Του Αρίστου Μιχαηλίδη
Αν ήταν αφέλεια θα είχε και μια δικαιολογία, μια εξήγηση, έστω και ψυχολογικής υφής.
Τόσοι άνθρωποι με μυαλό, με καίρια πόστα, να είναι σε θέση να γνωρίζουν την ουσία και τη ρίζα του προβλήματος κι όχι μόνο την εύκολη επιφάνεια, και να κάνουν αναλύσεις για να εξηγήσουν ότι «το ανοικτό τραύμα της διχοτόμησης της Κύπρου» θα επουλωθεί και η λύση θα έρθει μέσω της ανάπτυξης του εμπορίου και της οικοδόμησης εμπιστοσύνης μεταξύ των κοινοτήτων; Δεν γίνεται να είναι αφέλεια, κάποιο σχέδιο θα υπάρχει.
