5000 ΕΙΔΗ ΦΥΤΩΝ ΜΕ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΟΥΝΑ

 

5000 ΕΙΔΗ ΦΥΤΩΝ ΜΕ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΒΟΥΝΑ

ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ ΒΟΤΑΝΑ

 

Γράφει ο  Π. ΓΑΑΙΑΤΣΑΤΟΣ

 

Επιστροφή στη φύση

Ποτέ άλλοτε αυτό το μήνυμα «επιστροφή στη φύση» δεν είχε τόσο απήχηση στους ανθρώπους, όση σήμερα. Η μόλυνση του περιβάλλοντος, η φρικτή ζωή στις τσιμεντουπόλεις, χωρίς πράσινο και καθαρό αέρα, με μόνο το άγχος της βιομηχανοποιημένης κοινωνίας, κάνουν πια τον άνθρωπο να επιχειρεί να ξαναγυρίσει στις φυσικές του ρίζες, για να αποκτήσει ότι έχασε στην προσπάθεια του να υπερβεί τη σοφία της φύσης.

Η φύση εγγυάται μια υγιεινή ζωή και τη θεραπεία πολλών ασθενειών με τα δικά της θεραπευτικά μυστικά, με το δικό της «φαρμακείο» πού είναι πιο πλούσιο και πιο σίγουρο πολλές φορές από το γίγαντα της ανθρώπινης χημικής φαρμακοβιομηχανίας.

Τα βότανα, οι ρίζες, οι καρποί και οι χυμοί κρύβουν μέσα τους την υγεία, τη ζωή. Η ελληνική Γη προσφέρει ένα θησαυρό ανεκτίμητο από τέτοια βότανα.

Πάνω από 500 διαφορετικά είδη φυτών πού ριζώνουν στη χώρα μας, έχουν θεραπευτικές ιδιότητες.

Πολλοί από εμάς το αγνοούμε. Οι ξένοι όμως το γνωρίζουν και θερίζουν κυριολεκτικά τα βουνά μας και μαζεύουν βότανα, πού πολλά από αυτά είναι πρώτες ύλες για την φαρμακοβιομηχανία, και τα οποία ξαναγυρίζουν στη χώρα μας, σαν εισαγόμενα βιομηχανοποιημένα φαρμακευτικά προϊόντα, σαν πολύχρωμα χαπάκια, κάψουλες και ενέσιμα διαλύματα.

Προσοχή όμως...

Βέβαια η γνώση των ιδιοτήτων των διαφόρων φυσικών στοιχείων και βοτάνων δεν πρέπει να υποκαθιστά το γιατρό. Όμως θεραπευτικά βότανα μπορούν ωστόσο να βοηθήσουν για ένα πιο γρήγορο αποτέλεσμα, για την συντήρηση μιας θεραπευτικής αγωγής και την προστασία ακόμη από επιπλοκές μιας αρρώστιας.

Τι πρέπει να προσέχουμε στα βότανα

—  Τη συσκευασία. Κατά προτίμηση να είναι αεροστεγής και το όνομα τους να γράφεται ελληνικά και λατινικά.

—  Τη φρεσκάδα. Θα το καταλάβετε από το άρωμα, το χρώμα και την ξηρότητα.

—  Την καθαρότητα. Πρέπει να είναι καθαρά, χωρίς χώματα.

— Τη φύλαξη. Δεν πρέπει να τα βλέπει ο ήλιος στο σπίτι, ούτε να τα αποθηκεύετε κοντά σε είδη με έντονο άρωμα όπως π.χ. καφέ, κολόνια, αμμωνία, μπαχαρικά κ.λπ.

Ενδεικτικά από την ελληνική και ξένη βιβλιογραφία σταχυολογούμε βοτάνια πού πιστεύεται ότι η χρήση τους βοηθάει την υγεία μας.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΜΨΌΤΗΤΑ

Πολυτρίχι

 

Η Γλυκόριζα (βάζει φρένο στην όρεξη), πολυτρίχι (EQUISETUM), μέντα, CATALPUS FUCUS, και άλλα βοτάνια σε μια δυναμική σύνθεση δύο φορές την ήμερα στο φλιτζάνι σας, μετά το φαγητό, ανοίγουν το δρόμο της κομψότητας και εκμηδενίζουν την τάση για παχυσαρκία.

 

ΓΙΑ ΤΑ ΑΡΘΡΙΤΙΚΑ

Bερμενά

 

Ένα φλιτζάνι πρωί και βράδυ με δενδρολίβανο, ζαμπούκο, βερβένη, ματζουράνα και έντερα στη σωστή δοσολογία και η ανακούφιση από τους πόνους των αρθριτικών είναι σημαντική.

ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΘΜΑ

Γρανιτσοβαλανιδιά

 

 

Αφεψήματα από δενδρολίβανο, βαλεριάνα και βερονίκη είναι κατάλληλα γιά να καλμάρουν από το βάρος του θώρακα.

Ακόμη ρόφημα από Αγγελική, ένα φλιτζάνι πριν από κάθε γεύμα, χελιδονόχορτο, τρεις φορές την ήμερα επί ένα μήνα ανακουφίζουν σημαντικά τις ασθματικές κρίσεις.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΫΠΝΙΑ

Μία κουταλιά της σούπας από τα βότανα άνθη τίλιου, χαμομηλιού, πασιφλόρα, βαλεριάνα, άνθη κόκκινης παπαρούνας και άγριας πορτοκαλιάς σ' ένα φλιτζάνι βραστό νερό θα σας βοηθήσουν να καταπολεμήσετε την αϋπνία.

ΓΙΑ ΤΟ ΒΗΧΑ

Παπαρούνα

 

Ανακουφίζει το  βήχα και το λαιμό γαργάρες από αφέψημα φλοιού βελανιδιάς. Επίσης το αφέψημα από χελιδονόχορτο έχει ιδιότητες καθαρτικές, χολαγωγές και αποχρεμπτικές.

 

ΓΙΑ ΤΑ ΒΡΟΧΙΚΑ

Βάζετε λίγα πέταλα παπαρούνας σ' ένα λίτρο βραστό νερό Σουρώνετε, και πίνετε ένα φλιτζάνι μία ώρα μετά από κάθε γεύμα. Επίσης καλό κάνει το πορτοκαλόζουμο, από φύλλα πορτοκαλιάς και το αφέψημα από γλυκόριζα.

 

ΓΙΑ ΤΗ ΓΡΙΠΗ

 

Ζεσταίνουν και ανακουφίζουν από τη γρίπη, αφεψήματα από βασιλικό, χαμομήλι, ευκάλυπτο λεβάντα και θυμάρι.

ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΒΗΤΗ

Παράλληλα με τη θεραπεία πού σας συνιστά ο γιατρός σας υπάρχουν βότανα πού υπόσχονται πώς ρίχνουν το ζάχαρο όπως τα βατόμουρα, τα φύλλα ελιάς, ο πατατοχυμός, η τσουκνίδα και τα φύλλα καρυδιάς.

Ένα κοκτέιλ από βότανα που φημίζεται για την αποτελεσματικότητα τους είναι να βάλετε σε μια κατσαρόλα μια κουταλιά τη σούπας φύλλα βατομουριάς μια κουταλιά φύλλα από ευκάλυπτο, μισή κουταλιά ψιλοκομμένη ρίζα βαλεριανής και ένα λίτρο νερό. Αφού σιγοβράσει πέντε λεπτά, σουρώνετε και πίνετε τρία φλιτζάνια την ημέρα.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΧΥΑΛΓΙΑ

Από τα πιο δραστικά όπλα για την ισχιαλγία είναι η τσουκνίδα. Χρησιμοποιείται εξωτερικώς στα μέρη πού υποφέρουν με καλά αποτελέσματα. Ακόμη ανακουφίζουν επιθέματα από φλούδες καρυδιών και ζεστά λαχανόφυλλα.

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΣΦΥΑΛΓΙΑ (ΛΟΥΜΠΑΓΚΟ)

βρυωνία

 

 

Το ατμόλουτρο από θυμάρι ανακουφίζει τις πάσχουσες επιφάνειες. Ακόμη μασάζ από φρέσκες ρίζες λευκής βρυωνίας. Γιά δυνατούς πόνους καλό κάνει το απεριτίφ από κρεμμύδια, μέλι και ένα λίτρο άσπρο κρασί.

 

ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ

φραγκούλα ή Ράμνο

 

 

Εκτός από τις θεραπείες του γιατρού, μπορείτε να καταφύγετε  στα βότανα., πού έχουν τη φήμη ότι διαλύουν τις πέτρες σ' όποιο σημείο του ουροποιητικού συστήματος και αν είναι εγκατεστημένες.

Κάθε πρωί, στη μύτη του κουταλιού του καφέ, σκόνη από ξεραμένους φλοιούς φασολιού με λίγο κρασί κάνει καλό. Επίσης καλό είναι και το καρδαμόζουμο και το αφέψημα από φραγκύλη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΡΕΥΜΑΤΙΣΜΟΥΣ

Κάνουν καλό καταπλάσματα από ζεστά κλωνάρια θυμαριού. Επίσης λουτρό από φασκόμηλο. Εντριβές με αλοιφή από άνθη ρεικιών και ελαιόλαδο.

Μπορείτε ακόμη να ετοιμάσετε ένα απεριτίφ από μάραθο, βερβένη, φύλλα μικρολεμονιάς ξυσμένο μοσχοκάρυδο και κόκκινο κρασί.

Ακόμη ευεργετικά αποτελέσματα έχουν τό σκόρδο, ή άγγι-ναρα σάν απεριτίφ, και σάν αφεψήματα ή σημύδα, ό μαϊντανός και ή τσουκνίδα.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΤΑΣΗ

Τέλος, για την υπέρταση ή λαϊκή ιατρική συνιστά:

—  Το αφέψημα από φύλλα ελιάς πού κατεβάζει την πίεση. .

—  Το σκόρδο και το σκορδόζουμο.

—   Αφέψημα από γαλλικό μαϊντανό.

—    Επίσης από φύλλα καρυδιάς ξεραμένα ή χλωρά.

—  από βαλεριάνα (ρίζες).

ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ ΒΟΤΑΝΑ

Μπορείτε να βρείτε βότανα σε ορισμένα φαρμακεία της Αθήνας και μεγάλων επαρχιακών πόλεων. Ακόμη σε καταστήματα βοτάνων και μερικά σε καταστήματα ειδών διατροφής.

Αν πάρετε βότανα από χωρικούς ή συλλέκτες, αυτοί πρέπει να είναι της απολύτου εμπιστοσύνης σας.

Επισημαίνουμε ότι η θεραπεία με τα βοτάνια πρέπει να ακολουθείται συστηματικά, κυρίως αν η αρρώστια είναι χρόνια. Τα βοτάνια πρέπει να μαζεύονται την κατάλληλη εποχή και να αποξηραίνονται σύντομα σε χαμηλές θερμοκρασίες. Η αποξήρανση στον ήλιο, εκτός από ορισμένες περιπτώσεις πρέπει να αποφεύγεται. Οι ρίζες πρέπει να πλένονται και οι βολβοί να χαράζονται πριν αποξηρανθούν,

Τα άνθη, που και μετά την αποξήρανση τους πρέπει να διατηρούν το χρώμα και το άρωμα τους, σκεπάζονται με χαρτιά για να προστατεύονται από το πολύ φως.

Τα ξεραμένα φυτά δεν πρέπει να φυλάγονται πάνω από δύο χρόνια γιατί με τον καιρό χάνουν τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

Πηγή

«ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΙΚΟ ΒΗΜΑ»

 

 

Ο ΓΕΡΟ-ΠΛΑΤΑΝΟΣ

 

Ο ΓΕΡΟ-ΠΛΑΤΑΝΟΣ

Ο «Γέρο-Πλάτανος» της Ανδρίτσαινας δεν είναι απλώς ένα δέντρο· είναι ζωντανός μάρτυρας της ιστορίας, της παράδοσης και της καθημερινής ζωής του τόπου. Το παρακάτω κείμενο του Ν.Γ. Σγούρου, πρώην εκδότη της εφημερίδας «Ανδρίτσαινα», μας μεταφέρει με γλαφυρότητα σε εποχές όπου ο πλάτανος ήταν το επίκεντρο κοινωνικών και πολιτικών γεγονότων. Μέσα από χιουμοριστικές και συγκινητικές αφηγήσεις, αναδεικνύεται η σημασία του δέντρου αυτού στην τοπική και εθνική συνείδηση.

Η ανάρτησή μου αυτή είναι αφιερωμένη στο αγαπημένο «θείο Νίκο» και στα ξαδέλφια μου Γιώργο Ν. Σγούρο, ιατρό και παλιό Δήμαρχο Ανδριτσαίνης και στην αγαπητή ξαδέλφη Αντωνία Ν. Σγούρου

Κ. Γραικιώτης

 

Ο ΓΕΡΟ-ΠΛΑΤΑΝΟΣ

 

Γράφει ο Ν.Γ.ΣΓΟΥΡΟΣ (+)

τ. Εκδότης της Εφημερίδας Ανδρίτσαινα

 

Ένας Πλάτανος στην Πλατεία – Ένα Καυγαδάκι το 1932

 

 

ΜΕΓΑΣ είσαι Πλάτανε... και θαυμαστά τα έργα σου. Θα έ­χετε ακούσει αυτό το εγκώμιο.

ΤΟ  ΞΑΝΑΛΕΜΕ:    Πρώτον     για νά   θυμηθούμε   ότι  στην  Ανδρί­τσαινα «έν μέση αγορά:»    γύρω στα   1932   έγινε   καυγάς   τρικού­βερτος  και  παρ'  ολίγον να  πέ­σουν μαγκουριές μεταξύ των α­ειμνήστων   Νίκου   Γούναρη    και Δημητράκη   Άμπαριώτη   κοινοτι­κών συμβούλων,  πού  ό  ένας ήθελε και ό άλλος δεν ήθελε να κοπή   η   κατώτερη   κλάρα      του μεσαίου Πλατάνου στην πλατεία. Χριστοπούλου επειδή κάπως εμπόδιζε   την       κυκλοφορία    των φορτηγών.   Ενώ   τα  «παλαιότερα» χρόνια πέρναγε εύκολα  η άμαξα του αειμνήστου μπάρμπα Θα­νάση  Κουτσανδρέα   με την δια­φορά πού  ο άμαξας  έσκυβε  λί­γο  το  κεφάλι του.

Τελικά η περιβόητη τούτη κλάρα κόπηκε αργότερα υπό του αείμνηστου ιατρού· Ανδρέα Ανδριόπουλου, αφού προηγου­μένως ανεβίβασε «τα διεστώτα» και έτσι οι καλοκάγαθοι αυτοί συμπολίτες έδωσαν τα χέ­ρια.

Λέμε παρ’ ολίγον να πέσουν μαγκουριές γιατί όλοι οι παλαι­οί θα ενθυμούνται ότι τα χρόνια εκείνα ο κάθε πολίτης άνω των 25 ετών — έκτος από λίγους νταήδες πού στην πίσω τσέπη ή ατό ζουνάρι είχαν και κάποιο σιδερικό, περίστροφο ή  μαχαίρι   παραγωγής   του   μακαρίτη μπάρμπα Ζώη—Λέλλε — «έ­φερε κρεμαστή εις την αριστεράν ή στριφογύριζε εις την δεξιάν   και   την   κερασέα   του».

Αλλά και δεύτερον, για την παρακάτω  εύθυμη  Ιστορία:

 

Ήταν η εποχή του Όθωνα πού κυριαρχούσε η πιο απόλυτη συγκεντρωτική Διοίκηση. Καμιά σχεδόν αρμοδιότητα για αυτε­πάγγελτες ενέργειες δεν εμπι­στευόταν η παντοδύναμη και καχύποπτη Κυβέρνηση στις το­πικές Αρχές. Για την νόμιμη υλοτομία και ενός δένδρου χρειαζόταν η έγκριση του "Υ­πουργείου.

Κάποιος Δασονόμος της επο­χής εκείνης ζήτησε την έγκριση του Υπουργείου για την κοπή δύο κλώνων ενός γέρικου πλα­τάνου. Τρεις φορές τα γύρισε το Υπουργείο τα χαρτιά για συμπληρωματικές πληροφορίες, χωρίς να παίρνει απόφαση για τα δύο αυτά κλωνάρια;, πού α­πειλούσαν τη στέγη του διπλα­νού σπιτιού. Στην τέταρτη υ­ποβολή των «συνημμένων» ο δασονόμος καταχώρησε στην ανα­φορά του την περίληψη «Περί του περίφημου  Πλατάνου».

Γι' αυτή όμως την «ειρωνική» φράση, όπως τη χαρακτήρισε το Υπουργείο τον κάλεσε σε απο­λογία και τον τιμώρησε με πρό­στιμο   μισού μισθού.

Παίρνοντας ο δασονόμος την διαταγή αυτή της τιμωρίας του, σημείωσε πάνω σ' αύτη τη φράση : «Μέγας είσαι πλάτανε και θαυμαστά τα έργα σου». Ποτέ δε φανταζόταν, πώς Ο αγαθός Πλάτανος θα του έκανε στα γεράματά του τόση ζημιά, το κόψιμο δηλαδή μισού μηνιάτικου. 

 

Ιστορικά και Μυθολογικά Πλατάνια

 

 

Ο Πλάτανος είναι αλάθητος «ραβδοσκόπος, όπου υδροφόρο στρώμα, λαγκαδιά, κεφαλάρι και βρυσούλα θα χώσει τη ρίζα του. Το λέει και το δημοτικό δίστιχο:

«Σαν δεις πλάτανο και βάτο τρέχει  και  νερό  από   κάτω».

Από ρεματιές και χαλάσματα παλαιών νερόμυλων είναι αδύνατον να λείπει ό Πλάτανος. Οι Αρχαίοι, λάτρευαν τον Πλάτανο ως κάτι ιερό, αλλά και η λαϊκή παράδοση τον θεωρεί στοιχειωμένο δέντρο, ότι δηλαδή στις κουφάλες του κατοικούν νεράιδες και   καλικάντζαροι.

Από τα ονομαστότερα Πλατάνια της εποχής εκείνης ήσαν : Ο Πλάτανος των Δελφών, δίπλα στην Κασταλία πηγή. Κάτω από αυτόν μίλησε η Λητώ στα παιδιά της την Άρτεμη και τον Απόλλωνα και τα παρότρυνε να εξοντώσουν το στοιχειωμένο και τεράστιο φίδι τον Πύθωνα πού αφάνιζε  τη  χώρα.

Ο Πλάτανος της Ωραίας Ελένης στη Σπάρτη. Είχε αφιερωθεί σ' αυτήν από τις Σπαρτιάτισσες Κόρες ως ενθύμιο των γάμων της με τον Μενέλαο.

Ο Πλάτανος του Αγαμέμνονα στην Αυλίδα. Στον ίσκιο του έκανε θυσία ό Αγαμέμνων και πληροφορήθηκε τη μελλούμενη νίκη του στον Τρωικό Πόλεμο. Ο Πλάτανος του Ιπποκράτη πού σώζεται στην Κω. Έχει περίμετρο 10 μ. και ηλικία 2400 χρονων. Κάτω από την σκιά του ο πατέρας της Ιατρικής επιστήμης έγραφε τα έργα του.

 

Τραγουδώντας τον Πόνο των Πλατανιών

 

 

Ζωντανοί πάπυροι οι γέρικοι αυτοί κολοσσοί μάρτυρες της Τουρκικής θηριωδίας, έχουνε γράψει, στη φλούδα τους την ιστορία αιώνων και παλαιών καιρών.

Τον πόνο των Πλατανιών τούτων η δημοτική μούσα λέει το πάρα κάτω λυπητερό τραγούδι:

Τ’ έχεις καημένε πλάτανε και στέκεις μαραμένος

με τις ριζούλες στο νερό, αμάν,

με τις ριζούλες στο νερό,

με τις ριζούλες στο νερό και πάλι μαραμένος;

Παιδιά μ’ σαν με ρωτήσατε, να σας το μολογήσω.

Αλή πασάς επέρασε με δεκοχτώ χιλιάδες.

Κι ούλοι στον ίσκιο μ’ έκατσαν, πουκατ’ απ’ τη δροσιά μου

κι ούλοι σημάδι μ’ έβαλαν, κι ούλοι με ντουφεκίσαν.

Μου κόψαν τα κλωνάρια μου, μαράθηκ’ η καρδιά μου

κι αυτός ο γερ’-Αλή πασάς μου ρίχνει στην καρδιά μου.

Ταχιά σαν έρθ’ η άνοιξη, σαν έρθ’ το καλοκαίρι,

σαν έρθ’ η άγια Πασχαλιά με το Χριστός Ανέστη

θα βγάλω φύλλα και κλωνιά.

 

Ο Πλάτανος της Ανδρίτσαινας – Μάρτυρας Ιστορίας

 

 

Σώζονται   ακόμη   τέτοιοι   μαθουσάλες.

Όπως ό Πλάτανος στην Ανδρίτσαινα της τρανής βρύσης. Ζωντανός μάρτυρας αυτός, με συντροφιά τη βρύση πού την κρατάει σφικτά στα νύχια του, αγνάντευε τους βαρβάρους του Ιμπραήμ· πού την πέρασαν από φωτιά και τσεκούρι, την έκαψαν δύο φορές, πού κατακρεούργησαν τους απομείναντες γέρους και γριές, μη υποκύψαντες στην προσταγή του να παραδοθούν, και να τον αναγνωρίσουν, αφού του απάντησαν, ό,τι μπορεί να κόψει όλα τα κλαριά και  να σκοτώσει όσους μπορεί αλλά θα    δώσει    λόγο    των   πράξεων του   στους   άλλους...

Επίσης ο πλάτανος της Άρτας, δίπλα στο ονομαστό γιοφύρι. Από τα κλαριά του κρέμαγε ο Αλή Πασάς τους ανυπότακτους  ραγιάδες.

 

Ο Πλάτανος ως Κέντρο της Κοινωνικής Ζωής

 

 

Χίλια και πλέον χρόνια μπορεί να ζήσει ο Πλάτανος. Αυτός ισκιώνει τις πλατείες των χωριών, στο κορμί του τοιχοκολλούνται τα έγγραφα των υπηρεσιών, των Κοινοτήτων, των Δημοπρασιών κ.α.

Όπως στον πλάτανο της τρανής βρύσης, πού στο χοντρό κορμί του ο αείμνηστος Γιαννάκος (Κανελλόπουλος) επί 30 χρόνια Πρόεδρος και Δήμαρχος κόλλαγε ο ίδιος για νάναι σίγουρος για τις σημαντικές του ανακοινώσεις.

Το ίδιο έκανε και ο τότε νευρώδης Πρόεδρος αείμνηστος Αντώνης Κουσκουλής, οι δε μακαρίτες γραμματικοί μπάρμπα Νικολάκης Μπαρούνης και μπάρμπα Λιας καρφώνανε τα κοινοτικά κατεβατά με προκάκια.

Εκεί κολλάνε και τις φωτογραφίες των υποψηφίων κατά την  προεκλογική  περίοδο.

Τώρα εκεί κολλάει ο Φώτης το πρόγραμμα του κινηματογράφου, που, πότε και τι θα παίξει.

Το Ξύλο του και η Λαϊκή Σοφία

 

 

Στους παχιούς ίσκιους των Πλατανιών πού φουντώνουν στις ακροποταμιές και ρεματιές σταλίζουν τα γιδοπρόβατα, γιαυτό είναι σπάνιο να περνάς καλοκαιριάτικο μεσημέρι χωρίς ν' ακούσεις τους ήχους από τροκάκια και τσοκάνια, όπως ξύνονται με τα κέρατα τους ή μετακινούνται τα κοπαδιάρικα, σα να θέλουν να κανονίσουν τη μουσική   τους  κλίμακα.

Το ξύλο του Πλατάνου δεν είναι πολύτιμο, χρησιμοποιείται για πρόχειρη κοινή χρήση, σκάφες, αργαλειούς, σαμαρόξυλα,, κασόνια, πλαστήρια, κόπανους κ. ά.

Από   τα   πλατανόξυλα       και άλλα   παρόμοια  —   κατώτερα  — είδη   ξύλων,   γίνονται  κατά  τη λαϊκή   παροιμία   οι   Μανώληδες, σι Γιάννηδες και οι Άντώνηδες.

Κόψε  λεύκα   φτιάσ'   "Αντώνη

κι  άπό  πλάτανο Μανώλη

"Αν ρωτάς και γιά τό Γιάννη

όποιο  ξύλο  θέλεις κάνει.

 

Ο Πλάτανος και οι Κλέφτες

 

 

Ο Πλάτανος ήταν το πιο αγαπημένο δένδρο της κλεφτουριάς στους χρόνους της Τουρκικής σκλαβιάς. Ο γέρο—Δήμος στα στερνά του ζητάει νά φυτρώση πλάτανος ατό μνήμα του "ναρχονται τα κλεφτόιπουλα τ'   άρματα   νά   κρεμάνε».

Στον ίσκιο του έκαναν οι κλέφτες τα γλέντια τους και οι Γεροκαπετανέοι τα πολεμικά τους   συμβούλια.

Στη μέση στα Καλάβρυτα, στον πλάταν’ από κάτω,

καθόσαντε, γέρο-Ζαΐμη μ’

τρεις γέ- μωρέ τρεις γέροντες.

Καθόσαντε τρεις γέροντες και τρεις καπεταναίοι

Ζαΐμης και Πετιμεζάς κι ο Κολοκοτρώνης,

συμβούλιο εκάνανε την Πάτρα για να κάψουν.

– Ζαΐμη βάλε υπογραφή....

 

Ο Πλάτανος – Το Εθνικό μας Δέντρο

 

Ο πλάτανος είναι το εθνικό μας δένδρο. Πάμπολλα χωριό φέρνουν την ποικιλία των ονομάτων του: Πλατιάνα, Πλατάνι, Πλατάνια, Πλατανιάς, Πλαταμών, Πλατανάκια, Πλάτανος, Μεγαπλάτανος, Πλατανόρεμα, Πλατανόρραχη,, Πλατανόλακκας, Πλατανόβρυση κ.ά.

Καίτοι ο Πλάτανος ανήκει στα φυλλοβόλα δένδρα, ο αρχαίος φιλόσοφος μάς αναφέρει ότι στην Κρήτη άπαντα Πλάτανος αειθαλής. Έν συνόλω ύπάρχουν 4 αειθαλή πλατάνια — μόνον — στην Κρήτη. Κάτω από τον ίσκιο του ενός απ' αυτά γνωρίστηκε ο Ζεύς με την Ευρώπη και για την ευτυχή αύτη συνάντηση του χάρισε το προνόμιο να διατηρεί τα φύλλα του χειμώνα καλοκαίρι. Ποιο όμως από τα τέσσερα φιλοξένησε τον παλιό Θεό είναι άγνωστο.

Ο Ζευς, που το γνωρίζει, κοιμήθηκε για πάντα, αφ' ότου το κραταιό δωδεκάθεο του Ολύμπου σαρώθηκε από τους ισάριθμους ψαράδες της Γαλιλαίας.

Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα «ΑΝΔΡΤΣΑΙΝΑ» Φ.39 Ιανουάριος-Φεβρουάριος 1976