.jpg)
Της Κατέ Καζάντη
Ισότητα απέναντι στο θάνατο; Στην αρρώστια; Όχι δα! Οσοι εκλαμβάνουν τις κοινωνίες ως κομμάτι της φύσης, οργανωτικά και ηθικά, το ξέρουν καλά: η αντιπαραγωγική, μη καπάτσα, ώστε να «αριστεύσει», φύρα, αυτή που εύκολα αντικαθίσταται, δεν αφορά τα από πάνω στρώματα.
Αν για την περιώνυμη τάξη των καλοθρεμμένων πλουσίων παραμένει ένα από τα μείζονα να μην διακόπτεται η αστική τους γαλήνη με ποταπότητες όπως η αρρώστια ή ο θάνατος των πτωχών, επί κυβερνήσεως Κυριάκου Μητσοτάκη και υπουργίας Αδωνι Γεωργιάδη, από τις εξαγγελίες στην ΔΕΘ, το πρόβλημα επιλύθηκε. Τι κι αν στις δημόσιες δομές υγείας ρημάζουν οι υποδομές; Τι κι αν περικόπτεται δραστικά το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό; Τι κι αν το πόπολο στοιβάζεται ώρες επί ωρών στα επείγοντα, τι κι αν αργοπεθαίνει σιωπηλά;
