Τι μένει από τη δημοκρατία αν η ψήφος δεν είναι απολύτως μυστική.
Του Δημήτρη Καλτσώνη *
Οι προτάσεις της κυβέρνησης για τη συνταγματική αναθεώρηση συνιστούν μνημείο υποκρισίας και αντιδημοκρατικού αναχρονισμού και οπισθοδρόμησης. Η κυβέρνηση έχει δείξει ότι δεν τρέφει κανένα σεβασμό στο σύνταγμα. Το ποδοπατά οποτεδήποτε την εμποδίζει στην προώθηση των άνομων συμφερόντων της ολιγαρχίας. Ετσι έπραξε με το άρθρο 16 (ιδιωτικά «πανεπιστήμια»), με το άρθρο 19 (απόρρητο των επικοινωνιών), με την ψήφιση των μνημονίων τα οποία έχουν σαρώσει κυριολεκτικά τα συνταγματικά δικαιώματα.
Τι επιδιώκει τώρα με την αναθεώρηση; Να περιορίσει ακόμη περισσότερο τη δημοκρατία, να την καταστήσει απολύτως προσχηματική. Η πρόθεσή της να εντάξει στο σύνταγμα τον λεγόμενο «χρυσό δημοσιονομικό κανόνα» το αποδεικνύει. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι το σύνταγμα θα απαγορεύει στην όποια κοινοβουλευτική πλειοψηφία να νομοθετήσει με τρόπο που θα αυξάνει τις κοινωνικές δαπάνες, που θα αμφισβητεί έστω και στοιχειωδώς τις πολιτικές που φτωχοποιούν τον λαό και ευνοούν την πλουτοκρατική ολιγαρχία. Αν βρεθεί στο μέλλον μια τέτοια πλειοψηφία, τότε οι συντηρητικές δυνάμεις στη Βουλή και τη Δικαιοσύνη θα θυμηθούν το σύνταγμα και θα υποστηρίζουν ότι δεν επιτρέπει να διαταραχτεί η λιτότητα. Μια τέτοια Βουλή, που δεν θα έχει τη στοιχειώδη αυτή δυνατότητα να νομοθετεί όπως θέλει, δεν θα είναι Βουλή, θα είναι απλούστατα κοροϊδία, φύλλο συκής της ολιγαρχίας.
.jpg)
.jpg)
