2 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ SUPERNOVA FESTIVAL

 

2 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΤΟΥ SUPERNOVA FESTIVAL

Σαν σήμερα στις 7 Οκτωβρίου 2023 τρομοκράτες της ισλαμιστικής οργάνωσης Χαμάς εισέβαλαν στο Ισραήλ από τη Λωρίδα της Γάζας και επιτέθηκαν εναντίον των συμμετεχόντων στο φεστιβάλ μουσικής "Supernova Sukkot Gathering", σκοτώνοντας 260 άτομα. Ήταν μια τρομοκρατική επίθεση. Ήταν μια τραγωδία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα καθώς συνεχίζουν να υπάρχουν όμηροι που κρατούνται από την Χαμάς και άλλες Παλαιστινιακές Οργανώσεις αλλά και γιατί η επίθεση αυτή με τα παρεπόμενά της προκάλεσε μια τραγωδία για τον Παλαιστινιακό λαό από τα ασύμμετρα αντίποινα του Ισραήλ.

Η αντίδραση του Ισραήλ στην επίθεση αυτή ήταν αναμενόμενη. Στις μέρες που ακολούθησαν γίναμε μάρτυρες των ισραηλινών αντιποίνων όχι μόνο εις βάρος της Χαμάς αλλά κυρίως εναντίων όλων ανεξαιρέτως των κατοίκων της Γάζας.

 

Αρχικά, το Ισραήλ αντέτεινε ότι η επίθεση στο φεστιβάλ ήταν τυχαία, καθώς οι επιτιθέμενοι στόχευαν στρατιωτικούς στόχους. Ωστόσο, έπειτα από εσωτερική έρευνα, διαπιστώθηκε εκ μέρους των αρμοδίων ότι η Χαμάς δεν είχε προγραμματίσει την επίθεση στο φεστιβάλ, αλλά εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να προκαλέσει μέγιστο αντίκτυπο. Αυτή η αναγνώριση οδήγησε σε αναθεώρηση της στρατηγικής ασφάλειας και της διαχείρισης κρίσεων εκ μέρους του Ισραήλ.

Η επίθεση της Χαμάς, όπως ήταν αναμενόμενο, προκάλεσε σοκ στην ισραηλινή κοινωνία και την πολιτική σκηνή. Κάποιοι αξιωματούχοι και πολίτες εξέφρασαν την ανάγκη για ενίσχυση της ασφάλειας, ενώ άλλοι τόνισαν την ανάγκη για πολιτική λύση και διάλογο με τους Παλαιστίνιους. Η διαμάχη αυτή ενίσχυσε τις εσωτερικές εντάσεις και επηρέασε τις πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ. Η αναγνώριση των λαθών και η ανάγκη για ενίσχυση της ασφάλειας, σε συνδυασμό και με την προώθηση πολιτικών λύσεων, είναι τα κρίσιμα βήματα για την αποφυγή μελλοντικών τραγωδιών και την επίτευξη διαρκούς ειρήνης στην περιοχή.

 

 

Η αξιολόγηση της αντίδρασης του Ισραήλ και της στρατιωτικής εισβολής στη Λωρίδα της Γάζας δεν μπορεί να γίνει αντικείμενο απλής κριτικής (σωστή ή λάθος ενέργεια) καθώς εμπλέκονται νομικές, ηθικές, στρατηγικές και ανθρωπιστικές διαστάσεις. Ας τα δούμε αυτά αναλυτικά:

1. Νομική διάσταση (Διεθνές Δίκαιο)

Το διεθνές δίκαιο επιτρέπει σε ένα κράτος να υπερασπίζεται τους πολίτες του σε περίπτωση επίθεσης (όπως η εισβολή της Χαμάς στο Supernova Festival).

Ωστόσο, η χρήση στρατιωτικής βίας πρέπει να είναι αναλογική και να διακρίνει άμαχους από μαχητές.

Οι αναφορές από τον ΟΗΕ και τις ανθρωπιστικές οργανώσεις δείχνουν ότι οι ισραηλινές επιχειρήσεις προκάλεσαν εκτεταμένες απώλειες αμάχων και καταστροφή υποδομών, κάτι που εγείρει ερωτήματα για την αναλογικότητα και τη διάκριση (UN Human Rights).

2. Ηθική διάσταση

Από ισραηλινής πλευράς, η εισβολή θεωρήθηκε αναγκαία για την προστασία των πολιτών από τρομοκρατικές επιθέσεις.

Από παλαιστινιακής και διεθνούς πλευράς, η κλιμάκωση των επιθέσεων και η χρήση βαρέων όπλων σε κατοικημένες περιοχές θεωρείται ανηλεής και καταστροφική για τον άμαχο πληθυσμό.

3. Στρατηγική διάσταση

Στρατηγικά, η εισβολή είχε στόχο την εξουδετέρωση των υποδομών και των μαχητικών δυνατοτήτων της Χαμάς και την ίδια την Χαμάς

Ωστόσο, οι εκτεταμένες ζημιές και οι χιλιάδες νεκροί άμαχοι συχνά ενισχύουν την εχθρική ρητορική και τις περαιτέρω συγκρούσεις, δημιουργώντας φαύλο κύκλο βίας που μπορεί να υπονομεύει μακροπρόθεσμα την ασφάλεια.

4. Ανθρωπιστική διάσταση

Τα στοιχεία δείχνουν καταστροφές υποδομών, έλλειψη νερού και τροφής, και μαζική εκτόπιση πληθυσμού, γεγονός που προκαλεί ανθρωπιστική κρίση.

Από την πλευρά της διεθνούς κοινότητας, η χρήση βίας που οδηγεί σε μαζικές ανθρωπιστικές απώλειες θεωρείται προβληματική και καταδικαστέα.

 

Η Λωρίδα της Γάζας έχει υποστεί εκτεταμένες καταστροφές από τις ισραηλινές στρατιωτικές επιχειρήσεις, με σοβαρές ανθρωπιστικές συνέπειες για τον παλαιστινιακό πληθυσμό.

Α. Ανθρώπινες Απώλειες

Περισσότεροι από 67.000 Παλαιστίνιοι έχουν χάσει τη ζωή τους από τον Οκτώβριο του 2023 έως τον Οκτώβριο του 2025, με τη συντριπτική πλειονότητα να είναι άμαχοι, μεταξύ των οποίων πολλά παιδιά

1.722 υγειονομικοί και εργαζόμενοι σε ανθρωπιστικές οργανώσεις έχουν σκοτωθεί από τις ισραηλινές επιθέσεις

459 άνθρωποι έχουν πεθάνει από την πείνα, καθώς το Ισραήλ χρησιμοποιεί τη λιμοκτονία ως όπλο πολέμου

Β. Υποδομές και Κατοικίες

193.000 κτίρια έχουν καταστραφεί ή υποστεί ζημιές, αφήνοντας δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους άστεγους

125 νοσοκομεία και άλλες υγειονομικές εγκαταστάσεις έχουν υποστεί καταστροφή, αφήνοντας τους Παλαιστίνιους χωρίς την απαραίτητη υγειονομική περίθαλψη εν μέσω πολέμου

Το 89% του δικτύου ύδρευσης και αποχέτευσης έχει υποστεί ζημιές ή καταστραφεί, με αποτέλεσμα το 96% των νοικοκυριών να αντιμετωπίζει προβλήματα υδροδότησης

Γ. Περιβαλλοντική Καταστροφή

Το 64% έως 94% της δενδροκάλυψης της Γάζας έχει αποδεκατιστεί, ενώ γεωργικές εκτάσεις και συστήματα ύδρευσης έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές, επιδεινώνοντας την ανθρωπιστική κρίση 

 

Συμπεράσματα

Νομικά και ηθικά: Η στρατιωτική αντίδραση μπορεί να δικαιολογηθεί ως αυτοάμυνα, αλλά η έκταση της βίας των Ισραηλινών και η αδυναμία προστασίας αμάχων εγείρουν σοβαρά ερωτήματα.

Στρατηγικά: Η εισβολή του Ισραήλ ενδέχεται να έχει βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα ασφαλείας, αλλά δημιουργεί κύκλο βίας και διεθνή καταδίκη.

Ανθρωπιστικά: Η κρίση στη Γάζα δείχνει ότι η στρατιωτική επέμβαση είχε καταστροφικές συνέπειες για τους άμαχους.

Η επισιτιστική κρίση στη Λωρίδα της Γάζας έχει φτάσει σε επίπεδα ανθρωπιστικής καταστροφής, με πάνω από 500.000 ανθρώπους να βρίσκονται σε κατάσταση λιμού, σύμφωνα με τον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) και την Ολοκληρωμένη Ταξινόμηση Σταδίου Ασφάλειας Τροφίμων (IPC)

Η κατάσταση στην Γάζα χαρακτηρίζεται ως "ανθρωπογενής κρίση", καθώς η λιμοκτονία χρησιμοποιείται ως εργαλείο πολέμου, παραβιάζοντας το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο 

Κύρια χαρακτηριστικά της επισιτιστικής κρίσης στην Γάζα είναι:

Τα υψηλά ποσοστά υποσιτισμού: Περισσότερο από το 39% του πληθυσμού της Γάζας αντιμετωπίζει σοβαρή επισιτιστική ανασφάλεια, με πολλούς να περνούν μέρες χωρίς τροφή

Τα αυξημένα ποσοστά υποσιτισμού σε ευάλωτες ομάδες: Περίπου το 20% των εγκύων και θηλάζουσων γυναικών, καθώς και το 25% των παιδιών, παρουσιάζουν οξύ υποσιτισμό ή βρίσκονται σε υψηλό κίνδυνο

Σύμφωνα με δηλώσεις από τους αρμοδίους του ΟΗΕ υπάρχει περιορισμένη ανθρωπιστική βοήθεια, με αποτέλεσμα να έχει απορριφθεί ή εμποδιστεί σχεδόν το 50% των αποστολών βοήθειας από τον Οκτώβριο του 2023

Όλα τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, πλην των Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν χαρακτηρίσει τη λιμοκτονία στη Γάζα ως "ανθρωπογενή κρίση", τονίζοντας ότι η λιμοκτονία ως όπλο πολέμου απαγορεύεται βάσει του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου

Οι ανθρωπιστικές οργανώσεις όπως η ActionAid και η UNRWA προειδοποιούν για την επιδείνωση της κρίσης και καλούν για άμεση διεθνή δράση και αύξηση της ανθρωπιστικής βοήθειας

Η Λωρίδα της Γάζας βρίσκεται σε κατάσταση ανθρωπιστικής καταστροφής, με την επισιτιστική κρίση να συνεχίζει να πλήττει εκατομμύρια ανθρώπους, με χιλιάδες νεκρούς, εκτοπισμένα άτομα, καταστραμμένες υποδομές και σοβαρές περιβαλλοντικές συνέπειες. Η διεθνής κοινότητα καλείται να αναλάβει δράση για την ανακούφιση των πληγέντων, για την αποκατάσταση της ειρήνης και την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στους πληγέντες.

Πηγές:

https://www.in.gr/

https://parallaximag.gr/

https://www.sigmalive.com/

https://www.panhellenicpost.com/

https://www.efsyn.gr/

https://www.aljazeera.com/

https://onlinelibrary.wiley.com/

https://www.who.int/

https://www.unicef.org/

https://www.mdmgreece.gr/

https://www.theguardian.com/

https://www.reuters.com/

https://news.rik.cy/

https://actionaid.gr/

 

ΤΟ ΞΥΠΝΗΜΑ ΤΟΥ ΦΡΟΝΙΜΟΥ

 

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΣΟΥ

Κοιμήθηκα....

Κι όταν ξύπνησα η Β. Ήπειρος ήταν Αλβανική.

Σιωπή μου είπαν.... μη μιλήσεις.... έτσι έπρεπε, να γίνει.

Κοιμήθηκα...

Κι όταν ξύπνησα η μισή Κύπρος ήταν σκλαβωμένη.

Σιωπή μου είπαν....μη μιλήσεις....κάτι έπρεπε, να θυσιαστεί...

Κοιμόμουν κι ο γείτονας μου αυτοκτόνησε.

Σιωπή! Μη μιλήσεις... είχε ψυχολογικά προβλήματα.

Κοιμόμουν κι όταν ξύπνησα το παιδί μου ήταν μίλια μακριά.

Σιωπή μου είπαν... Για το καλό του γίνεται.

Κοιμόμουν και ο φίλος μου έχασε το σπίτι του.

Σιωπή μου είπαν... Μη μιλήσεις.....ένας κακοπληρωτής ήταν....Τι τον λυπάσαι;

Κοιμήθηκα κι όταν ξύπνησα η σημαία μου είχε κατέβει, από το μπαλκόνι μου.

Σιωπή... Μη μιλάς... Μη προκαλείς.

Κοιμήθηκα και ο κολλητός μου στην Εντατική πεταμένος.

Σιωπή.... Ούτως ή άλλως θα πέθαινε.

Κοιμόμουν και παραποίησαν τα βιβλία μου, την ιστορία μου.

Σιωπή μου είπαν...στη Σμύρνη έγινε συνωστισμός.

Κοιμήθηκα κι όταν ξύπνησα δεν μπορούσα, να κυκλοφορώ Ελεύθερα, στο τόπο μου.

Σιωπή... μου είπαν.... Ρατσιστής είσαι;.... Κάνε, πως δεν καταλαβαίνεις....κοιμήσου πάλι....

Κοιμόμουν και καίγονταν ανθρώπινες ψυχές και δάση.....

Σιωπή!!! Μη τολμήσεις, να μιλήσεις.... Φταίει ο.... άνεμος.

Έβλεπα την διαφθορά και σκοτώνονταν αθώοι συνάνθρωποι μας.

Σιωπή... Μη μιλάς... Κυβερνούν οι «άριστοι» για το καλό σου.

Κοιμήθηκα και όταν ξύπνησα τίποτε δεν ήταν, όπως τα ονειρεύτηκα.

Σιωπή... Μη μιλάς... Δεν είναι καιρός για όνειρα.

 

 

Κοιμήθηκα.....κοιμήθηκα κι έχασα την αξιοπρέπεια μου,

Τα ιδανικά μου, τα πιστεύω μου, τις Αξίες μου.

Κοιμήθηκα και μου παρουσίασαν το βέλτιστο ως φαύλο...και το φαύλο, ως βέλτιστο.

Κοιμήθηκα και μου είπαν, να μη μιλώ για όλα αυτά.

Κοιμήθηκα, μα όταν, αποφασίσω, να ξυπνήσω, να ντραπώ....,

 θα αγανακτήσω και θα ουρλιάξω ....

και ποιος ξέρει και τι άλλο μπορεί να συμβεί…..

 

Οι κρυφές όψεις του φερετζέ

 

Οι κρυφές όψεις του φερετζέ

Ένα κείμενο όπου η γνωστή μαροκινή κοινωνιολόγος Φατίμα Μερνίσι συνδέει την υποχρέωση των γυναικών του αραβικού κόσμου να κυκλοφορούν καλυμμένες και «αόρατες» από τα ανδρικά βλέμματα με την ακόμη πανίσχυρη αντίληψη ότι ο δημόσιος χώρος ανήκει αποκλειστικά στους άνδρες

Γράφει η Fetima Mernissi

Σύμφωνα με την παράδοση, οι γυναίκες, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν πρέπει να χρησιμοποιούν τον δημόσιο χώρο, καθώς με τον τρόπο αυτό «εισβάλλουν» στο σύμπαν της Ουμά (της κοινότητας των πιστών του Ισλάμ). Κι όταν το κάνουν, οφείλουν να τηρούν τις καθιερωμένες εθιμοτυπικές συμπεριφορές, δηλαδή να φορούν κάλυμμα και να επιδεικνύουν την πρέπουσα σεμνότητα' με άλλα λόγια, να περπατούν με γειρτούς τους ώμους και χαμηλωμένα τα μάτια. Οι Μαροκινές φορούν το κάλυμμα μόνο όταν βγαίνουν από το σπίτι τους στο δρόμο, το χώρο δηλαδή που θεωρείται αποκλειστικά ανδρικός. Το κάλυμμα σημαίνει ότι η γυναίκα είναι παρούσα στον κόσμο των ανδρών, παραμένει ωστόσο αθέατη, αφού στην ουσία δεν έχει δικαίωμα να βρίσκεται εκεί.

Από τη στιγμή που συνοδεύονται, οι γυναίκες έχουν δικαίωμα να διεισδύσουν στο ανδρικό σύμπαν και να πραγματοποιήσουν τις παραδοσιακές τους επισκέψεις στο χαμάμ ή στον τάφο του εγχώριου αγίου. Η επίσκεψη στο χαμάμ γινόταν δύο φορές το μήνα, ενώ η επίσκεψη στον τάφο του αγίου μία ή δύο φορές το χρόνο, συνήθως την 27η ημέρα του Ραμαζανιού. Και στις δύο περιπτώσεις, ήταν υποχρεωτική η άδεια του συζύγου. Τη συνοδεία αναλάμβανε μια γυναίκα ηλικιωμένη και «ασεξουαλική», συνήθως η πεθερά.

Στην παραδοσιακή κοινωνία, μονό η ανάγκη και η φτώχεια μπορούσαν να

δικαιολογήσουν την απουσία μιας γυναίκας από την εστία της. Και παραδοσιακά, μόνον οι πόρνες ή οι γυναίκες που έχασαν το λογικό τους περπατούσαν ελεύθερες στους δρόμους. Είναι ενδεικτικό ότι, σύμφωνα με μια παλαιότερη μελέτη, ο νεαρός επαρχιώτης που φθάνει στην πόλη θεωρεί ότι κάθε γυναίκα που βρίσκεται στο δρόμο είναι σεξουαλικά διαθέσιμη. Έτσι, η παρουσία των γυναικών σε ένα χώρο που θεωρείται ανδρικός είναι ταυτόχρονα πρόκληση και ύβρις. : Καθώς όμως οι γυναίκες οφείλουν να μετακινηθούν ελεύθερα στο δρόμο προκειμένου να πάνε στο σχολείο ή στη δουλειά τους, ο εκσυγχρονισμός εκθέτει υποχρεωτικά άπειρες γυναίκες σε μια δημόσια παρενόχληση, λιγότερο ή περισσότερο συστηματική. (...)

Μια γυναίκα είναι πάντοτε παρείσακτη σε ένα χώρο που ανήκει στους άνδρες, γιατί θεωρείται εξ ορισμού αντίπαλος. Δεν έχει δικαίωμα να χρησιμοποιεί τους ανδρικούς χώρους και, όταν το τολμά, διασαλεύει την τάξη και ταράζει την πνευματική ηρεμία του άνδρα. Στην πραγματικότητα, απλώς και μόνο το ότι βρίσκεται εκεί όπου δεν έπρεπε να είναι συνιστά πράξη επιθετική. Κλονίζει την τάξη του Αλλάχ προτρέποντας τους άνδρες να υποπέσουν σε ζινά (παράνομη σεξουαλική επαφή). Έτσι, ο άνδρας διακινδυνεύει την ησυχία του, την ασφάλεια του, την εύνοια του Αλλάχ, το κοινωνικό του κύρος.

Η κατάσταση επιδεινώνεται όταν η γυναίκα δεν φορά το κάλυμμα της. Στο Μαρόκο, για μια γυναίκα που δεν είναι καλυμμένη χρησιμοποιείται η έκφραση «αριάνα», δηλαδή γυμνή. Σήμερα, οι περισσότερες γυναίκες που πηγαίνουν στο σχολείο ή εργάζονται έξω από το σπίτι δεν φορούν κάλυμμα. Τα δύο λοιπόν αυτά στοιχεία, ότι δηλαδή είναι παρείσακτες, και μάλιστα γυμνές, συνιστούν μια πράξη απροκάλυπτης επιδειξιομανίας. Σύμφωνα, επομένως, με την τρέχουσα ιδεολογία, η παρενόχληση που μας επιφυλάσσουν οι άνδρες στο δρόμο είναι η προφανής απάντηση στη «δική μας» επίθεση. Έτσι νομιμοποιούνται να ακολουθούν με τις ώρες μια γυναίκα, να την ακουμπούν όταν τους δοθεί η ευκαιρία, να της επιτίθενται λεκτικά, κι όλα αυτά με την ελπίδα ότι θα την πείσουν να πάει μέχρι το τέλος την επιδεικτική της συμπεριφορά. Κατά τη διάρκεια της αλγερινής επανάστασης, το εθνικιστικό κίνημα χρησιμοποίησε τις γυναίκες για μεταφορά μηνυμάτων και όπλων. Ένα από τα προβλήματα που αντιμετώπισε τότε το επαναστατικό αυτό κίνημα ήταν η παρενόχληση που υφίσταντο οι γυναίκες από τους «αδελφούς» τους Αλγερινούς που τις έπαιρναν για πόρνες και τις εμπόδιζαν να εκτελέσουν το έργο τους. Επεισόδια αυτού του τύπου είναι συχνά και στην παλαιστινιακή κοινωνία, όπου οι γυναίκες συμμετέχουν ενεργά στον αγώνα.

Πηγή :

(Fetima Mernissi, Sexe, idéologie, Islam,

Εκδόσεις Tierce, Παρίσι 1983, σσ. 162-7).