Της Ξένιας Πολίτη
...δεν μας αφήνουν να πάρουμε ανάσα, κυριολεκτικά αλλά κυρίως, μεταφορικά... Χορεύουμε σε όλους τους χαβάδες μιας ενισχυμένης Πολιτικής Ορθότητας του Παραλόγου, σαν μοιραίοι μασκοφόροι, ξεπατικώνοντας κι εξασκώντας διαρκώς νέες φιγούρες τρόπου ζωής, μιας παρά φύσιν, φαιδρότητας. Η Αντι-νόηση* εδώ, ως διαστροφή της Έννοιας, της ίδιας της αλήθειας, η στρέβλωση των γεγονότων κι επομένως της πραγματικότητας, δρέπει καρπό.
Κι εξηγούμαι, γιατί αυτό, βρίθει πραγματικά διεξοδικού ενδιαφέροντος, αφού συχνότατα πλέον, ερχόμαστε αντιμέτωποι με παραφουσκωμένους κι αλαζόνες νόες, διαφόρων ιδρυμάτων που μια τελική «ιδρυματοποίησή τους», θα ήταν ίσως, η σωτήρια λύση για την ανθρωπότητα. Νόες ημιπαραφρόνων ενορχηστρώνουν αυταρχικά και δόλια λοιπόν, τον μετασχηματισμό του ανθρώπινου είδους και την ισοπέδωση της καθημερινότητάς μας· μα πόσο χαρούμενα δοσμένα!







