα ακολουθήσει, πρέπει να γίνει κατανοητό πως ο θάνατος του είναι πρωτίστως αποτέλεσμα της μη αποτροπής της δολοφονικής παράνοιας του Ισραήλ. Παράλληλα πρέπει να τονιστεί πως η αδυναμία επίτευξης αποτροπής δεν οφείλεται αποκλειστικά στην αδυναμία και διστακτικότητα των αντιπάλων του Ισραήλ αλλά και στην αναποτελεσματικότητά συλλογικών δρώντων στη Δύση.

Του Γιώργου Ρήγα

Ο Σάγιεντ Χασάν Νασράλλα ήρθε στο προσκήνιο το 1992 μετά τη δολοφονία, πάλι από το Ισραήλ, του Αμπάς Μουσάουι. Στα 32 χρόνια της ηγεσίας του το «Κόμμα του Θεού» γνώρισε σημαντική μεγέθυνση και εξέλιξη. Η Χεζμπολλάχ πιστώθηκε σε μεγάλο βαθμό την αποχώρηση των Ισραηλινών από το Νότιο Λίβανο το 2000 ενώ το 2006 επιβίωσε ενός σκληρού πολέμου με την αίγλη του οιονεί νικητή. Το γόητρο της Χεζμπολλάχ επλήγη μετά την ευθεία ανάμιξη της στο συριακό εμφύλιο το 2011 και για αυτό είδαμε κάποιους πανηγυρισμούς για το θάνατο του Νασράλλα στο Ίντλιμπ. Μετά τη σχετική αποκλιμάκωση στα μέτωπα της Συρίας, η Χεζμπολλάχ ανακατεύθυνε την προσοχή της στο μέτωπο με το Ισραήλ και εστίασε στην προετοιμασία για την αναπόφευκτη αλλά μη προκαθορισμένη χρονικά σύγκρουση με το Τελ Αβίβ.

Για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ η μετάβαση Κασσελάκη στη Δυτική Όχθη ούτε αναπάντεχη ήταν, όπως ούτε και αθώα. Για τον απλούστατο λόγο ότι μια τέτοια επίσκεψη δεν θα μπορούσε ποτέ να γίνει δίχως άδεια από τις ισραηλινές αρχές. Το ότι αυτή η άδεια παραχωρήθηκε δεν καταδεικνύει αφέλεια από πλευράς Ισραηλινών, αλλά μάλλον ψυχρό υπολογισμό ότι το σόου Κασσελάκη στα κατεχόμενα ενόψει ευρωεκλογών δεν θα συνιστούσε απειλή για τα μακροπρόθεσμα ισραηλινά συμφέροντα.

Του Γιώργου Ρήγα

Η επίσκεψη Κασσελάκη στην Δυτική Όχθη, όπως κάθε ενέργεια στην πολιτική, δεν μπορεί να αποκοπεί από την ευρύτερη δράση εκάστου πολιτικού υποκειμένου. Ο Κασσελάκης και ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν, στην καλύτερη, μια επαμφοτερίζουσα στάση για το θέμα. Συγκεκριμένα, δεν πρέπει να ξεχνάμε τις δηλώσεις προβεβλημένων στελεχών περί του δικαιώματος στην αυτοάμυνα από το Ισραήλ, τη φωτογράφιση Αποστολάκη με τον ισραηλινό πρέσβη στη Βουλή λίγο πριν την κομβική τραγωδία που έμεινε γνωστή ως «σφαγή του αλευριού», και κυρίως το γεγονός πως όταν η άρχισε να φαίνεται η σκληρότητα της απάντησης του Ισραήλ στην επίθεση της 7^ης Οκτωβρίου, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να πάρει θέση αναρτώντας τραγούδι γενικά για τον άμαχο. Καλή κίνηση για έναν influencer αλλά μάλλον λίγη και ασαφής για αρχηγό κόμματος.

Ο κόσμος ξαφνικά ανέκτησε το ενδιαφέρον του για τα όσα τεκταίνονται στη Μέση Ανατολή. Όχι φυσικά γιατί αποφάσισε να ενδιαφερθεί για την άνευ προηγουμένου αιματοχυσία στη Γάζα, αλλά μάλλον επειδή συνέβησαν πράγματα που διατάραξαν την διαμορφωθείσα κανονικότητα και διεθνείς ισορροπίες και άρα ίσως μας άγγιξε πιο άμεσα. Ο συναγερμός φαίνεται πως έληξε, η σφαγή από την άλλη στη Γάζα συνεχίζεται αλλά τουλάχιστον σε επίπεδο γεωπολιτικής σε πραγματικό χρόνο γίναμε σοφότεροι.

Του Γιώργου Ρήγα

Για όλους όσοι παρακολουθούν την κρίση στη Γάζα μέσω πλατφόρμων κοινωνικής δικτύωσης σαν το Χ του Έλον Μασκ συνέβη το εξής σουρεαλιστικό. Τα χρονολογία των συσκευών μας γέμισαν από αναρτήσεις τύπου «Προσευχηθείτε για το Ισραήλ» «Σταθείτε δίπλα στη μόνη Δημοκρατία της Μέσης Ανατολής», «Δείτε ποιο είναι το πραγματικό πρόσωπο του Ιράν» κ.α. Σε αυτόν τον εικονικό κόσμο, που πολλοί ακόμα συγχέουν με την πραγματικότητα, υπήρχε μονάχα ένα αδηφάγο και απειλητικό Ιράν και ένα μικρό, οιονεί ανυπεράσπιστο, Ισραήλ. Ένας ενάρετος Δαυίδ που υποχρεωνόταν σε αναμέτρηση με έναν υπέρτερο και φυσικά μοχθηρό Γολιάθ. Η αναμέτρηση έπρεπε να λήξει με τη νίκη του φωτός έναντι του σκότους και γι’ αυτό τον σκοπό θα έπρεπε εμπλακεί άμεσα αυτή η απροσδιόριστη «Διεθνής του Καλού».

Στη θέα των πρωτοφανών σκηνών από την επιδρομή της Χαμάς πέρα από το διαχωριστικό φράχτη, ένα ερώτημα κυριάρχησε στη δημόσια συζήτηση. Αυτό του τι πίστευαν ότι θα πετύχουν οι Παλαιστίνιοι που σχεδίασαν και εκτέλεσαν αυτήν την επιχείρηση. Έξι μήνες και δεκάδες χιλιάδες νεκρούς μετά το ερώτημα έχει μάλλον απαντηθεί από τις εξελίξεις.

Του Γιώργου Ρήγα

Όταν ο Γιάχια Σινουάρ, ο Μοχάμεντ Ντάιφ και όσοι άλλοι αποφάσισαν να προχωρήσουν στην οργάνωση μια ευρείας επίθεσης εναντίον ισραηλινών στόχων πήραν μια σειρά από σημαντικά ρίσκα. Έξι μήνες μετά μπορούμε πλέον να δούμε τι δούλεψε, τι υποεκτιμήθηκε και τι ξεπέρασε τις προσδοκίες τους.

Το πρώτο μέλημα των ηγετών της Χαμάς ήταν να εξασφαλίσουν την μυστικότητα της επιχείρησης. Στο συγκεκριμένο κομμάτι είναι εύλογο να υποθέσουμε ότι έως και ο Σινουάρ και οι συνεργάτες τους εξεπλάγησαν με τον απόλυτο αιφνιδιασμό που πέτυχαν οι μαχητές της Χαμάς. Σε μια επιχείρηση που ανέμεναν απώλειες 80% είδαν να επιτυγχάνεται γρήγορη κατάληψη σειράς στρατιωτικών βάσεων που άνοιξε το δρόμο για την επέκταση της επιδρομής σε κιμπούτς, εποικισμούς, πόλεις και φυσικά στο υπαίθριο μουσικό φεστιβάλ.

ΤΙ ΣΥΜΒΟΛΙΖΕΙ ΤΟ ΕΜΒΛΗΜΑ ΜΑΣ

FACEBOOK

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 7 ΗΜΕΡΩΝ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΙΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ 30 ΗΜΕΡΩΝ

ΕΤΙΚΕΤΕΣ - ΘΕΜΑΤΑ

Σελίδες