Γιώργου Λάνθιμου : Η Ευνοούμενη

«Ευνοούμενη» κοινού και κριτικών

Υποψήφια για 10 Όσκαρ η ταινία του Γιώργου Λάνθιμου

H πρώτη «ταινία εποχής» του καταξιωμένου διεθνώς σκηνοθέτη Γιώργου Λάνθιμου, που έχει προταθεί και για 10 βραβεία ‘Οσκαρ, βασίζεται στην αληθινή ιστορία της Βασίλισσας Άννα (Ολίβια Κόλμαν). Την τελευταία της δυναστείας των Στιούαρτ, η οποία αν και ασθενής, ντροπαλή και υποτιμημένη, στέφθηκε Βασίλισσα, τον καιρό που η Μεγάλη Βρετανία γινόταν παγκόσμια δύναμη.

Το ιστορικό πλαίσιο

Ως Βασίλισσα θα αντιμετώπιζε έναν πόλεμο με τη Γαλλία, τον θεωρητικά πρώτο παγκόσμιο πόλεμο της σύγχρονης εποχής, και την ένωση της Αγγλίας με τη Σκωτία, που οδήγησε στη δημιουργία του Ηνωμένου Βασιλείου. Θα ερχόταν επίσης αντιμέτωπη με την εποχή του εθνικού διχασμού, με τα δύο πολιτικά κόμματα των Γουίγκς και των Τόρις να ανταγωνίζονται μεταξύ τους έχοντας ως αποτέλεσμα τη γέννηση του δικομματισμού. Οι άνθρωποι που την πλαισίωναν ήθελαν να τραφούν από την εξουσία της και να κερδίσουν την εμπιστοσύνη της και ίσως την καρδιά της. Μέσα από τη σχέση της Άννα με δύο άλλες γυναίκες -τη σύμβουλο και επιστήθια φίλη της Λαίδη Σάρα (Ρέιτσελ Βάις) και την απένταρη ξαδέρφη της Σάρα που μετατρέπεται σε κοινωνικά ανερχόμενη καμαριέρα Άμπιγκεϊλ (Έμμα Στόουν) -ο Γιώργος Λάνθιμος θίγει διαχρονικά θέματα όπως η αγάπη, ο ανταγωνισμός, η εξουσία και τα συναισθήματα, δημιουργώντας ταυτόχρονα ένα ξεχωριστό σύμπαν για την ιστορία του.

«Μια κωμική τραγωδία» «Η ιστορία είναι για την περιπλοκότητα της αγάπης και το πώς αυτές οι δυσκολίες μπορούν να αλλάξουν εσένα ως άνθρωπο. Το αποκαλούμε μια κωμική τραγωδία και αυτό είναι», σχολιάζει ο σεναριογράφος Τόνι Μακ Ναμάρα.

«Με ενδιέφεραν κυρίως οι τρεις κεντρικοί χαρακτήρες, η εξουσία τους, οι εύθραυστες σχέσεις τους και το πώς οι συμπεριφορές τόσο λίγων ανθρώπων μπορούν να αλλάξουν τον ρου ενός πολέμου και τη μοίρα μιας χώρας. Για εμένα είναι επίσης μια ερωτική ιστορία, με κωμικά, δραματικά και σκοτεινά σημεία», αναφέρει ο Γιώργος Λάνθιμος.

Νέα οπτική στο είδος «Ταινία Εποχής»

Μετά τα δείγματα που είχε δώσει στον «Κυνόδοντα», στην πρώτη του αγγλόφωνη ταινία «Ο Αστακός» και στη δεύτερη «Ο Θάνατος του Ιερού Ελαφιού», η ομάδα της παραγωγής ήταν σίγουρη ότι θα δώσει μια καινούρια οπτική στο είδος «ταινίες εποχής». «Το στυλ του Λάνθιμου είναι κομψό, απλό και πολύπλοκο ταυτόχρονα. Είναι ένας αινιγματικός άνθρωπος που έχει το μοναδικό ταλέντο να επικοινωνεί μέσα από τις ταινίες του. Έχει μια υποβόσκουσα μαγεία που όταν βλέπεις κάποια από τις ταινίες του, λίγες μέρες αργότερα προκύπτουν καινούρια ερωτήματα. Μπορεί να γίνει φοβερά προκλητικός με τον καλύτερο τρόπο», σχολιάζει η παραγωγός Σέσι Ντέμπσεϊ.

«Νιώσαμε ελεύθεροι να πειραματιστούμε»

Ο σεναριογράφος Τόνι ΜακΝαμάρα γοητεύτηκε από την επιθυμία του Λάνθιμου να κάνει κάτι που δεν θα θυμίζει ταινία εποχής. «Ως Αυστραλός εγώ και ως Έλληνας ο Γιώργος, δεν μας ενδιέφερε ιδιαίτερα η αγγλική ιστορία αλλά κυρίως αυτές οι τρεις γυναίκες. Νιώσαμε πιο ελεύθεροι να πειραματιστούμε», δηλώνει ο ΜακΝαμάρα, ο οποίος, όπως συμπληρώνει, πέρασε πολύ χρόνο με τον Λάνθιμο κάνοντας βόλτες στην Ιταλία, τελειοποιώντας το σενάριο και τους διαλόγους. «Μου αρέσει να μου δίνεται η ελευθερία να αναρωτηθώ πόσες ελευθερίες μπορώ να πάρω. Ήταν μια σπουδαία ευκαιρία να κάνω κάτι που δεν έχω ξανακάνει ποτέ μέχρι τώρα», δηλώνει ο Λάνθιμος με τη σειρά του, ενώ η Ντέμπσεϊ αναφέρει για τους δύο: «Ο Τόνι μοιάζει με τον Γιώργο στη γοητεία, στο γεγονός ότι είναι απρόβλεπτος, αγαπάει το σκοτεινό και το παράδοξο, το μαύρο χιούμορ και μοιράζονται την ίδια καλλιτεχνική πειθαρχία».

The Favourite - Η Ευνοούμενη - Official Trailer

INFO

ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ ΑΠΟ 4/2/2019

ΠΑΙΖΟΥΝ: ΡΕΪΤΣΕΛ ΒΑΪΣ, ΟΛΙΒΙΑ ΚΟΛΜΑΝ, ΕΜΜΑ ΣΤΟΟΥΝ, ΝΙΚΟΛΑΣ ΧΟΥΛΤ, ΤΖΟ ΑΛΓΟΥΙΝ, ΜΑΡΚ ΓΚΑΤΙΣ, ΤΖΕΪΜΣ ΣΜΙΘ

ΣΕΝΑΡΙΟ: ΝΤΕΜΠΟΡΑ ΝΤΕΪΒΙΣ, ΤΟΝΙ ΜΑΚΝΑΜΑΡΑ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΡΟΜΠΙ ΡΑΪΑΝ

ΜΟΝΤΑΖ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΥΡΟΨΑΡΙΔΗΣ

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: ΦΙΟΝΑ ΚΡΟΜΠΙ

ΜΟΥΣΙΚΗ: ΤΖΟΝΙ ΜΠΕΡΝ

ΕΤΑΙΡΕΊΑ ΠΑΡΑΓΩΓΉΣ             Element Pictures & Film4 Productions

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 120’ ΔΙΑΝΟΜΗ: ΟDEON

Η Ευνοούμενη

Η ταινία Η Ευνοούμενη (πρωτότυπος τίτλος: The Favourite) είναι δραματική κομεντί εποχής παραγωγής 2018 σε σκηνοθεσία Γιώργου Λάνθιμου Πρωταγωνιστούν οι: Ολίβια Κόλμαν, στο ρόλο της Βασίλισσας Άννας της Μεγάλης Βρετανίας, Ρέιτσελ Βάις στο ρόλο της δούκισσας του Μάρλμπορο Σάρα Τσώρτσιλ και Έμμα Στόουν στο ρόλο της Άμπιγκεϊλ Χιλ, εξαδέλφης κι αντίζηλου της Σάρα. Η ταινία πραγματεύεται τα γεγονότα που είχαν ως αποτέλεσμα την καθαίρεση της Σάρα Τσώρτσιλ από τα δικαιώματά της ως πρώτη κυρία της αυλής της βασίλισσας και την αντικατάστασή της από την ξαδέλφη της Άμπιγκεϊλ Χιλ. Το σενάριο της ταινίας γράφτηκε από τους Ντέμπορα Ντέιβις και Τόνι ΜακΝάμαρα.

Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο 75ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας στις 30 Αυγούστου 2018, όπου τιμήθηκε με δύο βραβεία: το Κύπελλο Βόλπι καλύτερης γυναικείας ερμηνείας για την Ολίβια Κόλμαν και το Μεγάλο Βραβείο των Κριτικών. Έπειτα έκανε πρεμιέρα στις Η.Π.Α. στις 23 Νοεμβρίου 2018 αποσπώντας καλές κριτικές. Έλαβε 10 υποψηφιότητες για Όσκαρ, 5 για Χρυσή Σφαίρα κερδίζοντας τελικά τη Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ για την Κόλμαν, καθώς και 12 υποψηφιότητες για Βραβείο BAFTA. Συνολικά πάντως η ταινία τιμήθηκε συνολικά με 7 βραβεία Bafta.

Υπόθεση

Τον 18ο αιώνα, κατά την περίοδο του πολέμου της Ισπανικής Διαδοχής, ενώ η Αγγλία μάχεται ενάντια της Γαλλίας, η Βασίλισσα Άννα (Ολίβια Κόλμαν) έχει ανέβει στο θρόνο και η παιδική της φίλη Δούκισσα του Μάρλμπορο Σάρα Τσώρτσιλ (Ρέιτσελ Βάις) κυβερνάει τη χώρα στη θέση της, εφόσον η Άννα έχει εύθραυστη υγεία και συχνές εκρήξεις νεύρων. Όταν κάποια στιγμή η ξαδέλφη της Σάρα, Άμπιγκεϊλ Χιλ (Έμμα Στόουν), η οποία έχει χάσει τίτλο και περιουσία λόγω των κακών χειρισμών του πατέρα της, εμφανίζεται στην αυλή του παλατιού ζητώντας εργασία από την ξαδέλφη της, εκείνη δέχεται να την βοηθήσει δίνοντάς της μια θέση στο υπηρετικό προσωπικό. Η Άμπιγκεϊλ βλέπει την πρόσληψή της, ως ευκαιρία προκειμένου να ανακτήσει τα παλιά της μεγαλεία και να επιστρέψει στις αριστοκρατικές της ρίζες. Της δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσει τη βασίλισσα Άννα, όταν η φιλάσθενη ηγεμόνας πλήττεται από κρίση ουρικής αρθρίτιδας και η Άμπιγκεϊλ καταφέρνει να καταπραΰνει τον πόνο της χρησιμοποιώντας εκχυλίσματα βοτάνων που έχει μαζέψει από το δάσος. Στο μεταξύ οι πολεμικές επιχειρήσεις και τα ζητήματα του κράτους απορροφούν τη Σάρα σε τέτοιο βαθμό, ώστε να μην μπορεί να συναντάται συχνά με την βασίλισσα, με την οποία έχει ερωτικές σχέσεις. Η φιλόδοξη Άμπιγκεϊλ τότε βρίσκει την ευκαιρία να πάρει τη θέση της τόσο στην καρδιά όσο και στην κρεβατοκάμαρα της βασίλισσας κι αυτό γεννά την αντιζηλία μεταξύ των δυο εξαδέλφων. Η φιλοδοξία της Άμπιγκεϊλ, σε συνδυασμό με την εύνοια της βασίλισσας, την οδηγεί στο να γίνει εκείνη πρώτη κυρία των τιμών στο παλάτι, παρά τις προσπάθειες της Σάρα να απομακρύνει την ξαδέλφη της και να αναθερμάνει τις σχέσεις της με την βασίλισσα Άννα.

Πηγές:

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΜΑΡΥΣΙΑ

Βικιπαίδεια

Tο «Μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν» στα Μάλια

Tο «Μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν»

Μήπως σας έτυχε να δείτε  το εμπνευσμένο έργο του Θ. Μοσχόπουλου "Το μυστήριο της πολιτείας Χάμελιν"΄; 

Γνωρίζετε την πολιτεία Χάμελιν; Ή μήπως Χάμελν που βρίσκεται στην κάτω Σαξονία -στη Γερμανία, δηλαδή- και που ένα μυστήριο πλανάται πάνω απ' αυτήν!

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος μας χαρίζει μία εκδοχή άκρως απολαυστική, που δεν της λείπει ούτε το χιούμορ, ούτε όμως και το μυστήριο.

Με διαρκείς εναλλαγές και μεταπηδήσεις των ηθοποιών από ρόλο σε ρόλο, η ιστορία ξεδιπλώνεται με κέφι, ενέργεια, φαντασία, ακουμπώντας πάνω σε ένα πρωτότυπο κείμενο γεμάτο φρεσκάδα, οξύνοια και εξαιρετική αίσθηση του χιούμορ.

Τι συμβαίνει λοιπόν στην  πολιτεία αυτή;

Ένα τραγούδι και η ιστορία ξεκινάει!!

"Μακριά, μακριά, στον τόπο δίχως πρέπει, στον τόπο δίχως όχι, στον τόπο δίχως μη, μπείτε όλοι στη γραμμή..."

Μικρά και μεγάλα παιδιά γνωρίζουν -λίγο πολύ- τι συνέβαινε κατά τον Μεσαίωνα. Ακόμα κι αν δεν γνωρίζουν λεπτομέρειες, έχουν καταλάβει πως η ζωή ήταν πολύ δύσκολη. Ο Μεσαίωνας μπορεί να ήταν σκοτεινός αλλά όχι για την πολιτεία Χάμελιν! Στο Χάμελιν οι άνθρωποι ήταν ευτυχισμένοι, πλούσιοι, χορτάτοι. Δεν τους έλειπε τίποτα! Χάρη στην εξαιρετική διακυβέρνηση του δημάρχου δεν είχαν κανένα πρόβλημα!! Τραγουδούσαν, χόρευαν, έτρωγαν μέχρι σκασμού!

Μία ομάδα από φουκαράδες πλανόδιους τροβαδόρους του Μεσαίωνα, μενεστρέλους τους λέγανε, αποφάσισαν να πάνε ως εκεί, για να βγάλουν χρήματα. Μα, όταν έφτασαν, η πολιτεία σε τίποτα δεν θύμιζε το φημισμένο Χάμελιν. Η μπάντα των μενεστρέλων αλλάζει ρούχα, φοράει μεσαιωνικές στολές ιπποτών και έρχεται να λύσει τραγουδώντας και παίζοντας μαζί με τους θεατές το «Μυστήριο της Πολιτείας Χάμελιν». Μπορεί η ιστορία να είναι αληθινή, ή είναι απλώς ένας μύθος (ή θρύλος);

Έρημη πόλη, κλάματα ακούγονταν μέσα από τα σπίτια. Μόνο τρία παιδιά βρήκαν οι τροβαδούροι μόνο που δεν ήταν σε θέση να τους εξηγήσουν τι συνέβει. Σιγά σιγά, έμαθαν την ιστορία. 

Τόσο χορτάτοι ήταν στο Χάμελιν οι κάτοικοι, ώσπου δεν μπορούσαν να φάνε άλλο από το τόσο φαγητό που είχαν. Έτσι, η πόλη γέμισε φαγητά, σκουπίδια με ενοχλητική μυρωδιά! Ο δήμαρχος βρήκε την λύση!! Ποντίκια! Τα ποντίκια θα έτρωγαν τα σκουπίδια και όλοι θα ήταν ευχαριστημένοι. Το φαγητό όμως ήταν τόσο πολύ που ποντίκια από άλλες πόλεις μετανάστευσαν στο Χάμελιν, για μια καλύτερη ζωή! Και το πρόβλημα πια ήταν τα ποντίκια! Οι πολίτες πια δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα κι έτσι ο δήμαρχος κάλεσε συμβούλιο! Σαν από μηχανής θεός εμφανίστηκε μία μορφή παράξενη και σκοτεινή, ο αυλητής. Κάτι τους είπε, εκείνοι κάτι απάντησαν και έφυγε. Πολύ μυστήριο γύρω από τη συζήτηση αυτή.

Τα ποντίκια εξαφανίστηκαν... Ποιος τα έδιωξε; Μήπως ο αυλητής με τη μουσική του; Λείπουν όμως και τα παιδιά του Χάμελιν!! Ποιος τα πήρε; Μήπως ο αυλητής; Γιατί, όμως, δεν ήταν ευτυχισμένα τα παιδιά του Χάμελιν; Μήπως έφταιγαν οι γονείς; Θα ξαναγυρίσουν άραγε ή θα ακολουθήσουν το δικό τους δρόμο;

Πίσω από την ιστορία μας κρύβεται ένας μύθος-θρύλος ή μία αληθινή ιστορία, που απασχόλησε πάρα πολλούς, όπως τους αδερφούς Γκριμ.

Έχετε ακούσει τη λεγόμενη Σταυροφορία των παιδιών; Σχεδόν οκτώ αιώνες μετά ακούμε ξανά αυτήν την ιστορία από τους τροβαδούρους, που την άκουσαν, έγινε πια δική τους ιστορία -κτήμα τους- και μπορούν να μας την αφηγηθούν.

Μισό λεπτό! Το έργο μιλάει για παιδιά! Ποιοι όμως είναι τα παιδιά;! Ή μήπως δεν μιλάει απλά για τα παιδιά αλλά μιλάει και για τους μεγάλους:

Τα μηνύματα της ιστορίας γίνονται αμέσως αντιληπτά και από τους μεγάλους αλλά και από τους μικρούς πανέξυπνους θεατές, οι οποίοι δεν κρατιούνται και σχολιάζουν "Έτσι είναι!! Δίκιο έχουν", όταν οι ηθοποιοί παροτρύνουν τους γονείς να μην δουλεύουν τόσο, αλλά να περνούν ποιοτικό χρόνο με τα παιδιά τους! Το έργο επίκαιρο, μας μιλά για την προσοχή που πρέπει να δίνουμε στα παιδιά μας, την ουσιαστική ενασχόληση μαζί τους, την υποστήριξη, την ενθάρρυνση, την αποδοχή της διαφορετικότητάς τους και την κατανόηση των επιλογών τους. Κυρίως, την αγάπη μας για εκείνα! Γιατί, πώς να το κάνουμε, η αγάπη μένει!

Και τώρα στα καθ’ ημάς

Το εξαιρετικό αυτό έργο είχαμε την ευκαιρία να το απολαύσουμε σήμερα στα Μάλια της Κρήτης με το ΣΧΗΜΑ 7.

Η παράσταση – με είσοδο ελεύθερη – δόθηκε με πρωτοβουλία/ χρηματοδότηση της Κοινωφελούς Επιχείρησης Δήμου Χερσονήσου, με τη συνδρομή του ΚΟΙΠΟΔΙ ΔΙΚΤΥΟ Π. ΣΥΛΛΟΓΩΝ και με την συνδρομή της Χορωδίας Μαλίων.

Σκηνοθεσία-Γενική επιμέλεια: Κώστας Μεταξάκης .

Σύνθεση-Μουσική διδασκαλία : Άγγελος Αρβανίτης

Κινησιολογία :Χαρά Καράλη

Ζωγραφική σκηνικού- κατασκευή σκηνικών αντικειμένων: Μάνια Ράδοβιτς

Κατασκευή σκηνικού : Μανούσος Μαυροφοράκης

Επιμέλεια αφίσας προγράμματος :Γιάννης Δημητράκης

Τηλεοπτικό σπότ :Μαρία Παπαδάκη

Έπαιξαν οι : Σοφία Δερμιτζάκη, Μάνος Ζειμπέκης, Βαρδής Σαμαριτάκης, Χάρης Σουλτάτος, Ελένη Στρατάκη.

Φιλική συμμετοχή :Δημήτρης Φοινίτσης

Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους για την όμορφη βραδιά και την πολύ ωραία παράσταση που παρακολουθήσαμε.

Συνέντευξη με τον Γιάννη Μπέζο

Συνέντευξη με τον Γιάννη Μπέζο

Ο σπουδαίος ηθοποιός μιλά στο «ENJOY» της Κυριακάτικης Δημοκρατίας για τις δύο τηλεοπτικές σειρές στις οποίες θα πρωταγωνιστήσει, αλλά και για τον ρόλο του Μαυρογιαλούρου που θα υποδυθεί στο θέατρο. Μέσα από την συνέντευξή του αυτή λέει και πολλά ενδιαφέροντα για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Ένα απάνθισμα των δηλώσεων αυτών παραθέτουμε παρακάτω. Η συνέντευξη δόθηκε στη ΜΑΡΙΑ ΑΝΔΡΕΟΥ mandreou@dimokratianews.gr

Μια από τις πιο δημιουργικές περιόδους διανύει ο σπουδαίος θεατράνθρωπος Γιάννης Μπέζος. Ο σημαντικός ηθοποιός μέσα στη σεζόν 2018-2019 θα παίξει σε δύο ελληνικές σειρές -στην ΕΡΤ και στον ΑΝΤΙ- και θα πρωταγωνιστήσει στο θέατρο Προσκήνιο στην παράσταση «Υπάρχει και φιλότιμο». Με αφορμή αυτές τις δημιουργικές δουλειές, ο αξιόλογος καλλιτέχνης μίλησε στο «ENJOY» για πράγματα που σκεφτόμαστε οι περισσότεροι αλλά δεν τολμούμε να πούμε. Όπως: «Θα έλεγα ότι ο εμφύλιος υπάρχει στην Ελλάδα από την ημέρα της ίδρυσης του ελληνικού κράτους το 1830. Και αυτό γιατί η Ελλάδα είναι ένα προτεκτοράτο. Οι Έλληνες έχουν πολλά καλά, αλλά και ένα μεγάλο κακό. Η τύχη τους ορίζεται από τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων». Μια δήλωση με τρομερή δόση αλήθειας, που έγινε στο πλαίσιο της συζήτησης μας για τη σειρά της δημόσιας τηλεόρασης «Η ζωή εν τάφω», στην οποία θα συμμετέχει.

Σχετικά με το βιβλίο    «Η ζωή εν τάφω», το πρώτο βιβλίο που έγραψε ο λογοτέχνης Στρατής Μυριβήλης, ένα από τα πιο δημοφιλή και εμβληματικά μυθιστορήματα της ελληνικής λογοτεχνίας του 20ού αιώνα, το οποίο θα γίνει σήριαλ σε σκηνοθεσία Τάσου Ψαρρά ο Γιάννης Μπέζος παρατηρεί :

«Το μυθιστόρημα αυτό είναι βασισμένο στις προσωπικές εντυπώσεις του συγγραφέα, όπου εξιστορείται η φρίκη όχι μόνο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και κάθε πολέμου γενικότερα. Ο λοχίας του Πεζικού Αντώνης Κωστούλας καταγράφει σε γράμματα-ημερολόγιο,που σκοπεύει να στείλει στην αγαπημένη του, τις εμπειρίες, τις σκέψεις και τα συναισθήματα του, κατά την περίοδο που πολεμά στο Μακεδόνικο Μέτωπο,το 1917. Δεν θα ήθελα να σταθώ στον ρόλο μου, θα ήθελα να επικεντρωθώ σε αυτό το εξαιρετικό βιβλίο που δεν το ξέρει ο περισσότερος κόσμος και είναι μια ευκαιρία να το μάθει μέσα από τη δημόσια τηλεόραση. Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν από τους πιο σκληρούς και έχει χαρακτηριστεί πόλεμος των χαρακωμάτων. Ήταν ζοφερός και καταστροφικός, αλλά η μνήμη μας πάντα πάει στον πιο πρόσφατο, στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο η Ελλάδα πήρε μέρος εξαιτίας του εθνικού διχασμού. Αυτά ας τα θυμόμαστε, γιατί η Ιστορία επαναλαμβάνεται και δεν μαθαίνουμε από τα λάθη μας. Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε το 1918, δηλαδή πριν από 100 χρόνια.  

Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος είχε χαρακτηριστεί Μεγάλος Πόλεμος... Γιατί;

Γιατί κατέρρευσαν αυτοκρατορίες και άλλαξαν τα σύνορα. Αυτό είναι πολύ επίκαιρο στις μέρες μας, η αλλαγή συνόρων. Ας δούμε στη γειτονιά μας, τι γίνεται στη Συρία. Οι Ενωμένες Δυνάμεις, λοιπόν, καλούμενες και Δυνάμεις της Αντάντ, κυρίως οι Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, με συμμετοχή της Ιταλίας, της Ρωσίας (έως το 1918), των ΗΠΑ, νίκησαν τις Κεντρικές Δυνάμεις, καλούμενες και Τριπλή Συμμαχία, Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Οθωμανική Αυτοκρατορία και Βουλγαρία, και οδήγησαν αφενός στην κατάρρευση τεσσάρων αυτοκρατοριών και σε ριζικές αλλαγές στον χάρτη της Ευρώπης, εκ του κατακερματισμού αυτών, αφετέρου στη μεγάλη Ρωσική Επανάσταση και σε τελική φάση στη δημιουργία της Κοινωνίας των Εθνών. Τα θύματα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου ανέρχονται σε 9.000.000 στρατευμένους και σε άλλους τόσους αμάχους, ξεπερνώντας συνολικά τα 18.500.000 ψυχές. Ήταν ένας πόλεμος συμφερόντων και ανθρώπινων αδυναμιών, του οποίου τα αποτελέσματα τα βρίσκουμε μπροστά μας σε γεωπολιτικό επίπεδο μέχρι και σήμερα στη χώρα μας -όπως το Σκοπιανό- και γενικότερα στη Βαλκανική.

Τονίσατε ότι η Ελλάδα μπήκε στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο λόγω του διχασμού μεταξύ του βασιλιά και του Βενιζέλου. Αυτή η κακιά μοίρα γιατί μας κυνηγά πάντα;

Είναι στο DNA μας. Η έναρξη του Α' Παγκοσμίου, τον Ιούλιο του 1914, χωρίζει τη χώρα σε δύο στρατόπεδα, μετά τη διαφωνία του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου και του βασιλιά Κωνσταντίνου Α' ως προς τη θέση της Ελλάδας. Ο Βενιζέλος επιθυμεί είσοδο της χώρας στον πόλεμο στο πλευρό των συμμαχικών δυνάμεων της Αντάντ, σε μια συνέχεια των Βαλκανικών, και υλοποίηση της Μεγάλης Ιδέας (ενσωμάτωση των αλύτρωτων ελληνικών περιοχών και πληθυσμών στο νέο ελληνικό κράτος) και ο βασιλιάς είναι θιασώτης της ουδετερότητας, που ευνοεί ωστόσο τις Κεντρικές Δυνάμεις, δηλαδή τη Γερμανία. Αλλά θα έλεγα ότι ο εμφύλιος υπάρχει στην Ελλάδα από την ημέρα της ίδρυσης του ελληνικού κράτους το 1830. Και αυτό γιατί η Ελλάδα είναι ένα προτεκτοράτο. Οι Έλληνες έχουν πολλά καλά, αλλά ένα μεγάλο κακό. Η τύχη τους ορίζεται από τα συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων.

Αφού η οικονομική κρίση έχει ματώσει τους Έλληνες εδώ και οκτώ χρόνια και τα εθνικά μας μέτωπα είναι ανοιχτά, για ποιον λόγο σε αυτήν την καίρια στιγμή δεν δημιουργείται μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας;

Είστε σίγουρη ότι ο λαός το θέλει; Αν το ήθελε ο λαός, θα είχαν σμίξει οι πολιτικοί αρχηγοί και τα κόμματα. Εμείς έχουμε μεγάλη ευθύνη για ό,τι ψηφίζουμε. Και τώρα αν πάμε σε εκλογές διαιρεμένοι θα πάμε, παρά τα μεγάλα προβλήματα.

Αποφασίσατε να ανεβάσετε στο θέατρο Προσκήνιο τη θεατρική σεζόν 2018-2019 την παράσταση «Υπάρχει και φιλότιμο» των Αλέκου Σακελλάριου - Χρήστου Γιαννακόπουλου. Θα υποδυθείτε τον υπουργό Ανδρέα Μαυρογιαλούρο. Δεν νομίζω να υπάρχει πιο επίκαιρος ρόλος, αφού μέσα στο 2019 μάς περιμένουν τέσσερις εκλογικές αναμετρήσεις...

Το «Υπάρχει και φιλότιμο» είναι από τα σπουδαιότερα έργα της ελληνικής δραματουργίας. Μια εξαιρετική φαρσοκωμωδία που γυρίστηκε το 1965 ως ταινία από τον Φίνο με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, αλλά γράφτηκε το 1950 ως θεατρικό έργο με τίτλο «Ανώμαλη προσγείωση» για το Θέατρο Τέχνης με σκηνοθέτη τον Κάρολο Κουν, ενώ τον πρωταγωνιστικό ρόλο κρατούσε ο Βασίλης Διαμαντόπουλος. Αυτά που έχουν ειπωθεί σε αυτό το έργο είναι πολύ σημαντικά για την πολιτική ζωή του τόπου μας. Είναι ένα πολύ ουσιαστικό έργο.

Τι έχετε να πείτε γι' αυτόν τον ήρωα; Μπορεί ένας πολιτικός να είναι αδαής, να μην έχει γνώση τού τι γίνεται γύρω του;

Δεν πρέπει, αλλά να που γίνεται μέχρι και σήμερα. Γιατί; Γιατί έχει πολύ άσχημη αυλή. Δεν καταλαβαίνει την αλήθεια, μέχρι που τη βλέπει με τα μάτια του. Αυτά συμβαίνουν με όσους κατέχουν την εξουσία. Αποκόβονται από τον κόσμο και επικοινωνούν με λίγους. Περιχαρακώνονται και δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει μόνο με τους πολιτικούς αλλά με όλους όσοι έχουν δημόσιο βήμα, φήμη, οικονομική επιφάνεια. Το λέω και για εμάς τους καλλιτέχνες, τους ηθοποιούς. Η εξουσία και η φήμη φέρνουν εγωισμό. Και κακούς συμβουλάτορες. Η δύναμη και η ισχύς είναι πλασματικές για όλους τους ανθρώπους. Δεν κρατούν για πάντα. Γι’ αυτό πρέπει να υπάρχουν και φιλότιμο, απλότητα και αλήθεια. Γιατί κάποτε όλα καταρρέουν.

Ποιο είναι το κακό των ανθρώπων;

Η έλλειψη μέτρου. Αν περάσεις τα όρια, θα την πατήσεις. Πρέπει με τον εαυτό μας αλλά και με όλους τους άλλους να βάζουμε ένα μέτρο.

Πώς μπορούμε να αλλάξουμε προς το καλύτερο;

Μέσω της μόρφωσης και της εκπαίδευσης. Αλλά στην Ελλάδα αυτό χρειάζεται χρόνια για να γίνει. Βασικά θα έλεγα στην Ελλάδα θα πρέπει να αλλάξουμε τρόπο σκέψης. Δεν εμπιστευόμαστε τις κρατικές δομές, τον κρατικό μηχανισμό, αλλά το μέσο. Σας είπα, λειτουργούμε σαν αποικία. Η Επανάσταση το 1821 έγινε από φωτισμένους ανθρώπους, αλλά μετά με το ζόρι μπήκαμε στη νομιμότητα. Είμαστε όσα παίρνει ο άνεμος. Δεν υπάρχει ουσιαστική παιδεία. Γι’ αυτό μας φοβίζει το ξένο, το διαφορετικό, γιατί μας δημιουργεί αβεβαιότητα. Τα λαμπρά μυαλά αυτού του τόπου, με το μάχιμο πνεύμα, έφυγαν στο εξωτερικό. Ας τα φέρει κάποιος πίσω. Αλλά από την άλλη, αν είναι να μαραζώσουν τα όνειρα τους σε μια κοινωνία χωρίς πολιτισμό, αξίες, χωρίς δημιουργικότητα, ας καθίσουν έξω.

Απόσπασμα από συνέντευξη του Γιάννη Μπέζου στην Κυριακάτικη Δημοκρατία της 22ας Ιουλίου 2018