Vajont : Το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή

 

Vajont : Το κέρδος πάνω από την ανθρώπινη ζωή

Η Καταστροφή που Άλλαξε την Ιστορία της Ιταλίας

 «Στις 9 Οκτωβρίου του 1963, η βουνήσια μάζα που φιλοξενούσε την τεχνητή λίμνη Vajont κατέρρευσε, μέσα στην λίμνη του φράγματος. Το νερό σηκώθηκε σε τεράστια κύματα και κατέστρεψε τα πάντα στο πέρασμα του — σπίτια, γεφύρια, ανθρώπους.

Όταν άκουσα τα νέα, ένιωσα ένα φρικτό πόνο στην καρδιά: γνώριζα καλά την περιοχή, τον ποταμό, τα βουνά. Ήξερα ότι αυτή η λίμνη δεν ήταν φυσική, ότι υπήρχαν φόβοι για την ανεπιτήρητη διάβρωση των πλαγιών της και για τις ρωγμές στα βράχια.

Δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι προειδοποιήθηκαν, πόσοι αγνοούσαν τον κίνδυνο. Το ότι τόσοι πολλοί χάθηκαν — άνδρες, γυναίκες, παιδιά — δείχνει ότι η προσοχή ήταν ανύπαρκτη ή ανεπαρκής.

Και τώρα μένουν πίσω εικόνες φρίκης: οικισμοί που έχουν μετατραπεί σε ερείπια, σώματα διάσπαρτα μέσα στα νερά, κραυγές που αιωρούνται στον αέρα.

Η μνήμη πρέπει να κρατήσει αυτό το γεγονός ζωντανό. Να μην επιτρέψουμε τέτοιες τραγωδίες να επαναληφθούν. Να απαιτούμε πάντα σεβασμό στη φύση, έλεγχο, τεχνική ασφάλεια, ευθύνη των αρχών.

Όποιος δεν σέβεται τη μάζα του νερού και του βράχου δεν καταλαβαίνει τι μπορεί να προκαλέσουν. Και όποιος υποτιμά τη δύναμη της φύσης, θα πληρώσει πολύ ακριβό τίμημα.»

Tina Merlin (1926-1991) στην «l’Unità» 

 

ΣΤΙΣ 9 Οκτωβρίου 1963, μια τεράστια κατολίσθηση από το όρος Τόκ στην Ιταλία προκάλεσε μια καταστροφή που συγκλόνισε τη χώρα και τον κόσμο. Η καταστροφή αυτή, γνωστή ως η καταστροφή του Βάιοντ, είχε σοβαρές επιπτώσεις στις τοπικές κοινότητες και ανέδειξε τις επικίνδυνες συνέπειες της επιπόλαιας ανθρώπινης παρέμβασης στο φυσικό περιβάλλον.

Το φράγμα του Βάιοντ ήταν ένα φιλόδοξο έργο. Κατασκευάστηκε μεταξύ 1957 και 1960 από την εταιρεία SADE (Società Adriatica di Elettricità) στην περιοχή του Βένετο και του Φριούλι. Σκοπός του έργου ήταν η παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας μέσω ενός τεχνητού ταμιευτήρα. Το φράγμα, ύψους 262 μέτρων, θεωρήθηκε ένα από τα υψηλότερα στον κόσμο και ένα επίτευγμα της ιταλικής μηχανικής.

Στις 9 Οκτωβρίου 1963, στις 22:39, μια τεράστια κατολίσθηση περίπου 270-300 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων από το όρος Τόκ κατέρρευσε στον ταμιευτήρα του φράγματος. Η πρόσκρουση δημιούργησε ένα τεράστιο κύμα που υπερχείλισε το φράγμα, προκαλώντας πλημμύρες καταστρέφοντας τα χωριά Longarone, Pirago, Rivalta, Villanova και Faè στην κοιλάδα του Πιάβε. Η καταστροφή είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο περίπου 1.910 ανθρώπων, με σχεδόν 500 από αυτούς να είναι παιδιά κάτω των 15 ετών.

 

Η καταστροφή του Βάιοντ δεν ήταν αποτέλεσμα φυσικού φαινομένου, αλλά συνέπεια ανθρώπινων λαθών και αμέλειας. Παρά τις προειδοποιήσεις από γεωλόγους και τοπικές κοινότητες για την ασταθή γεωλογική κατάσταση του όρους Τόκ, οι αρμόδιοι φορείς συνέχισαν την πλήρωση του ταμιευτήρα. Η πολιτική και βιομηχανική διαπλοκή, καθώς και η πίεση για παραγωγή ενέργειας, υπερίσχυσαν των μέτρων ασφαλείας.

Η καταστροφή του Βάιοντ είχε σοβαρές ψυχολογικές και κοινωνικές συνέπειες για τους επιζώντες. Μελέτες δείχνουν ότι οι επιζώντες υπέφεραν από μετατραυματικό άγχος, κατάθλιψη και άλλες ψυχικές διαταραχές λόγω της απώλειας αγαπημένων προσώπων και της καταστροφής των κοινοτήτων τους. Η ανασυγκρότηση των περιοχών αυτών ήταν αργή και δύσκολη, με πολλούς κατοίκους να αναγκάζονται να μεταναστεύσουν.

Μετά την καταστροφή, ακολούθησαν δικαστικές διαδικασίες για τον προσδιορισμό των ευθυνών. Το 1971, το ποινικό δικαστήριο καταδίκασε στελέχη της SADE για αμέλεια, ενώ το κράτος βρέθηκε σε δύσκολη θέση, καθώς είχε αναλάβει τον έλεγχο του φράγματος μέσω της ENEL. Η πολιτική αντίδραση ήταν αργή, και οι επιζώντες συχνά αντιμετώπιζαν αδιαφορία και γραφειοκρατία.

 

 

Η καταστροφή του Βάιοντ αποτελεί σημαντικό μάθημα για τη σχέση μεταξύ ανθρώπου και φύσης. Το 2008, η UNESCO αναγνώρισε το αρχείο των ποινικών διαδικασιών ως μέρος της "Μνήμης του Κόσμου", επισημαίνοντας τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης. Επιπλέον, το 1997, ο ηθοποιός Marco Paolini παρουσίασε το θεατρικό έργο "Vajont" που αναβίωσε τα γεγονότα, συμβάλλοντας στην ευαισθητοποίηση του κοινού.

Η καταστροφή του Βάιοντ αναδεικνύει την ανάγκη για υπευθυνότητα και προσοχή στην ανθρώπινη παρέμβαση στο φυσικό περιβάλλον. Η ιστορία αυτή διδάσκει ότι η βιομηχανική ανάπτυξη δεν πρέπει να γίνεται εις βάρος της ασφάλειας και της ευημερίας των κοινοτήτων. Η μνήμη αυτής της τραγωδίας πρέπει να διατηρείται ζωντανή για να αποτρέψουμε την επανάληψή της στο μέλλον σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου.

 

 K.G

ΠΗΓΕΣ:

WIKIPEDIA

ΕΘΝΟΣ

MSN

mondadorieducation.it 

Η καταστροφή του αερόπλοιου Χίντεμπουργκ

Η καταστροφή του αερόπλοιου Χίντεμπουργκ

Σαν σήμερα πριν 82 χρόνια το αερόπλοιο Hindenburg, το μεγαλύτερο αερόπλοιο που κατασκευάστηκε ποτέ από την Ζέπελιν και το καμάρι της ναζιστικής Γερμανίας καταστρεφόταν από έκρηξη. Προερχόμενο από τη Φρανκφούρτη, και έπειτα από ένα ταξίδι που διήρκεσε τρεις ημέρες, τυλίχτηκε στις φλόγες όταν άγγιξε το αγκυροβόλιο του στο Lakehurst του Νιου Τζέρσεϋ την ώρα που θα γινόταν η πρόσδεσή του. Το δυστύχημα στο οποίο βρήκαν τραγικό θάνατο 36 άνθρωποι συνέβηκε στις 6 του Μάη του 1937. Η συντριβή του Χίντεμπουργκ προκάλεσε πλήθος θεωριών ως προς τα αιτία της τραγωδίας.

Ο Γάλλος Henri Giffard ήταν αυτός που κατασκεύασε το πρώτο επιτυχημένο αερόπλοιο το 1852. Ο γεμάτος με υδρογόνο αερόσακος του αερόπλοιου βοηθούσε την κίνησή του με μια ατμομηχανή τριών ίππων, η οποία γύριζε μια μεγάλη έλικα και το αερόπλοιο  πετούσε με ταχύτητα έξι μιλίων την ώρα. Το πρώτο γερμανικό αερόπλοιο, γνωστό συχνά ως "zeppelin" από το επώνυμο του ιδιοκτήτη της εταιρείας, κόμη Ferdinand von Zeppelin, κατασκευάστηκε στα τέλη του 19ου αιώνα.  

Σε αντίθεση με τα γαλλικά αερόπλοια, τα γερμανικά είχαν ένα ελαφρύ πλαίσιο μεταλλικών δοκών που προστάτευε ένα εσωτερικό γεμάτο με αέριο. Ωστόσο, όπως και το αερόπλοιο του Giffard, και τα γερμανικά λειτουργούσαν με ένα πολύ εύφλεκτο αέριο υδρογόνου και ήταν ευάλωτα σε πιθανή έκρηξη. Το Graf Zeppelin, αρκετά μεγάλο για να μεταφέρει ένα σημαντικό αριθμό επιβατών, υπήρξε ένα από τα πιο διάσημα αερόπλοια που ταξίδευε σε όλο τον κόσμο το 1929. Στη δεκαετία του '30, το Graf Zeppelin πρωτοστάτησε στην δημιουργία της πρώτης διατλαντική αεροπορικής υπηρεσία κάτι που οδήγησε και στην κατασκευή του Hindenburg, ενός ακόμα μεγαλύτερου αερόπλοιου μεταφοράς επιβατών.

Το πρώτο από τα υπερμεγέθη Graf Zeppelin, τέθηκε σε λειτουργία το 1928. Το 245 μέτρων Χίντενμπουργκ, που ήταν ελαφρώς μικρότερο από τον Τιτανικό, τέθηκε σε λειτουργία το 1936.

Το LZ 129 Hindenburg απογειώθηκε από τη Φρανκφούρτη στις 3 Μαΐου, για το πρώτο του ταξίδι κατά το 1937. Το προηγούμενο έτος είχε πραγματοποιήσει αισίως 10 υπερατλαντικά ταξίδια, μεταφέροντας συνολικά 1.002 επιβάτες. Ο προορισμός του σκάφους ήταν το Νιου Τζέρσεϊ, όπου υπολογιζόταν να φτάσει τα ξημερώματα της 6ης Μαΐου. 

Πλησιάζοντας τον Αεροναυτικό Σταθμό του Λέικχερστ του Τζέρσεϋ, ο Καπετάνιος του Χίντενμπουργκ πληροφορήθηκε για επικείμενη κακοκαιρία και γι' αυτό αποφάσισε να αναβάλει την προσγείωση, μέχρι ο καιρός να καλυτερέψει. Κατά τις 18:00, ξεκίνησε δυνατή βροχή, η οποία σταμάτησε ένα τέταρτο αργότερα. Το Κέντρο Ελέγχου του Σταθμού ενημέρωσε τον Καπετάνιο πως, οι καιρικές συνθήκες ήταν πια κατάλληλες για προσγείωση, ωστόσο το σκάφος είχε απομακρυνθεί αρκετά. Στις 19:10, το αερόπλοιο έφτασε ξανά στον Σταθμό και ξεκίνησαν οι διαδικασίες για την προσγείωση. Στις 19:20, βρισκόταν 90 μέτρα πάνω από το έδαφος. Πέντε λεπτά αργότερα (19:25), παρατηρήθηκε μια φλόγα στο πίσω μέρος του αεροσκάφους, η οποία εξαπλώθηκε σε όλη την επιφάνειά του μέσα σε 34 δευτερόλεπτα. Κάποιοι επιβαίνοντες, μην έχοντας χρόνο να αντιδράσουν διαφορετικά, πήδηξαν, όμως οι περισσότεροι που το έκαναν δεν επέζησαν. Άλλοι εγκλωβίστηκαν εντός του σκάφους από έπιπλα και λιπόθυμους από τον καπνό συνεπιβάτες τους, ενώ μια μικρή μερίδα επιβατών που περίμενε μέχρι το αερόπλοιο να φτάσει πολύ κοντά στο έδαφος για να πηδήξει, σώθηκε. Επιζώντες βρέθηκαν και στα συντρίμμια του Χίντενμπουργκ.  

Στο Χίντενμπουργκ επέβαιναν συνολικά 97 επιβαίνοντες (36 επιβάτες και 61 μέλη του πληρώματος), εκ των οποίων σκοτώθηκαν οι 35 (13 επιβάτες και 22 μέλη του πληρώματος). Στα θύματα προστέθηκε κι ένας εργαζόμενος του Σταθμού, ο οποίος βρισκόταν στο έδαφος, ανεβάζοντας το σύνολο των νεκρών στους 36. H Καταστροφή του Χίντενμπουργκ έλαβε μεγάλη κάλυψη από τα ΜΜΕ της εποχής, κατέστρεψε την εμπιστοσύνη του κοινού στο γιγάντιο, άκαμπτο αεροσκάφος μεταφοράς επιβατών και σημάδεψε το απότομο τέλος της λεγόμενης «εποχής των αερόπλοιων». 

Όσον αφορά τα αίτια της έκρηξης υπήρξαν πολλές εικασίες καθώς κάποιοι έκαναν λόγο για δολιοφθορά ή για μηχανική βλάβη.

Όμως τον Μάρτιο του 2013, ύστερα από 76 χρόνια, ομάδα εμπειρογνωμόνων, που συνεργάστηκαν για ένα ντοκιμαντέρ του Channel 4 του BBC, υποστήριξε ότι έλυσε το «μυστήριο» της έκρηξης και αυτό δημοσιεύτηκε και από την Daily Mail.

Οι εμπειρογνώμονες υποστήριξαν ότι η έκρηξη που κατέστρεψε το γιγαντιαίο αερόπλοιο «Χίντενμπουργκ», προκλήθηκε από στατικό ηλεκτρισμό και συσσώρευση υδρογόνου, μετά την πτήση του μέσα στην καταιγίδα.  

Ο βρετανός μηχανικός αεροναυπηγικής Τζεμ Στάνσφιλντ και μια ομάδα ερευνητών με έδρα το Αεροναυπηγικό Ινστιτούτο του Σαν Αντόνιο του Τέξας, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το σκάφος αναφλέγει όταν το πλήρωμα εδάφους έτρεξε κατά την προσγείωση να τοποθετήσει σχοινιά, δημιουργώντας γείωση στο πλοίο και προκαλώντας μια σπίθα.

Ο Στάνσφιλντ είπε ότι στόχος των πειραμάτων ήταν να αποκλειστούν θεωρίες που αιωρούνται γύρω από την καταστροφή που αποτυπώθηκε μέσω της κάμερας και των φωτογραφικών μηχανών.

Το οπτικό υλικό από την πτώση του Χίντεμπουργκ, που αποτελούσε περιουσιακό στοιχείο των Αρχείων Πρέλιντζερ, αποχαρακτηρίστηκε και έτσι κατέστη δυνατή η δημόσια προβολή  και στο ιντερνέτ μέσω youtube.  

Είναι ένα σπάνιο βίντεο που δείχνει το θρυλικό αερόπλοιο Χίντενμπουργκ τη στιγμή που περνά πάνω από τους ουρανοξύστες του Μανχάταν λίγες ώρες προτού εκραγεί στο αεροδρόμιο του Νιου Τζέρσεϊ, το 1937, προκαλώντας το θάνατο 36 ανθρώπων.  

Μετά την καταστροφή του Χίντεμπουργκ η εταιρία που αποτέλεσε συνώνυμο των αερόπλοιων, η θρυλική Zeppelin ξαναγεννήθηκε από την τέφρα της. Η εν λόγω εταιρία είχε υποστεί οικονομική καταστροφή από το ατύχημα του Hindenburg και από την έκρηξη του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου. Η αναγεννημένη Zeppelin προσανατολίζει τις προσπάθειες τις όχι στη μεταφορά εμπορευμάτων αλλά επιβατών. Παραδοσιακά η Γερμανική αυτή εταιρία κατείχε το μεγαλύτερο μερίδιο στη μεταφορά επιβατών με αερόπλοια και είχε στο ενεργητικό της πολλές υπερατλαντικές πτήσεις κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Από το 1997, κατασκευάζονται νέας τεχνολογίας αερόπλοια από την ίδια εταιρία του Φερδινάνδου φον Ζέπελιν στο Φρίντριχσχαφεν της Γερμανίας με την ονομασία Zeppelin NT ("Neue Technologie", Γερμανική λέξη για Νέα Τεχνολογία) και τα οποία χρησιμοποιούνται τόσο για τουριστικούς σκοπούς όσο και για ειδικούς σκοπούς όπως επιστημονικές παρατηρήσεις και εποπτεία περιοχών.

Πηγές :

https://el.wikipedia.org/wiki/Καταστροφή_του_Χίντενμπουργκ

 https://tvxs.gr/news/ταξίδια-στο-χρόνο/στο-φως-σπάνιο-βίντεο-από-τις-τελευταίες-ώρες-του-χίντενμπουργκ

https://tvxs.gr/news/sci-tech/επιστήμονες-υποστηρίζουν-ότι-έλυσαν-το-μυστήριο-του-χίντενμπουργκ

https://www.in.gr/2013/03/05/world/lythike-meta-apo-76-xronia-to-mystirio-tis-katastrofis-toy-xintenmpoyrgk/

https://www.history.com/this-day-in-history/the-hindenburg-disaster

http://greekworldhistory.blogspot.com/2015/07/blog-post_20.html

https://el.wikipedia.org/wiki/Αερόπλοιο

https://en.wikipedia.org/wiki/Hindenburg_disaster

Κων. Γραικιώτης : Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ (17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1989)

USGS photo from 1989 Loma Prieta earthquake. Caption: Aerial view of collapsed sections of the en:Cypress Viaduct of en:Interstate 880. [H.G. Wilshire, U.S. Geological Survey]

Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ 

17 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1989

Γράφει ο Κων. Γραικιώτης

Οι σεισμοί είναι ένα πολύ συνηθισμένο φαινόμενο στη περιοχή του κόλπου του San Fransisco. Στη περιοχή αυτή της Αμερικανικής ηπείρου συμβαίνουν σεισμοί από την αρχαιότητα μέχρι και σήμερα.

Το Σαν Φρανσίσκο (San Francisco) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στην Καλιφόρνια και η δέκατη τέταρτη μεγαλύτερη στις Η.Π.Α, με πληθυσμό 802.426 σύμφωνα με καταμέτρηση του 2010. Βρίσκεται στο άκρο της χερσονήσου του Σαν Φρανσίσκο και είναι το κεντρικό σημείο της περιοχής του Κόλπου του Σαν Φρανσίσκο, που έχει πληθυσμό επτά εκατομμύρια. Το Σαν Φρανσίσκο είναι η δεύτερη πιο πυκνοκατοικημένη πόλη της Αμερικής, μετά τη Νέα Υόρκη.

Οι Ισπανοί ήταν οι πρώτοι Ευρωπαίοι που εγκαταστάθηκαν στο Σαν Φρανσίσκο, που το ονόμασαν έτσι από τον Άγιο Φραγκίσκο. Ο ισπανός Γκασπάρ ντε Πορτολά θεωρείται ότι «ανακάλυψε» τον Κόλπο του Αγίου Φραγκίσκου. Το φυσικό λιμάνι εντυπωσίασε τους Ισπανούς οι οποίοι επέστρεψαν το 1775 και έχτισαν την Mision San Francisco de Asis, σε ένα σημείο που αποτελεί σήμερα την καρδιά της Mission District.  

Η πόλη πέρασε από την κατοχή των Ισπανών στο κράτος του Μεξικού και έπειτα στις ΗΠΑ το 1848. Με την ένταξη της Καλιφόρνιας στις ΗΠΑ ανακαλύφθηκαν παράλληλα σημαντικά κοιτάσματα χρυσού στο 1848 και τα αποθέματα ασημιού Comstock Lode το 1859, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα η πόλη να αναπτυχτεί ραγδαία. Εξ αιτίας των παραπάνωύ η πόλη αναπτύχθηκε γοργά και μέχρι το 1850, οι μόνιμοι κάτοικοι του Σαν Φρανσίσκο έφταναν τα 25.000 άτομα.

Μετά την μεγάλη πυρκαγιά της πόλης, το 1906, η οποία προκλήθηκε από τον μεγάλο σεισμό του έτους εκείνου, ανοικοδομήθηκε εκ νέου γρήγορα και σήμερα είναι μια από τις πιο αναγνωρίσιμες πόλεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Είναι επίσης και από τις λίγες πόλεις παγκοσμίως που έχει λάβει αυξημένα αντισεισμικά μέτρα, με σκοπό την αποφυγή μιας δεύτερη πανωλεθρία σαν αυτή του 1906.

Αυτό άλλωστε είναι φυσικό γιατί στις δυτικές Η.Π.Α. και ειδικότερα στη Νότιο Καλιφόρνια, το ρήγμα του Αγίου Ανδρέα είναι μια διαρκής απειλή αφού χαρακτηρίζεται από ένα δίκτυο ενεργών ρηγμάτων. Ειδικότερα στη περιοχή του κόλπου του Σαν Φρανσίσκο, η κίνηση των δυο πλακών, δηλαδή της πλάκας του Ειρηνικού Ωκεανού και της πλάκας της Βορείου Αμερικής, κατανέμεται μεταξύ τριών κυρίων κλάδων του ρήγματος του Αγίου Ανδρέα αλλά και κάποιων άλλων  δευτερευόντων (το νότιο, το κεντρικό και το βόρειο)

Το ρήγμα του Αγίου Ανδρέα, έχει στο διάβα των αιώνων προκαλέσει κάποιους αξιοσημείωτους σεισμούς όπως : 

Στις 9 Ιανουαρίου  1857 είχαμε τον γνωστό σεισμό του Fort Tejon που όμως το επίκεντρο του θεωρείται ότι βρίσκεται βορειότερα, νότια του Parkfield. Το   μέγεθος του  ήταν   7,9   βαθμοί   της   κλίμακας και σημειώθηκαν δύο θάνατοι.

Στις 18 Απρίλιου του 1906 ο σεισμός στο Σαν Φρανσίσκο ήταν από τους πλέον καταστροφικούς. Ο σεισμός συνοδεύτηκε από επιφανειακές διαρρήξεις συνολικού μήκους 430 χιλιόμετρα στη Βόρεια Καλιφόρνια. Το επίκεντρο ήταν κοντά στο Σαν Φρανσίσκο. Περίπου 3000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από το σεισμό και τις πυρκαγιές που προκλήθηκαν ως έμμεσα αποτελέσματα του σεισμού. Το μέγεθος ήταν 7,8. Στην διάρκεια των σεισμών, η πόλη του Σαν Φρανσίσκο καταστράφηκε πλήρως.

Ήταν η χειρότερη φυσική καταστροφή στην ιστορία των ΗΠΑ, που όμως έθεσε τις βάσεις της σύγχρονης Σεισμολογίας. Ο σεισμός και η επακολουθήσασα μεγάλη πυρκαϊά κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος του Σαν Φρανσίσκο, της επονομαζόμενης και «Πύλης του Ειρηνικού». Στις αρχές του 20ου αιώνα η πόλη ήταν το οικονομικό, εμπορικό και πολιτιστικό κέντρο της αμερικανικής Δύσης.

Μετά το σεισμό του 1906, η βόρεια άκρη του Ρήγματος του Αγίου Ανδρέα παρέμεινε σχετικά ήρεμη. Στις 17 Οκτωβρίου 1989 στις 5:04 μ.μ., τοπική ώρα συμβαίνει  ο σεισμός στη Loma Prieta, κοντά στα όρη της Santa Cruz και είχε μέγεθος 7,1 βαθμούς. Προκλήθηκε από ολίσθηση κατά μήκος του ρήγματος του Αγίου Ανδρέα. Ο σεισμός διήρκεσε 10‐15 δευτερόλεπτα ήταν μεγέθους. Εκείνη την ώρα, όπως υπολογίζεται 50 εκατομμύρια Αμερικανοί ήταν καρφωμένοι στην τηλεόρασή τους για να παρακολουθήσουν τον τελικό του μπέιζμπολ από το Σαν Φρανσίσκο. Ξαφνικά, οι κάμερες άρχισαν να τρέμουν. Κάπου 100 χιλιόμετρα νότια του Σαν Φρανσίσκο οι δυο πλευρές του Ρήγματος του Αγίου Ανδρέα είχαν γλιστρήσει γρήγορα η μια κατά μήκος της άλλης, προκαλώντας ένα σεισμό που σκότωσε 63 άτομα, κατέστρεψε αυτοκινητόδρομους, συνέτριψε αυτοκίνητα και άφησε χιλιάδες άτομα άστεγα. Αλλά αυτή η δόνηση ήταν πολύ μικρότερης έντασης από το προβλεπόμενο μέγεθος 8 του αναμενόμενου «Μεγάλου» σεισμού.  

Ο σεισμός αυτός είχε και κάτι καλό. Το 1989, στην περιοχή Λόμα Πριέτα του Σαν Φρανσίσκο, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ Anthony C. Fraser‐ Smith μετρούσε στο μαγνητόμετρό του ένα μαγνητικό πεδίο πολύ χαμηλών συχνοτήτων (ULF), της τάξεως των 0,01‐10 Hz. Ξαφνικά δύο εβδομάδες προτού σημειωθεί ο σεισμός των 6,9 ρίχτερ είδε τη μέτρηση των αισθητήρων του να κάνει άλμα στο 20πλάσιο του επιπέδου θορύβου αυτών των συχνοτήτων. Κι έπειτα, τρεις ώρες προτού εκδηλωθεί ο σεισμός με επίκεντρο 7 χλμ. μακριά, το σήμα αυξήθηκε στο 60πλάσιο του κανονικού. Αυτές οι προσεισμικές διαταραχές του μαγνητικού πεδίου οδήγησαν τον ερευνητή Tom Bleier στη δημιουργία ενός δικτύου επίγειων ανιχνευτών για τον Κόλπο του Σαν Φρανσίσκο. Από τις μετρήσεις του δικτύου, βγήκε το συμπέρασμα ότι τις αιφνίδιες μαγνητικές διαταραχές προξενούσαν ηλεκτρικά ρεύματα μικρής έντασης και δημιουργούσαν έτσι μια κάποια δυνατότητα πρόβλεψης.

Σχετικά πρόσφατα το 2004 είχαμε τον σεισμό στο Parkfield. Ο σεισμός συνέβηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 2004, στις 10.15 π.μ. και έπληξε την Καλιφόρνια με μέγεθος 6 βαθμών. Αυτός ο σεισμός αναμενόταν αρχικά το 1993, με βάση τις τελευταίες θεωρίες πρόγνωσης σεισμών του χρόνου, αλλά πέρασαν έντεκα χρόνια τελικά για να συμβεί.

Η Καλιφόρνια ζει συνεχώς με τον φόβο του Big One, του νέου μεγάλου σεισμού που θα προκύψει από το ρήγμα του Αγίου Ανδρέα, το πιο ευρέως μελετημένο ρήγμα στον πλανήτη. Ενδεχόμενη επανάληψη του σεισμού του 1906 σήμερα υπολογίζεται ότι θα κόστιζε 3.000 ώς 5.000 ζωές, παρά την αλματώδη πρόοδο της αντισεισμικής μηχανικής τον τελευταίο αιώνα και τα δισεκατομμύρια που έχουν ξοδευτεί για αντισεισμική προστασία στον κόλπο του Σαν Φρανσίσκο. Πιο ευάλωτα θεωρούνται τα κτίρια που έχουν χτιστεί σε προσχώσεις, καθώς και αρκετοί ουρανοξύστες στο οικονομικό κέντρο της πόλης, που χτίστηκαν πριν από την εφαρμογή των αυστηρότερων αντισεισμικών κανονισμών.  

Πηγές :

http://nemertes.lis.upatras.gr/jspui/bitstream/10889/3943/3/Nimertis_Messari%28g%29.pdf

http://istoria365.blogspot.gr

http://www.newsnowgr.com/article/240516/o-seismos-tou-1989-sto-san-fransisko.html

http://www.kathimerini.gr/248700/article/epikairothta/kosmos/to-san-fransisko-8ymh8hke-ton-megalo-seismo-toy-1906

https://en.wikipedia.org/wiki/1989_Loma_Prieta_earthquake

Ελληνική Βικιπαιδεία