Η παγκόσμια τάξη δεν είναι το αποτέλεσμα της βούλησης των λαών, αλλά το προϊόν στρατηγικών υπολογισμών, γεωπολιτικών παζαριών και οικονομικών συμφερόντων.
Του Βασίλη Λύκου *
Κάποια στιγμή πρέπει να ειπωθεί δυνατά αυτό που όλες οι κυβερνήσεις γνωρίζουν, αλλά καμία δεν τολμά να παραδεχτεί: η παγκόσμια τάξη δεν είναι το αποτέλεσμα της βούλησης των λαών, αλλά το προϊόν στρατηγικών υπολογισμών, γεωπολιτικών παζαριών και οικονομικών συμφερόντων. Τα σύνορα χαράχθηκαν με γνώμονα την ισχύ, όχι τη συλλογική ταυτότητα. Και η κρατική εξουσία ασκείται συχνά όχι από εκλεγμένα κοινοβούλια, αλλά από think tanks, ενεργειακά καρτέλ και «στρατηγικούς εταίρους» που αλλάζουν προτεραιότητες με την ευκολία που αλλάζουν οι αγορές γραμμή.
Μέσα σε όλο αυτό το πολιτικό θέατρο, υπάρχει μόνο ένα πράγμα που φοβίζει πραγματικά τα κέντρα ισχύος: ένας λαός που αποφασίζει για το μέλλον του. Όχι τα drones. Όχι οι κυρώσεις. Όχι οι στρατιωτικές συμμαχίες. Αλλά ο ίδιος ο λαός, ως πολιτικό υποκείμενο.
