Της Στέλλας Σοφίας Κυβέλου *
Όταν ο Ντόναλντ Τραμπ επανέφερε τη «διεκδίκηση» της Γροιλανδίας, πολλοί έσπευσαν να τη χαρακτηρίσουν γραφικότητα ή επικοινωνιακή υπερβολή. Στην πραγματικότητα, όμως, πρόκειται για κάτι πολύ πιο σημαντικό : για τη γυμνή διατύπωση μιας στρατηγικής λογικής η οποία, έως το τέλος του 2025, έχει παγιωθεί στον πυρήνα της αμερικανικής γεωπολιτικής σκέψης.
Η Γροιλανδία δεν είναι απλώς ένα μεγάλο νησί, το μεγαλύτερο μάλιστα νησί του κόσμου. Είναι κόμβος ελέγχου της Αρκτικής, προγεφύρωμα μεταξύ Βορείου Αμερικής και Ευρώπης, κρίσιμος κρίκος στρατιωτικής επιτήρησης, ενεργειακών πόρων και μελλοντικών θαλάσσιων διαδρόμων. Με άλλα λόγια, αποτελεί θαλάσσιο και νησιωτικό χώρο υψηλής γεωπολιτικής αξίας. Αυτό ακριβώς την καθιστά εμβληματική για τη νέα εποχή. Η Γροιλανδία βρίσκεται σε υψηλά γεωγραφικά πλάτη, γεγονός που της προσδίδει πλεονέκτημα ως προς την παρακολούθηση πολικών τροχιών δορυφόρων και τη συνεχή ή συχνότερη επαφή με δορυφόρους παρατήρησης Γης, στρατιωτικούς και επιστημονικούς.
