Τι πρέπει να προσέχετε όταν αγοράζετε παιχνίδια, λαμπάδες και σοκολατένια αυγά

Τι πρέπει να προσέχετε όταν αγοράζετε παιχνίδια, λαμπάδες και σοκολατένια αυγά

            

Tα παιδικά παιχνίδια

Καθοριστικοί παράγοντες για την επιλογή του παιχνιδιού που θα δωρίσουμε αυτές τις μέρες στο παιδί μας είναι η ασφάλεια του παιχνιδιού και η συμμετοχή του στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του. Οι βασικές προδιαγραφές και απαιτήσεις ασφαλείας, που πρέπει αυτά να πληρούν είναι:

1. Τα παιχνίδια πρέπει να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της υγιεινής και της ασφάλειας, να μην είναι εύφλεκτα και να μη μεταδίδουν μολύνσεις ή ασθένειες.

2. Οι φυσικές, μηχανικές, χημικές και ηλεκτρικές τους ιδιότητες δεν πρέπει να βάζουν σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των παιδιών.

3. Τα μικρά κομμάτια ενός παιχνιδιού ή οι μπίλιες δεν πρέπει να είναι κάτω από 4,5 εκ.

4. Αντικείμενα που θα προκαλέσουν τραυματισμούς δεν πρέπει να μπορούν να εκτοξευθούν από το παιχνίδι.

5. Δεν πρέπει να υπάρχουν οξείες γωνίες στο παιχνίδι.

6. Οι ηλικίες που αναφέρονται επάνω στη συσκευασία πρέπει να τηρούνται απαρέγκλιτα.

7. Η αγορά του παιχνιδιού πρέπει να γίνεται με κριτήρια την ηλικία, το φύλο, τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες κάθε παιδιού.

8. Προσοχή στο υλικό από το οποίο είναι κατασκευασμένα τα παιχνίδια. Αποφεύγετε γενικά τα παιχνίδια που περιέχουν PVC ή φθαλικά. Η παραγωγή και εμπορία στην ελληνική αγορά κάθε είδους μαλακών μασητικών παιχνιδιών από PVC, που προορίζονται για παιδιά μέχρι 3 ετών, απαγορεύεται. Η μακροπρόθεσμη πρόσληψη τέτοιων προϊόντων προκαλεί βλάβες στην ανθρώπινη υγεία.

9. Επιβλέπετε το παιδί σας την ώρα που παίζει με το καινούργιο του παιχνίδι. Η παρουσία σας μπορεί να προλάβει τυχόν ατύχημα.

Τα κεριά και οι λαμπάδες

Προσέχετε ιδιαίτερα τη χρήση κεριών και λαμπάδων. Σε χώρους με συνωστισμό κρατάτε τα αναμμένα κεριά ή λαμπάδες σε απόσταση ασφαλείας από τους διπλανούς σας. Έχετε τα παιδιά σας υπό την άμεση επιτήρησή σας, καθώς οι λαμπάδες τους είναι συνήθως διακοσμημένες με εύφλεκτα υλικά.

Τα παιχνίδια που διακοσμούν τις λαμπάδες πρέπει να πληρούν τις προδιαγραφές ασφαλείας που ισχύουν για τα παιχνίδια. Όμως και πάλι απαιτείται μεγαλύτερη προσοχή, γιατί τα παιχνίδια πάνω στις λαμπάδες βρίσκονται πολύ κοντά στη φλόγα και μπορεί ανά πάσα στιγμή να πιάσουν φωτιά. Η ασφαλής χρήση των κεριών επιβάλλει:

• Να μην αφήνετε τα κεριά να καίγονται χωρίς επίβλεψη.

• Να τοποθετείτε τα κεριά όρθια και σε άκαυστη και σταθερή βάση.

• Να τοποθετείτε τα κεριά μακριά από εύφλεκτα υλικά, κουρτίνες, ξύλα, έπιπλα, βιβλία κ.λπ.

• Να μην ανάβετε κεριά κοντά σε παιδιά ή σε κατοικίδια ζώα.

• Να μη μετακινείτε ένα κερί, όταν είναι ακόμα αναμμένο ή ζεστό.

Κάποια κεριά περιέχουν εύφλεκτα υλικά, μέσα στο σώμα τους, π.χ. αποξηραμένα λουλούδια. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή, για να μην αναφλεχθούν αυτά τα υλικά.

Τα σοκολατένια αυγά

Τα πασχαλινά αυγά, σοκολατένια ή ακόμα και πλαστικά που περιέχουν παιχνίδια, δεν πρέπει να δίνονται σε καμιά περίπτωση σε παιδιά κάτω των 3 ετών.

Έχουν συμβεί πολλά ατυχήματα από τα μικρά παιχνίδια, που τα παιδιά μπορούν να τα καταπιούν και να πνιγούν.

Στα σοκολατένια αυγά που περιέχουν παιχνίδια, πρέπει να υπάρχει προειδοποίηση στη συσκευασία ότι περιέχουν μικρά κομμάτια.

Κέντρο Προστασίας Καταναλωτών

Η ψυχολογία του καταναλωτή στο σούπερ μάρκετ

Η ψυχολογία του καταναλωτή στο σούπερ μάρκετ

Συγνώμη, αλλά εγώ πέντε πραγματάκια μπήκα να πάρω, πρέπει να μου κάνεις ψυχανάλυση; Όχι κατ’ ανάγκη, αλλά καλά είναι να ξέρεις πως δουλεύει το «μαγαζί» επειδή τελικά θα φύγεις με δεκαπέντε πραγματάκια, άχρηστες ευκαιρίες (λ.χ. Λάδι μαυρίσματος καταχείμωνο), λόγω του ότι ασυνείδητα κάνεις επιλογές που κοστίζουν.

Για να σας δώσουμε μια εξήγηση, έτσι ώστε να μην έχετε ενοχές, σε κάθε υπεραγορά μπορούν να υπάρχουν έως και 450.000 κωδικοί (εμπορεύματα), συνεπώς κάποια στιγμή το μάτι σαστίζει και το χέρι αρχίζει να ρίχνει στο καλάθι ότι προεξέχει από το ράφι.  Κάνοντας παρακάτω μια μικρή ανάλυση βασικών όρων που σχετίζονται με τον καταναλωτή και τις αγορές στο σούπερ μάρκετ θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε την ψυχολογία του καταναλωτή και πώς γίνεται να πηγαίνει στο σούπερ για γάλα και τελικά να δίνει 50ευρω σε ψώνια. Ας αρχίσουμε λοιπόν.

Σεκιουριτάς: Ευγενέστατος κύριος που σε καλωσορίζει στο κατάστημα με το που μπαίνεις, σου δίνει εξηγήσεις για ότι ζητήσεις και τρέχει από πίσω σου όταν βγαίνοντας, αρχίζει να κουδουνάει το αλάρμ στην έξοδο, επειδή είτε η ταμίας δεν απομαγνήτισε κάποιο προϊόν αξίας, είτε κάτι ξεχάστηκε να περαστεί, είτε γιατί κουδούνι είναι και χτυπάει επειδή έτσι θέλει. Παρακάτω σας αναφέρω και μερικούς όρους ξενόγλωσσους που θα τους βρείτε και σε σούπερ μάρκετ στο Πεκίνο, έτσι για να μην εντυπωσιάζεστε.

Main street (βασικός διάδρομος): Αριστερά τα είδη σπιτιού, δεξιά εδώδιμα και αποικιακά. Στα αριστερά δεν θα βρεις φυσικά Armani και Laura Ashley, αλλά εξαιρετικές Κινέζικες απομιμήσεις σε πολύ λογική τιμή που αν τις αγόραζες σε μπουτίκ με επιλεγμένα είδη θα σου τις φορτώνανε για πρωτότυπες με μεγάλη έκπτωση. Ηθικόν δίδαγμα: Α) Τα επώνυμα (αν έχουμε να τα πληρώσουμε) τα αγοράζουμε από την επίσημη αντιπροσωπεία. Β) Οι αντιπροσωπείες κάνουν πάντα πολύ μικρές εκπτώσεις για να μην απαξιώσουν το προϊόν. Εμπορεύματα παλιάς σεζόν μπορείς να τα βρεις σε «εκπτωτικά χωριά» ή Ελληνιστί outlets.  

Food area (Τρόφιμα): Εδώ θα σας βάλω στα δύσκολα. Θα αρχίσουμε με Marketing. Το χαρτοφυλάκιο των προϊόντων κάθε επιχείρησης μπορεί να αναλυθεί με το μοντέλο της Boston Consulting Group (BCG), το οποία χωρίζει τα αγαθά και τις υπηρεσίες σε «ερωτηματικά», «αστέρια», «αγελάδες» και «σκυλιά» (wild cats, stars, cash cows, dogs). Κάπως έτσι δουλεύει και η υπεραγορά στο σύνολό της. Ας εξειδικεύσουμε μερικά είδη προϊόντων:

Υγρά τρόφιμα (Νερά, χυμοί, γάλατα κ.λπ.) και υγρά απορρυπαντικά: Έχουν βάρος και μεγάλη επικινδυνότητα να σου έρθει στο κεφάλι όλο το ράφι. Συνεπώς τοποθετούνται σε θέσεις στο πάτωμα και έως και μισό περίπου μέτρο πιο πάνω, έτσι ώστε να είναι εύκολα στην αποκομιδή από τον καταναλωτή. Στην πιάτσα ο τοιούτος τρόπος τοποθέτησης ονομάζεται «βούτα». Επειδή όμως η τοποθέτηση κάνει δύσκολη την επιλογή (ποιος κάθεται να δει τι μάρκα φρέσκου γάλακτος υπάρχει πίσω από το τελευταίο που διακρίνεται), αφενός μεν τα σχετικά προϊόντα πρέπει να είναι άμεσα προσβάσιμα, αφετέρου δε, έχει μεγάλη σημασία το πάνω μέρος που φαίνεται να έχει λογότυπο (έστω και αν είναι πώμα), στην επιλογή του προϊόντος.

Στερεά τρόφιμα: Πουλάει περισσότερο αυτό που είναι στο ράφι που βρίσκεται στο ύψος του ματιού του μέσου ανθρώπου (μεταξύ δηλαδή 1,60 και 1,70). Είναι το πρώτο που θα δει ο καταναλωτής και αυτό που θα απλώσει το χέρι του για να πάρει. Είναι και το ράφι που θα πληρώσει ο χονδροπωλητής χρυσάφι, επειδή εκεί γίνεται ο μεγαλύτερος τζίρος.

Merchandizing: Υπηρεσία σε σχέση με την παραπάνω διαπίστωση. Κοινώς κοπελιά ή νεαρός που από το που ανοίγει το σούπερ μάρκετ μέχρι που να κλείσει, έχει ως καθήκον τα καλά ράφια να μην μείνουν ποτέ άδεια, αλλά να δείχνουν ασφυκτικά γεμάτα (τιγκαριστά κατά το κοινώς) από τα συγκεκριμένα προϊόντα που εκπροσωπεί ο εργαζόμενος. Μυστικό! Ράφι με έλλειψη συγκεκριμένων προϊόντων εκλαμβάνεται από τον καταναλωτή ότι το συγκεκριμένο έχει λάβει την άγουσα για χωματερή ή κάτι τέτοιο (ειδικά αν είναι τρόφιμο) και ο υποψήφιος αγοραστής δεν πλησιάζει.

Offers (προσφορές ή και δεσμευμένες πωλήσεις): Μπορούν να πάρουν πολλές μορφές: Δύο στην τιμή του ενός, αγοράζεις δύο και στο δεύτερο έχεις έκπτωση 50%, ένα με έκπτωση πάνω από 15%, αγοράζεις ένα προϊόν και σου προσφέρεται κάτι σχετικό με αυτό ως δώρο (υγρό για πιάτα με δώρο το μαγικό σφουγγαράκι με μικροκυψέλες) κ.λπ. Τώρα γιατί έκπτωση μεγαλύτερη του 15%. Επειδή η ψυχολογία του καταναλωτή μας λέει ότι μικρότερη έκπτωση δεν αναγνωρίζεται ως προσφορά από τον καταναλωτή.

Φυσικά αυτά τα promotions κάτι σημαίνουν. Το προϊόν είναι είτε ερωτηματικό (θυμηθείτε πιο πάνω την BCG) και προσπαθεί να το «σπρώξει» η επιχείρηση, είτε είναι σκυλί και προσπαθεί να το ξεφορτωθεί. Στην πρώτη περίπτωση είμαστε τυχεροί επειδή αν το προϊόν είναι καλό θα το αποκτήσουμε σε τιμή που δεν θα ξαναδούμε. Στη δεύτερη απλώς μας το φόρτωσαν, επειδή είτε λήγει εντός του αμέσως επόμενου διαστήματος, είτε απλώς κανείς δεν το αγόραζε και εμείς το βρήκαμε ως ευκαιρία. Μία άλλη προσέγγιση, ειδικά στα «δύο στην τιμή ενός», όταν δεν πρόκειται περί κυνός που γαυγίζει εντός του καταστήματος αλλά δοκιμασμένο προϊόν που έκανε την «κοιλιά του» και θα το ξαναδούμε σε λίγο καιρό στην ίδια παλιά καλή τιμή πιθανώς με άλλο χρώμα συσκευασία, είναι πως η κατασκευάστρια εταιρεία κερδίζει τα μαλλιοκέφαλα της από το συγκεκριμένο που και με έκπτωση 50% να το πουλήσει πάλι κάτι της αφήνει.

Hard users (Και η μάνα μου αυτό έπαιρνε): Εθισμένος καταναλωτής. Είτε δεν του αρέσει η καινοτομία, είτε έχει «κολλήσει» με το προϊόν και κάτι δεν πάει καλά (όχι με τον καταναλωτή αλλά με το προϊόν). Οι πωλήσεις δεν στοχεύουν ποτέ στον «παθιασμένο καταναλωτή». Τζάμπα να του δώσεις κάτι ανάλογο, πάλι αυτό που ξέρει θα πάρει. Το καλό είναι ότι οι αγοραστές που δεν αρνούνται να δοκιμάσουν είναι και οι περισσότεροι.

Εδώ βέβαια θα πρέπει να πούμε για κάτι περίεργα πειράματα που είχαν γίνει στο παρελθόν, όπου προσπαθούσαν να επέμβουν στο υποσυνείδητο του καταναλωτή και θεωρήθηκαν όχι και τόσο πολιτικώς ορθά. Δηλαδή, ενώ έβλεπες τη Βλαχοπούλου στον κινηματογράφο και ξεραινόσουν από τα γέλια, για κλάσματα του δευτερολέπτου κάτι γινόταν στην οθόνη, δεν καταλάβαινες τι, δεν έδινες σημασία και συνέχιζες να χαχανίζεις ακούγοντας το «Σούζι τρως. Και τρως και ψεύδεσαι». Εκείνη λοιπόν τη στιγμή που νόμισες πως η κινηματογραφική μηχανή «νετάρισε», έμπαινε σφήνα μια εικόνα ανθρακούχου αναψυκτικού. Θα μου πείτε και τι έγινε; Λένε, χωρίς να έχει αποδειχτεί επιστημονικά, πως όταν πήγαινες στο σούπερ μάρκετ και έβλεπες το συγκεκριμένο αναψυκτικό τυχαία στο ράφι, το μυαλό σου πήγαινε στη Σούζι της Βλαχοπούλου, χαζογελούσες χωρίς αιτία και τελικά χωρίς να ξέρεις γιατί έφευγες με το αναψυκτικό ανά χείρας.

Τροφές για pets: Πονεμένη ιστορία επειδή όσον αφορά σκύλους, πουλιά, χελώνες, χρυσόψαρα και τα συναφή, ο καθένας αγοράζει ανάλογα με τις προτιμήσεις του κατοικίδιού του (μάλλον τις δικές του). Έτσι αναρωτιέσαι; Θα άρεζε αυτό το μείγμα των Friskies στον Rex; Φυσικά φέρνεις τον εαυτό σου στη θέση του σκύλου και είσαι έτοιμος να δοκιμάσεις, αλλά κάτι σε κρατάει και διαλέγεις οπτικά. Το σκληρό γεγονός βρίσκεται στις γατοτροφές. Έρευνες έχουν δείξει, ότι επειδή αυτές συνήθως αποτελούνται από ψάρια και κυρίως τόνο δεύτερης διαλογής και χαμηλής τιμής, γηραιές κυρίες που αγοράζουν μεγάλες ποσότητες, δεν ενδιαφέρονται τόσο για το τι θα φάει η γατούλα αλλά οι ίδιες. Λυπηρό γεγονός αλλά γεγονός.

Παιδικές τροφές: Ποιος είναι ο καταναλωτής; Ο μπέμπης ή η μπέμπα. Ποιός είναι αυτός που αποφασίζει την αγορά; Συνήθως η μαμά, στις πολύ μικρές ηλικίες. Τι κάνει η μαμά πριν δώσει το ζεστό γαλατάκι στο μωρό; Το δοκιμάζει στον αγκώνα της και για την θερμοκρασία αλλά και για τη γεύση. Ποια γεύση όμως αφού το μωρό έως έξη μηνών δεν την πολυχρησιμοποιεί την αίσθηση. Τη μαμά πάντως της αρέσει γιατί είναι γλυκούτσικο και μυρίζει βανίλια. Φάε μωράκι βανιλίνη και ζάχαρη για να μάθεις πως ότι πειράζει είναι διαβολεμένα ωραίο.

Παρορμητικές αγορές: Κοινώς, αν δεν έπεφτα επάνω του ούτε που θα με ένοιαζε που δεν θα το αγόραζα. Και πως θα πέσεις επάνω του; Φθάνοντας στον «λαιμό του μπουκαλιού» δηλαδή στο ταμείο. Κλασικό προϊόν οι μαστίχες. Ποτέ κανένας δεν θα έψαχνε στα ράφια για να αγοράσει μαστίχες, εκτός αν η έξοδος είχε συνέχεια. Αλλά επειδή συνήθως μετά από το σούπερ δεν πας σε μπαράκι, μάλλον θα το ξεχνούσες. Εδώ είναι λοιπόν η υπεραγορά που θα στις βάλει στο ύψος του ματιού σου, εκεί που στριμώχνεσαι, εσύ, το καρότσι, η σύζυγος και τα μικρά που αρπάζουν ότι βρουν με την μάνα τους να τους κοπανάει τα χέρια και τις βλέπεις.

Είναι που λες «ας κάνω και ένα επιπλέον έξοδο για εμένα», είναι που έχεις να πας οδοντίατρο από το Δημοτικό, είναι ότι το σκόρδο και το κρεμμύδι είναι βασικά συστατικά της Ελληνικής κουζίνας και τελικά τις παίρνεις. Αυτές, με γεύση μέντας και άνθη του άγριου δάσους μαζεμένα από ιθαγενείς του Αμαζονίου (λέμε τώρα). Τρως μια, στην αρχή σου αρέσει επειδή είναι γλυκιά, κάτι καλό μυρίζει κιόλας, σε πέντε λεπτά έχει μείνει το λάστιχο και εσύ να μυρίζεις ακόμα κρεμμύδι.

Η Ηρωική έξοδος: Φθάνεις επιτέλους στο ταμείο. Ερώτηση από την ταμεία. Κάρτα πόντων έχετε; Λες και έχεις κάνει καμιά αμαρτία, μαζεμένος λες όχι. Να σας βγάλουμε μια και μαζεύοντας πεντακόσιους πόντους (ξοδεύοντας 500 ευρώ) θα κερδίσετε αυτές τις υπέροχες πετσέτες (Μόλις ήρθαν από την Κίνα και στο Chinatown της πλατείας Βαρδαρίου τις βρίσκεις στην εκπληκτική τιμή του ενός ευρώ ανά τεμάχιο). Σε κάθε περίπτωση λες ναι, συμπληρώνεις σε ένα έντυπο περισσότερα στοιχεία από όσα θέλει η Αστυνομία για να σου βγάλει ταυτότητα και αν γράψεις και e-mail, θα έχεις την τύχη καθημερινής ενημέρωσης για τις εκπληκτικές προσφορές σε αφροντούζ.

Κάποτε η διαδικασία του σκαναρίσματος, τοποθέτησης σε σακούλες και πάλι στο καλάθι τελειώνει και σου ανακοινώνεται το ποσό του λογαριασμού. Είμαι σίγουρος πως ο Λάζαρος όταν αναστήθηκε είχε καλύτερο χρώμα από εσένα την στιγμή εκείνη. Σε παίρνει χαμπάρι η ταμίας και ρωτάει φωναχτά για να το ακούσει όλη η ουρά «θέλετε να αφαιρέσω κάτι κύριε;», ψελλίζεις όχι, παίρνεις ότι έχει στο πορτοφόλι η σύζυγος, κοπανάς τον μικρό που έχει προλάβει και έχει αρπάξει μια γκοφρέτα και πληρώνεις. Φεύγοντας ο σεκιουριτάς σου εύχεται «Καλό Σαββατοκύριακο και να σας ξαναδούμε», εσύ χαζογελάς και προσπαθείς να συγκρατηθείς, φορτώνεις στο αυτοκίνητο και ξεκινάς. «Τι τα ήθελες ρε Μαρία τα τρία πακετάκια βρασμένα παντζάρια; Πότε φάγαμε παντζάρια;» «Εσύ ρε Μήτσο γιατί πήρες αφρό ξυρίσματος αφού ξυρίζεσαι με ηλεκτρική; Επειδή σου έκανε χαρούλες η πωλήτρια;». Να είμαστε καλά να ξανάρθουμε και το άλλο Σάββατο.

Ο Αιρετικός

https://www.e-forologia.gr/cms/viewContents.aspx?id=194182

 

 Τα capital controls και το «μεγάλο κόλπο» με το πλαστικό χρήμα

 

Γράφει ο Γεράσιμος Ταυρωπός

Πότε θα αρθούν τα capital controls; Η… προεκλογική απάντηση εκ μέρους του κυβερνώντος κόμματος ήταν: μόλις ανακεφαλαιωθούν οι τράπεζες, δηλαδή από τις αρχές του 2016. Η απάντηση αυτή έχει ήδη ξεχαστεί. Ήδη, σε ομιλία του στις ΗΠΑ ο υποδιοικητής της ΤτΕ κ. Μουρμούρας έδωσε μια άλλη, τη μόνη επίσημη μετεκλογικώς: τα capital controls θα αρθούν όταν εκπληρωθούν 4 προϋποθέσεις: α) η ελάφρυνση του χρέους, β) η επαναποδοχή των ελληνικών ομολόγων από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), γ) η συμμετοχή της Ελλάδας στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» του Μάριο Ντράγκι και δ) ένα επενδυτικό σοκ στην ελληνική οικονομία. Έτσι διατυπωμένες οι προϋποθέσεις, παραπέμπουν σε διατήρηση των capital controls για μακρό χρόνο, ενδεχομένως και… επ’ αόριστον – αν κάτι «στραβώσει» με τις προϋποθέσεις, πράγμα πολύ πιθανό γιατί καθεμιά ξεχωριστά και πολύ περισσότερο όλες μαζί παραπέμπουν σε ένα υπεραισιόδοξο σενάριο για τις εξελίξεις.

Στην παραπομπή της άρσης των capital controls σε απώτερο χρόνο, έρχεται τώρα να προστεθεί η… μαζική εισβολή του ηλεκτρονικού χρήματος στη ζωή μας. Πρόσφατα, το «Βήμα» προανήγγειλε την πληρωμή μισθών και συντάξεων με ηλεκτρονικό χρήμα και τον έλεγχο της ροής των δαπανών των μισθωτών και συνταξιούχων. Ο κ. Κατρούγκαλος έσπευσε να μισο-διαψεύσει το δημοσίευμα, αλλά ο λαλίστατος κ. Αλεξιάδης επανήλθε δημοσιοποιώντας σχέδιο για γενίκευση της χρήσης πλαστικού χρήματος ΠΡΙΝ την άρση -και ως προϋπόθεση- για την άρση των capital controls.

Τι σημαίνει αυτός ο συνδυασμός των capital controls και του πλαστικού χρήματος, που απ’ ό,τι φαίνεται ήρθε για να μείνει στις ζωές μας;

Η «επανάσταση» του πλαστικού χρήματος

Καταρχήν, η επιβολή των capital controls έφερε μια μικρή επανάσταση στα συναλλακτικά ήθη: Τον Ιούλιο, πρώτο μήνα με capital control, εκδόθηκαν 1,1 νέες χρεωστικές κάρτες, ενώ τον ίδιο μήνα προστέθηκαν 150.000 νέοι χρήστες ηλεκτρονικής τραπεζικής, δεκαπλάσιοι από το μέσο μηνιαίο αριθμό μέχρι τότε. Ακόμη και υπερήλικες συνταξιούχοι απομακρυσμένων περιοχών, που απέχουν δεκάδες χιλιόμετρα από το πλησιέστερο ATM, έσπευσαν να βγάλουν κάρτες. Σήμερα, οι χρεωστικές κάρτες πλησιάζουν τα 12 εκατ.,  έναντι 2,7 εκατ. πιστωτικών καρτών.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Eurobank, ο συνολικός τζίρος με τη χρήση καρτών από τα 5,5 δισ. € το 2013 και τα 6,2 δισ.  €  το 2014 θα φτάσει τα 7,3 δισ. €  το 2015 επιστρέφοντας στα «προ κρίσης» επίπεδα του 2008-09. Με τη διαφορά όμως, ότι πλέον ο τζίρος του πλαστικού χρήματος χωρίζεται σε αυτό των χρεωστικών καρτών, που θα κυμανθεί το 2015 σε 2,8 δισ. €  και των πιστωτικών στα 4,5 δισ. €, από  8,2 δισ. € του 2008.

Τα τερματικά αποδοχής καρτών, που υπήρχαν σε λειτουργία στο τέλος του 2014 ήταν 157.000, σήμερα είναι 170.000 και μέχρι το τέλος του 2015 θα ξεπεράσουν τις 200.000, ενώ οι ανάγκες της αγοράς επιβάλλουν επιπλέον 400.000 POS.

Φυσικά, υπάρχει μεγάλη απόσταση μέχρι να προσεγγίσει η Ελλάδα τα επίπεδα χρήσης πλαστικού χρήματος στην Ε.Ε. Στη χώρα μας ακόμη αναλογούν μόλις 19 ηλεκτρονικές πληρωμές ανά κάτοικο το χρόνο, έναντι μ.ό. 198 πληρωμών στην Ε.Ε. Όμως η «επανάσταση» του πλαστικού χρήματος ξεκίνησε και θα συνεχιστεί μάλλον με σαρωτικούς ρυθμούς…

Ο εγκλωβισμός των μικροκαταθετών

Τα δεδομένα της Τράπεζας της Ελλάδος δείχνουν ότι εδώ και πάνω από 1 χρόνο το… capital (δηλαδή οι μεγάλες καταθέσεις) έκανε φτερά και έμεινε το… control για μια θάλασσα μικροκαταθετών:

• Στις 31/12/2009 το σύνολο των καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες ήταν 231,5 δισ. ευρώ. Στις 31/12/14 είχαν μειωθεί σε 160,072 δισ. ευρώ και στα τέλη Ιανουαρίου 2015 σε 147,775 δισ. ευρώ. Όταν επιβλήθηκαν τα capital controls, ήταν περίπου 125 δισ. ευρώ. Στα μνημονιακά χρόνια και μέχρι τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 έκαναν φτερά περίπου 84 δισ. ευρώ καταθέσεων.
• Ήδη στα τέλη Οκτωβρίου 2014 οι μεγάλου ύψους καταθέσεις είχαν κάνει «φτερά»: Το 81,5% των καταθετικών λογαριασμών είχαν υπόλοιπο κάτω από 2.000 ευρώ, το 11,3% υπόλοιπο μεταξύ 2.000 και 10.000 ευρώ, το 0,90% μεταξύ 50.000 και 100.000 ευρώ και μόλις το 0,40% πάνω από 100.000 ευρώ.
• Από τις καταθέσεις που έφυγαν, περίπου 80 δισ. ευρώ έφυγαν στο εξωτερικό και είναι μεγάλου ύψους καταθέσεις.
• Στα τέλη Μαρτίου 2015, από τα 138,5 δισ. ευρώ του συνόλου των καταθέσεων, τα 117,9 δισ. ευρώ ήταν αποταμιεύσεις νοικοκυριών και μόνο 20,6 δισ. ευρώ καταθέσεις του επιχειρηματικού τομέα. Άρα οι επιχειρήσεις κάνουν τις συναλλαγές τους έξω από το «επικίνδυνο κύκλωμα» των ελληνικών τραπεζών.

Οι τραπεζίτες, και για λογαριασμό τους η κυβέρνηση, προσπάθησαν να σκεφτούν διάφορους τρόπους για να επιστρέψουν ξανά στις τράπεζες τα περίπου 45 δισ. ευρώ των μικροκαταθετών που αποσύρθηκαν στα «σεντούκια». Όμως δεν υπάρχει τρόπος να πεισθούν για κάτι τέτοιο, άρα το μόνο που απομένει, είναι δυσκολέψει η περαιτέρω φυγή καταθέσεων. Και αυτό σημαίνει ότι τα capital controls θα παραμείνουν… μέχρι νεωτέρας! Γιατί αν αρθούν, το ρεύμα φυγής των μικροκαταθετών μπορεί να πάρει νέα ορμή…

Το «μεγάλο κόλπο»

Από τη μια, λοιπόν, τα capital controls διατηρούνται μέχρι νεωτέρας ώστε να αποφευχθεί περαιτέρω φυγή καταθέσεων (μικροκαταθετών). Από την άλλη, γενικεύεται «με όλα τα μέσα» η χρήση πλαστικού χρήματος. Και έτσι αναφύεται ο συνδυασμός των δύο, γιατί στο συνδυασμό τους είναι όλο το «ζουμί»: η μεταβατική, για όσο χρειαστεί, διατήρηση των «κανονικών» capital controls μέχρι να δημιουργηθεί το πλαίσιο για τη μονιμοποίησή τους με μια έμμεση μορφή: την υποχρεωτική χρήση μέρους του μισθού ή της σύνταξης σε ηλεκτρονικές πληρωμές μέσω καρτών. Με αυτό το συνδυασμό:

1. Εκβιάζεται η συγκέντρωση όλου του διαθέσιμου ρευστού χρήματος, και αυτού που φυλάγεται στα «σεντούκια», στο τραπεζικό σύστημα, ενώ ταυτόχρονα επιτυγχάνεται και ο έλεγχος όλου του χρήματος, και του ηλεκτρονικού που αντιστοιχεί σε εικονικές πιστώσεις, από τις τράπεζες – και στο βαθμό που αυτές οδεύουν να τεθούν υπό τον έλεγχο των δανειστών, από τους δανειστές!

2. Η τράπεζα μεσολαβεί σε κάθε συναλλαγή μεταξύ ιδιωτών ή με το κράτος, κερδίζοντας τόσο από τις χρεώσεις όσο και από την υπερεκμετάλλευση του επιτοκίου μιας μέρας (overnight). Καθώς μάλιστα κάθε χρεωστική κάρτα είναι συνδεδεμένη με λογαριασμό, η τράπεζα έχει τη δυνατότητα να εκμηδενίζει τους τόκους ταμιευτηρίου, ωθώντας σε διαρκή παροχέτευση της αποταμίευσης στην κατανάλωση. Μειώνει επίσης τους κινδύνους των bank run, ακόμη και σε συνθήκες χωρίς κεφαλαιακούς ελέγχους.

3. Με τη γενίκευση των ηλεκτρονικών συναλλαγών επέρχεται και η άλωση των προσωπικών δεδομένων. Ο πολίτης είναι εκτεθειμένος όχι μόνο στον κίνδυνο κατασχέσεων των λογαριασμών του για κάθε είδους οφειλή, αλλά και στη διαρκή καταγραφή των συναλλακτικών του συνηθειών. Η τράπεζα, και όχι μόνο αυτή, έχει πλήρη εικόνα για το κοινωνικο-οικονομικό του προφίλ, που είναι πολύτιμο εμπόρευμα.

4. Η ηλεκτρονικοποίηση των συναλλαγών θα προκαλέσει σαρωτική συρρίκνωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, άρα μια επιταχυνόμενη μονοπώληση των αγορών. Στις ιδιαίτερες συνθήκες τεράστιας ύφεσης, μείωσης της κατανάλωσης και πιστωτικού στραγγαλισμού, η ιδιότυπη στάση πληρωμών όλων προς όλους, επέτρεπε μια -επισφαλή βεβαίως- ισορροπία επιβίωσης των μικρών επιχειρήσεων. Η πλαστικοποίηση του χρήματος θα επισπεύσει το τέλος τους.

Αυτό που άρχισε με τα capital controls και συνεχίζεται με την «επιχείρηση» γενίκευσης της χρήσης του πλαστικού χρήματος, είναι ένα «μεγάλο κόλπο» που αφορά καίρια τις ζωές μας και στοχεύει σε πράγματα πολύ πιο ουσιαστικά από το διακηρυσσόμενο στόχο της πάταξης της φοροδιαφυγής…

http://www.rizopoulospost.com/ta-capital-controls-kai-to-megalo-kolpo-me-to-plast/?

Έξυπνο τρικ για να βρείτε ποιο πρατήριο έχει πειραγμένη αντλία

Όπως διαβάσαμε πρόσφατα στο Έθνος, μια μειοψηφία βενζινοπωλών επεμβαίνει στο λογισμικό των αντλιών με σκοπό να «κερδίσουν» μέχρι και 12 λεπτό το λίτρο στην αμόλυβδη βενζίνη από τους οδηγούς. Μάλιστα οι πειραγμένες αντλίες μπορούν να αποδώσουν σε κάποιον κέρδος μέχρι και 18.000 ευρώ το μήνα.

Η απουσία ελέγχου και η μεγάλη πτώση της ζήτησης λόγω ακρίβειας, βοηθούν τους επιτήδειους με αποτέλεσμα να χρεώνουν τους οδηγούς από 3,5% έως και 7% επιπλέον από την πραγματική τιμή, οι οποίοι χάνουν -χωρίς να το καταλάβουν- 12 λεπτά το λίτρο.

Ένας μόνο τρόπος υπάρχει για να βρούμε ποιο βενζινάδικο έχει πειραγμένη αντλία, η οποία συνιστά μια μικρή ταλαιπωρία αλλά είναι ικανή να χτίσει μια σχέση εμπιστοσύνης.

Βρίσκετε λοιπόν ένα μπιτόνι με αρίθμηση στο πλάι ή να γνωρίζετε έστω με ακρίβεια την χωρητικότητα του (π.χ 10 lt - 20 lt).

Ζητάτε στο πρατήριο να σας το γεμίσουν για την μηχανή του γκαζόν που υποτίθεται ότι διαθέτετε. Αν ο βενζινάς αρνηθεί συμβαίνουν τα εξής: ή παρασέβεται τους κανόνες ασφαλείας ή κάτι σας κρύβει. Αν δεχτεί να σας το φουλάρει δεν έχετε παρά να διασταυρώσετε το τι γράφει η αντλία με την ποσότητα που πέφτει στο μπιτόνι σας. Αν η αντλία «κλέβει», σίγουρα θα υπάρξει αναντιστοιχία.

http://www.newsbomb.gr/blogs/story/238357/exypno-trik-gia-na-vreite-poio-pratirio-ehei-peiragmeni-antlia

Η κρίση άλλαξε την καταναλωτική συμπεριφορά των Ελλήνων

Η οικονομική κρίση που συρρίκνωσε τους μισθούς και έσπρωξε στην ανεργία εκατομμύρια Έλληνες μετέτρεψε σημαντικά την καταναλωτική συμπεριφορά στην Ελλάδα, με τις τιμές σε πολλά προϊόντα να παραμένουν ακόμα και σήμερα σε υψηλά επίπεδα.

"Όταν συρρικνώνονται τα εισοδήματα αλλάζουν και τα χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς μας ως καταναλωτές", δήλωσε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο, ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Καταναλωτών (ΙΝΚΑ), Γιώργος Λεχουρίτης, αναφέροντας μία σειρά από παραδείγματα που αποδεικνύουν αυτή τη στροφή σε σχέση με το πολύ πρόσφατο παρελθόν.

"Η Ελλάδα ήταν μία από τις πρώτες χώρες σε σκουπίδια σε τρόφιμα. Σήμερα, τα δεδομένα έχουν αλλάξει και οι ποσότητες των τροφίμων ή του μαγειρεμένου φαγητού που καταλήγουν στα σκουπίδια έχουν μειωθεί σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό.

Αυτό δείχνει ότι ο Έλληνας καταναλωτής πλέον δεν αγοράζει όπως στο παρελθόν, για παράδειγμα πέντε κιλά ντομάτες ή δύο κιλά κολοκυθάκια. Αγοράζει συγκεκριμένα πράγματα ώστε να μην έχει απώλειες επειδή τα τρόφιμα λήγουν ή σαπίζουν.

Ακόμα και τα μαγειρεμένα φαγητά τα οποία μπορεί να περισσέψουν οι νοικοκυρές τα μεταβάλλουν σε ένα διαφορετικό πιάτο για την επόμενη μέρα", σημειώνει.

Εκπτώσεις και στην ποιότητα

Αλλαγές όμως δεν έχει επιφέρει η οικονομική κρίση μόνο στην ποσότητα των προϊόντων που φτάνουν στο σπίτι αλλά και στην ποιότητα η οποία σε πολλές περιπτώσεις μπαίνει στο περιθώριο για χάρη βέβαια της μείωσης των δαπανών. Όπως επισημαίνει ο Γιώργος Λεχουρίτης έχει μειωθεί πανελλαδικά η κατανάλωση κρέατος και ψαριών.

"Επειδή το κρέας και τα ψάρια πωλούνται σε υψηλές τιμές, ο καταναλωτής έπρεπε να επιλέξει χαμηλότερης αξίας προϊόντα, όπως είναι το κοτόπουλο και τα ζυμαρικά, που μπορεί και αυτά να είναι ακριβά, αλλά σε σύγκριση με τα άλλα προϊόντα είναι φτηνότερα. Επίσης, αντί να αγοράσει φέτα με 8,5 ευρώ θα προτιμήσει ένα λευκό τυρί με 4 ευρώ το κιλό", επισημαίνει.

Οι γυναίκες αποφασίζουν

Σε μία επιπλέον παράμετρο της νέας καταναλωτικής κουλτούρας που διαμορφώνεται στα ελληνικά νοικοκυριά, αυτής της καταλυτικής σημασίας του ρόλου της γυναίκας, ρίχνει φως έρευνα που διενεργήθηκε από το Κέντρο Ερευνών, Τεχνολογικής Ανάπτυξης και Καινοτομίας (ΚΕΤΑΚ) του Mediterranean College, με τη συνδρομή μεταπτυχιακών φοιτητών της Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων και του Τμήματος Ψυχολογίας του Mediterranean.

Η πλειοψηφία των γυναικών που έλαβαν μέρος στην έρευνα, σε ποσοστό 66%, απαντά πως είναι αυτές που αποφασίζουν για την κάλυψη των καταναλωτικών δαπανών του νοικοκυριού, ενώ ο σύζυγος καθορίζει μόνον το γενικό πλαίσιο της κατανάλωσης εντός της οικογένειας.
Σχεδόν οι μισές βλέπουν την αποτελεσματικότερη κάλυψη των οικογενειακών καταναλωτικών αναγκών σε περίοδο κρίσης ως μία νέα ευθύνη στην οποία χρειάζεται να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο.

Οι απαντήσεις των γυναικών στη συγκεκριμένη έρευνα επιβεβαιώνουν τις αλλαγές στην καταναλωτική συμπεριφορά που διαπιστώνονται από το Ινστιτούτο Καταναλωτών, καθώς το 89% μειώνει τις καταναλωτικές του δαπάνες σε επίπεδο νοικοκυριού, το 83% αναζητούν καλύτερες τιμές και προσφορές, για παράδειγμα κάνοντας σύγκριση των τιμών, αναζητώντας εκπτωτικά κουπόνια, προτιμώντας τις τοπικές αγορές και όχι τα μεγάλα εμπορικά κέντρα.

Οι αλλαγές στην καταναλωτική συμπεριφορά έχουν και τη θετική τους πλευρά, αφού ένα σημαντικό ποσοστό των ερωτώμενων, πάνω από το 50%, φροντίζει να μην πετά τρόφιμα και μαγειρεμένα φαγητά, αφιερώνει περισσότερο χρόνο πλέον στην οικογένεια και εντός σπιτιού, ενώ αυτοσχεδιάζει στην κουζίνα με σκοπό την οικονομία.

Παράλληλα, οι τρεις πρώτες αξίες σε σχέση με το νοικοκυριό για τις ερωτώμενες γυναίκες διαμορφώνονται ως εξής: Η αποταμίευση (44%), το Value for Money (41%) και η οικογενειακή ηρεμία (38%).

Πώς να μειώσετε έως €50 τον μήνα τα έξοδα του super market

Πώς να μειώσετε έως €50 τον μήνα τα έξοδα του super market

Της Δήμητρας Καδδά

Διαφορά 2 ευρώ στο ελαιόλαδο, 3 ευρώ στο βρεφικό γάλα, από 2 έως 6 ευρώ στα απορρυπαντικά σε σκόνη και 50 λεπτά στο ρύζι. Η διαφορά εντοπίζεται στις τιμές των ίδιων προϊόντων, που πωλούνται την ίδια ημέρα, αλλά σε διαφορετικά σούπερ μάρκετ.

Αν ο καταναλωτής ψάξει ανάμεσα στα προϊόντα του ίδιου είδους, τότε οι διαφορές είναι πολύ πιο μεγάλες: ανάμεσα στα σουπερ μάρκετ σε πολλά προϊόντα υπάρχει διψήφια διαφορά τιμής, ενώ τα προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας είναι έως 60% φθηνότερα στο ρύζι και 50% στο γάλα. Σε πολλά άλλα προϊόντα, βέβαια, οι τιμές είναι εντελώς ίδιες.

Τα στοιχεία καταγράφονται στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου Τιμών του υπουργείου Ανάπτυξης (www.e-prices.gr). Μετρά τακτικά τις τιμές σε περισσότερα από 1.500 είδη (τρόφιμα αλλά και άλλα αγαθά) σε πάνω από 1.000 σημεία πώλησης.

Η αρχή είναι... δύσκολη. Πρέπει ο επισκέπτης της ιστοσελίδας να φτιάξει το «καλάθι» με τα είδη που συνήθως αγοράζει, σε μία ιστοσελίδα που έχει πάρα πολλές και σε πραγματικό χρόνο μετρήσεις τιμών, αλλά δεν είναι ιδιαίτερα χρηστική: το πρόγραμμα παραμένει σε πιλοτικό στάδιο εδώ και πολλούς μήνες…

Για όποιον έχει την υπομονή, τελικά το όφελος είναι μεγάλο. Οι μετρήσεις τιμών δείχνουν ότι ο καταναλωτής μπορεί να περιορίσει, χωρίς να στερηθεί, το μεγαλύτερο ίσως μηνιαίο «έξοδο» του μέσου νοικοκυριού, τις καθημερινές αγορές για είδη διατροφής και προσωπικής υγιεινής.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι με την ίδια ακριβώς λίστα αγορών αν το μέσο νοικοκυριό επιλέξει να κάνει τις αγορές του από ένα πιο οικονομικό σούπερ μάρκετ (ή ακόμη καλύτερα όχι μόνο από ένα), μπορεί να εξοικονομήσει κάθε μήνα περίπου 50 ευρώ.

Ο λόγος είναι ότι οι τιμές διαφέρουν ανά σημείο πώλησης, πολλές φορές σημαντικά. Αλλά και στο ίδιο Σουπερ Μάρκετ μπορεί ένα είδος να είναι πολύ φθηνό και ένα άλλο πολύ ακριβό.

Τι πρέπει να προσέχει ο καταναλωτής:

- Η τιμολογιακή πολιτική κάποιων Σούπερ Μάρκετ αλλάζει. Έτσι η... συνήθεια να ψωνίζει ο καταναλωτής από αυτό που θεωρεί φθηνό, μπορεί να αποβεί ακριβή.

- Σε όλα τα καταστήματα υπάρχουν προϊόντα «κράχτες». Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και όλα φθηνά.

- Οι τιμοληψίες δείχνουν ότι συγκεκριμένα είδη σε ένα γενικά «φθηνό» σημείο πώλησης μπορεί να είναι πιο ακριβά από αλλού. Ο καταναλωτής θα βγει κερδισμένος αν προγραμματίσει να κάνει τις αγορές του σε πάνω από μία εταιρείες, ανάλογα με τις τιμές.

- Για όσους δεν μπορούν να τσεκάρουν τις τιμές ανά σημείο πώλησης, υπάρχει μία πιο απλή λύση. Μπορούν να τσεκάρουν από το e-prices την μέση πανελλαδική τιμή ανά προϊόν. Έτσι, θα ξέρουν όταν θα πάνε να αγοράσουν, αν τουλάχιστο δεν πληρώνουν πολύ ακριβά την επιλογή τους.

- Υπάρχει και η… παραδοσιακή μέθοδος, αυτή του επιτόπιου «ελέγχου» τιμών. Δηλαδή του περιοδικού «τσεκαρίσματος» της αξίας των προϊόντων σε διαφορετικά σημεία πώλησης για να φανεί πιο είναι πιο φθηνό.

Η (τότε) κυβέρνηση είχε υποσχεθεί από το 2003 τη διανομή των τιμοληψιών (που συνεχώς γίνονται) σε ΚΕΠ αλλά και την ανάρτησή τους σε γιγαντοοθόνες. Έκτοτε έχουν αλλάξει κυβερνήσεις αλλά και πολλοί υπουργοί. Αλλά ακόμη όμως… τίποτα και η ακρίβεια συνεχίζει να αυξάνεται. Έτσι, η μόνη άμυνα, παραμένει η ενημέρωση του πολίτη με τα εργαλεία που υπάρχουν...

Πηγή:www.capital.gr

ΙΝΚΑ : ΟΧΙ ΣΤΗ «ΦΟΡΟΚΑΡΤΑ»

ΟΧΙ ΣΤΗ «ΦΟΡΟΚΑΡΤΑ»

ΟΧΙ ΣΤΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΦΑΚΕΛΩΜΑ

  ΙΝΚΑ ΔΤ 316/03.10.11

Το ΙΝΚΑ/ΓΕΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ, έχει δηλώσει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ότι είναι αντίθετο με το ηλεκτρονικό φακέλωμα και με την σχεδιαζόμενη  «Κάρτα του Πολίτη» (με όποια μορφή και πρόσχημα και αν γίνεται προσπάθεια να επιβληθεί) γιατί οδηγεί, στην κατάργηση της ιδιωτικής ζωής του πολίτη και εγκυμονεί κινδύνους για την προσωπική του ελευθερία,  ασφάλεια και περιουσία.

Οι βάσεις δεδομένων αυτές, σε άλλες και μάλιστα πολύ προηγμένες χώρες, έχουν παραβιαστεί επιτυχώς και πολλοί έχουν βρει τον μπελά τους.  

Με την ενσωμάτωση σε ενιαία ηλεκτρονική βάση δεδομένων σε Η/Υ όλων των αγορών των πολιτών, κάθε χειριστής με κλειδί θα έχει πρόσβαση. 

Για αυτούς τους λόγους καλεί τους πολίτες να μην παραλάβουν την «Φοροκάρτα», αφού για μια αμφίβολη εξυπηρέτηση θα εκθέσουν την ιδιωτική ζωή τους, και θα δημιουργήσουν έτσι  άχρηστους κινδύνους, επιπλέον, και το κόστος της «Φοροκάρτας» θα βγει από τη φορολογία του πολίτη – δηλαδή σκοπεύουν να πληρώνουμε τα έξοδα του φακελώματος μας. 

Επίσης καλεί την ελληνική πολιτεία: 

Να καταργήσει το τριτοκοσμικό μέτρο της συλλογής των αποδείξεων –

σε οποιαδήποτε μορφή.

Δεν είναι υποχρέωση των καταναλωτών να ασκούν φορολογικό έλεγχο.

Τέλος, 

να σταματήσει η χυδαιότητα και η αισχρότητα της αστήριχτης φιλολογίας του τίτλου  «Διεφθαρμένος Έλληνας», [αν δεν μπορεί ο φιλόλογος να εντοπίσει και να τιμωρήσει πρώτα τον «Διαφθορέα»].

Το κράτος, που αλλάζει, στα μέτρα του κάθε κόμματος μόλις γίνει κυβέρνηση, δείχνει την άρνηση του, να είναι, σταθερό και σοβαρό και κυρίως πως δεν θέλει να επιτρέψει να δουλέψουν οι κρατικοί υπάλληλοι, για τον έλεγχο της φοροκλοπής, για την αποφυγή πολιτικού κομματικού κόστους.

Το πρόβλημα του Ελληνικού Κράτους έχει κριθεί πως είναι πρόβλημα εξόδων και ασύδοτης σπατάλης του δημοσίου χρήματος, και όχι μόνο πρόβλημα φορολογικών εσόδων. 

ΔΕΝ ΠΑΡΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ –

ΔΕΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΤΗΝ «ΦΟΡΟΚΑΡΤΑ»

ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΥΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΜΑΣ ΖΩΗ, ΑΣΦΑΛΕΙΑ, ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ

ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΚΟΣΜΙΚΟΥ ΜΕΤΡΟΥ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΝ 

ΠΗΓΗ:ΙΝΚΑ

Φοροκάρτα θέλει η νεα ταξη πραγμάτων 

 

Ανακοινώθηκε με πηχυαίους τίτλους , ότι από 3.10.2011, θα μπει στην ζωή μας άλλη μια κάρτα. Η περίφημη ΦΟΡΟΚΑΡΤΑ. Λένε δε, ότι με αυτό τον τρόπο, θα περιορίσουν την φοροδιαφυγή! Είναι όμως έτσι; Λύνεται το πρόβλημα; Μήπως η χρήση της κρύβει και άλλα; Θα την πάρουν όλοι; Η κάρτα αυτή είναι άλλη μια πρωτιά της χώρας μας; Ας δούμε τι γίνεται με την περίφημη αυτή κάρτα. Το μηχανογραφικό κέντρο του ΥΠ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ, ΓΓΠΣ(ΚΕΠΥΟ), έχει την δυνατότητα να επεξεργασθεί τα στοιχεία, όπως αυτό θέλει, αφού θα έχει το ΑΦΜ σου, το ΑΦΜ της επιχείρησης που αγοράζεις και φυσικά το πόσο. Τι μπορεί να κάνει;

1.Θα βγάζει το συνολικό πόσο αποδείξεων και αγορών ανά φορολογούμενο, που είναι και το αντικείμενο της φοροκάρτας , κατά το ΥΠ. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ.

2.Επειδή όμως οι περισσότεροι, δεν θα παρακολουθούν αν έχουν πιάσει το όριο, κινδυνεύουν αν το έχουν ξεπεράσει να τους πιάσει για τεκμήριο διαβίωσης.

3.Συγκεντρωτικό σύνολο αγορών του φορολογούμενου ανά επιχείρηση.

4.Τον ετήσιο τζίρο των επιχειρήσεων.

5.Για κάθε φορολογούμενο θα μπορεί να επεξεργασθεί στοιχεία όπως: α)Από που ψωνίζει πιο συχνά μέσα στον χρόνο και πόσα λεφτά έχει δώσει β) Τι είδη αγοράζει γ) Ποιες μέρες κάνει αγορές δ) τι ώρα συνήθως ψωνίζει γ) σε ποια περιοχή κάνει τις αγορές του ε) πως πληρώνει, με μετρητά η κάρτα γ) που βρίσκεσαι κατά διαστήματα μέσα στο χρόνο, από εισιτήρια, βενζίνες, διόδια και αγορές που κάνεις στα μέρη που πας.

6.Για κάθε φορολογούμενο θα υπάρχουν συγκριτικά στοιχεία ανά έτος.

Είναι μερικές από τις επεξεργασίες, που μπορεί να κάνει η ΓΓΠΣ. Απλά το ΥΠ. Οικονομικών, με πρόσχημα την φοροδιαφυγή, θα γνωρίζει πλέον και τις καταναλωτικές σου συνήθειες με ότι μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Επίσης δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θα πληρώνεις να την πάρεις ή για να την ενεργοποίηση της.

Επίσης τα στοιχεία της κάρτας, παρ ότι θα περνάνε μέσα από την τράπεζα, αυτή δεν θα τα κρατάει! Πιστεύετε ότι κάτι τέτοιο θα γίνει; Αν αύριο, σε μια δικαστική διαμάχη με μια τράπεζα , λόγω δανείων, εξασφαλίζει κανείς, ότι αν ζητηθούν στοιχεία , από μια τράπεζα για ένα πελάτη της , δεν θα δοθούν για χρήση υπέρ της τράπεζας;

Έλέγχος πλέον από παντού, όπως προστάζει η παγκόσμια διακυβέρνηση. Και φυσικά αυτό γίνεται στο πειραματόζωο, που λέγεται Έλληνας , που τα δέχεται όλα σαν πρόβατο.

Η φοροκάρτα, η οποία θα μπει στην ζωή μας , αρχικά προαιρετικά, μετά υποχρεωτικά με πρόσχημα την φοροδιαφυγή θα είναι ένα ακόμη βήμα στον έλεγχο μας. Ακολουθεί μετά η κάρτα του πολίτη για να κλείσει ο κύκλος. Επειδή δεν είναι υποχρεωτική μην την πάρεις.

Πηγή:

http://amazonioscorfu.blogspot.com/2011/08/3.html#more