Ενώ για την εισαγωγή στα ελληνικά ΑΕΙ διεξάγονται διαγωνιστικές πανελλαδικές εξετάσεις, στα ξένα πανεπιστήμια που θα λειτουργούν εντός της ελληνικής επικράτειας, όπως είναι εύλογο και αναμενόμενο, δεν θα ισχύουν οι ίδιοι κανόνες εισαγωγής. Σύμφωνα με το Σχέδιο Νόμου η βάση εισαγωγής θα “προκύπτει από τον μικρότερο εκ των μέσων όρων των βαθμολογιών του συνόλου των εξεταζομένων ανά επιστημονικό πεδίο, πολλαπλασιαζόμενο με τον συντελεστή 0,8”. Πρόκειται για ακραία χαλάρωση των κριτηρίων που ισχύουν για τα δημόσια πανεπιστήμια στην κατεύθυνση της ευνοιοκρατίας, αφού θα εφαρμόζεται ανεξαρτήτως Τμήματος, επομένως και για Τμήματα ή Σχολές υψηλής ζήτησης.
Του Γιώργου Τζιρίτα *
Δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση το νομοσχέδιο με τίτλο “Ενίσχυση του Δημόσιου Πανεπιστημίου – Πλαίσιο δημιουργίας μη κερδοσκοπικών παραρτημάτων ξένων Πανεπιστημίων”. Τελικά, αποφεύχθηκε ο προκλητικός τίτλος “Ελεύθερο πανεπιστήμιο”. O αρχικός πάντως τίτλος δηλώνει με μεγαλύτερη σαφήνεια την ιδεολογική ταυτότητα της επιδιωκόμενης “φιλελεύθερης μεταρρύθμισης”. Πράγματι, μετά και την ανακοίνωση του Σχεδίου Νόμου, διαπιστώνουμε ότι επιχειρεί να εισαγάγει μια ριζική τομή στη μακρόχρονη παράδοση της Ανώτατης Εκπαίδευσης στη χώρα μας προς μια φιλελεύθερη κατεύθυνση. Το ελληνικό πανεπιστήμιο ιστορικά, και παρά την υποχώρηση των τελευταίων δεκαετιών, θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί μοχλός κοινωνικής κινητικότητας. Στο δίπολο ελευθερία-ισότητα, το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα διασφαλίζει ευκαιρίες και στα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα κι ενεργεί υπέρ της ισότητας προς όφελος τελικά του συνόλου της κοινωνίας συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της δημιουργικότητας. Παρά το ότι οι υφιστάμενες κοινωνικές ανισότητες περιορίζουν ήδη εκ των πραγμάτων την κοινωνική κινητικότητα, η επερχόμενη τομή παρεμβαίνει ώστε να τονώσει την ελευθερία και να οξύνει τις ανισότητες, σε βάρος της ποιότητας και υπέρ της θωράκισης προνομίων.
