Του Νίκου Μαρκάτου *
Η Ουκρανία, επί μήνες στο προσκήνιο της διεθνούς ειδησεογραφίας, έχει μετατραπεί σε ένα θέατρο γεωπολιτικής υποκρισίας όπου οι «μεγάλοι παίκτες» της Δύσης εμφανίζονται ως σωτήρες, ενώ στην πραγματικότητα καλλιεργούν χάος και πόνο. Η Ρωσία, με όλα τα προβλήματα και τις επιλογές της, αντιμετωπίζεται από αιώνες εχθρικά όχι μόνο από την Ευρώπη, αλλά και από ένα σύνολο διεθνών θεσμών που λειτουργούν με διπλά μέτρα και σταθμά.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, με τα πρόσωπα των γραφειοκρατών της Ε.Ε., έχουν αποδειχτεί για άλλη μία φορά απαράδεκτοι. Για χρόνια μιλούν για ειρήνη και διεθνές δίκαιο, ενώ στην πράξη χρηματοδοτούν έναν πόλεμο με όρους που εξυπηρετούν αποκλειστικά τα δικά τους συμφέροντα. Η ίδια η Ευρώπη, ανίκανη να διαμορφώσει μια πραγματική πολιτική αυτοάμυνας, επιλέγει τον εύκολο δρόμο: κυρώσεις που πονάνε τους λαούς της και όχι τις ελίτ και ανούσιες δηλώσεις καταδίκης, τις οποίες ακολουθεί η πλήρης απραξία.
