Κάμερες και αίμα

Κάμερες και αίμα
Tης Mαριαννας Tζιαντζη

«Σκληρό το βίντεο που θα ακολουθήσει», μας προειδοποιούν οι τηλεπαρουσιαστές, εννοώντας τις εικόνες από το λιντσάρισμα του πρώην ηγέτη της Λιβύης. Μετά το πρώτο σκληρό βίντεο, ακολούθησε το δεύτερο, ακόμα πιο σκληρό, σαν σίκουελ μιας ταινίας τρόμου.

Ιστορικές στιγμές, κυρίες και κύριοι, τις οποίες καταγράφουν ερασιτέχνες εικονολήπτες. Ο άλλοτε πανίσχυρος άνδρας τρώει σκόνη, τρώει χώμα, ακούει τις κραυγές του μίσους, φέρνει το χέρι στο πρόσωπό του, κοιτάζει απορημένος το αίμα που έχει μουσκέψει την παλάμη του. Κάποιος αφαιρεί το κομψό δερμάτινο παπούτσι του, τρόπαιο πολέμου και αυτό. Πολλά χέρια απλώνονται προς το μέρος του αιμόφυρτου αιχμαλώτου. Χέρια που κρατούν από ένα κινητό τηλέφωνο, εφοδιασμένο με κάμερα. Οι αντάρτες διαγκωνίζονται όχι μόνο για να δώσουν μια κλοτσιά στον ετοιμοθάνατο, αλλά για να απαθανατίσουν το μαρτύριό του. Μες στην αναμπουμπούλα, η εικόνα γέρνει, αναποδογυρίζει. Δικαιολογημένη η οργή, όμως κανένα μαρτύριο που επιβάλλει άνθρωπος σε άνθρωπο δεν είναι δικαιολογημένο, όσα εγκλήματα και αν βαραίνουν τον ένοχο.

Το πτώμα μετατρέπεται σε λαϊκό θέαμα. Ριγμένο καταγής, στο τσιμεντένιο δάπεδο, σε μια αποθήκη-ψυγείο κρεάτων. Δεν είναι τυλιγμένο σε λευκό σεντόνι, αλλά σε μια ακρυλική κουβέρτα με φανταχτερά χρώματα. Γονείς με τα παιδιά τους στέκονται με υπομονή στην ουρά για να δουν το ψόφιο σκυλί.

Σκληρό το βίντεο ή σκληρό το γύρισμα της σελίδας; O Kαντάφι ήταν ένας επώνυμος, ένας αναγνωρίσιμος. Δέκα χιλιάδες παιδιά σβήνουν, πεθαίνουν κάθε μήνα στη Σομαλία, όμως δεν υπάρχουν κινητά τηλέφωνα για να καταγράψουν την τελευταία ανάσα τους, αφού κάτι που συμβαίνει κάθε μέρα, κάθε λεπτό, δεν είναι είδηση, είναι πεπρωμένο. Ετσι, οι φωτογραφίες αυτών των παιδιών δεν γίνονται πρωτοσέλιδο.

Η λαιμητόμος, στα χρόνια της Γαλλικής Επανάστασης, επίσης ήταν θέαμα λαϊκό και αποτρόπαιο, κατάλληλο για όλη την οικογένεια. Σύμφωνα με μια δοξασία εκείνης της εποχής, οι έγκυες δεν έπρεπε να παρακολουθούν τις δημόσιες εκτελέσεις γιατί θα γεννούσαν παιδιά ανάπηρα ή σημαδεμένα, δηλαδή ακόμα και εκείνα τα άγρια χρόνια των κοσμογονικών αλλαγών, αυθόρμητα η κοινωνία έθετε κάποιο φραγμό, κάποια όρια. Δεν ξέρω πόσα παιδιά σε όλο τον κόσμο είδαν στην τηλεόραση το λιντσάρισμα του Καντάφι, ούτε ξέρω αν τα παιδιά αυτά κατάλαβαν τη διαφορά ανάμεσα στους εικονικούς φόνους που διαπράττουν τα ίδια στα βιντεοπαιχνίδια και σε μια αληθινή δολοφονία, όμως μικροί και μεγάλοι είμαστε σημαδεμένοι, όπως τα έμβρυα στην κοιλιά των μανάδων τους.

Προφανώς η ίδια η δολοφονία έχει πολύ μεγαλύτερη πολιτική και ιστορική σημασία από ό,τι το τηλεοπτικό θέαμα, όμως η ιδιωτική λαχτάρα της απεικόνισής της φανερώνει ότι χωρίς εικόνα δεν υπάρχει πιστοποίηση του γεγονότος. «Ημουν κι εγώ εκεί», θα λένε στα παιδιά τους οι τυραννοκτόνοι.

Κάποτε οι άνθρωποι φωτογραφίζονταν μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις, σε γάμους, βαφτίσια, γλέντια, εκδρομές κ.λπ. Τώρα, στη Δύση και στην Ανατολή, εκατομμύρια άνθρωποι απαθανατίζουν σημαντικές αλλά και ανούσιες στιγμές του ιδιωτικού και του δημόσιου βίου τους και τις ρίχνουν στο πέλαγος του ΥουΤube. Χάρη στα βίντεο και στις φωτογραφίες που έχουν τραβηχτεί με κινητό, πολλές μικρές αλήθειες έχουν έρθει στο φως, πολλές αυθαιρεσίες και αδικίες έχουν αποκαλυφθεί. Ομως τα μυστικά που ο Καντάφι πήρε μαζί του στον τάφο θα ήταν πολύ πιο αποκαλυπτικά από τα «σκληρά βίντεο» του τέλους του.

Ενα, δύο, τρία «σκληρά βίντεο», λοιπόν, που μοιάζουν με προμήνυμα των άγριων ημερών που έρχονται... και όχι μόνο για τη Λιβύη.

Πηγή:

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_29/10/2011_460734

 

Επειδή πολλά λέγονται για νυχτερινές αναχωρήσεις με ελικόπτερα...

... ας θυμηθούμε την Αργεντινή.

The helicopter carrying President Fernando De la Rua, departs Buenos Aires's Government House, Thursday, Dec. 20, 2001. De la Rua submitted his resignation Thursday, a high-ranking official said, as his government crumbled amid deadly rioting and looting sparked by anger over Argentina's deepening economic crisis.The resignation followed two days of clashes between police and protesters that left at least 20 people dead and scores injured. (AP Photo/Walter Astrada)

Η αποχώρηση του τότε Προέδρου της Αργεντινής με ελικόπτερο μετά την υπογραφή της παραίτησής του λόγω της οικονομικής κρίσης και του ξεσηκωμού των Αργεντίνων

Στις 22 Νοεμβρίου

Στο εδώλιο ο πρόεδρος της Αργεντινής που έφυγε με ελικόπτερο

Ο πρώην πρόεδρος της Αργεντινής, Φερνάντο Ντε Λα Ρούα, πρόκειται να βρεθεί ενώπιον του δικαστηρίου στις 22 Νοεμβρίου με την κατηγορία της διαφθοράς. Κανείς δε μπορεί να ξεχάσει την εγκατάλειψη του προεδρικού μεγάρου με ελικόπτερο, όταν χρεοκόπησε η χώρα το 2001. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Τα κεντρικά σημεία της οικονομικής κρίσης στην Αργεντινή ήταν: η ισχυρότατη ύφεση, η οποία έπληξε τη χώρα το χρονικό διάστημα 1998-1999 και η κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος, το 2001-2002, η οποία ουσιαστικά ήταν το φυσικό επακόλουθο της ύφεσης. Η ύφεση το 1999 βρισκόταν στο ύψος του -4%, η οποία κατέληξε σε στασιμότητα το 2000, παρά τα τεράστια δάνεια εκ μέρους του ΔΝΤ και των ιδιωτικών τραπεζών.

Κατ’επέκταση η ανεργία αυξήθηκε και οι πολίτες πραγματοποιούσαν μαζικές διαδηλώσεις, οι οποίες εξελίχθηκαν το 2001 σε ένα σημαντικό και δυναμικό παράγοντα της πολιτικής.

Λόγω της ανεργίας, η όποια μάστιζε τη χώρα, παρατηρήθηκαν διάφορα φαινόμενα. Σημειώθηκε μεγάλη αύξηση στην «άτυπη» οικονομία, δηλαδή λειτουργούσαν μικρές επιχειρήσεις, χωρίς νόμιμες άδειες και φορολογικές δηλώσεις. Ένα τέτοιο παράδειγμα, μεταξύ άλλων, ήταν οι Cartoneros, οι οποίοι μάζευαν ανακυκλώσιμα υλικά, όπως χαρτικά και χαρτοκιβώτια, από τα σκουπίδια και στη συνέχεια τα πουλούσαν.

Επίσης, έκαναν την εμφάνιση τους τα «χρεωστικά ομόλογα», με τη χρήση των οποίων, οι εργαζόμενοι στους δήμους και οι δημόσιοι υπάλληλοι «πληρώνονταν» μέχρι και το 50% του μισθού τους. Αυτά τα ομόλογα είχαν τη μορφή χαρτονομίσματος, γίνονταν αποδεκτά από πολλά καταστήματα της χώρας, αλλά η αξία τους υπολογιζόταν χαμηλότερα από το αναγραφόμενο ποσόν.

Δημιουργήθηκαν και «ανταλλακτήρια τροφίμων», μέσω των οποίων προωθούνταν ανταλλαγές τροφίμων και υπηρεσιών. Για παράδειγμα, τομάτες ανταλλάσσονταν με αυγά, κρέας και λαχανικά. Αυτό το φαινόμενο εξελίχθηκε μαζικά το 2001, με αποτέλεσμα η κάθε γειτονιά να έχει το δικό της «ανταλλακτήριο τροφίμων» και να εκδοθεί νόμισμα από την εκπροσώπηση των ανταλλακτηρίων, το οποίο χρησιμοποιούνταν ακόμα και για την αγορά ακινήτων.

Λόγω όλων αυτών των συνθηκών και της αποτελμάτωσης της οικονομίας, απαιτήθηκε από μεγάλη μερίδα του πληθυσμού η υποτίμηση του νομίσματος. Η απαίτηση αυτή δεν έγινε αποδεκτή από την κυβέρνηση, καθώς φοβήθηκε την περαιτέρω μεταφορά κεφαλαίων στο εξωτερικό, αλλά και τις επιθέσεις των κερδοσκόπων.

Τότε, η κυβέρνηση επέλεξε να συνδεθεί το επίσημο νόμισμα της Αργεντινής με μια συγχώνευση νομισμάτων, η οποία αποτελούνταν κατά 50% από ευρώ και κατά 50% από δολάρια. Με αυτό τον τρόπο, η οικονομία εμφάνισε μικρούς ρυθμούς ανάπτυξης, όμως η εμφάνιση της παγκόσμιας ύφεσης, η οποία προκλήθηκε από το τρομοκρατικό χτύπημα στην Αμερική στις 11-9-2001, επιβεβαίωσε την άρνηση των οικονομολόγων σε αυτή την τεχνική. Το αποτέλεσμα ήταν να χάσουν οι επενδυτές την εμπιστοσύνη τους απέναντι στις αγορές.

Η κυβέρνηση της Αργεντινής, το Νοέμβριο του 2001, ανακοίνωσε ότι δε μπορούσε να εκπληρώσει τις απαιτήσεις του ΔΝΤ σε σχέση με τον περιορισμό του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας. Από την πλευρά του, το ΔΝΤ αρνήθηκε να δώσει το δάνειο ύψους 1.25 δις $, το οποίο είχε προγραμματιστεί. Αυτή η είδηση «έσκασε» σα βόμβα για τις παγκόσμιες χρηματαγορές, με αποτέλεσμα να αποσυρθούν κεφάλαια από τη χώρα με ταχύτατους ρυθμούς, γεγονός το οποίο προκάλεσε τεράστια κρίση σε όλο το τραπεζικό σύστημα.

Η κυβέρνηση για να αποφύγει την ολοκληρωτική καταστροφή εισήγαγε αμέσως μια νομοθετική διάταξη, η οποία επέτρεπε ανάληψη μέχρι 250 πέσος από τους τραπεζικούς λογαριασμούς την εβδομάδα. Η ενέργεια αυτή, αποσκοπούσε στο να εμποδίσει την ανταλλαγή πέσος με δολάρια, επειδή το τραπεζικό σύστημα δεν ήταν σε θέση να ανταπεξέλθει.

Αυτή η ενέργεια επιδείνωσε τη κατάσταση τόσο στο εξωτερικό, όσο και στο εσωτερικό. Οι πολίτες εξαγριώθηκαν με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθεί μια γενική απεργία στις 13 Δεκεμβρίου, η οποία κατέληξε σε μαζικές και βίαιες διαδηλώσεις στις 19 και 20 Δεκεμβρίου, χάνοντας τη ζωή τους συνολικά 28 άνθρωποι. Την επόμενη μέρα, στις 21 Δεκεμβρίου, ο Φερνάντο Ντε Λα Ρούα παραιτήθηκε, εγκαταλείποντας το προεδρικό μέγαρο με ελικόπτερο, καθώς το συγκεντρωμένο πλήθος τον είχε περικυκλώσει.

Σήμερα, 10 χρόνια μετά, θα καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου με την κατηγορία της διαφθοράς. Η κυβέρνηση του Ντε Λα Ρούα, ο οποίος ήταν πρόεδρος από το 1999 μέχρι την κρίση του 2001, κατηγορείται από τον Μάριο Ποντακουάρτο, υψηλόβαθμο υπάλληλο του κοινοβουλίου, ότι κατέβαλε πέντε εκατομμύρια σε δωροδοκίες, με σκοπό να εγκριθεί από την Γερουσία η μεταρρύθμιση της εργατικής νομοθεσίας το 2000. Για την ίδια υπόθεση έχουν κατηγορηθεί ο πρώην υπουργός Εργασίας Αλμπέρτο Φλαμαρίκε, πέντε πρώην γερουσιαστές και ένας υπάλληλος της Γερουσίας. Στη δίκη θα κληθούν για κατάθεση περίπου 300 μάρτυρες.

Η μεταρρύθμιση της εργατικής νομοθεσίας, η οποία ακυρώθηκε το 2004, ήταν ένας από τους όρους που είχε θέσει το ΔΝΤ στην Αργεντινή για την αποδέσμευση ενός δανείου. Από την πλευρά του, ο πρώην πρόεδρος έχει διαψεύσει ότι η κυβέρνηση του δωροδόκησε για να τροποποιηθεί ο νόμος και υποστηρίζει ότι είναι θύμα πολιτικών και δικαστικών διώξεων.

Αναμένουμε, λοιπόν, την απόφαση του δικαστηρίου για την κυβέρνηση, η οποία χρεοκόπησε και έφερε στο χείλος της καταστροφής την Αργεντινή με θύμα τον λαό της.

Πηγή:

http://www.protothema.gr/world/article/?aid=154113

Νεοφιλελευθερισμός και πόλεμος

Ποιο είναι το ιστορικό μήνυμα που «εκπέμπει» σήμερα η Ευρώπη; Δεν είναι άλλο από το καταστροφικό «δίδυμο»: ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ... Τι απέγιναν, άραγε, οι διακηρύξεις, τα οράματα, οι ανθρωπιστικοί στόχοι που τέθηκαν ως θεμέλιο, ως ιδρυτικές αρχές της Ενωμένης Ευρώπης;

Ο νεοφιλελευθερισμός εγκαταστάθηκε για τα καλά εδώ και μια τουλάχιστον δεκαπενταετία στην Ευρώπη. Ζούμε σήμερα τον θρίαμβό του. Η Ευρωπαϊκή Ένωση μετατρέπεται σε μια ανταγωνιστική αρένα, όπου η μόνη αρχή είναι εκείνη της ΙΣΧΥΟΣ, η αρχή του ΚΕΡΔΟΥΣ.

Ας μη γελιόμαστε. Ο νεοφιλελευθερισμός δεν αποτελεί απλώς ένα αυστηρό δημοσιονομικό πλαίσιο οικονομικής δραστηριότητας, δεν εξαντλείται στο πεδίο των μηχανισμών της αγοράς. Στην ουσία, εξοβελίζοντας την ΠΟΛΙΤΙΚΗ από το πεδίο των αποφάσεων, αποτελεί ο ίδιος ένα κυρίαρχο πολιτικό πρόγραμμα και μετατρέπει τους πολιτικούς θεσμούς (Κοινοβούλιο, εκτελεστική και δικαστική εξουσία) σε «εργαλεία», σε υπηρέτες των συμφερόντων και των στόχων του χρηματοπιστωτικού συστήματος και των θεσμοθετημένων πια στην εποχή μας παγκόσμιων οργανισμών κερδοσκοπίας.

Το κυριότερο όμως είναι ότι οι αξίες, οι αρχές του νεοφιλελεύθερου επιχειρήματος επικρατούν και παγιώνονται σήμερα με τη μορφή μιας ΚΥΡΙΑΡΧΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ, που «απαγορεύει» στην πράξη κάθε αντίθετο οικονομικό πρόγραμμα, κάθε αντίθετη σκέψη που στηρίζεται σε κοινωνικές και ανθρωπιστικές αξίες.

Αυτήν τη νέα μορφή ιδεολογικής κυριαρχίας τη ζούμε σήμερα στη χώρα μας αλλά και σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση με την αναγνώριση και την τυπική νομιμοποίηση του Συμφώνου Ανταγωνιστικότητας, οι αρχές, οι αξίες και τα κριτήρια του οποίου θα αποτελέσουν το ΝΕΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, ΤΗ ΝΕΑ ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ, που θα διαμορφώσει ένα αυστηρό και απαράβατο πλαίσιο για τη ζωή, τη σκέψη, τον τρόπο οργάνωσης και δράσης των λαών της Ευρώπης στα χρόνια που έρχονται...

Το δόγμα της ισχύος όμως εκφράζεται και με τον πόλεμο. Το ζήσαμε έντονα και αυτό το φαινόμενο. Παλαιότερα υπήρξε η επέμβαση της Θάτσερ στην άλλη άκρη του κόσμου, στα νησιά Φόκλαντ, αργότερα ο ανηλεής βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας, η ολόπλευρη συμμετοχή των ευρωπαϊκών κρατών στον πόλεμο κατά του Ιράκ...

Σήμερα οι παλιές αποικιοκρατικές δυνάμεις ξαναθυμούνται το «ένδοξο» παρελθόν τους... Το «κυβέρνα, Βρετανία», τις γαλλικές αποικίες και την περίφημη «Λεγεώνα των Ξένων». Θυμούνται τον απηνή βομβαρδισμό της Αιγύπτου και της διώρυγας του Σουέζ...

Μόνο που σήμερα πρόκειται –και αναφερόμαστε στους «πρωταγωνιστές», στον γαλλοβρετανικό άξονα– για αποδυναμωμένες πολιτικές ελίτ, που νομίζουν ότι μέσω των πολεμικών επιχειρήσεων θα ανακτήσουν το απολεσθέν κύρος τους, τη χαμένη τους αξιοπιστία, που οι ίδιοι την εκχώρησαν στα οικονομικά συμφέροντα.

Ο Σαρκοζί, που κινδυνεύει σοβαρά να μην εισέλθει καν στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών, επιδιώκει τώρα από «παραπαίδι» της Μέρκελ, να πείσει τις οικονομικές ελίτ της χώρας του ότι μπορεί να μετατραπεί σε ηγετικό παράγοντα και να ανοίξει νέες αγορές στη Μεσόγειο αποκτώντας σημαντικό ρόλο στον διαμοιρασμό της λείας του φυσικού πλούτου της Λιβύης στη μετα-Καντάφι εποχή... και να υπομνήσει στη Γερμανία ότι η Γαλλία μπορεί να αποκτήσει τον «πρώτο ρόλο» στα όπλα, αφού τον έχει χάσει στην οικονομία.

Όλοι αυτοί οι ευτελείς σχεδιασμοί και οι κοντόθωρες επιδιώξεις μάς υπενθυμίζουν ότι η μεταμοντέρνα «αποικιοκρατία» δεν συνιστά παρά μια ιστορική «φάρσα», ένα παιγνίδι εξουσιών κάποιων πολιτικών ελίτ που στην πράξη διαδραματίζουν έναν ιστορικά «υπάλληλο» ρόλο. 

Όταν το «σκηνικό» στην Ευρώπη διαμορφώνεται με τους όρους αυτούς, είναι πολυτέλεια να ζητάμε από τον έλληνα πρωθυπουργό να μας αναλύσει τον «ρόλο» της Ελλάδας στην κρίση της Λιβύης και να μας εξηγήσει με ποιον τρόπο προωθούνται τα δικά μας συμφέροντα... Μακάρι να ήξερε κι αυτός...

Γιατί ο ίδιος και η «ηγετική του ομάδα» έχουν οδηγήσει τη χώρα σε ανυποληψία διεθνώς, γιατί οι ίδιοι απαξίωσαν τον λαό της και τον οδήγησαν «σιδηροδέσμιο» και υποτελή στις διαθέσεις των δανειστών μας. Ποιος θα μας ακούσει σήμερα, ποιος θα λάβει υπόψη του τις θέσεις της χώρας μας, όταν η ίδια η πολιτική ηγεσία της επέλεξε για τον εαυτό της τον ρόλο του εντολοδόχου και του διαχειριστή των επιταγών του ΔΝΤ και των οικονομικοπολιτικών ελίτ της Ευρώπης; Και για να αντιληφθούμε το μέγεθος της αμετροέπειας και της αφροσύνης, ο ίδιος ο πρωθυπουργός επιδιώκει να διαδραματίσει τον ρόλο του διαμεσολαβητή στην κρίση της Λιβύης...

Εν τω μεταξύ, το αδιέξοδο βαθαίνει. Νέα ελλείμματα, νέοι φόροι, νέες περικοπές, ενώ η ανεργία εκτινάσσεται στα ύψη και η ύφεση «καλά κρατεί»...

Κατά τα άλλα, η επικοινωνιακή στρατηγική της κυβέρνησης επικεντρώνεται στην «αποκάλυψη» της ευρύτερης συνωμοσίας που έχει στόχο τη δημόσια αποδοκιμασία των μελών της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού...

Δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι από εδώ και πέρα θα κυκλοφορούν δημόσια υπό την προστασία των ΜΑΤ ή κλεισμένοι σε «γυάλινα κλουβιά»... Όπως ο προηγούμενος Πάπας αλλά και οι δικαζόμενοι, πριν από χρόνια, τρομοκράτες των «Ερυθρών Ταξιαρχιών» στη γειτονική Ιταλία...

Του ΜΕΝΕΛΑΟΥ ΓΚΙΒΑΛΟΥ

http://www.paron.gr/v3/new.php?id=65383&colid=50&dt=2011-03-27%200:0:0

Μπροστά στην επικείμενη πτώση της Βεγγάζης

Αναμένονται αποφάσεις από τον ΟΗΕ

Βομβαρδίζει τη Βεγγάζη ο Καντάφι

 

 

17/03/2011  20:44

Την πρώτη από αέρος επίθεση κατά των εξεγερμένων στη Βεγγάζη εξαπέλυσαν την Πέμπτη οι δυνάμεις του Μουαμάρ Καντάφι, όπως επιβεβαιώνουν αυτόπτες μάρτυρες και ξένοι δημοσιογράφοι.

Μεταξύ των στόχων των βομβαρδισμών βρίσκεται και το αεροδρόμιο στην Μπενίνα, όπως αναφέρουν απεσταλμένοι του BBC στην περιοχή.

Την ίδια ώρα, «όχι» σε στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη αναμένεται να πουν οι ηγέτες του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ κατά τη Σύνοδο που πραγματοποιείτε σήμερα, σύμφωνα με το προσχέδιο της απόφασης, το οποίο έχει στη διάθεσή του το Reuters.

Την Πέμπτη επίσης, καθεστωτικοί βομβάρδισαν τους εξεγερμένους στην Αζνταμπίγια, οι οποίοι αργά τη νύχτα κατάφεραν να επανακαταλάβουν μερικά από τα ανατολικά σημεία της πόλης.

Χιλιάδες στρατιώτες του Καντάφι, είναι τώρα συγκεντρωμένοι στους γύρω δρόμους έξω από την πόλη, έχοντας στην κατοχή τους βαρύ οπλισμό και περισσότερα από δέκα τανκς.

Στη Μισράτα, στη δυτική Λιβύη, δυνάμεις του Καντάφι συνεχίζουν τους βομβαρδισμούς.

«Ο Καντάφι δεν νοιάζεται ακόμα και αν όλοι οι κάτοικοι της πόλης είναι νεκροί στο τέλος της ημέρας», ανέφερε ένας πολίτης μιλώντας σε δημοσιογράφο του CNN.

«Δύο άνθρωποι έχουν πεθάνει κα άλλοι 15 έχουν τραυματιστεί», πρόσθεσε.

Πηγή:

http://www.protothema.gr/world/article/?aid=111787

Η Δύση και ο κόσμος ολόκληρος φάνηκαν πολύ μικροί να υποστηρίξουν τους αγωνιστές για μια δημοκρατική Λιβύη. 

Όπως φαντάζει στα μάτια όλων εκείνων που πιστεύουν στα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΑ,  οι «γνωστοί ύποπτοι» κύκλοι αφού εκμεταλλεύθηκαν την επιθυμία του Λιβυκού Λαού για ελευθερία - δημοκρατία και προκειμένου να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα τους,  είτε αδράνησαν είτε εσκεμμένα καθυστέρησαν να βοηθήσουν τους εξεγερμένους και στην συνέχεια τους εγκατέλειψαν "εξασφαλίζοντας" προφανώς με το γνωστό υπόγειο τρόπο τα πετρελαϊκά και λοιπά συμφέροντά τους.

Τι και αν χύθηκε αίμα στο όνομα της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και στο ΔΙΚΑΙΩΜΑ του λαού για μια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΛΙΒΥΗ, τα οικονομικά συμφέροντα των «ΜΕΓΑΛΩΝ» είναι αυτά που κυβερνούν τον κόσμο και αποφασίζουν για την ζωή και τον θάνατο των απλών ανθρώπων.

Εκτός και αν ακόμα δεν είπαν τον τελευταίο τους λόγο, έχουν άλλους εν εξελίξει σχεδιασμούς και το παιγνίδι συνεχίζεται.

Προς το παρόν λοιπόν:

Χαρείτε «ΜΕΓΑΛΟΙ» 

οι μελλοθάνατοι  Λίβυοι υπερασπιστές της Βεγγάζης σας χαιρετούν.

Η Λιβύη πέφτει στα χέρια του Καντάφι

Θέμα ωρών είναι να πέσει στα χέρια του Καντάφι, η Βεγγάζη, αφού οι αντάρτες άρχισαν να υποχωρούν και μαζί τους και οι ξένοι πολεμικοί ανταποκριτές, όπως είπε σε ανταπόκριση του στη ΝΕΤ, ο Πάνος Χάριτος. Η  συντονισμένη από αέρος και εδάφους επίθεση του Καντάφι έχει αναγκάσει τους αντάρτες να αφήσουν τα όπλα και να επιστρέψουν στις πόλεις τους, με τη πιθανότητα να αντιμετωπίσουν αντίποινα από την κυβέρνηση.

16/03/2011 07:56

«Όλα θα έχουν τελειώσει μέσα σε 48 ώρες» δηλώνει ο γιος του Καντάφι

«Όλα θα έχουν τελειώσει μέσα σε 48 ώρες», δήλωσε ο γιος του Καντάφι Σάιφ αλ Ισλάμ πριν από λίγο σημειώνοντας ότι τα κυβερνητικά στρατεύματα βρίσκονται κοντά στη Βεγγάζη. Ο Σάιφ, μιλώντας στο τηλεοπτικό κανάλι Euronews που εδρεύει στη Γαλλία, ερωτηθείς σχετικά με τις συζητήσεις των διεθνών δυνάμεων για την επιβολή ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη, είπε: «Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις έχουν τελειώσει. Σε 48 ώρες τα πάντα θα έχουν τελειώσει. Οι δυνάμεις μας βρίσκονται κοντά στη Βεγγάζη. Όποια απόφαση κι αν ληφθεί θα είναι πολύ καθυστερημένη».

Στη Βεγγάζη --όπου εδρεύει το μεταβατικό Εθνικό Συμβούλιο των εξεγερμένων-- οι διαθέσεις κυμαίνονταν από τον εκνευρισμό ως την αδιαλλαξία, με ορισμένους να περιμένουν ότι θα γίνει σφαγή και άλλους να εμφανίζονται πεπεισμένοι ότι θα μπορέσουν να αποσπάσουν μια νίκη παρά την επίθεση των κυβερνητικών δυνάμεων.

Ο στρατός της Λιβύης διεμήνυσε στους εξεγερμένους στη Βεγγάζη να παραδώσουν τα όπλα νωρίτερα σήμερα, καθώς δυνάμεις του προωθούνται πιο κοντά στο προπύργιο των αντικαθεστωτικών κι ετοιμάζονται για μια μάχη που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική στην εξέγερση εναντίον του Μουάμαρ Καντάφι. «Συμβουλεύστε τους εξαπατημένους σας γιους να παραδώσουν τα όπλα τους στις ένοπλες δυνάμεις της Ηγεσίας του Λαού και θα καλυφθούν από την αμνηστία που ζήτησε [να παραχωρηθεί] ο Διοικητής [Καντάφι], που θα ισχύει για όποιον παραδίδει το όπλο του στις ένοπλες δυνάμεις και απέχει από [πράξεις] αντίστασης και υπονόμευσης», ανέφερε ανακοινωθέν του στρατού που αναγνώστηκε στην κρατική τηλεόραση.

Δυνάμεις πιστές στον Καντάφι έχουν ανακαταλάβει μια σειρά παράκτιων πόλεων τις τελευταίες 11 ημέρες, αποσπώντας τις από τους εξεγερμένους που τις είχαν καταλάβει τις πρώτες ημέρες των κινητοποιήσεων εναντίον του Μουάμαρ Καντάφι, που κυβερνά τη χώρα της βόρειας Αφρικής τα τελευταία 41 χρόνια. Η πόλη Ατζνταμπίγια, 150 χλμ. νότια της Βεγγάζης στον Κόλπο της Σύρτης, βρίσκεται στα χέρια των κυβερνητικών δυνάμεων καθώς οι περισσότεροι από τους εξεγερμένους υποχώρησαν υπό συνεχή μπαράζ πυροβολικού. Αυτοί που έμειναν πίσω παραδίδουν τα όπλα τους, είπε ένας από τους αξιωματούχους των εξεγερμένων.

Στην πόλη Μιζουράτα τουλάχιστον πέντε άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους και 11 έχουν τραυματισθεί από τους βομβαρδισμού που έχει εξαπολύσει το καθεστώς Καντάφι, ανέφερε ένας γιατρός του νοσοκομείου της πόλης μιλώντας τηλεφωνικά στο ειδησεογραφικό πρακτορείο Reuters. «Έχουμε παραλάβει πέντε σορούς μέχρι στιγμής. Ξέρουμε ότι κι άλλοι άνθρωποι έχουν σκοτωθεί όμως. Τα περισσότερα από τα θύματα έρχονται από το ανατολικό και το νότιο τμήμα της Μιζουράτα», είπε ο γιατρός, που είπε ότι ονομάζεται Μούφτα.

Νωρίτερα εκπρόσωπος των εξεγερμένων είχε πει ότι «υπήρχαν τουλάχιστον 4 νεκροί και περίπου 12 τραυματίες από τις οβίδες του πυροβολικού των δυνάμεων του Καντάφι μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο. Πρόσθεσε ότι υπήρξαν επιθέσεις «από όλες τις πλευρές». «Οι αντάρτες απώθησαν την επίθεση. Τώρα, η ένταση των πυρών [του πυροβολικού] έχει σχετικά μειωθεί», είπε ο εκπρόσωπος.

Θέμα ημερών η ανακατάληψη της Βεγγάζης για την λιβυκή κυβέρνηση

H κυβέρνηση της Λιβύης θεωρεί ότι είναι θέμα ημερών η ανακατάληψη της Βεγγάζης και προειδοποιεί ότι θα υπάρξουν δυσκολίες σε μελλοντικά συμβόλαια με πετρελαϊκές εταιρείες της Δύσης. Την πεποίθησή της κυβέρνησης της Λιβύης, ότι μέσα στις επόμενες ημέρες ο στρατός θα έχει ανακτήσει τον έλεγχο σε όσες περιοχές της χώρας βρίσκονται ακόμα στα χέρια των ανταρτών, εξέφρασε με δηλώσεις του στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερ, από την Τρίπολη, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, της χώρας, Κάλεντ Καΐμ.

«Για να επιτύχουμε να επανενώσουμε τη χώρα και να τη διατηρήσουμε ενωμένη, ο στρατός πρέπει να ανακτήσει τον έλεγχο σε μια σειρά πόλεων», τόνισε ο Λίβυος αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών.«Ελπίζουμε ότι θα τα καταφέρουμε το συντομότερο δυνατόν. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι ζήτημα ημερών», δήλωσε ο Καΐμ, προσθέτοντας ότι η κυβέρνηση εκτιμά πως περισσότεροι από 3.000 επαναστάτες υπερασπίζονται, απέναντι στις κυβερνητικές δυνάμεις, το ανατολικό προπύργιό τους, την Βεγγάζη.

Στην ίδια συνέντευξη ο Κάλεντ Καΐμ, αναφερόμενος στα πετρελαϊκά συμβόλαια με τις ξένες εταιρείες, είπε ότι η κυβέρνηση της Λιβύης θα σεβαστεί τις υπάρχουσες συμφωνίες, αλλά προέβλεψε ότι ίσως θα υπάρξουν προβλήματα στη μελλοντική συνεργασία με πετρελαϊκές εταιρείες της Δύσης.

ΠΗΓΉ:

http://www.newscode.gr/kosmos/story/thema-hmerwn-h-anakatalhpsh-ths-beggazhs-gia-thn-libykh-kybernhsh