Καμία ερώτηση για τους Λιβανέζους. Καμία για τους Παλαιστινίους.
Του Νικόλα Κοσματόπουλου *
Ναι, είμαστε υπό πολιορκία. Αλλά δεν είμαστε υπό πανικό. Eίμαστε... υπό περηφάνια. Αλλά είμαστε και «υπό αλληλεγγύη». Οι ταβέρνες μαγειρεύουν γεύματα για εκτοπισμένους - 300, 400 την ημέρα. Κουζίνες κοινωνικές παντού. Τα άδεια σπίτια -πολλά από αυτά πολυτελή διαμερίσματα αγορασμένα από Σαουδάραβες- απαλλοτριώνονται με συνοπτικές διαδικασίες από τη Χεζμπολάχ και τις συμμάχους της για τους πρόσφυγες από τον Νότο. Καταλήψεις στέγης, χωρίς χίπστερ, χωρίς πολλά πολλά. Απλά και αυτονόητα
«Κύριε καθηγητά, εσείς ζείτε την κόλαση, πείτε μας πώς νιώθουν οι Ελληνες στη Βηρυτό», η δημοσιογράφος στην άλλη άκρη του τηλεφώνου, στην άλλη μεριά της θάλασσας. «Πώς είναι οι Ελληνες;», η μόνιμη επωδός κάθε φορά από τις ελάχιστες που επικοινώνησαν ελληνικά κανάλια με τον μοναδικό «Ελληνα» καθηγητή Πολιτικής στον Λίβανο και στη Μέση Ανατολή γενικά.
