«Παρακολουθώ την τραγωδία της δεύτερης πατρίδας μου για σχεδόν μισό αιώνα και η κατάσταση συνεχώς χειροτερεύει» ήταν το πρώτο σχόλιο που έλαβα στο e-mail από τον Θεόδωρο Καρυώτη, τον Έλληνα ακαδημαϊκό που μένει και δραστηριοποιείται εδώ και δεκαετίες στις ΗΠΑ. Είναι μια θλιβερή πλην ειλικρινής παρατήρηση για τη διπλή μαζική δολοφονική τραγωδία σε Οχάιο και Τέξας. Λίγο αργότερα όμως άκουσα στην DW τον κυβερνήτη του Τέξας
Greg Abbott να δηλώνει ότι πρόκειται για μια «αηδιαστική πράξη που δεν είναι τεξανή», για ένα "έγκλημα μίσους". «Αυτή η πράξη δεν είναι "Τέξας"» είπε. Δηλαδή, ότι τέτοιες πράξεις είναι εξαιρέσεις; Οι στατιστικές διαψεύδουν τον Τεξανό πολιτικό, καθώς η πολιτεία του θεωρείται από τις πρωταθλήτριες σε τέτοιους εγκλήματα ήδη από τη δεκαετία του 1960!

Στην αναγνώριση του Γκουαϊδό ως νόμιμου προέδρου της Βενεζουέλας από το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών υπό τον Δένδια υπάρχουν δύο στοιχεία. Ένα θετικό και ένα αρνητικό. Το θετικό είναι ότι είναι δείγμα τήρησης προεκλογικής δέσμευσης, είτε συμφωνούμε είτε όχι. Το αρνητικό είναι ότι η πολιτική Δένδια εντάσσει την Ελλάδα στην τροχιά των κρατών που στηρίζουν την ανατροπή μια εκλεγμένης κυβέρνησης.

Άραγε τι μπορούν να μας ψιθυρίσουν οι τελικοί αριθμοί της Singular Logic για τον ρόλο που έπαιξε η Συμφωνία των Πρεσπών στην εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ; Αν θεωρήσουμε ότι είναι ένα εθνικό θέμα που επηρεάζει κάπως περισσότερο τους Μακεδόνες συμπατριώτες, τότε μάλλον τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών έχουν να μας πουν περισσότερα από όσα έχουν ειπωθεί μέχρι τώρα. Η περιοχή της Μακεδονίας φαίνεται ότι ήταν η πλέον τιμωρητική εκλογική περιφέρεια για την κυβερνητική πολιτική στο Μακεδονικό.

«Αν ο ΣΥΡΙΖΑ είχε τολμήσει να κάνει λίγες περισσότερες ‘Πρέσπες’ στις σχέσεις με την εκκλησία, στην παιδεία και σε μερικά ακόμη επιτελικά θεσμικά επίδικα μάλλον κερδισμένος θα ήταν …και θα είχε αγαθοεργήσει για τη χώρα μακροπρόθεσμα» έγραψε ο καθηγητής Δημήτρης Χριστόπουλος πρόσφατα, ακυρώνοντας τον ρόλο της Συμφωνίας των Πρεσπών στην συντριπτική εκλογική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ. «Η Πρέσπα, όπως έχουμε αναφανδόν υποστηρίξει, έχει μια αυτοτελή, μη συμψηφίσιμη πολιτική αξία» προσέθεσε.

«Σε απόλυτους αριθμούς οι δυνάμεις που ενεπλάκησαν ήταν τόσες πολλές που περιόρισαν την επιθετική τους ικανότητα, τόσο διανοητικά όσο και ηλεκτρονικά. Το όλο θέμα για μας τελείωσε σε 5 με 10 λεπτά. Χτυπήσαμε πρώτοι! Κάναμε όλους τους υπολογισμούς σχετικά με τον αριθμό των πυραύλων κρουζ που διέθεταν τα πλοία τους…». Αυτό ήταν, ένας στόλος 19 πλοίων και 20.000 στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ βρέθηκαν στον πάτο της θάλασσας μέσα σε λίγα λεπτά.

Ρητορικά το «Είμαι Κύπριος» του προέδρου της Κομισιόν δείχνει την ΕΕ να συμπαρατάσσεται με την Κύπρο απέναντι στην Τουρκία. Στην πράξη όμως οι Ευρωπαίοι δεν πρόκειται να θίξουν την Τουρκία. Η ΕΕ, παρά την ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά την πολιτική της από εποχής εισβολής. O εκπρόσωπος του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ Ομέρ Τσελίκ έστειλε απειλητικό μήνυμα στον Αναστασιάδη να «θυμάται το 1974». Άραγε στην Ελλάδα και την Ευρώπη πόσοι θυμούνται την ευρωπαϊκή στάση, όταν το φθινόπωρο του 1974 βγήκε από τα χείλη του Βέλγου υπουργού Εξωτερικών και πρώην Προέδρου του Συμβουλίου της ΕΟΚ Renaat Van Elslande, το ανεκδιήγητο «κατανοούμε την εισβολή«;

Έμειναν τότε εμβρόντητοι στην ΕΟΚ από την επιβολή πραξικοπήματος στην Ελλάδα το 1967. Γι’ αυτό λοιπόν, πάγωσαν την ιστορική Συμφωνία Σύνδεσης με την Αθήνα διότι δεν γινόταν να συνεργάζονται με μια δικτατορία. Ήταν όμως ειλικρινείς; Ίσως από τις πιο εύστοχες και συμπυκνωμένες απαντήσεις έδωσε ο αρχισυντάκτης του Οικονομικού Ταχυδρόμου Γιάννης Μαρίνος: «Όχι! Κι αυτό όχι μόνο γιατί μεμονωμένα οι κυριότερες χώρες της ΕΟΚ είχαν άριστες σχέσεις -οικονομικές και άλλες- με τη Χούντα (πχ Γαλλία) αλλά και γιατί το πάγωμα δεν αφορούσε το σύνολο της Συμφωνίας αλλά τα τμήματα εκείνα που η προώθησή τους θα ήταν –κατά σύμπτωση- επωφελής για την ελληνική οικονομία. Ενώ αφέθηκε σε αδιατάρακτη λειτουργία το σκέλος που αφορούσε τα βιομηχανικά προϊόντα, πράγμα που συνέφερε, κατά σύμπτωση, τις χώρες της ΕΟΚ. Ήταν όμως αυτά συμπτωματικά; Μάλλον όχι.»

Ως «αδιόρθωτο» και «απαίσιο» περιγράφουν οι New York Times, η New York Herald και το Associated Press τον ηγέτη της Βενεζουέλας. Ο τελευταίος «απεχθάνεται τις πιο ιερές αξίες των πολιτισμένων εθνών», γράφουν τα δυτικά ΜΜΕ που υποστηρίζουν τον φιλελεύθερο «επαναστάτη», ο οποίος προσπαθεί να εξουδετερώσει τον «τύραννο». Ο τελευταίος είναι ο πλέον μισητός στον δυτικό κόσμο, το κράτος του, αν και πλούσιο σε πόρους, είναι υπερχρεωμένο, η διακυβέρνηση της χώρας διεκδικείται από έναν επαναστάτη που έχει συγκεντρώσει έναν στρατό και βαδίζει προς το Καράκας.

Και όμως, «τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όσο και η Παγκόσμια Ομοσπονδία Ποδοσφαιριστών (FIFPro) αντιλαμβάνονται τη σημασία του να ψηφίσουν όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες στις επόμενες εκλογές. Αυτή η νέα συνεργασία το αποδεικνύει αυτό. Οι παίκτες είναι πολίτες και επαγγελματίες αθλητές, αλλά πρωτίστως είναι πρότυπα«. Με αυτά τα λόγια ο πρόεδρος Ταγιάνι ανακοίνωσε την εκστρατεία του να πείσει τους απογοητευμένους Ευρωπαίους να ψηφίσουν στις εκλογές.

Στη συγκεκριμένη ευρωπαϊκή χώρα, οι δημοσκοπήσεις όλες είναι εναντίον της κυβέρνησης, με εκατοντάδες χιλιάδες να εναντιώνονται στην πολιτική της. Η εξωτερική αλλά και οικονομική πολιτική του πρωθυπουργού αποδοκιμάζεται από τον κόσμο ενώ αδιαφορεί εντελώς για την κοινή γνώμη. Στους συνεργάτες του συμπεριλαμβάνονται πρόσωπα που απειλούν φραστικά δημοσιογράφους. Με αυτά και αυτά σήμερα Σάββατο, βγαίνει ένας στρατηγός σε κανάλι που αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση και καλεί σε ανατροπή της κυβέρνησης, στηρίζοντας έναν νέο ηγέτη μη εκλεγμένο. Υπάρχει κανείς στην Ευρώπη που θα αποδεχόταν μια τέτοια υποθετική εξέλιξη για κυβέρνηση ευρωπαϊκού κράτους; Και όμως, η ΕΕ μόλις αυτό υποστήριξε στην περίπτωση της Βενεζουέλας.

Την πρώην αναπληρώτρια υπουργό και εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών κα Σία Αναγνωστοπούλου είχα γνωρίσει πριν πολλά χρόνια στο Πάντειο Πανεπιστήμιο ως φοιτητής. Δίδασκε Τουρκική Ιστορία και Νεώτερη Κυπριακή Ιστορία. Μπορώ να πω ότι στις προφορικές εξετάσεις ήταν ας πούμε… «ψαρωτική» για κάποιους εξεταζόμενους. Και ορθώς έκανε, εξετάσεις ήταν αυτές. Φοβάμαι, όμως, ότι η παλαιά ακαδημαϊκή δασκάλα πεδικλώθηκε κάπου ανάμεσα στην πραγματικότητα των διεθνών σχέσεων, στις ιδεοληψίες της και στις κομματικές σκοπιμότητες.

«O πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των καθαρμάτων» έγραφε ο Σάμιουελ Τζόνσον και μάλλον θα προκαλούσε οποιονδήποτε εκφράζεται υποστηρικτικά για την πατρίδα του. Δυστυχώς όμως, η θέση του Βρετανού διανοούμενου επαληθεύεται πολλές φορές τόσο στα πεδία των μαχών όσο και στους δύσοσμους διαδρόμους των Κοινοβουλίων. Ενόψει της αμφιλεγόμενης κοινοβουλευτικής διαδικασίας για την κύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, πρωτοκλασάτα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ υποβαθμίζουν τη φωνή των πολιτών.

«Αν δεν μπορείτε να τους πείσετε, μπερδέψτε τους» ήταν μια συνταγή που χρησιμοποιούσαν οι αντίπαλοι του προέδρου Χάρυ Τρούμαν. Τουλάχιστον αυτό πίστευε. Μετά από πολλά χρόνια, ένα 22χρονο διάσημο μοντέλο, φόρεσε ημίγυμνο ένα μπλουζάκι προσπαθώντας να πείσει τους συμπατριώτες της για τα «κάλλη» της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΟΚ, ενόψει του δημοψηφίσματος του 1975.

Η κα Μέρκελ «είναι αντιπαθής για την πολιτική της» και «θα της το δείξουμε […] δεν είναι προσωπικό το θέμα» έλεγε τότε το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Ήταν όταν την Ελλάδα επισκέφθηκε η Γερμανίδα καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ με οικοδεσπότη τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά τον Απρίλιο του 2014. Τότε ο ΣΥΡΙΖΑ είχε καταγγείλει τη συντηρητική κυβέρνηση για τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας και συγκεντρώσεων στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου. Ας δούμε τι συνέβη σήμερα, στην επίσκεψη της καγκελαρίου με οικοδεσπότη τον Αλέξη Τσίπρα.