Ανδρών επιφανών, πάσα γη τάφο

 

Αφιέρωμα στον Δεκανέα Μιχαήλ Τσαγκαράκη του Κωνσταντίνου

«Ανδρών επιφανών, πάσα γη τάφος»

Και για τον δικό μας Μιχαλάκη, τον δεκανέα Μιχαήλ Τσαγκαράκη, η φράση αυτή δεν είναι απλώς  μια επιγραφή σε μάρμαρο — είναι η αλήθεια μιας ζωής που έλαμψε και έσβησε πρόωρα στα βουνά της Αλβανίας, το 1941.

Καταγόταν από τα Μάλια. Ήταν ανιψιός του Εμμανουήλ Τσαγκαράκη, Φρουράρχου Ηρακλείου κατά τη Μάχη της Κρήτης. Θα μπορούσε να μείνει κοντά του, ασφαλής, μέσα στα γραφεία του Φρουραρχείου, με μια θέση σίγουρη και καθήκον πιο ήπιο. Μα όχι. Ο Μιχαήλ δεν ήταν από εκείνους που μένουν πίσω. Με ενθουσιασμό, με το χαμόγελο και τη φλόγα της νεανικότητάς του, έφυγε για το Αλβανικό μέτωπο μαζί με το Σύνταγμα των Κρητών.

Την ημέρα της αναχώρησης, οι συμπολεμιστές του τον σήκωσαν στα χέρια — περήφανοι που είχαν μαζί τους τον ανιψιό του Φρουράρχου, μα πάνω απ’ όλα, περήφανοι για το παλικάρι με την όμορφη θωριά και το χαμόγελο που τους μετέδιδε θάρρος και χαρά.

 

Στο πατρικό, η αδελφή του, το Μαρικάκι, δεν άντεξε να τον αποχαιρετήσει. Κλείστηκε στο πάνω δωμάτιο να κλάψει μόνη. Μα εκείνος ανέβηκε τα σκαλιά, δέκα-δέκα, να τη συναντήσει. Την αγκάλιασε, την αποπήρε με στοργή:

— «Κλαις; Πρέπει να ’σαι ευτυχισμένη που θα υπερασπιστούμε την πατρίδα!»

Και με το γέλιο του που έσπαγε την αγωνία, της υποσχέθηκε:

— «Όταν τελειώσουν όλα... θα σας φέρω τους κοκορόφτερους Ιταλούς να μας μαζέψουν τις ελιές, βρε κουτό!»

Έπειτα έφυγε. Το Μαρικάκι στάθηκε στο κατώφλι και τον είδε να απομακρύνεται, να κατεβαίνει τις σκάλες βιαστικά, να προλαβαίνει το στρατιωτικό καμιόνι.

«Στο καλό, Μιχαλάκη... να προσέχεις... να γυρίσεις πίσω. Θα σε περιμένω...»

Μα ο Μιχαλάκης δεν γύρισε ποτέ.

 

Γύρισε μόνο με το όνομά του χαραγμένο στο μάρμαρο των Ηρώων στη Νεάπολη και στα Μάλια:

ΜΙΧΑΗΛ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, ΔΕΚΑΝΕΑΣ

– ΕΠΕΣΕΝ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ.

Κανείς δεν έμαθε πού ακριβώς έπεσε.

Σε ποια πλαγιά της Αλβανίας κοιμάται το κορμί του, ποια βροχή πότισε το χώμα που τον σκεπάζει. Ένας από τους χιλιάδες ήρωες μας που δεν γύρισαν και έμειναν χωρίς τάφο, μα με όνομα και ψυχή που δεν ξεχάστηκαν ποτέ.

Η γιαγιά μου, η μάνα του, έψαχνε να μάθει πού έπεσε ο γιος της. Τον μοιρολογούσε μπροστά στη φωτογραφία του, με το θυμιατό και τα δάκρυά της να καίνε πιο πολύ κι από κερί. Η αδελφή του, η μητέρα μου, χρόνια ολόκληρα μιλούσε γι’ αυτόν σαν να μπορούσε να τον φέρει πίσω με τα λόγια. Και ο παππούς, σιωπηλός, έλεγε μονάχα:

«Ανδρών επιφανών, πάσα γη τάφος...»

Ο θείος μου, ο Μιχαήλ, που έχω σαν τιμή να φέρω σαν δεύτερο όνομα το όνομά του, έμεινε νέος για πάντα.

 

Ένα παλικάρι που δεν πρόλαβε να ζήσει, μα πρόλαβε να τιμήσει την στολή του, τον βαθμό του, την οικογένειά του και την Κρήτη που τόσο αγαπούσε.

Και τον θυμάμαι Κάθε φορά που περνώ από το Ηρώο στα Μάλια ή στη Νεάπολη, με συγκίνηση και τρυφερότητα σκέφτομαι πως ίσως εκεί, ανάμεσα στα ονόματα, θα ακούγεται ακόμη το γέλιο του να λέει στο Μαρικάκι:

«Μη φοβάσαι... Θα γυρίσω να μαζέψουμε τις ελιές μαζί...»

Μόνο που αυτή τη φορά, τις μαζεύουμε εμείς — οι απόγονοι — και τις αφιερώνουμε σε εκείνον.

Γιατί για όσο καιρό τον θυμόμαστε, δεν θα έχει φύγει από κοντά μας.

Και όσο υπάρχει η μνήμη του μέσα μας, θα υπάρχει και η λεβεντογένα Κρήτη που τον γέννησε.

Με ευλάβεια αφιερωμένο στην μνήμη του

28.10.2025 

Κωνσταντίνος-Μιχαήλ Αντ. Γραικιώτης

 

ΜΙΑ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΑΛΛΑΓΗ

ΜΙΑ   ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΑΛΛΑΓΗ

Θα διαπιστώσατε σήμερα την αλλαγή στη προμετωπίδα της πρώτης σελίδας του blog μας. Έφυγε το απόσπασμα από το ποίημα του Ι. ΠΟΛΕΜΗ :

«Μὴ σκιάζεστε στὰ σκότη! Ἡ λευτεριὰ
σὰν τῆς αὐγῆς τὸ φεγγοβόλο ἀστέρι
τῆς νύχτας τὸ ξημέρωμα θὰ φέρει».

Αναγκαία η αλλαγή γιατί από σήμερα μια πατριωτική κυβέρνηση ανέλαβε την διακυβέρνηση της πατρίδας μας συνοδευόμενη από τις ευχές και τις ελπίδες του Ελληνικού Λαού.

Από το 2009 ζήσαμε δύσκολες ημέρες και σε προσωπικό επίπεδο έζησα κάποιες πολύ δύσκολες στιγμές εξαιτίας της αντιμνημονιακής τοποθέτησής μου.

Με είπαν ημιμαθή, με είπαν ανόητο, μου είπαν ότι δεν ήξερα τι έλεγα, με είπαν μαύρο προπαγανδιστή. Τσακώθηκα για τις ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΕΣ ΜΟΥ ΘΕΣΕΙΣ με κάποιους καλούς φίλους ετών καθώς και με κάποιους ομοϊδεάτες μου της προ μνημονίου εποχής. Λυπάμαι για αυτό αλλά ελπίζω ότι όταν η Ελλάδα αναστηθεί και όταν η ξενοκίνητη απειλή θα γίνει απλά μια κακή στιγμή του παρελθόντος θα μπορέσουμε να συναντηθούμε σε ένα προοδευτικότερο ιδεολογικά χώρο απαλλαγμένο από εξαρτήσεις και βαρίδια.

Ο Ελληνικός Λαός, την Κυριακή που μας πέρασε, απέδειξε με την ψήφο του ότι αυτά που υποστήριζα σχετικά με την δυστυχία, την καταστροφή, την απελπισία που έφερε η μνημονιακή πολιτική στο λαό μας δεν ήταν φαντασίωση αλλά μια ζοφερή πραγματικότητα. Μιλούσα για την δυστυχία, για την αγανάκτηση του κόσμου, για τις αυτοκτονίες, τους ανέργους, τους άστεγους, το ψάξιμο στα σκουπίδια για φαγητό, τα συσσίτια, την κοινωνική καταστροφή, την υποβάθμιση της αξίας της ζωής και του ΑΘΡΩΠΟΥ αλλά και για την διάλυση του κράτους δικαίου και της κράτους αρωγού, και για τα καραβάνια των ελλήνων νέων επιστημόνων που μετανάστευαν αναγκαστηκά για να επιβιώσουν και τέλος προσπαθούσα να τους ξυπνήσω, αυτούς τους παρασυρμένους ή όχι ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥΣ φίλους για να ανοίξουν τα μάτια τους και τα αυτιά τους και να αντιληφθούν την ζοφερή πραγματικότητα στην οποία μας έφεραν τα μνημόνια των "φίλων" τους.

 Όσο εγωιστικό και αν είναι χαίρομαι για την δικαίωση μου που ήλθε με την συνεργασία των ΑΝ.ΕΛΛ και ΣΥΡΙΖΑ και θέλω να πιστεύω ότι παρά την καταστροφή που παραλαμβάνει η νέα κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας θα προχωρήσει στην βελτίωση της κατάστασης με ΣΤΑΘΕΡΑ ΒΗΜΑΤΑ ξαναφέρνοντας την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ στην τόσο ταλαιπωρημένη Ελλάδα και τον Ελληνικό Λαό.

Εδώ αξίζει να επαναλάβω κάτι που έγραψε σήμερα η δημοσιογράφος κα Ρίτσα Μασούρα στο facebook "Προβλέψεις δεν μπορώ να κάνω για το παραμικρό. Κι εγώ όπως οι πάντες παρακολουθώ τις εξελίξεις με μεγάλο ενδιαφέρον. Αλλά ήδη αντιλαμβάνομαι ότι αποκλείεται να πλήξω. Κι αυτό.... με εξιτάρει!!!!"

Καλή επιτυχία λοιπόν ΣΥΡΙΖΑ. Καλή επιτυχία ΑΝ.ΕΛΛ. Εμείς είμαστε εδώ και θα παρακολουθούμε τα βήματά σας έτοιμοι να επικροτούμε κάθε καλή σας ενέργεια  ή για να σας ασκούμε καλοπροαίρετη κριτική όταν και όπου αυτό απαιτείται.

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΜΑΣ

ΜΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Τα παρακάτω λόγια δεν είναι δικά μου αλλά του ΚΑΘΗΓΗΤΗ Στέργιου Μανουρά αγαπημένου μου συγγενή και φίλου. Λόγια καρδιάς που αντιπροσωπεύουν αυτά που θα ήθελα να πω και εγώ στους φίλους μου στο facebook  και στους αναγνώστες αυτού του blog και για αυτό σας τα μεταφέρω εδώ αυτούσια από το facebook του Στέργιου.

"931 φίλοι, ελπίζω να παραμένετε όλοι έστω και λίγο φίλοι μου... Δυστυχώς, τώρα που είμαι σε μια κατασταση περίεργη, θα ηθελα να σας αποκαλυψω - οχι αυτό που δεν ξέρετε αλλα αυτό που ξέρετε - δύσκολη απόφαση αλλά οι σχέσεις πρέπει να είναι ειλικρινε'ις. Καταθλιπτικός,μελαγχολικός, ρομαντικός, ευαίσθητος, απροοπτος, απόλυτα ανεξάρτητος, με διαφορετικές απόψεις για τον κόσμο και τη χώρα μας, για τους ανθρώπους, τη φιλία, την αγάπη, τον έρωτα, τον αγώνα. Ξέρω ότι ο καθένας έχει το δικό του μετερίζι και απο εκεί κρίνει τον κόσμο. Αν μείνετε ευτυχισμένοι στη ζωή σας, δεν έχω λόγο να ανακατευτώ, αν όμως βλέπετε ότι κάτι δεν πάει καλά, να έχετε το θαρρος να πείτε: "ως εδώ".

 Ο χρόνος ειναι απίστευτα λίγος, η ζωή θα περάσει και δεν θα το καταλάβετε, ψαξτε να βρείτε ποιοι ειστε; ποια είναι η ταυτοτητά σας; τι θέλετε από τη ζωή; Τίποτα δεν έχει αξία στη ζωή πιότερο από την αληθινή αγάπη, αν τη βρείτε θα είσαστε ευτυχισμένοι...λίγο δύσκολο αλλά οχι αδύνατο, μπορείτε να τα καταφέρετε. Αν συμβιβαστείτε θα βιώσετε μια κόλαση πριν το θάνατο. Να μάθετε να ειστε εσείς, να μάθετε να αγαπάτε, να μαθετε ότι ο καθένας σας είναι ξεχωριστός και αξίζει το "ξεχωριστό". Δοκιμαστε, παλέψτε και αγωνιστείτε. Τιποτα δεν είναι δεδομένο, το μόνο δεδομένο είναι ότι θα δυστυχίσετε αν συμβιβαστείτε. Και μην ξεχνατε, η αγάπη, ο έρωτας δεν ειναι εμπόρευμα, δεν είναι εφήμερο, δεν είναι προβλέψιμο. Σε κάποια γωνία σας περιμένει η ευτυχία σας. Είναι στο χέρι σας...." ΣΜ

Καλημέρα λοιπόν φίλοι μου και να είστε όλοι καλά...

ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΤΑ ΞΑΝΑΠΟΥΜΕ ΣΥΝΤΟΜΑ

Konstantinos Grekiotis

December 31, 2013 · Edited

Εξαφανίστηκα από την παρέα εδώ και λίγες μέρες καθώς βρίσκομαι καθηλωμένος για δεύτερη φορά σχεδόν μέσα σε ενάμισυ μήνα σε κρεβάτι νοσοκομείου λόγω ενός σοβαρότατου προβλήματος υγείας. Παρόλα αυτά ΔΕΝ ΘΑ ΆΝΤΕΧΑ να μην βρω την ευκαιρία να σας στείλω, έστω και από άλλον υπολογιστή, τις πιο θερμές μου ευχές σε όλους σας για ένα ευτυχισμένο 2014 με ΥΓΕΙΑ για όλους σας και σε εμένα να ξεπεράσω το πρόβλημα και να βρεθώ πάλι ανάμεσά σας σύντομα. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ

 

Δέσποινα παντευλόγητε, Υπέραγνε Παρθένε,

Παράδεισε πανθαύμαστε, κήπε καλλωπισμένε,

Σε δυσωπώ, Πανάχραντε, χαρίτωσον τον νουν μου,

κατεύθυνον τας σκέψεις μου, φώτισον την ψυχήν μου.

Κόρη με ποίησον αγνόν, πράον, σεμνόν, ανδρείον,
ησύχιον και κόσμιον, ευθύν, όσιον, θείον,
επιεική, μακρόθυμον, των αρετών δοχείον,
άμεμπτον, ανεπίληπτον, των αγαθών ταμείον.
Δος μοι σοφίαν, σύνεσιν και μετριοφροσύνην,
φρόνησιν και απλότητα και ταπεινοφροσύνην.
Δος μοι νηφαλιότητα, όμμα πεφωτισμένον,
διάνοιαν ολόφωτον, πνεύμα εξηγνισμένον.

Απέλασον την οίησιν, την υπερηφανίαν,
τον τύφον, την φυσίωσιν, και την αλαζονείαν,
την ύβριν, το αγέρωχον, την υψηλοφροσύνην,
γλώσσα μεγαλορρήμονα, ισχυρογνωμοσύνην.

Την αστασία την φρικτήν, την περιττολογίαν,
την πονηρία την πολλήν, και την αισχρολογίαν.
Χάρισαί μοι, Πανάχραντε, την ηθικήν ανδρείαν,
το θάρρος, την ευστάθειαν, δος μοι την καρτερίαν.

Δος μοι την αυταπάρνησιν, την αφιλαργυρίαν,
ζήλον μετ’επιγνώσεως και αμνησικακίαν.
Δος μοι ακεραιότητα, ευγένειαν καρδίας,
πνεύμα ευθές, ειρηνικόν, και πνεύμα αληθείας.

Φυγάδευσον, Πανάχραντε, τα πάθη της καρδίας,
τα πολυώνυμα, Αγνή, της ηθικής δειλίας.
Την αναδρίαν την αισχράν, το θράσος, την δειλίαν,
την ατολμίαν την δεινήν και την απελπισίαν.

Άρον μοι, Κόρη, τον θυμόν και πάσαν ραθυμίαν,
την αθυμία, την οργήν, ως και την οκνηρίαν.
Τον φθόνον, την εμπάθειαν, το μίσος, την κακίαν,
την μήνιν, την εκδίκησιν και την μνησικακίαν.

Την έριδα την ευτελή και την πολυλογίαν,
την γλωσσαλγίαν την δεινήν και την βωμολοχίαν.
Δος μοι, Παρθένε, αίσθησιν, δος μοι ευαισθησίαν.
Δος μοι συναίσθησιν πολλήν και ευσυνειδησίαν.

Δος μοι, Παρθένε, την χαράν Πνεύματος του Αγίου.
Δος μοι ειρήνην τη ψυχή, ειρήνην του Κυρίου.
Δος μοι αγάπην, έρωτα θείον, εξηγηγνισμένον,
πολύν, θερμόν και καθαρόν και εξηγιασμένον.
Δος πίστιν ζώσαν, ενεργόν, θερμήν, αγνήν, αγίαν,
ελπίδα αδιάσειστον, βεβαίαν και οσίαν.

Άρον απ’εμού, Παρθένε, τον κλοιόν της αμαρτίας,
την αμέλειαν, την μέθην, την ανελεημοσύνην,
τα κακάς επιθυμίας, την δεινήν ακολασίαν,
γέλωτας της ασελγείας και την πάσαν κακουργίαν.

Σωφροσύνην δος μοι, Κόρη, δος εγκράτειαν, νηστείαν,
προσοχήν και αγρυπνίαν και υπακοήν τελείαν.
Δος μοι προσοχήν εν πάσι και διάκρισιν οξείαν,
σιωπήν και ευκοσμίαν, και υπομονήν οσίαν.

Επιμέλειαν παράσχου, Δέσποινα, προς εργασίαν,
προς τελείωσιν και ζήλον αρετών προς γυμνασίαν.
Την ψυχήν μου, την καρδίαν και τον νουν μου, Παναγία,
τήρει εν αγιωσύνη, φύλαττε εν παρθενία. 

Desk Agioritikovima

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΩΜΑΣΤΕ

Για όσους με πεθύμησαν και ανησύχησαν για την σιωπή μου εδώ και στο  FACEBOOK τους ενημερώνω ότι "μπόρα ήταν και αυτή και περνάει" με την βοήθεια της επέμβασης καλών γιατρών και φίλων. Σε δυο με τρις μέρες θα είμαι αρκετά καλά και επί των επάλξεων ως συνήθως..Η πατρίδα μας μόνο να δω πότε θα γίνει καλά από την "αρρώστια" που την τρώει. Η καλύτερη γιατριά.... ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΩΡΑ!!!

από "ΤΟ ΠΑΡΟΝ"

Καλό ταξίδι παλιόφιλε Γιάννη Αλεξάκη

 

Καλό ταξίδι παλιόφιλε Γιάννη Αλεξάκη

Όταν έρχεται η στιγμή να αποχαιρετήσεις ένα παλιό και καλό φίλο οι λέξεις βγαίνουν δύσκολα καθώς δεν ξέρεις τι να πρωτοθυμηθείς και τι να γράψεις.

Ο Γιάννης Αλεξάκης, ο Γιαννάκης μας ήταν ένα πρόσχαρο παιδί ένας αγαπητός καλός φίλος και είναι ο δεύτερος από την παλιοπαρέα των κολλητών που μας εγκαταλείπει. Πρώτα ο Δημήτρης Γόντικας (ο αγαπημένος μας Σιού) που μας άφησε πάρα πολύ νωρίς και τώρα ο καλός μου Γιάννης που ζήσαμε μαζί -και με τα άλλα παιδιά της παρέας μας- τα πιο όμορφα εφηβικά χρόνια.

Καλό ταξίδι Γιαννάκη και θα σε θυμάμαι πάντα έτσι όπως ήμασταν κάποτε νέοι. Και αφού δεν κατάφερα να είμαι εκεί να σε συνοδεύσω με όλους αυτούς που σε εκτιμούσαν και σε συνόδευσαν στην τελευταία σου κατοικία θα σε συνοδεύσω νοερά με τα αποχαιρετιστήρια κείμενα δύο άλλων φίλων σου.

Καλό ταξίδι παλιέ μου συμμαθητή και αγαπημένε μου φίλε.

Κώστας Γραικιώτης

3.6.2013

Θυμάμαι τον Γιαννάκη

Θυμάμαι τον Γιαννάκη.

Όταν πρωτοήρθε απ την Κρήτη στο Όγδοο Γυμνάσιο. Ξεχώριζε απ την ομιλία του.

Έντονη η Κρητική προφορά. Ξεχώριζε και με τις επιδόσεις του στα μαθήματα.

Ανταγωνιστής μου μέγας στο θέμα των βαθμών. Ποιος θα ξεπεράσει ποιόν.

Πάνω απ όλα όμως καλός φίλος με αμοιβαία αισθήματα εκτιμήσεως και αλληλοσεβασμού. Μαζί στα πάρτι, στις εκδρομές  τις  σχολικές. Παρέα κι αυτός, όπως ο Αντρέας ο Ζερβός, ο Νίκος ο Αδαμόπουλος, ο Πέτρος ο Γεωργίου, ο Κώστας ο Γραικιώτης , ο Δημήτρης Γόντικας. Όμορφες στιγμές με αλληλοπειράγματα στο μεγάλο προαύλιο του Ογδόου Γυμνασίου. Στιγμές που μας τις έκλεψε ο Χρόνος.

Ο Χρόνος που σαν αγέρας σκόρπισε την παρέα όπως τα φύλλα στην άκρη του δρόμου.

Διαφορετικοί δρόμοι για τα παιδιά της  παρέας. Ο Γιάννης έγινε επιτυχημένος Οφθαλμίατρος. Ήταν αυτός που μετά από χρόνια...μου βαλε τα γυαλιά. Τότε σε ‘κείνη την συνάντηση μας γελάσαμε, αστειευτήκαμε, αναπολήσαμε και ταξιδέψαμε μαζί στο παρελθόν στα ανέμελα εφηβικά μας χρόνια.

Περίμενα ότι θα τον έβλεπα πάλι το καλοκαίρι στην Κρήτη.

Ο Γιαννάκης όμως βιάστηκε να ταξιδέψει....................

Θεοφάνης Γραικιώτης

Πένθος για τον Γιάννη Αλεξάκη.

Ένα φίλο αποχαιρετήσαμε σήμερα για το τελευταίο του ταξίδι .

Τον Γιάννη Αλεξάκη, τον εξαιρετικό επιστήμονα, τον γιατρό οφθαλμίατρο που ταλαιπωρήθηκε τους τελευταίους μήνες της ζωής του από τον καρκίνο.

Υπήρξε επιστήμονας διεθνούς αναγνώρισης , γιατρός με μεγάλες χειρουργικές δυνατότητες που αναγνωρίστηκε καθολικά από τον επιστημονικό του κύκλο σε Ολόκληρη την Ευρώπη. Ο Γιάννης Αλεξάκης πάνω απ όλα υπήρξε ΑΝΘΡΩΠΟΣ , με περίσσιο φιλότιμο και αλτρουισμό.

Υπηρέτησε άοκνα και την δημοσία ΥΓΕΙΑ σε διάφορα νοσοκομεία της χώρας αλλά και την ιδιωτική, φέρνοντας την επανάσταση σε ιατρικά χρόνια ´´δύσκολά´´ για την Κρήτη και την Ελλάδα. .

Προσέφερε στον άνθρωπο ανεξαρτήτως εθνικότητας. Πραγματοποίησε πολλές φορές ταξίδια σε χώρες του τρίτου κόσμου χειρουργώντας αφιλοκερδώς συνανθρώπους μας ανεξαρτήτου εθνικότητας και θρησκείας ...κι όταν του ζητούσα να προβληθεί η συνεισφορά του, το έργο και η δράση του, το αρνούνταν πεισματικά.

Για τους ασθενείς υπήρξε ξεχωριστός επιστήμονας , για τους φίλους μοναδικός, ευγενής άνθρωπος .

Από σήμερα τον σκεπάζει το χώμα της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Νεάπολης που τόσο αγαπούσε. Εκει όπου γεννήθηκε κι έμαθε τα πρώτα του γράμματα. Από κει που έφυγε για τις πρώτες του σπουδές στο Παν/μιο Αθηνών.

Η προσφορά του στην ιατρική θα μείνει άσβεστη και η ανθρώπινη διάσταση του μας κάνει να τον θυμόμαστε με τις καλύτερες αναμνήσεις.

Θερμά συλλυπητήρια στην Αγνή την Ελμα, την Αγάπη, την Ιωάννα το Μανόλη και στους λοιπούς οικείους του.

Κ.Σ

Και από εμένα και την οικογένειά μου τα πιο θερμά μου συλλυπητήρια στους οικείους του

Κων/νος Αντ. Γραικιώτης 

21ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ( Ο ΦΑΡΟΣ)

Χθες εντελώς τυχαία ανακάλυψα την ύπαρξη της ιστοσελίδας για το 21^ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών και αυτό με έφερε στο σημείο να ανατρέξω σε παλιές αναμνήσεις για παλιούς φίλους και γεγονότα.

Κάποιους από αυτούς τους συνάντησα στην πορεία της ζωής μου. Κάποιους τους έχασα και τους ξαναβρήκα. Κάποιους δεν τους ξανασυνάντησα ποτέ αλλά έμειναν στην καρδιά μου και στις αναμνήσεις μου σαν «οι πρώτοι συμμαθητές μου», αυτούς που συνάντησα και γίναμε φίλοι όταν ήλθα το 1955 στην Αθήνα και που κάναμε παρέα καθημερινά στο σχολειό μας μέχρι το 1960.

Ξέθαψα λοιπόν από το αρχείο μου μια ομαδική φωτογραφία του 1957 και κάποιες άλλες από σχολικές γιορτές.  Αν κάποιοι αναγνωρίσουν τον εαυτό τους ή τους γονείς τους σε κάποιο σημείο των φωτογραφιών ας μου στείλουν ένα μήνυμα με σχόλιο σε αυτήν την ανάρτηση ή ας μου γράψουν στο kongrek@gmail.com. Θα χαρώ πολύ μια τέτοια επικοινωνία.

 

Απλά για την ιστορία αναφέρω ότι Διευθυντής τότε του Πρώτυπου Δημοτικού Σχολείου μας ήταν ο Αθανάσιος Πίπος και δασκάλα μας η κα Ελένη Γιαννακάκου.

  

Με την ευκαιρία αυτή σας παρουσιάζω και την ιστορία του σχολείου μου όπως την διάβασα στην ιστοσελίδα   http://blogs.sch.gr/21dimath/?page_id=228

Ιστορία

 Αυτό δεν είναι το σχολικό κτίριο αυτών που βλέπετε στις φωτογραφίες. Το δικό μας κτίριο ήταν "Ο ΦΑΡΟΣ" στην γωνία Αχαρνών και Θήρας που κατεδαφίστηκε και έγινε πολυκατοικία.

«ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ»

ΙΔΡΥΘΗΚΕ το 1933 με έξι (6) τάξεις εξέλιξης και προόδου 345 μαθητών, έχοντας την οργανικότητα 6/ταξίου.

ΠΡΩΤΟΣΤΕΓΑΣΤΗΚΕ στο ιδιόκτητο κτίριο της οδού ΑΧΑΡΝΩΝ (αρ.186) που μέχρι το 1934 στεγαζόταν το ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ «Ο ΦΑΡΟΣ» του οποίου ένα μέρος από το μαθητικό και διδακτικό δυναμικό απορρόφησε.

Τη λειτουργικότητά του όριζαν οι νόμοι 2858/1921 και 4397/1929 με υποχρεωτική την 6/χρονη φοίτηση στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΑΓΟΡΙΩΝ και ΚΟΡΙΤΣΙΩΝ, αλλά χωρίς την πλήρη συμμόρφωση, παρόλο που ακολούθησε ο νόμος 3970/1939.

Με το ν. δ 1461/1942 επιτράπηκε ο διαχωρισμός των τάξεών του σε τμήματα, ώστε στο κατόπιν να λειτουργήσει ως 12/τάξιο και με το νόμο 3479/1964 να χαρακτηριστεί 12/θέσιο από το συνολικό αριθμό των οργανικών θέσεων διδακτικού προσωπικού που είχε. Ωράριο, αυτό της εναλλασσόμενης διπλής βάρδιας.

Στην περίοδο της εθνικής δοκιμασίας κατά την 10/ετία του ΣΑΡΑΝΤΑ (΄40), εξαιτίας της κατοχής και του εμφυλίου, το 21ο, όπως όλα τα σχολεία, πορεύτηκε με τις λειτουργικές μεταπτώσεις που οι συγκυρίες διαμόρφωσαν.

Οι ΜΕΤΑΣΤΕΓΑΣΕΙΣ, περιπετειώδεις. Στο σε εξέλιξη σχολικό έτος 1963 – 1964 ΜΕΤΑΣΤΕΓΑΖΕΤΑΙ στο ιδιόκτητο οίκημα της οδού ΤΕΛΕΣΤΟΥ (αρ.4). Σ’αυτό παραμένει μέχρι τις 23 Φεβρουαρίου 1981 για να το εγκαταλείψει την επομένη (24 – 2 – 1981), καθόσον κρίθηκε ακατάλληλο, χωρίς να επιδέχεται επισκευή, εξαιτίας των ζημιών που προκάλεσαν οι σεισμοί που επισυμβήκαν, ευτυχώς σε ώρα κατά την οποία δε λειτουργούσε. Άστεγο ως σεισμόπληκτο παύει να λειτουργεί για δεκαέξι (16) ημέρες.

Στις 12/3/1981, με εντολή του τότε ΝΟΜΑΡΧΗ ΑΘΗΝΩΝ, στεγάζεται προσωρινά ως τις 30/9/1981 στο διδακτήριο του ιδιωτικού ΛΥΚΕΙΟΥ Α. Γ. ΤΥΧΟΠΟΥΛΟΥ Α. Ε. στην οδό Λήμνου (αρ.16) που μετονομάστηκε αργότερα σε ΛΕΛΑΣ  ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ.

Με την απαρχή του σχολικού έτους 1981 – 1982 ΜΕΤΑΣΤΕΓΑΖΕΤΑΙ και πάλι σε άλλο ιδιόκτητο ακίνητο που βρίσκεται στην οδό ΘΗΡΑΣ (αρ.77), μετά την αποχώρηση του 19ου Γυμνασίου Αθηνών που στεγάστηκε στην οδό ΚΑΜΠΑΝΗ.

Η διαδοχική στέγαση στα ιδιόκτητα κτίρια που πλην ενός ήταν προβληματικά, ταλάνιζε τους στεγαζόμενους με τα μετασχηματισμένα δωμάτια σε αίθουσες διδασκαλίας χωρίς προδιαγραφές υγιεινής πληρότητας, με βοηθητικούς χώρους σε ανεπάρκεια, με κλιμακοστάσια καρμανιόλες και με αυλές που η έκτασή τους δεν ξεπερνούσε τα πενήντα (50) με ογδόντα (80) τ.μ.
Κι όμως! Σ’ αυτά τα εν «πολλοίς» απαράδεκτα κτίρια, ως διδακτήρια με υπερπληθωρικά τμήματα, όσο κι αν φαντάζει απίστευτο κι αδιανόητο, συντελέστηκε σπουδαίο έργο μάθησης και αγωγής χάρη στην ευγενή άμιλλα μεταξύ των μαθητών και την άοκνη και εργώδη προσπάθεια διοικητικού και διδακτικού προσωπικού, που προκαλούσε τη συνειδησιακή, υπηρεσιακή και κοινωνική ικανοποίηση και καταξίωση.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ ΟΙΚΟΠΕΔΩΝ για ανέγερση ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΟΥ: Στο διάβα των πρώτων σαράντα τεσσάρων (44) σχολικών ετών, έγινε βραχνάς των εμπλεκομένων αρμοδίων φορέων η εξεύρεση του κατάλληλου οικοπέδου ώστε να γίνει ένα σύγχρονο διδακτήριο για το 21ο και να λήξουν μια για πάντα οι χρόνιες δοκιμασίες του. Η δυσκολία μεγάλη, γιατί ήταν ανύπαρκτοι οι οικοπεδικοί χώροι για διάθεση από το ΔΗΜΟΣΙΟ, το ΔΗΜΟ, τα Ν. Π. Δ. Δ. Τα ιδιωτικά που εντοπίζονταν, ή απορρίπτονταν ως ακατάλληλα ή υφαρπάζονταν από κατασκευαστικές εταιρίες πριν καν εκδηλωθεί η διαδικασία της αναγκαστικής απαλλοτρίωσης.

ΣΩΤΗΡΙΟ για το 21ο το σχολικό έτος 1977 – 78, καθόσον με τη δραστηριοποίηση τότε της Σχολική Επιτροπής, του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, τη χωρίς χρονοτριβή παρέμβαση της Πολιτείας και την αποτελεσματικότητα του Ο. Σ. Κ. απαλλοτριώθηκε η οικοπεδική έκταση 2000 τ. μ. της οδού Κύπρου 43 στο όνομα του Σχολείου και το όνειρο της ανέγερσης του διδακτηρίου του δεν ήταν παρά ζήτημα ΧΡΟΝΟΥ.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ του ΟΝΕΙΡΟΥ: Το «ουδέν κακόν αμιγές καλού» επαληθεύτηκε στην περίπτωση του 21ου. Ο χαρακτηρισμός του ως του μόνου σεισμόπληκτου σχολείου στο Δήμο της Αθήνας ευαισθητοποίησε το ίδρυμα Ωνάση, ώστε με χρηματική ΔΩΡΕΑ προς το ΥΠ. Ε. Π. Θ., όπως ευρέως διαδόθηκε τότε, αλλά αποσιωπήθηκε στη συνέχεια, να επισπευθεί η διαδικασία ανέγερσης του πολυπόθητου διδακτηρίου στην απαλλοτριωμένη οικοπεδική έκτασή του (ΚΥΠΡΟΥ 43).
Η 5η Μαρτίου του 1986 είναι μια ημέρα ξέχωρης χαράς και ικανοποίησης για το διοικητικό – διδακτικό προσωπικό, τους μαθητές, τους γονείς και κηδεμόνες, καθόσον το 21ο, μετακομίζοντας από το Θήρας 77 κτίριο, στεγάζεται πανηγυρικά και οριστικά στο δικό του σύγχρονο για την εποχή διδακτήριο στην οδό ΚΥΠΡΟΥ (αρ.43), ένα διδακτήριο χτισμένο με τις αντισεισμικές προδιαγραφές που θεσπίστηκαν μετά τους σεισμούς του 1981, αλλά και αυτές των νέων σχολικών κτιρίων, παρέχοντας πληρότητα, άνεση, ασφάλεια και συνθέτοντας ένα ευχάριστο και υγιεινό σχολικό περιβάλλον.

Η ΣΥΣΤΕΓΑΣΗ με το 165ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ: Το σύγχρονο διδακτήριο έγινε ο κράχτης για εγγραφές – μετεγγραφές μαθητών στο 21ο με αποτέλεσμα το μαθητικό του δυναμικό που προέκυπτε για το αμέσως επόμενο σχολικό έτος 1986 – 1987 να υπερβαίνει κατά πολύ το από το νόμο προσδιοριζόμενο όριο των μαθητών ανά τμήμα, αλλά και την οργανικότητα του σχολείου ως 12/θεσίου. Τη λύση στο πρόβλημα έδωσε η ΣΥΣΤΕΓΑΣΗ του νεοιδρυθέντος 165ου Δημοτικού, που απορρόφησε τους επιπλέον 180 μαθητές από το δυναμικό του 21ου και συλλειτουργούσε αυτόνομα με εβδομαδιαία εναλλαγή στο ωράριό του .

ΤΟ ΠΡΟΣΘΕΤΟ ΝΕΟΚΛΑΣΙΚΟ ΔΙΔΑΚΤΗΡΙΟ: Παραλήφθηκε αναπαλαιωμένο το Μάρτιο του 1991 από τους Δ/ντες του 21ου και  του 165ου, Μαυρομάτη Εμμανουήλ και Μανίκα – Παπαδάκη Ευανθία αντίστοιχα, για να καλυφθούν λειτουργικές ανάγκες συστέγασης των σχολείων από βοηθητικές και βασικές αίθουσες αλλά και για τη ΣΥΣΤΕΓΑΣΗ του 37ου Νηπιαγωγείου σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους εντός του αυτού κτιρίου, γεγονός που επισυμβήκε από το σχολικό έτος 1991 – 1992.
Το κτίριο αυτό ήταν ένα ερείπιο πριν αναπαλαιωθεί. Όταν το 1987 απαλλοτριώθηκε μαζί με την οικοπεδική έκταση που ενυπήρχε και ήταν όμορη με τον αύλειο χώρο του 21ου , κρίθηκε κατεδαφιστέο. Επιδίωξη να ανεγερθεί μία νέα πτέρυγα σε σχήμα ορθής γωνίας (Γ). Ενώ είχαν γίνει οι μελέτες με εκπονημένα τα σχέδια ανέγερσης και θα άρχιζε η προγραμματισμένη κατεδάφιση, ανακλήθηκε η σχετική άδεια γιατί το κτίριο κρίθηκε ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΟ και σαν τέτοιο έπρεπε να αναπαλαιωθεί ύστερα από παρέμβαση του τότε ΠΡΟΕΔΡΟΥ της Βουλής των Ελλήνων και της τότε Υπουργού ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. Αιτία: ο παραδοσιακός χαρακτήρας του κτιρίου και η ιστορικότητα της χρήσης του.

Γεγονός είναι πως στο κτίριο αυτό, που ήταν μισθωμένο, στεγάστηκε για πολλά χρόνια μέχρι το 1981 το ΓΥΜΝΑΣΙΟ – ΛΥΚΕΙΟ ΘΗΛΕΩΝ της περιοχής, που το εγκατέλειψε για λόγους ακαταλληλότητας, εξαιτίας της παλαιότητάς του ως συνόλου και των μεγάλων ζημιών που υπέστη από τους σεισμούς που είχαν επισυμβεί στην Αθήνα (1981).

Για την ιστορικότητα της περίπτωσης δεν είναι επαληθεύσιμος ο ισχυρισμός ότι το αυτό κτίριο είχε χρησιμοποιηθεί ως εντευκτήριο από το βασιλιά Όθωνα.

Συζητήσιμη είναι πάντως η εκδοχή ότι σ’ αυτό στεγάστηκε ΓΕΩΠΟΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ δημιουργώντας φυτώρια καλλωπιστικών φυτών. Μερικά από τα δέντρα αυτά ως αιωνόβια, όχι μόνο εξακολουθούν να υπάρχουν στους αύλειους χώρους του, αλλά και καταγράφονται πλεονασματικά στις δύο πράξεις απαλλοτρίωσης των όμορων οικοπέδων, που έγιναν για το 21ο .

Λέγεται ότι το αιωνόβιο καλλωπιστικό φυτό ΦΙΚΟΣ που υπάρχει στην πρόσοψη του ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΟΥ είναι το ένα από τα δύο που διασώζονται στην Αθήνα.

Η ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ της περιουσίας του σχολείου στο ΔΗΜΟ: Συντελέστηκε τον ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ του 1995, οπότε και μεταβιβάστηκε η από τα δύο κτίριά του ακίνητη περιουσία, καθώς και η κινητή του εκτός από τα αντικείμενα που προέρχονταν από δωρεές προς το σχολείο Συλλόγων Γονέων – Κηδεμόνων ή άλλων δωρητών.

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ: Από το 1986 και μετά συντελέστηκε σταδιακά η ανανέωση, η επαύξηση και ο εκσυγχρονισμός του με χορηγήσεις από τον Ο.Σ.Κ. και από το ελεύθερο εμπόριο με δαπάνες της Σχολικής Επιτροπής, ώστε να εξασφαλίζεται η λειτουργική ανετότητα στα πλαίσια της αναλογικότητας σε σχέση με το συστεγαζόμενο 165ο ΔΗΜΟΤΙΚΟ.

ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΗΜΕΔΑΠΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ: Άρχισε να παρατηρείται από τη δεκαετία του ’90 για να κορυφωθεί στη διανυόμενη δεκαετία του 2000 που η μείωση αντιπροσωπεύει το 60%.

ΑΙΤΙΑ:
I.      Η υπογεννητικότητα, καθόσον οι περιπτώσεις να φοιτούν στο σχολείο πάνω από δύο αδέλφια φαίνονται να είναι σπάνιες.
II.      Η στροφή στα ιδιωτικά σχολεία, αν και η παιδεία που παρέχεται από τα δημόσια σχολεία της Π. Ε. είναι αξιόλογη.
III.      Οι μετοικεσίες των οικογενειών στα προάστια των Αθηνών και στην επαρχία.

Η ΑΝΑΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΤΙΚΟΥ ΔΥΝΑΜΙΚΟΥ: Προήλθε και προέρχεται από τα παιδιά των οικονομικών μεταναστών – αλλοδαπών στην Ελλάδα, τα οποία σε μεγάλο βαθμό και ποσοστό προσαρμόζονται εκάστοτε στις λειτουργικές συνθήκες του σχολείου, βιώνοντας τις ίσες ευκαιρίες που τους παρέχονται για να εξελιχτούν μαθησιακά.

ΩΡΑΡΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 1986 και ΕΠΕΚΕΙΝΑ: Αυτά ήταν απαύγασμα του εκάστοτε πλαισίου που διαμόρφωσαν οι νόμοι, τα διατάγματα, η οργανικότητα, η στεγαστική δυνατότητα, η συστέγαση.

Από το σχολικό έτος 2004 – 2005 και εξής, έχοντας την οργανικότητα του 12/θεσίου, λειτουργεί ως πρωινό ΟΛΟΗΜΕΡΟ, αφού μετά από διοικητικές προσπάθειες διαμορφώθηκαν οι συγκυρίες να απαλλαγεί από το εναλλασσόμενο εβδομαδιαία ωράριο με το συστεγαζόμενο 165ο .

Η ΜΕΤΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ: Με την 15966/ Δ4/ 8-2-2007 ΑΠΟΦΑΣΗ του Υ.Π.Ε.Π.Θ. το 21ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών μετονομάστηκε σε «21ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών – ΛΕΛΑ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ», μετά από πρόταση του Συλλόγου Διδασκόντων του Σχολείου να τιμηθεί η ηρωίδα της ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ της περιόδου 1941-1944, που κατοικούσε σε οίκημα εντός των ορίων της ΕΔΡΑΣ του από της ιδρύσεώς του.

ΟΙ ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΟΥ(*): Όπως προκύπτει από τα υπαρκτά στοιχεία του ΑΡΧΕΙΟΥ, αυτοί που διετέλεσαν Δ/ντές κατά τα εβδομήντα τέσσερα (74) σχολικά έτη λειτουργίας του ήταν:

Α. ΟΙ ΑΠΟ ΠΡΟΑΓΩΓΗ                                                                       Β. ΟΙ ΜΕ ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΙΑ ΘΗΤΕΙΑ

1. Σουραβλάς Ιωάννης                                                                          1. Τριανταφύλλου Ιωάννης
2. Παπαδαίος Δημήτριος                                                                     2. Οικονόμου Στέφανος
3. Κωνσταντοπούλου Ελένη                                                               3. Μαυρομάτης Εμμανουήλ
4. Βασιλόπουλος Γεώργιος                                                                 4. Καλογήρου Βασίλειος
5. Κουδούσης Ιωάννης                                                               5. Χαλκιά Ιωάννα
6. Γεννάδιος Θρασύβουλος
7. Φτούλης Δημήτριος
8. Τσούτης Αναστάσιος
9. Βαϊόπουλος Βασίλειος
10. Ρούπα Παναγιώτα
11. Παναγιωτοπούλου Ελένη

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ
ΜΑΥΡΟΜΑΤΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ 134ης Σ.Ε.
ΠΡΩΗΝ Δ/ΝΤΗΣ 21ου ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ

(*) Για κάποιο λόγο στούς Δ/ντας δεν συμπεριλαμβάνεται το όνομα του Διευθυντού μας, ενός αξιαγάπητου ανθρώπου, του Αθανάσιου Πίπου. Ελπίζω μετά και από το ηλεκτρονικό μήνυμα που έστειλα στον ιστοχώρο του 21ου Δημοτικού να γίνει η σχετική διόρθωση.