ΧΡΗΣΤΟΥ Θ. ΜΠΟΤΖΙΟΥ : Η Διακήρυξη των Αθηνών για τους Αρχαίους Πολιτισμούς

Μια σημαντική ελληνική πρωτοβουλία

Η Διακήρυξη των Αθηνών για τους Αρχαίους Πολιτισμούς

Του ΧΡΗΣΤΟΥ Θ. ΜΠΟΤΖΙΟΥ Πρέσβη ε.τ.

Οκτώ χώρες (Αίγυπτος, Βολιβία, Κίνα, Ελλάδα, Ιράν, Ιράκ, Ιταλία, Περού), ύστερα από διήμερες συζητήσεις που διεξήχθηκαν στο Ζάππειο Μέγαρο, υιοθέτησαν το κείμενο που φέρει την ονομασία «Διακήρυξη των Αθηνών - Athens Declaration on the establishment of the Ancient Civilizations Forum», που συνιστά ιδρυτική πράξη διεθνούς συνεργασίας με αντικείμενο τον πολιτισμό.

Στη συνάντηση παρέστησαν ως παρατηρητές η Ινδία και το Μεξικό. Η πατρότητα και η πρωτοβουλία της συνάντησης ανήκει στον υπουργό των Εξωτερικών κ. Νίκο Κοτζιά, μια ιδέα που ξεκίνησε, όπως είπε, εδώ και χρόνια και ωρίμασε τελευταίως, όταν σε σχετικές συζητήσεις με ομολόγους του διαπιστώθηκε η ένθερμη υποστήριξή τους. Οι σχετικές συζητήσεις διεξήχθησαν σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών (το Περού εκπροσώπησε ο υπουργός Πολιτισμού), τις οποίες συντόνισε ο υφυπουργός Ι. Αμανατίδης, ενώ παράλληλα πραγματοποιήθηκε και συνάντηση ακαδημαϊκών με πλέον εξειδικευμένη ατζέντα.

Κοινή ήταν η θέση ότι οι αρχαίοι πολιτισμοί που αναπτύχθηκαν στις παραπάνω χώρες και έθεσαν τα θεμέλια για τη δημιουργία του παγκόσμιου πολιτισμού έχουν σημασία και για τον σημερινό κόσμο, καθώς διδάσκουν ότι οι πολιτισμοί με πανανθρώπινη εμβέλεια ενώνουν και δεν χωρίζουν τους λαούς. Πόσο διαφορετική η αντίληψη αυτή από εκείνη του αμερικανού καθηγητή στο Χάρβαρντ Σάμιουελ Χάντινγκτον, ο οποίος λίγα χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης ανέπτυξε τη γνωστή θεωρία ότι στο μέλλον οι πόλεμοι δεν θα προέκυπταν από διαφορετικές ιδεολογίες αλλά θα ήταν συρράξεις πολιτισμών. Επρόκειτο μάλλον για μια επιφανειακή προσέγγιση, αφού προφανώς παρέβλεπε το κυριότερο στοιχείο των σημερινών πολέμων, τα οικονομικά συμφέροντα και τις ηγεμονικές επιδιώξεις.

Την πολυμερή συνάντηση τίμησαν με την παρουσία τους ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος και ο πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας και αμφότεροι εξήραν τον ρόλο του πολιτισμού ως παράγοντα ειρήνης και σταθερότητας. Από τις κυριότερες διατάξεις της διακήρυξης η κοινή θέση ότι οι ένοπλες συρράξεις συνιστούν σοβαρή απειλή για τα μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς και αποτελούν βασική αιτία για την παράνομη διακίνηση έργων μεγάλης αρχαιολογικής και καλλιτεχνικής αξίας. Πρόσφατα παραδείγματα η καταστροφή μοναδικών μνημείων σε Συρία και Ιράκ. Σημαντική, επίσης, η παράγραφος που αναφέρεται στην προστασία της ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς των χωρών-μελών, που παραπέμπει σε απόπειρες σφετερισμού τους από τρίτες χώρες.

Εκτός βέβαια από τις βασικές αρχές, που καταγράφονται στο πρώτο σκέλος της διακήρυξης, σημαντικότατο είναι το διατακτικό της μέρος. Κατ’ αρχάς, θεσπίζεται η συνέχεια των πολυμερών συναντήσεων σε ετήσια βάση και η στενή συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς και ιδιαίτερα την UNESCO. Αποφασίσθηκε η προσεχής συνάντηση να πραγματοποιηθεί στη Βολιβία και θα ακολουθήσουν σε Κίνα, Περού, Ιράκ. Μεστές περιεχομένου και οι ομιλίες και παρεμβάσεις των υπουργών Εξωτερικών και Πολιτισμού, που συγκλίνουν στο ότι οι αρχαίοι πολιτισμοί μπορεί να χρησιμεύσουν και για την προώθηση της παιδείας, του τουρισμού και της οικονομίας.

Μεγάλης σημασίας είναι και το γεγονός ότι η διακήρυξη δεν περιορίζεται στην εξαγγελία αρχών αλλά προβλέπει και συγκεκριμένες δράσεις με εντοπισμό θεμάτων που θα συζητούνται και θα προωθούνται από κάθε προεδρία. Ευνόητο είναι ότι μπορεί να υπάρξουν και συλλογικές επεμβάσεις σε διεθνείς οργανισμούς και παρεμφερείς οργανώσεις. Η Διακήρυξη των Αθηνών είναι ασφαλώς ένα συλλογικό έργο αλλά φέρει την ελληνική σφραγίδα με κινεζική συγκηδεμόνευση. Το ΑC Forum δεν θα παραμείνει μια κλειστή διεθνής οργάνωση. Θα μπορούν να ενταχθούν και άλλες χώρες στις οποίες αναπτύχθηκαν σπουδαίοι αρχαίοι πολιτισμοί όπως και χώρες με καθεστώς παρατηρητών, με συναίνεση όμως όλων των συμμετεχουσών ιδρυτικών χωρών.

Εκτός του πολιτικού σκέλους των συζητήσεων και αποφάσεων από τους υπουργούς Εξωτερικών, σημαντικές ήταν και εκείνες σε επίπεδο ακαδημαϊκών, που διηύθυναν ο πρέσβης ε.τ., γνωστός ποιητής και συγγραφέας, Γ. Βέης, ο καθηγητής και αντιπρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου Ν. Λέανδρος και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Πλάτων Μαυρομούστακος. Οι συζητήσεις περιλάμβαναν τρεις ενότητες. Η πρώτη είχε ως αντικείμενο τη σημασία και την απήχηση των μεγάλων αρχαίων πολιτισμών, την επίδραση και σύνδεσή τους με τον σημερινό κόσμο. Η δεύτερη είχε ως θέμα τον πολιτισμό ως ήπια μορφή της διπλωματικής ισχύος και η τρίτη τον πολιτισμό ως παράγοντα οικονομικής ισχύος. Στη συνάντηση των ακαδημαϊκών συμμετείχε και η υπουργός Πολιτισμού κ. Κονιόρδου. 

Μετά το τέλος των εργασιών και την υιοθέτηση της διακήρυξης, οι ξένες αντιπροσωπείες επισκέφθηκαν το Μουσείο της Ακροπόλεως και ευγενώς ξεναγήθηκαν από τον διευθυντή του κ. Παντερμαλή. Εκτός των ανυπέρβλητων γλυπτών είδαν και τα θραύσματα των αγαλμάτων που άφησε πίσω η λεηλασία του Ελγίνου, ενώ τα κύρια σώματα τα μετέφερε στο Λονδίνο, όπου και παραμένουν, με την ελπίδα ότι κάποτε θα επιστραφούν στη χώρα που τα δημιούργησε.

Στους αρχηγούς των αντιπροσωπειών δόθηκε ως αναμνηστικό η θαυμάσια έκδοση «Δελφικά Παραγγέλματα» -μια ιδέα νέου διπλωμάτη με καταγωγή από την περιοχή του Δήμου Δελφών-, που περιέχει τις ρήσεις των επτά σοφών της αρχαιότητας. Είχαν βρεθεί από γάλλους αρχαιολόγους το 1966 στις ανασκαφές στην ελληνοβακτριανή πόλη Ai-Khanum στο Αφγανιστάν. Ξεφυλλίζοντας βιαστικά το βιβλίο σταθήκαμε ιδιαίτερα στη ρήση «ΜΗΔΕΝ ΑΓΑΝ» («να μην υπερβάλλεις από τα κύρια»), ελάττωμα, ως γνωστόν, του ελληνικού πολιτικού και κοινωνικού μας βίου, όπως, επίσης, στη ρήση «ΕΥΕΡΓΕΣΙΑΣ ΤΙΜΑ» («να τιμάς τις ευεργεσίες»).

Οι εργασίες της διεθνούς συνάντησης έγιναν, όπως προαναφέρθηκε, στο Ζάππειο Μέγαρο. Πολλοί ρωτούσαν πότε κτίσθηκε, ποιος ήταν ο αρχιτέκτονας και ποια ήταν η αρχική χρήση του, αφού το βρήκαν υπέροχο, όπως και τον περιβάλλοντα χώρο. Τους εξηγήθηκε ότι ήταν ευεργεσία των αδελφών Ζάππα, με καταγωγή το Λάμποβο της Β. Ηπείρου. Αυτοί και άλλοι ηπειρώτες εθνικοί ευεργέτες, όπως ο Γ. Αβέρωφ, Σίνας, Δομπόλης, Στουρνάρης, Γ. Σταύρου, οι Ριζάρηδες, κ.ά., κόσμησαν την ελληνική πρωτεύουσα με θαυμάσια μέγαρα και σχολές. Διερωτάται κανείς πώς θα ήταν η Αθήνα χωρίς αυτά. Πιθανότατα μια απέραντη τσιμεντούπολη, αφού και όσα νεοκλασικά κτίσματα υπήρχαν στο κέντρο και κοντά σε αυτό τα περισσότερα φρόντισε να τα γκρεμίσει η πολιτική της αντιπαροχής.

Καταληκτικά, και σε σχέση με τη Διακήρυξη των Αθηνών για τους Αρχαίους Πολιτισμούς, ισχύει ότι εμπνευσμένες πρωτοβουλίες έχουν πάντα αίσιες συνέχειες και εξελίξεις. Ο πολιτισμός είναι το ισχυρότερό μας όπλο.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ

ΧΡΗΣΤΟΥ Θ. ΜΠΟΤΖΙΟΥ : Η στάση των χωρών VISEGRAD και Δυτικών Βαλκανίων στο Προσφυγικό-Μεταναστευτικό

Οι ηγέτες των χωρών της ομάδας του Βίσεγκραντ κόβουν την τούρτα για την επέτειο των 25 χρόνων 

από τη δημιουργία του συνασπισμού τους.

Η στάση των χωρών VISEGRAD και Δυτικών Βαλκανίων στο Προσφυγικό-Μεταναστευτικό

Επιπτώσεις σε Ελλάδα και Ευρώπη

Του ΧΡΗΣΤΟΥ Θ. ΜΠΟΤΖΙΟΥ Πρέσβη ε.τ.

Ποιο κοινό στοιχείο συνδέει τις χώρες της ομάδας Visegrad (Τσεχία, Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβακία) με εκείνες των Δυτικών Βαλκανίων; Η απλούστερη απάντηση θα ήταν η γεωγραφική συνέχεια όπως και το γεγονός ότι -με εξαίρεση τους Ούγγρους και τους Αλβανούς της μητροπολιτικής Αλβανίας και τους Αλβανούς της ΠΓΔΜ (FYROM)- οι λαοί όλων των υπολοίπων χωρών είναι φυλετικώς Σλάβοι και σλαβόφωνοι.

Ωστόσο, η κοινή σλαβική φυλετική καταγωγή και των δύο ομάδων, με τις δύο εξαιρέσεις, δεν είναι το καταλυτικό στοιχείο που συντελεί στην τήρηση κοινής στάσης στην αντιμετώπιση του Προσφυγικού και των ροών των προσφύγων που ξεκινούν από τη Τουρκία.

Κατ’ αρχάς, μια διευκρίνιση σε ό,τι αφορά τον όρο «oμάδα Visegrad». Την ονομασία την οφείλουν σε μια πρώτη συνάντηση συνεργασίας, στις αρχές του 14ου αιώνα, στην ομώνυμη πόλη της Βοημίας, με σκοπό την παράκαμψη της Βιέννης και τη δημιουργία άλλων εμπορικών οδών προς τις ευρωπαϊκές αγορές. Η ιστορική αυτή συνεργασία ανανεώθηκε στη σύγχρονη εποχή με τη συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στην Ουγγαρία (15.2.1991), με στόχο αυτή τη φορά την κοινή προώθηση της ευρωπαϊκής προοπτικής όπως και τη συνεργασία στους τομείς οικονομίας, ενέργειας και άμυνας.

Σε αντίθεση, οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων δεν έχουν μια ανάλογη παράδοση συνεργασίας. Ταυτίστηκαν όμως με την ομάδα Visegrad στο θέμα της αντιμετώπισης του Προσφυγικού, είτε λόγω πιέσεων που τους ασκήθηκαν, είτε από πολιτικό οπορτουνισμό, είτε ακόμη από ανάγκη. Η Αυστρία είχε προκαλέσει, τον Αύγουστο του 2015, τη γνωστή συνάντηση της Βιέννης με τις έξι δυτικοβαλκανικές χώρες -η Ελλάδα δεν είχε κληθεί ούτε υπό καθεστώς παρατηρητή, σε αντίθεση με Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία-, κατά την οποία και αποφασίστηκε η τήρηση κοινής στάσης στην αντιμετώπιση του Προσφυγικού - Μεταναστευτικού, που οδήγησε τελικά στο κλείσιμο των συνόρων με ανέγερση τειχών και τοποθέτηση συρματοπλεγμάτων για να καταστήσουν τις χώρες τους μη προσβάσιμες από τους δυστυχείς πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες.

Οι χώρες της ομάδας Visegrad, όπως και οι Σλοβενία και Κροατία, είναι πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και στις δύο τελευταίες Συνόδους Κορυφής, όπως και στις Συνόδους ΕΕ - Τουρκίας, δεν δέχθηκαν αναλογική κατανομή προσφύγων επικαλούμενες αδυναμίες δημοσιονομικής φύσεως, αλλά μη αποκρύπτοντας και άλλους λόγους, που αποκαλύπτουν ακραίες ξενοφοβικές, εθνικιστικές και αντιισλαμικές θέσεις. Οι ακραίες θέσεις των κυβερνήσεων Ουγγαρίας, Τσεχίας και Σλοβακίας έχουν τύχει πολλών ερμηνειών. Από πού όμως αρύονται, μαζί με άλλες βαλκανικές χώρες, όπως, π.χ., η ΠΓΔΜ, τη δύναμη ώστε να περιφρονούν βασικές αρχές της ευρωπαϊκής παράδοσης και του διεθνούς δικαίου; Να ορθώνουν τείχη και συρματοπλέγματα στα σύνορά τους; Προφανώς επειδή τούτο βολεύει πολλούς επέκεινα των συνόρων τους. Ένα βόλεμα που μεταφράζεται σε πολιτική αποτροπής άφιξης νέων προσφύγων. Μια έμπρακτη εφαρμογή της μακιαβελικής ρήσης ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα (la fine santifica i mezzi).

Τι όμως μπορεί να σημαίνει πολιτικά η προκλητική αυτή διαφοροποίηση των παραπάνω ομάδων για τους ευρωπαϊκούς συσχετισμούς δυνάμεων και ποιες οι δυνητικές επιπτώσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στη χώρα μας; Κατ’ αρχάς, συμβάλλουν στην ανάδειξη και την άνοδο ακραίων εθνικιστικών κομμάτων και κινημάτων που επιστρέφουν την Ευρώπη πίσω στα σκοτεινά χρόνια. Δεύτερο, επιδεικτικά αγνοούν πλήρως την αρχή της αλληλεγγύης προς μια κοινοτική και γείτονα χώρα, όπως η Ελλάδα, που εξαναγκάζεται λόγω του ερμητικού κλεισίματος των βορείων συνόρων να καθίσταται φυλακή ψυχών.

Οι βόρειοι γείτονές μας επικαλούνται, ασφαλώς, τους δικούς τους λόγους, που μέχρι ενός σημείου είναι κατανοητοί και σεβαστοί, οι οποίοι τους αναγκάζουν να ταυτίζονται με τις άλλες βορειότερες χώρες, που πολλοί αποδίδουν σε αυτές ιδιότητα δορυφόρων της Γερμανίας. Άραγε, η ιδιότητα αυτή να επεκτείνεται και νοτιότερα;

Στην ΠΓΔΜ (Σκόπια) όπως και στην Αλβανία δεν πρέπει να διαφεύγει ότι ο φυσικός τους γείτονας είναι η Ελλάδα και η πλησιέστερη διέξοδος για Αλβανούς και Σκοπιανούς είναι τα Γιάννενα και η Θεσσαλονίκη. Η τελευταία συμφωνία μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Τουρκίας μπορεί να αλλάξει πολλά δεδομένα. Μπορεί όμως και να τα περιπλέξει, ιδιαίτερα στο πώς θα λειτουργήσει και αν θα λειτουργήσει το καθεστώς της κατάργησης των θεωρήσεων για τους τούρκους πολίτες και αν η Άγκυρα θα ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει. Επίσης, μεγάλη επίδραση στην αντιμετώπιση των προσφύγων μπορεί να ασκήσουν τα θλιβερά γεγονότα των Βρυξελλών της 22ας του Μαρτίου.

«ΤΟ ΠΑΡΟΝ»

Χρέος και επιτροπές: ισχύς, νόμος και δόξα

του Δημήτρη Σκαρπαλέζου*

Η Επιτροπή αλήθειας για το χρέος υπήρξε για όλη την Ευρώπη που αγωνίζεται ενάντια στη νεοφιλελεύθερη τυραννία ένα εξαίρετο νέο. Σε πολλές χώρες σχηματίζονταν επιτροπές αγωνιστών με στόχο την αποδόμηση της νομιμότητας του χρέους. Ετσι, όταν μια αριστερή Βουλή δημιούργησε την επιτροπή αυτή, αγωνιστές και διανοούμενοι με πείρα, όπως ο Ερίκ Τουσέν, προσέτρεξαν να την επανδρώσουν.

Ενα σημαντικό κομμάτι της παραδοσιακής Αριστεράς της χώρας μας, που δεν ήθελε να έρθει σε σύγκρουση με τις δεσπόζουσες απόψεις στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, κοίταζε με καχυποψία αυτές τις προσπάθειες και υποστήριζε ότι η έννοια του επονείδιστου και μη πληρωτέου χρέους είναι αδόκιμη και ότι οποιοδήποτε πόρισμα δεν μπορεί να αλλάξει την απόφαση των δανειστών να μας εξαναγκάσουν να πληρώσουμε.

Η ισχύς των ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης δεν μπορούσε βέβαια να λυγίσει απότομα επειδή η Βουλή των Ελλήνων θεωρεί το χρέος επονείδιστο και ίσως η δεσπόζουσα νομολογία των δικαστηρίων της Ευρωπαϊκής Ενωσης να μη μας εξασφάλιζε την επιτυχία μιας διαγραφής.

Η δράση, ωστόσο, και η επιρροή αυτής της δουλειάς πηγαίνει πολύ πιο πέρα από τους σημερινούς κανόνες και τις σημερινές σχέσεις δύναμης. Η φοβισμένη όμως θεώρηση της δύναμης ως μόνου παράγοντα δεν είναι παρά μια δικαιολογία για την άνευ όρων υποταγή. Παντού βλέπουμε ότι η πραγματική σχέση δυνάμεων είναι μια μεταβαλλόμενη συνισταμένη τριών παραγόντων: ισχύς, νόμος και δόξα.

Στην περίπτωση των συμφωνιών ελεύθερου εμπορίου Αμερικής-Ευρώπης εδώ και δεκαετίες οι κυβερνήσεις και οι θεσμοί προσπαθούν να τις περάσουν. Κάθε φορά όμως που γίνεται γνωστό το περιεχόμενο των συμφωνιών, οι «ισχυροί» κάνουν πίσω με τον φόβο της «δόξας», δηλαδή της κοινής γνώμης των χωρών τους, καθώς και με τις δυσκολίες των νομικών επιπλοκών που θα επακολουθήσουν ως αλυσιδωτή αντίδραση.

Η νομολογία και οι απόψεις που οδηγούν τον κ. Σταθάκη να αμφισβητεί κάθε αμφισβήτηση του χρέους είναι σήμερα οι δεσπόζουσες απόψεις των ισχυρών. Σε όλον τον κόσμο όμως αυτές οι απόψεις μπαίνουν σε αμφισβήτηση γιατί αποτέλεσαν το βασικό όπλο της εκμετάλλευσης του Τρίτου Κόσμου και σήμερα του ευρωπαϊκού Νότου. Οι επιτροπές χρέους, όπως στον Ισημερινό, ήταν βασικά όπλα αμφισβήτησης αυτής της δουλοπαροικίας χρέους.

Φαίνεται ότι υπάρχουν άρθρα των κανονισμών της Ευρωπαϊκής Ενωσης που επιβάλλουν στη Βουλή να έχει επίγνωση του περιεχομένου και των συνθηκών που δημιούργησαν το χρέος, άρα νομικά η δουλειά αυτής της επιτροπής ήταν απολύτως σύμφωνη με τις συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Το πόρισμά της δεν σήμαινε ότι αμέσως η κυβέρνηση θα ήταν αναγκασμένη να σταματήσει κάθε αποπληρωμή, αλλά ότι έχει κάθε νομιμοποίηση να το κάνει και θα ήταν ένα ισχυρό όπλο στις διαπραγματεύσεις.

Το ενδεχόμενο τελικό πόρισμα δεν θα ανάγκαζε τους «θεσμούς» και τον Σόιμπλε να διαγράψουν το χρέος μας, αλλά θα αποδομούσαν στα μάτια του λαού μας και των λαών της Ευρώπης την ηθική νομιμότητα του χρέους και θα αποτελούσαν όπλο για να βρεθεί μια ισοδύναμη λύση. Κάτι ανάλογο, με τον καιρό, θα μπορούσε να γίνει και με τα υπέρογκα και ύποπτα χρέη άλλων χωρών και έτσι θα υπήρχαν πιέσεις για μια λύση του τύπου της πρότασης του Βαρουφάκη για το πρόβλημα του χρέους στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Η χρησιμοποίηση της αντίδρασης στη Ζωή Κωνσταντοπούλου σαν όπλο για τη διάλυση της Επιτροπής χρέους θυμίζει τη ρήση «το δάχτυλο δείχνει τη Σελήνη, αλλά ο ηλίθιος κοιτάει το δάχτυλο». Η κατάργηση αυτής της επιτροπής, όπως και η κατάργηση της επιτροπής για τα σκάνδαλα Ζίμενς κ.λπ. και της επιτροπής για τις γερμανικές αποζημιώσεις, θα αποτελεί κάτι ανάλογο με τη Βάρκιζα, ίσως με εξίσου σοβαρές επιπτώσεις.

*επίκουρος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Γαλλίας Paris VII. Το παραπάνω κείμενο δημοσιεύθηκε ως "άποψη" στην Εφημερίδα των Συντακτών στις 29 Οκτωβρίου 2015.

http://contra-xreos.gr/arthra/935-2015-10-29-21-37-24.html

Αυτό είναι το Σχέδιο Β για την Ευρώπη

 

Αυτό είναι το Σχέδιο Β των Βαρουφάκη, Κωνσταντοπούλου, Μελανσόν, Λαφοντέν και Φασίνα

Στη δημοσιότητα έδωσαν σήμερα οι Μελανσόν, Φασίνα, Κωνσταντοπούλου και Βαρουφάκης το αναμενόμενο Σχέδιο Β για την Ευρώπη. Το κείμενο-μανιφέστο τους ουσιαστικά προαναγγέλλει την δημιουργία πολιτικής κίνησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο και το κάλεσμα για διεθνή διάσκεψη στις αρχές Νοεμβρίου.

Με το κείμενό τους οι υπογράφοντες αναφέρουν ως Σχέδιο Α τον εκδημοκρατισμό της Ευρώπης αλλά μεγάλο μέρος της ανακοίνωσης αφορά το Σχέδιο Β που θα πρέπει να είναι έτοιμο για να αντιμετωπιστεί η θηριωδία των «εσωτερικών και εξωχώριων ελίτ» το οποίο μπορεί να περιλαμβάνει από εναλλακτικά νομίσματα, παράλληλα συστήματα συναλλαγών (και ανταλλακτικών) μέχρι και την έξοδο από το Ευρώ και την δημιουργία ενός νέου κοινού νομίσματος. Ακολουθεί η πλήρης διακήρυξη:

Το κείμενο υπογράφουν οι:

Ζαν Λουκ Μελανσόν, Ευρωβουλευτής, συνιδρυτής του Αριστερού Κόμματος στη Γαλλία
Στέφανο Φασίνα, Βουλευτής του Ιταλικού Κοινοβουλίου, πρώην αναπληρωτής υπουργός οικονομικών
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Όσκαρ Λαφοντέν: Ιδρυτής του Die Linke, πρώην υπουργός οικονομικών της Γερμανίας
Γιάνης Βαρουφάκης: Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, πρώην υπουργός οικονομικών

ΔΕΙΤΕ ΖΩΝΤΑΝΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΔΩ

Το Σχέδιο Β για την Ευρώπη:

Στις 13 Ιουλίου η δημοκρατικά εκλεγμένη ελληνική κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα οδηγήθηκε στο να γονατίσει μπροστά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η «συμφωνία» της 13ης Ιουλίου αποτελεί στην πραγματικότητα πραξικόπημα. Επετεύχθη βάζοντας την ΕΚΤ να κλείσει τις ελληνικές τράπεζες και να τις απειλήσει ότι δεν θα ανοίξουν ξανά μέχρι η κυβέρνηση να δεχτεί τη νέα έκδοση του αποτυχημένου προγράμματος. Γιατί; Επειδή η επίσημη Ευρώπη δεν μπορούσε να ανεχτεί την ιδέα ότι οι πολίτες που υποφέρουν από το αποτυχημένο πρόγραμμα λιτότητας τόλμησαν να εκλέξουν μια κυβέρνηση που ήταν αποφασισμένη να πει «Όχι».

Τώρα, με περισσότερη λιτότητα, περισσότερο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, μεγαλύτερο παραλογισμό από ποτέ στο τομέα της οικονομικής πολιτικής και φρέσκια μισανθρωπία στην κοινωνική πολιτική, το νέο Μνημόνιο Κατανόησης χρησιμεύει μόνο για να επιδεινωθεί στην Ελλάδα η Μεγάλη Ύφεση και να λεηλατηθεί ο ελληνικός πλούτος από τα παγιωμένα συμφέροντα εγχώρια και εξωχώρια.

Πρέπει να πάρουμε ένα μάθημα από αυτό το οικονομικό πραξικόπημα. Το ευρώ έχει μετατραπεί σε εργαλείο οικονομικής και πολιτικής κυριαρχίας της Ευρώπης από μια ευρωπαϊκή ολιγαρχία που κρύβεται πίσω από τη γερμανική κυβέρνηση και βλέπει με ευχαρίστηση την Μέρκελ να κάνει την «βρώμικη δουλειά» και τις άλλες κυβερνήσεις να είναι αδύνατο να αντισταθούν. Αυτή η Ευρώπη παράγει μόνο βία εντός και μεταξύ των εθνών: μαζική ανεργία, άγρια κοινωνική απόρριψη και προσβολές κατά της ευρωπαϊκής περιφέρειας που αποδίδονται στην γερμανική ηγεσία αλλά παπαγαλίζονται από όλες τις  «ελίτ», της περιφέρειας συμπεριλαμβανομένης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει καταστεί έτσι ο πράκτορας του ακροδεξιού ήθους και ένα όχημα για την ακύρωση του δημοκρατικού ελέγχου της παραγωγής και της διανομής σε όλη την Ευρώπη.

Ο ισχυρισμός ότι το Ευρώ και η Ευρωπαϊκή Ένωση  εξυπηρετούν τους ευρωπαίους και τους προστατεύουν από την κρίση είναι ένα επικίνδυνο ψέμα. Είναι ψευδαίσθηση να πιστεύει κανείς ότι τα συμφέροντα της Ευρώπης μπορούν να προστατεύονται εντός ενός σιδερένιου κλουβιού διακυβέρνησης με τους «κανόνες» της ευρωζώνης στο πλαίσιο των σημερινών συνθηκών. Η μέθοδος του προέδρου Ολάντ και του πρωθυπουργού Ρέντσι που συμπεριφέρεται σαν «ιδανικός μαθητής» ή στην πραγματικότητα ως «ιδανικός φυλακισμένος» αποτελεί μια μορφή παράδοσης που δεν θα οδηγήσει ούτε καν στην επιείκεια. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ο Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ, το είπε ξεκάθαρα: «δεν μπορεί να υπάρξει δημοκρατική επιλογή έναντι των ευρωπαϊκών συνηθκών». Αυτή η νεοφιλελεύθερη προσαρμογή της «περιορισμένης κυριαρχίας», δόγμα εφευρέθηκε από τον σοβιετικό ηγέτη Μπρέζνιεφ το 1968. Τότε οι σοβιετικοί συνέτριψαν την «Άνοιξη της Πράγας» με την χρήση των τανκς. Αυτό το καλοκαίρι η Ευρωπαϊκή Ένωση συνέτριψε την «Άνοιξη της Αθήνας» χρησιμοποιώντας τις τράπεζές της.

Είμαστε αποφασισμένοι να σπάσουμε αυτή την «Ευρώπη». Πρόκειται για τη βασική προϋπόθεση που απαιτείται για την αποκατάσταση της συνεργασίας μεταξύ των λαών και των χωρών μας σε μια νέα βάση. Πως θα μπορούσαμε να θεσπίσουμε πολιτικές αναδιανομής του πλούτου και να δημιουργήσουμε αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας, ειδικότερα για τους νέους, να προχωρήσουμε την οικολογική μετάβαση και την αναδόμηση της δημοκρατίας στο πλαίσιο των περιορισμών αυτής της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Θα πρέπει να ξεφύγουμε από την ανοησία και την απανθρωπιά των σημερινών ευρωπαϊκών συνθηκών και να τις αναπλάσουμε προκειμένου να εξαφανιστεί ο ζουρλομανδίας του νεοφιλελευθερισμού, να καταργηθεί το δημοσιονομικό σύμφωνο και να αντιταχτούμε στην TTIP (σ.μ. διατλαντική εμπορική συμφωνία).

Ζούμε σε εξαιρετικές συνθήκες. Είμαστε αντιμέτωποι με μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Τα κράτη-μέλη πρέπει να έχουν περισσότερο χώρο [για άσκηση πολιτικής] που θα επιτρέψει στις δημοκρατίες τους να αναπνεύσουν και να παρουσιάσουν μια λογική πολιτική στο επίπεδο του κράτους, χωρίς το φόβο ενός σφιγκτήρα κάτω από το αυταρχικό Eurogroup που κυριαρχείται από τα συμφέροντα των ισχυρότερων, μεταξύ των οποίων και των μεγάλων επιχειρήσεων, ή από μια ΕΚΤ που χρησιμοποιείται ως οδοστρωτήρας που απειλεί να ισοπεδώσει μια «μη συνεργαζόμενη χώρα», όπως συνέβη στις περιπτώσεις της Κύπρου και της Ελλάδας.

Αυτό είναι το σχέδιο Α μας: Θα εργαστούμε ο καθένας στη χώρα του, και όλοι μαζί σε όλη την Ευρώπη για την πλήρη επαναδιαπραγμάτευση των Ευρωπαϊκών Συνθηκών. Δεσμευόμαστε να συνεργαστούμε με όλους τους ευρωπαίους σε μια εκστρατεία πολιτικής ανυπακοής απέναντι στην ευρωπαϊκή αυθαιρεσία των ευρωπαϊκών πρακτικών και των παράλογων «κανόνων» έως ότου επιτευχθεί η επαναδιαπραγμάτευσή τους.

Το πρώτο μας καθήκον είναι να τερματιστεί η ασυδοσία του Eurogroup. Το δεύτερο να τελειώσει το πρόσχημα ότι η ΕΚΤ είναι «απολιτική» και «ανεξάρτητη» ενώ στην πραγματικότητα είναι άκρως πολιτική (πλέον σε τοξική μορφή), πλήρως εξαρτημένη από τους πτωχευμένους τραπεζίτες και τους πολιτικούς παράγοντες τους που είναι έτοιμοι να τελειώσουν την δημοκρατία με το πάτημα ενός κουμπιού.

Η πλειοψηφία των κυβερνήσεων που εκπροσωπούν την ολιγαρχία της Ευρώπης και κρύβονται πίσω από το Βερολίνο και τη Φραγκφούρτη έχουν επίσης ένα σχέδιο Α: Να μη ενδώσουν στο αίτημα των ευρωπαίων πολιτών για δημοκρατία και να χρησιμοποιήσουν την κτηνωδία προκειμένου να τερματίσουν την αντίστασή τους. Το είδαμε να συμβαίνει στην Ελλάδα τον περασμένο Ιούλιο. Γιατί θέλουν να πνίξουν την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Ελλάδας; Επειδή έχουν επίσης και ένα σχέδιο Β για την Ελλάδα: να την βγάλουν από την Ευρωζώνη με τον χειρότερο δυνατό τρόπο με την καταστροφή του τραπεζικού της συστήματος και να καταδικάσουν σε θάνατο την οικονομία της.

Αντιμετωπίζοντας αυτόν τον εκβιασμό χρειαζόμαστε επίσης ένα δικό μας σχέδιο Β για να αποτρέψουμε το σχέδιο Β των πιο αντιδραστικών και αντιδημοκρατικών δυνάμεων της Ευρώπης. Για να ενισχύσουμε τη θέση μας απέναντι στη βάναυση δέσμευση τους στις πολιτικές θυσίας της πλειοψηφίας για τα συμφέροντα μια μικρής μειοψηφίας. Αλλά και για να διεκδικήσει εκ νέου την απλή αρχή της Ευρώπης για τους ευρωπαίους. Τα νομίσματα είναι εργαλεία για την προώθηση της ευμάρειας και όχι όργανα βασανιστηρίων ή όπλα με τα οποία δολοφονείται η δημοκρατία. Αν δεν μπορεί να εκδημοκρατιστεί το Ευρώ, αν επιμένουν να το χρησιμοποιούν για να πνίξουν τους ανθρώπους θα ξεσηκωθούμε για να τους δούμε στα μάτια και να τους πούμε: όσο χειρότερα, τόσο καλύτερα! Οι απειλές σας δεν μας φοβίζουν. Θα βρούμε έναν τρόπο να εξασφαλίσουμε ότι οι ευρωπαίοι έχουν ένα νομισματικό σύστημα που λειτουργεί υπέρ τους και όχι εις βάρος τους.

Το Σχέδιο Α μας για δημοκρατική Ευρώπη, υποστηριζόμενο με ένα Σχέδιο Β το οποίο δείχνει τη δύναμη που έχουμε και για ποιό λόγο δεν μπορούν να μας τρομοκρατήσουν και να μας υποτάξουν είναι ένα σχέδιο χωρίς αποκλεισμούς, ελκυστικό για την πλειοψηφία των ευρωπαίων. Για να πετύχει απαιτείται ένα υψηλό  επίπεδο προετοιμασίας. Η συζήτηση θα ενισχύσει τα τεχνικά του στοιχεία. Πολλές ιδέες βρίσκονται ήδη στο τραπέζι: η εισαγωγή παράλληλων συστημάτων πληρωμών, παράλληλα νομίσματα,  η ψηφιοποίηση των συναλλαγών σε ευρώ, συστήματα ανταλλαγής που βασίζονται στις κοινότητες, έξοδος από το ευρώ και μετατροπή του σε ένα νέο κοινό νόμισμα.

Κανένα ευρωπαϊκό έθνος δεν μπορεί να προχωρήσει προς την απελευθέρωσή του όντας σε απομόνωση. Το όραμά μας είναι διεθνιστικό. Σε αναμονή για τις εξελίξεις σε Ισπανία, Ιρλανδία και -ενδεχομένων και πάλι- στην Ελλάδα, ανάλογα με το πως θα εξελιχθεί η πολιτική κατάσταση και στην Γαλλία το 2017 πρέπει να εργαστούμε από κοινού συγκεκριμένα για το Σχέδιο Β, λαμβάνοντας υπόψη τα διαφορετικά χαρακτηριστικά κάθε χώρας.

Προτείνουμε συνεπώς τη σύγκληση μιας διεθνούς διάσκεψης κορυφής γι αένα σχέδιο Β για την Ευρώπη, ανοιχτή στους πρόθυμους πολίτες, τις οργανώσεις και τους διανοούμενους. Αυτή η διάσκεψη θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί στις αρχές του Νοεμβρίου του 2015. Θα ξεκινήσει η διαδικασία το Σάββατο στις 12 Σεπτεμβρίου κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ της Ανθρωπότητας στο Παρίσι. Ελάτε μαζί μας

Επισκεφτείτε την ειδική σελίδα του εγχειρήματος στο Facebook με κλικ εδώ

http://www.thepressproject.gr/article/81297/Auto-einai-to-Sxedio-B-ton-Baroufaki-Konstantopoulou-Melanson-kai-Fasina

Νέο χτύπημα Βαρουφάκη: Απάτη η διαπραγμάτευση

Επιστολή στον Guardian με αφορμή τη συζήτηση για το χρέος

Νέο χτύπημα από τον πρώην υπουργό Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος χαρακτηρίζει τη διαπραγμάτευση απάτη και τονίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση ενέδωσε στους δανειστές. Ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι ένας από τα 16 οικονομολόγους που υπογράφουν την επιστολή στον Guardian, με την οποία ζητούν από την Ευρώπη να υποστηρίξει την Ελλάδα για το θέμα του χρέους της που θα συζητηθεί στα Ηνωμένα Έθνη. Μεταξύ άλλων, υπογράφει και ο επιστήθιος φίλος του και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Όστιν, Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ.

Αναφέρουν πως η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ θα διεξαχθεί στις 10 Σεπτεμβρίου και πρόκειται να ψηφίσει εννέα βασικές αρχές για την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους. «Αν είχαν τηρηθεί αυτές οι αρχές θα είχαμε αποφύγει τις παγίδες της ελληνικής κρίσης, στην οποία οι πολιτικοί εκπρόσωποι ενέδωσαν στις απαιτήσεις των πιστωτών παρά την έλλειψη οικονομικής λογικής και τις καταστροφικές κοινωνικές επιπτώσεις τους. Αυτό το ψήφισμα είναι προς το δημόσιο συμφέρον και θα πρέπει να υποστηριχθεί από όλα τα ευρωπαϊκά κράτη και να γίνει ένα θέμα που θα μπει σε δημόσια διαβούλευση», αναφέρει συγκεκριμένα η επιστολή.

Ακολούθως, σημειώνουν πως η ελληνική κρίση κατέστησε σαφές πως ένα κράτος, από μόνο του, δεν μπορεί να διαπραγματευτεί με λογικούς όρους για την αναδιάρθρωση του χρέους του μέσα στο τρέχον πολιτικό πλαίσιο. Ακόμη και αν αυτά τα χρέη είναι συχνά μη βιώσιμα μακροπρόθεσμα. «Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, η Ελλάδα αντιμετώπισε από τους πιστωτές μια πεισματική άρνηση και εξετάσουμε οποιαδήποτε αναδιάρθρωση του χρέους, ακόμη και αν η άρνηση αυτή στάθηκε σε αντίφαση με τις συστάσεις του ΔΝΤ», εξηγεί η επιστολή.

Αναφερόμενοι στο παράδειγμα της Αργεντινής και τις αρχές που πρέπει να τηρούνται κατά την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους, οι 17 οικονομολόγοι αναφέρουν πως αυτές είναι: η διαφάνεια, η αμεροληψία, η ισότιμη μεταχείριση, η ασυλία, η νομιμότητα, η αειφορία και η πλειοψηφική αναδιάρθρωση.

Κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, δε, σημειώνοντας: «Χθες ήταν η Αργεντινή, σήμερα είναι η Ελλάδα και αύριο, ίσως, η Γαλλία. Κάθε χρεωμένη χώρα μπορεί να αποκλειστεί από την αναδιάρθρωση του χρέους της κόντρα στην κοινή λογική. Η δημιουργία ενός νομικού πλαισίου για την αναδιάρθρωση του χρέους, επιτρέπει σε κάθε κράτος να λύσει τα προβλήματα χρέους της, χωρίς τον κίνδυνο της οικονομικής κατάρρευσης ή την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της. Είναι ένα θέμα που επείγει για την προώθηση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας».

Η επιστολή καταλήγει ως εξής: «Το ελληνικό δράμα που εκτυλίχθηκε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, καθιστά σαφές ότι δεν υπάρχει χρόνος για δισταγμούς. Η απάτη των διαπραγματεύσεων του καλοκαιριού έχουν προκαλέσει πολλούς Ευρωπαίους να υποχωρήσουν στον εθνικισμό και να εκφράσουν την περιφρόνησή τους στους διεθνείς οργανισμούς. Ωστόσο, οι Ευρωπαίοι πρέπει να επαναβεβαιώσουν ότι τα δημοκρατικά δικαιώματα, παρά τις επιταγές της αγοράς που βρίσκονται στο επίκεντρο της παγκόσμιας διακυβέρνησης. Καλούμε, λοιπόν, όλα τα ευρωπαϊκά κράτη να ψηφίσουν υπέρ αυτου του ψηφίσματος».

Την επιστολή υπογράφουν οι:

Yanis Varoufakis Former Greek minister of finance
James Galbraith University of Texas Austin
Heiner Flassbeck Former chief economist, Unctad
Martin Guzman Columbia University
Jacques Généreux Sciences Po
Steve Keen Kingston University
Gabriel Colletis Toulouse 1 University
Michel Husson IRES
Benjamin Lemoine Paris-Dauphine University
Mariana Mazzucato University of Sussex
Robert Salais IDHE, Marc Bloch
Bruno Théret Paris-Dauphine University
Xavier Timbeau Principal director, OFCE
Gennaro Zezza Levy Economics Institute
Giovanni Dosi Scuola Superiore Sant’Anna
Engelbert Stockhammer Kingston University
Ozlem Onaran University of Greenwich

http://www.sofokleousin.gr/archives/253217.html

TIMEREPUBLIK.COM : Μια παγκόσμια τράπεζα όπου ο χρόνος είναι χρήμα!

Η ηλεκτρονική διεύθυνση είναι www.timerepublik.com

TIMEREPUBLIK

Μια παγκόσμια τράπεζα όπου ο χρόνος είναι χρήμα!

Μία νέα διαδικτυακή κοινότητα με ανθρώπους που ανταλλάσσουν χρόνο αλλά και ταλέντο έχει δημιουργηθεί τελευταία

ΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ

Τα μέλη της κοινότητας ανταλλάσσουν μεταξύ τους χρόνο και παράλληλα γνώσεις και δεξιότητες. Μονάδα ανταλλαγής είναι η ώρα:   κάποιος προσφέρει μία ώρα από τον χρόνο του, κερδίζοντας μία ώρα από τον χρόνο κάποιου άλλου

Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Ο κάθε εγγεγραμμένος διαθέτει ένα προσωπικό προφίλ το οποίο, όμως δεν συντάσσεται από τον ίδιον. Πέρα από την ιδιότητα τους και όλα όσα μπορούν να προσφέρουν, τα μέλη του Time Republik επαφίενται στα υπόλοιπα μέλη της κοινότητας νια τη θετική ή αρνητική αξιολόγηση τους

Η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

Σχεδιαστές, καλλιτέχνες, συνθέτες, ηθοποιοί, σκηνοθέτες, μπλόγκερ, συγγραφείς, φωτογράφοι, νταντάδες, νοσοκόμοι, μεταφραστές, τεχνικοί ηλεκτρονικών υπολογιστών, ασφαλιστές, ηλεκτρολόγοι, συλλέκτες, πολιτικοί μηχανικοί, εκπαιδευτές οδήγησης, σομελιέ, είναι μερικοί από τους επαγγελματίες - μέλη του Time Republik

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑ

Οι διαχειριστές του Time Republik φέρνουν τα μέλη της κοινότητας σε επαφή με μη κυβερνητικές οργανώσεις, δίνοντας τους τη δυνατότητα να προσφέρουν περαιτέρω στην κοινότητα τους. Ως αντάλλαγμα λαμβάνουν βραβεία τα οποία αναρτούν στο προσωπικό τους προφίλ, προσελκύοντας το ενδιαφέρον των υπόλοιπων εγγεγραμμένων

 

Όλα ξεκίνησαν με μια μικρή αγγελία που αναρτήθηκε στο ισόγειο μιας πολυκατοικίας στην Μπελιντζόνα, τη διοικητική πρωτεύουσα του καντονιού Τιτσίνο στην Ελβετία. Η κυρία Λουίζα είχε μόλις αγοράσει μια καινούργια τηλεόραση, αλλά δεν ήξερε πώς να τη συντονίσει. Έκοψε μια σελίδα από την ατζέντα της, πάνω στην οποία έγραψε τι ακριβώς χρειαζόταν, και την ανήρτησε στον πίνακα ανακοινώσεων στο ισόγειο της πολυκατοικίας της. Την επόμενη ημέρα, ο Τζούλιο, ηλεκτρολόγος στο επάγγελμα, διάβασε την αγγελία της κυρίας και πήγε στο διαμέρισμα της. Έπειτα από μία ώρα δουλειάς, η τηλεόραση είχε συντονιστεί. Για να ευχαριστήσει και παράλληλα να ανταμείψει τον γείτονα της για την προσφορά του, η κυρία Λουίζα ξόδεψε επίσης μία ώρα για να φτιάξει δύο πεντανόστιμες τάρτες φρούτων.

Επρόκειτο για μια ανταλλαγή; Για μια ευγενική χειρονομία; Για μια έκφραση αλληλεγγύης; Επρόκειτο και για τα τρία μαζί - και για μια ανταλλαγή, και για μια ευγενική χειρονομία, και για μια έκφραση αλληλεγγύης -, για μια πράξη που εντάσσεται στο πλαίσιο μιας αμιγώς ελβετικής κοινωνικής πρακτικής που αποκαλείται «τράπεζα χρόνου» - ο καθένας παρέχει κάποιες ώρες από τον χρόνο του στη διάθεση της κοινότητας του. Πρόκειται για ένα φαινόμενο παλιό, το οποίο χάρη στο Διαδίκτυο μετατράπηκε σε φαινόμενο παγκόσμιο. Η βάση για την ανάπτυξη της τράπεζας χρόνου σε μια διαδικτυακή κοινότητα όπου άνθρωποι απ' όλον τον κόσμο ανταλλάσσουν χρόνο και ταλέντο, υπήρξαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ η ιδέα ανήκει στον Καρίμ Βαρίνι, έναν 40χρονο οικονομικό αναλυτή από το Λουγκάνο, ο οποίος παρακολουθώντας μια εκπομπή για την κυρία Λουίζα, σκέφτηκε να ιδρύσει το Time Republik ή αλλιώς τη Δημοκρατία του Χρόνου.

Ο Καρίμ Βαρίνι συζήτησε την ιδέα μ' έναν φίλο του γραφίστα και επαγγελματία μουσικό, επίσης από το Λουγκάνο, που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη, και αποφάσισαν να χρηματοδοτήσουν το εγχείρημα. Απευθύνθηκαν σε τρεις προγραμματιστές από την Πάντοβα για την κατασκευή ενός μαθηματικού μοντέλου, το οποίο στη συνέχεια παρουσίασαν στον εφευρέτη του περίφημου αλγορίθμου της Google Μάσιμο Μαρκιόρι. Έχοντας στο μυαλό του τη μικρή αγγελία της κυρίας Λουίζα, ο καθηγητής Πληροφορικής κατάφερε να μετατρέψει την τράπεζα χρόνου σε μια διαδικτυακή κοινότητα με περισσότερα από 2.000 μέλη. Ξεκινώντας από ένα μικρό καντόνι της Ελβετίας και αφότου εξαπλώθηκε ταχύτατα στην Ευρώπη, αυτό το παγκόσμιο δίκτυο ανταλλαγής χρόνου διέσχισε τον Ατλαντικό και πλέον έχει αρχίσει να κατακτά και τους πολίτες των ΗΠΑ.

Ο Τζον Τζούλιαν, «εμψυχωτής -προσωπικός γυμναστής» που ζει στη Νέα Υόρκη, ορίζει το Time Republik ως «έναν τόπο όπου οι άνθρωποι συνεργάζονται για να αποκτήσουν πράγματα που χρειάζονται και αυτό είναι κάτι που ταιριάζει με το πνεύμα της Νέας Υόρκης». Η Αννα Αλντερστάιν, νεαρή δικηγόρος, χρειαζόταν έναν μπλόγκερ ο οποίος θα τη βοηθούσε στην προσπάθεια της να συγκεντρώσει χρήματα για τη στήριξη της σχολικής εκπαίδευσης στο νησί Μφανγκάνο της Κένυας. Ένας φίλος της από το Σαν Φρανσίσκο της πρότεινε να δοκιμάσει το Time Republik «γιατί καταρρίπτει τους φραγμούς μεταξύ των ανθρώπων και αποτελεί ένα τρόπο δεσίματος με τους άλλους».

ΤΑ ΤΑΛΕΝΤΑ. Μιλώντας στη «Ρεπούμπλικα» ο Βαρίνι εξήγησε πως μαζί με τους συνεργάτες του εντόπισαν 250 «ταλέντα», τα οποία χώρισαν σε 12 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται εκατοντάδες επαγγελματίες όλων των ειδών - σωματοφυλακές, κοινωνιολόγοι και οργανωτές δεξιώσεων γάμου, γλυπτές, μουσικοί, υδραυλικοί, δάσκαλοι γιόγκα, ψυχολόγοι, μουσικοί και πολλοί άλλοι. Η μονάδα ανταλλαγής είναι η ώρα. Προσφέροντας τις γνώσεις του, ο κάθε εγγεγραμμένος συγκεντρώνει ώρες τις οποίες στη συνέχεια μπορεί να τις χρησιμοποιήσει για να αξιοποιήσει τις γνώσεις και δεξιότητες κάποιου εκ των υπόλοιπων εγγεγραμμένων στη Δημοκρατία του Χρόνου.

Από Ελλάδα και Ισπανία τα περισσότερα μέλη

«Πιστεύουμε πως κάθε άνθρωπος έχει το δικό του ταλέντο και πολύ συχνά αυτό δεν ανταποκρίνεται στην επίσημη ιδιότητα του». Ο Καρίμ Βαρίνι θεωρεί ότι το Time Republik προσφέρει στον καθένα τη δυνατότητα να εκφράσει το δικό του κρυφό ταλέντο μέσω της προσφοράς του στους άλλους. Δεν πρόκειται όμως για μια κοινότητα όπου οι άνθρωποι απλώς ανταλλάσσουν απόψεις για τις ασχολίες τους ή επιδεικνύουν τις ιδιαίτερες δεξιότητες τους, μόνο και μόνο για να περάσουν τον χρόνο τους. Στόχος του Βαρίνι και των συνεργατών του είναι να δημιουργήσουν μία «ψηφιακή δήμοκρατία της αξιοκρατίας» και να μετατρέψουν το Time Republik σε παγκόσμιο μέσο αυτού του ιδιαίτερου τρόπου κοινωνικής δικτύωσης. Το εγχείρημα του ελβετού οικονομολόγου αποτελεί μία από τις πάμπολλες εφαρμογές των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, αλλά είναι και κάτι παραπάνω. Είναι σημάδι των καιρών της κρίσης - οι άνθρωποι έρχονται πιο κοντά, συνδέονται και αυτό οργανώνονται για να αντιμετωπίσουν τη γενικευμένη ανέχεια. Οι περισσότεροι από τους ευρωπαίους εγγεγραμμένους στο Time Republik, τόνισε ο Βαρίνι, κατάγονται από την Ελλάδα και την Ισπανία.

Από "TA NEA"