Ισοδυναμούν οι “συμφωνίες για την ενέργεια” με γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας;
Tου Δημήτρη Ιωάννου, Οικονομολόγου
Η Ανατολική Μεσόγειος είναι ίσως η μόνη περιοχή του πλανήτη στην οποία οι ΗΠΑ του προέδρου Τραμπ μπορεί να αισθάνονται πως ασκούν κυριαρχικά την επιρροή τους χωρίς να υπάρχει ανταγωνιστής να την αμφισβητεί. Χώρες όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Αλβανία, η Ελλάδα, αλλά ακόμη και η δημοκρατική και φιλελεύθερη, πλέον, Συρία, του αναβαπτισμένου και με νέο ενδυματολογικό κώδικα ISIS και των εκλεκτών τζιχαντιστών, υποστηρίζουν την αμερικανική ηγεμονία, την οποία δεν την αμφισβητεί, άλλωστε, ούτε και ο πιό δύσκολος εταίρος της Ουάσιγκτων στην περιοχή, η Τουρκία.
Σε όλα τα υπόλοιπα μέρη του κόσμου η Κίνα, η Ρωσία, η Ινδία, τα BRICS, ο Παγκόσμιος Νότος, αλλά ακόμη και παραδοσιακοί μεν, δύστροποι δε, σύμμαχοι των ΗΠΑ, είτε δημιουργούν μικρότερα ή μεγαλύτερα προσκόμματα στην υλοποίηση των αμερικανικών στοχεύσεων είτε ανταγωνίζονται την Αμερική ευθέως στρατιωτικά, εμπορικά, και διπλωματικά, εκφράζοντας έτσι τον νέο πολυπολικό κόσμο που έχει ανατείλει.
