Π. Νεάρχου: Επιχείρηση υφαρπαγής του ενεργειακού πλούτου της ΑΟΖ της Κύπρου και της Ελλάδος από την Άγκυρα

Επιχείρηση υφαρπαγής του ενεργειακού πλούτου της ΑΟΖ από την Άγκυρα

Γράφει ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ Πρέσβυς ε.τ. 

Η Άγκυρα έχει διακηρύξει επανειλημμένα ότι η «συμμετοχή» της στον ενεργειακό πλούτο της Ανατολικής Μεσογείου είναι ύψιστος εθνικός στόχος και ότι το μέγεθος των διακυβευομένων συμφερόντων αξίζει ακόμη και πόλεμο. Η διεκδικούμενη «συμμετοχή» αναφέρεται, προφανώς, στην ΑΟΖ της Κύπρου και της Ελλάδος. Η Τουρκία, με βάση τις δικές της θεωρίες, που εκφράζουν τις αρπακτικές βλέψεις και την επεκτατική πολιτική της, αγνοεί πλήρως το διεθνές δίκαιο και προβάλλει διεκδικήσεις, που προεκτείνονται μέχρι την Αίγυπτο και την Λιβύη.

Οι ισχυρισμοί της ότι δήθεν η δική της υφαλοκρηπίδα φτάνει μέχρι τα όρια της ΑΟΖ της Αιγύπτου είναι παλαιοί. Προβάλλονται με βάση τα γνωστά τουρκικά επιχειρήματα ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ πέραν των χωρικών τους υδάτων ή ότι, σε κάθε περίπτωση, έχουν πολύ μικρή επήρεια στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδος και της ΑΟΖ. Σημειώνεται ότι η Άγκυρα, στις σχέσεις της με την Ελλάδα και την Κύπρο, έχει μεγάλη αλλεργία στην έννοια της ΑΟΖ. Προτιμά να αναφέρεται στην υφαλοκρηπίδα, που πιστεύει ότι είναι πολύ πιο συμφέρουσα γι’ αυτήν. Σε ό,τι αφορά το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλόριζου, η Άγκυρα το αγνοεί πλήρως και αρνείται ότι έχει οποιαδήποτε επήρεια στην οριοθέτηση της Ελληνικής υφαλοκρηπίδος και ΑΟΖ. Η εμμονή της καταφαίνεται από τις συνεχείς προκλήσεις κοντά σ’ αυτό και στις αεροναυτικές ασκήσεις αποκοπής του από τη Ρόδο και γενικότερα από τον Ελληνικό κορμό.

Η Τουρκική στάση εξηγείται από την ιδιαίτερη σημασία που έχει το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλορίζου τόσο στην επαφή της Ελληνικής ΑΟΖ με εκείνης της Κύπρου όσο και με εκείνη της Αιγύπτου.

 Δεν είναι τυχαία γι’ αυτό η επιλογή του τριγώνου στο οποίο συναντώνται οι ΑΟΖ των τριών χωρών για τις προκλητικές έρευνες του Τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Barbaros». Η Άγκυρα θέλει να διεμβολίσει, με τετελεσμένα γεγονότα, την επαφή μεταξύ της ΑΟΖ της Ελλάδος και της Κύπρου και κατ’ επέκταση της ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδος και Αιγύπτου. Τις απροκάλυπτες παραβιάσεις της ΑΟΖ της ελεύθερης Κύπρου η Άγκυρα τις παρουσιάζει ως δήθεν προστασία «Τουρκικών δικαιωμάτων»! Προβάλλει, συγκεκριμένα, τη θεωρία ότι η Κύπρος, ως νησί, δεν έχει ΑΟΖ πέραν των χωρικών της υδάτων και ότι η θαλάσσια περιοχή 12 μίλια δυτικά της Πάφου είναι Τουρκική υφαλοκρηπίδα. Το ίδιο υποστηρίζει και για την Ανατολική πλευρά, που είναι απέναντι από τη Συρία και τον Λίβανο μέχρι τα όρια του Ισραήλ. Για την υπόλοιπη Κυπριακή ΑΟΖ οι Τουρκοκύπριοι έχουν, κατά την Τουρκική άποψη, ισότιμα δικαιώματα. Με τον Τουρκικό αυτό λογαριασμό, η Άγκυρα διεκδικεί για τον εαυτό της το 50% της ΑΟΖ της ελεύθερης Κύπρου και 25% για τους Τουρκοκυπρίους. Σύνολο 75%!

Παρόμοιο λογαριασμό προβάλλει η Άγκυρα και προς την πλευρά της Λιβύης, προσπαθώντας αφ’ ενός να υποδαυλίσει τη Λιβύη κατά της Ελλάδος και αφ’ ετέρου να υποστηρίξει ότι δήθεν η δική της υφαλοκρηπίδα προεκτείνεται και Νότια της Κρήτης και ότι συναντά την ΑΟΖ της Λιβύης. Ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Ακάρ έκανε, δύο εβδομάδες πριν, επίσκεψη στη Λιβύη, με στόχο να προωθήσει τις σχέσεις της Άγκυρας με φιλο-Ισλαμιστικές και άλλες πολιτικές δυνάμεις της Λιβύης και να προβάλει τις Τουρκικές θέσεις, ότι δήθεν η Τουρκία έχει «δικαιώματα» και Νότια της Κρήτης και ότι η υφαλοκρηπίδα της συναντά εκείνη της Λιβύης.

Η επίσκεψη Ακάρ είναι μια σαφής ένδειξη του νέου Τουρκικού μεγαλοϊδεατισμού, που επιδιώκει να αποκτήσει ερείσματα και στον Βορειο-Αφρικανικό χώρο, σε συνδυασμό με τις Τουρκικές ηγεμονικές φιλοδοξίες στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν είναι απορίας άξιο που το Ισραήλ και η Αίγυπτος αντιμετωπίζουν με μεγάλη εχθρότητα τις Τουρκικές αυτές φιλοδοξίες, που στρέφονται και εναντίον των δικών τους συμφερόντων.

Το Ισραήλ δεν θα ήθελε σε καμιά περίπτωση να παρεμβληθεί η Άγκυρα στις σχέσεις του με την Ελλάδα, την Κύπρο και γενικότερα τους Δυτικούς συμμάχους του και στην εξαγωγή προς την Ευρώπη των υδρογονανθράκων του. Με την ίδια λογική, η Αίγυπτος του Στρατάρχη Αλ Σίσι, που αντιμετωπίζει την εσωτερική Ισλαμιστική αντιπολίτευση των Αδελφών Μουσουλμάνων, δεν θα ήθελε, σε καμιά περίπτωση, γειτνίαση με την Άγκυρα, που υποστηρίζει τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και Τουρκική παρουσία στη γειτονική Λιβύη. Δεν είναι η μόνη άλλωστε που βλέπει με ανησυχία την επιδιωκόμενη αυτή παρουσία. Η αποχώρηση της Τουρκικής αντιπροσωπείας από τη Διάσκεψη για τη Λιβύη, που συνεκάλεσε η Ιταλία στο Παλέρμο, με στόχο την εξομάλυνση της καταστάσεως στη χώρα αυτή, που είναι ακόμη χαώδης, δείχνει σαφώς τις αντιδράσεις και άλλων χωρών και Λιβυκών πολιτικών δυνάμεων στις υπερφίαλες τουρκικές επιδιώξεις στη Λιβύη και στην περιοχή.

Το πλαίσιο αυτό είναι ευνοϊκό για την Ελληνική πλευρά, που αντιμετωπίζει σήμερα κορύφωση των Τουρκικών προκλήσεων και απειλών, είτε αυτές αφορούν το δικαίωμα της Ελλάδος για επέκταση των χωρικών της υδάτων σε 12 μίλια είτε τις προγραμματισμένες γεωτρήσεις στην ΑΟΖ της ελεύθερης Κύπρου. Η Άγκυρα δεν έχει πολλά περιθώρια να παρενοχλήσει πρακτικά τη γεώτρηση της Exxon Mobil στο οικόπεδο 10. Υπενθυμίζεται, άλλωστε, ότι στο παρελθόν η Άγκυρα υπεστήριζε ότι το οικόπεδο 10 ανήκει στην Αίγυπτο και ότι περιελήφθη στην Κυπριακή ΑΟΖ από λάθος οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ Αιγύπτου και Κύπρου. Η Τουρκική αυτή προπαγάνδα είχε ως στόχο να υποκινήσει τους Αδελφούς Μουσουλμάνους του Μόρσι σε καταγγελία και ακύρωση της συμφωνίας οριοθετήσεως της ΑΟΖ μεταξύ Αιγύπτου και Κύπρου.

Η δυσκολία που έχει η Άγκυρα να παρέμβει στο οικόπεδο 10 δεν είναι ικανό εμπόδιο για προκλήσεις σε άλλα οικόπεδα, με πρώτο το 7, το οποίο η Άγκυρα διεκδικεί ως δήθεν Τουρκική υφαλοκρηπίδα. Αναμένεται επομένως ότι η Άγκυρα θα συνεχίσει την ένταση στην Κυπριακή ΑΟΖ και στην περιοχή γύρω από το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελλορίζου. Πιστεύει ότι τώρα είναι η στιγμή να ασκήσει τη μέγιστη δυνατή πίεση για να σύρει σε διαπραγματεύσεις την Ελλάδα για την ΑΟΖ και το Κυπριακό, εκβιάζοντας με απειλές για στρατιωτική δράση και δημιουργία, διά της ισχύος, τετελεσμένων γεγονότων. Το ελάχιστο που επιδιώκει η Άγκυρα είναι η παρεμπόδιση της Ελλάδος και της Κύπρου να προχωρήσουν απρόσκοπτα το ενεργειακό τους πρόγραμμα.

Στη συγκυρία αυτή φαίνεται πόσο μειονεκτική είναι για την Ελλάδα η καθυστέρηση στην ανακήρυξη της ΑΟΖ, υπό τον φόβο των αναμενομένων Τουρκικών αντιδράσεων. Η καθυστέρηση αυτή επιτρέπει σήμερα στην Άγκυρα να επισπεύδει για να προκαταλάβει την Ελλάδα με τη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων. Φαίνεται επίσης πόσο στοιχίζει στην Ελλάδα η πρωτοφανής οικονομική κρίση, στην οποία έχει περιέλθει.

Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα έχει επείγουσα ανάγκη να ενισχύσει άμεσα την άμυνά της, παραλλήλως προς τη στερέωση και ενίσχυση των στρατηγικών αμυντικών της συμμαχιών. Δημιουργεί μεγάλο προβληματισμό η συνεχιζόμενη στην Κύπρο, από τις ηγεσίες των κομμάτων ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ, αδιέξοδη και αυτοκαταστροφική πολιτική. Η τελευταία αντιφάσκει με τις στρατηγικές συμμαχίες τις οποίες αναπτύσσει η Ελληνική πλευρά στην περιοχή. Οι πολιτικές Τσάμπερλεν στο Κυπριακό δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αποδεκτή λύση, γιατί η Άγκυρα είναι πλήρως αδιάλλακτη και το διακηρύσσει με τον πιο ωμό τρόπο. Θέλει δύο ίσα κράτη στην Κύπρο, στρατιωτική παρουσία στο διηνεκές, ρόλο εγγυήτριας δυνάμεως και το μεγαλύτερο μέρος του φυσικού αερίου της ΑΟΖ της ελεύθερης Κύπρου. Οι ηγεσίες των δύο κομμάτων στην Κύπρο και ο Κύπριος Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης έχουν τεράστιες ευθύνες και δεν έχουν καμιά εξουσιοδότηση από τον Κυπριακό λαό να οδηγήσουν την Κύπρο στην αυτοκαταστροφή με μια ανεδαφική και ανερμάτιστη κατευναστική πολιτική.

Πηγή:

https://www.paron.gr/2018/11/22/p-nearchoy-epicheirisi-yfarpagis-toy-energeiakoy-ploytoy-tis-aoz-tis-kyproy-kai-tis-ellados-apo-tin-agkyra/

Ασήμι, το μαγικό, μέταλλο

Η εποχή τον μυθικού πλούτου της Αυτοκρατορίας των Ινδιών μπορεί να έχει περάσει, μένουν όμως μερικά εντυπωσιακά δείγματα της - όπως αυτό το ασημένιο πιθάρι για νερό που βρίσκεται στην Τζαϊπούρ. O συγγραφέας τον άρθρου λέει ότι δεν γνωρίζει να υπάρχει μεγαλύτερο ασημένιο αντικείμενο σ ' όλο τον κόσμο. Ο μαχαραγιάς της Τζαϊπούρ είχε παραγγείλει δύο τέτοια πιθάρια για να κουβαλήσει το πόσιμο νερό του από τον ιερό Γάγγη στην Αγγλία, όταν πήγε εκεί το 1902 για να παραστεί στη στέψη του Εδουάρδου Ζ'

Ασήμι, το μαγικό, μέταλλο

Σύμβολο πλούτου από αιώνες, το πολύτιμο αυτό ορυκτό είναι επίσης εξαιρετικά πρακτικό

του  Allen A. Boraiko

Το ασήμι αρέσει στους περισσότερους ανθρώπους. Αναζητούμε ένα ασημένιο «φεστόνι» σε κάθε μαύρο σύννεφο της ζωής μας, ακούμε ήχους που έχουν την καθαρότητα του ασημιού και θεωρούμε τα ασημένια μαλλιά σημάδι αρχοντιάς. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ονόμαζαν το ασήμι «λευκό χρυσάφι». Τα δυο μέταλλα χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή των πρώτων νομισμάτων.

Βρίσκονται κοντά το ένα στο άλλο στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων, όπου η αντοχή του ασημιού στη διάβρωση το κατατάσσει, μαζί με το χρυσάφι, στην κατηγορία των ευγενών μετάλλων. Μόνο το ασήμι ανταγωνίζεται το χρυσάφι στην ικανότητα του να τεντώνεται και να λυγίζει. Ένας χρυσοχόος μπορεί να φτιάξει από έναν κόκκο ασημιού - σχεδόν 0,065 του γραμμαρίου - ένα λεπτό σύρμα 120 μέτρων, ή ένα μεταλλικό φύλλο σχεδόν 150 φορές λεπτότερο από τη σελίδα ενός βιβλίου. Παράλληλα, το ασήμι, όπως και το χρυσάφι, είναι για τον κάτοχο του ατράνταχτος πλούτος και σιγουριά.

Αλλά τα προτερήματα του ασημιού δεν σταματούν εδώ. Τίποτα δεν αντανακλά τόσο τέλεια και τόσο ομοιόμορφα το φως. Ακόμα και το λεπτότερο φύλλο ασημιού αντανακλά το 95% της ποσότητας του φωτός που πέφτει πάνω του. Χρησιμοποιείται σε συλλέκτες ηλιακής ενέργειας για τη συγκέντρωση των ηλιακών ακτινών, και στην κατασκευή των πιο τέλειων καθρεπτών και των ειδικών φιλμ που χρησιμοποιούνται στα τζάμια που ανακλούν τη θερμότητα. Το ασήμι μπορεί να ενεργοποιήσει το οξυγόνο ώστε να το καταστήσει ικανό να σκοτώνει τα βακτήρια. Πολλά νοσοκομεία αποστειρώνουν το νερό που πίνουν οι ασθενείς τους περνώντας το από φίλτρα άνθρακα εμποτισμένου σε ασήμι. Οι χειρουργοί απολυμαίνουν διάφορα εγκαύματα με αλοιφές ασημιού και συγκολλούν οστά χρησιμοποιώντας μια ειδική «κόλλα», που περιέχει βακτηριοκτόνα άλατα του αργύρου.

Κανένα μέταλλο - ούτε καν ο χαλκός - δεν είναι τόσο καλός αγωγός της θερμότητας και του ηλεκτρισμού όσο το ασήμι. Μπαταρίες οξειδίου του αργύρου χρησιμοποιούνται στα ακουστικά των κουφών, καθώς και σε υπολογιστές, υποβρύχια και τεχνητούς δορυφόρους. Οι διακόπτες κυκλωμάτων σε αυτοκίνητα, σε φωτιστικά, σε τηλέφωνα και σε κομπιούτερς έχουν κι αυτοί μικροσκοπικούς δίσκους ασημιού.

 Το περισσότερο ασήμι προέρχεται από κοιτάσματα που είναι πλουσιότερα σε άλλα μέταλλα. Αυτή η φλέβα ασημιού, σ' ένα ορυχείο του Περού, λάμπει ακόμα πιο πολύ γιατί το ασήμι είναι ανακατεμένο με μόλυβδο και ορεία κρύσταλλο

Καλύμματα μηχανών από ασήμι εμποδίζουν τους σπινθήρες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν την ανάφλεξη του εκρηκτικού μείγματος υγρού υδρογόνου και οξυγόνου, το οποίο κινεί το διαστημικό λεωφορείο της ΝΑΣΑ.

Με τη μορφή κρυστάλλων του ιωδιδίου του αργύρου, «πασπαλίζουν» με ασήμι τα σύννεφα για να προκαλέσουν βροχή. Κρυσταλλικά άλατα του αργύρου χρησιμοποιούνται στην εμφάνιση των φωτογραφιών. ' Ένα γραμμάριο ασημιού φτάνει για να εμφανίσει κανείς κάπου 200 έγχρωμες φωτογραφίες.

Στα τελευταία 5.000 χρόνια, ο άνθρωπος έχει βγάλει από τη γη πάνω από 850.000 τόννους ασήμι, κι απ' αυτή την ποσότητα τα τρία τέταρτα προέρχονται από την Βόρεια και την Νότια Αμερική - τα Βραχώδη Όρη, τις Σιέρρες του Μεξικού, τις 'Ανδεις και τον Καναδά. Άλλο προέρχεται από την Αυστραλία και την Ρωσία. Εν τούτοις, αν όλο αυτό το ασήμι μοιραζόταν ίσα στους κατοίκους του πλανήτη μας, ο καθένας από μας δεν θα 'παίρνε ούτε διακόσια γραμμάρια, ποσότητα που μετά βίας φτάνει για ένα σερβίτσιο ασημένια μαχαιροπίρουνα για έξι άτομα.

Το ασήμι ρέει με τέτοια ταχύτητα προς τις διάφορες πρακτικές χρήσεις του, αλλά και προς τα θησαυροφυλάκια των τραπεζών, ώστε εδώ και δεκαετίες η παραγωγή των ορυχείων αδυνατεί να ανταποκριθεί στην παγκόσμια ζήτηση, που υπολογίζεται ότι το 1983 έφτασε σχεδόν τους 11.500 τόννους. Τα δύο τρίτα της ποσότητας αυτής προήλθαν από εξόρυξη. Το υπόλοιπο καλύφθηκε με την τήξη και την επανεπεξεργασία παλιών νομισμάτων, ασημικών, πινάκων συρμάτωσης ηλεκτρονικών υπολογιστών, χρησιμοποιημένα φωτογραφικά υλικά και άλλα υπολείμματα ασημιού. Ευτυχώς, μπορούμε να λιώνουμε και να επανεπεξεργαζόμαστε το παλιό ασήμι που έχουμε στη διάθεση μας σχεδόν απεριόριστα, γιατί σε κάθε επεξεργασία χάνεται πολύ λίγο μέταλλο. Νιώθω παράξενα στην ιδέα ότι η βέρα μου μπορεί να είχε βρεθεί στη χούφτα του Ιούδα και να προέρχεται από ένα από τα τριάκοντα αργύρια που πήρε για να προδώσει τον Ιησού.

Στην Παναγία του Μπελέν, το σκαλιστό ξύλο του τέμπλου και της Αγίας Τράπεζας είχε ντυθεί εξ ολοκλήρου με σφυρηλατημένα φύλλα ασημιού. Το άφθονο επιχρύσωμα των διακοσμητικών τονίζει ακόμα περισσότερο τον πλούτο και τη μεγαλοπρέπεια του μπαρόκ.

 Αλλά ο Ιούδας δεν είναι ο μόνος που η δίψα για το ασήμι και τον έκανε να φτάσει στα άκρα. Οι Ισπανοί κονκισταδόρες σάρωσαν κυριολεκτικά το Περού από το ασήμι του, αποσπώντας από τους Ίνκας τα ιερά ασημένια μαχαίρια τους, τα ασημένια τους σκουλαρίκια, τις ασημένιες μάσκες και λατρευτικά τους ειδώλια. Αργότερα εξόρυξαν βουνά ασήμι από την περιοχή. Το μεγαλύτερο μέρος των ασημικών των Ίνκας το έλιωσαν -προς δόξαν του βασιλέως, της Ισπανίας και του Θεού. Το μερίδιο του Θεού από το ασήμι του Νέου Κόσμου, επέστρεψε στην πατρίδα του με τη μορφή εσταυρωμένων, δισκοπότηρων και βαρύτιμων ασημένιων βωμών στις ισπανικές εκκλησίες των αποικιών.

Στην Ινδία, το ασήμι είναι κι εκεί απομεινάρι παλιών αυτοκρατοριών. Οι Πορτογάλοι, οι Γάλλοι και οι Άγγλοι έριξαν στην Ινδία τόνους ασημιού  - σε  ράβδους, νομίσματα και με τη μορφή δώρων - για να αγοράσουν αρώματα, μεταξωτά, τσάι και ειρηνικές διαθέσεις από τους πανίσχυρους άρχοντες της Ινδίας. Σήμερα, χωρίς να έχει στο έδαφος της ούτε ένα ορυχείο ασημιού, η Ινδία εξακολουθεί να «κρατάει» 125 ως 150 δισεκατομμύρια γραμμάρια ασημιού, που ισοδυναμεί με το 15% περίπου του συνολικού παγκόσμιου αποθέματος. Ένα μεγάλο μέρος από αυτό βρίσκεται στα χέρια, κυριολεκτικά, των γυναικών - με τη μορφή βραχιολιών και άλλων κοσμημάτων που αντιπροσωπεύουν φορητούς «λογαριασμούς καταθέσεων».

 Το ασήμι που έκλεψαν οι κονκισταδόρες από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής επέστρεψε στην πατρίδα του με την μορφή έργων τέχνης για τη διακόσμηση ισπανικών εκκλησιών του Νέου Κόσμου.

Στην άλλη άκρη του κόσμου, οι συντηρητικοί Μεξικάνοι βρίσκουν σιγουριά στα 28-γραμμαρίων ασημένια μενταγιόν, που τα λένε «όνθας» -και στο ότι η χώρα τους είναι το «νούμερο ένα» στην παραγωγή ασημιού. Το 1984 οι Μεξικανοί μεταλλωρύχοι έβγαλαν από τη γη τους πάνω από δύο δισεκατομμύρια γραμμάρια ασήμι. Ωστόσο, καινούρια ορυχεία ασημιού δεν ανοίγονται από τη μια μέρα στην άλλη. Για να γίνει ένα πηγάδι ορυχείου, να σκαφτούν οι στοές και να καθαριστεί κάποιο χαμηλής περιεκτικότητας κοίτασμα, μπορεί να χρειαστούν χρόνια κόπων και εκατομμύρια δολαρίων. Οι Μεξικάνοι μεταλλωρύχοι λένε: «Για ν' ανοίξεις ορυχείο ασημιού χρειάζεται ένα χρυσωρυχείο.»

Αλλά όσο κι αν στοιχίζει, το ασήμι ασκεί μια πανάρχαιη και παγκόσμια γοητεία. Το πολύτιμο αυτό μέταλλο καθρεφτίζει την αιώνια αναζήτηση του ανθρώπου για πίστη και ίαση, για πλούτο και ομορφιά.

National Geographic '81

Ας προσέξουμε που δίνουμε τον πλούτο της χώρας

Ας προσέξουμε που δίνουμε τον πλούτο της χώρας

SOS! Οι αναθυμιάσεις δηλητηριάζουν την Ελλάδα

Δυστυχώς, λίγοι ενδιαφέρονται για τις πολιτικές επιπτώσεις που έχει η ασύδοτη παράδοση των ελληνικών εδαφών στις πολυεθνικές του πετρελαίου. Κανένας προβληματισμός δεν αναπτύχθηκε, καμία άμυνα δεν οργανώθηκε. Κι έτσι, τώρα, που ανοίγουν οι πύλες της κολάσεως, αμυντικά έργα δεν έχουν γίνει και είναι η χώρα ξέφραγο αμπέλι. Η τελευταία οργανωμένη γραμμή άμυνας που θα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε ότι στην πραγματικότητα ήταν πιο διάτρητη κι από ένα κεφάλι γραβιέρας με φαρδιές διαμπερείς τρύπες.

Εάν υπήρχε ο προβληματισμός, θα είχαμε προετοιμάσει την κοινωνία για το τι μας επιφυλάσσει η ζητούμενη «πετρελαιοποίηση». Θα επισημαίναμε μερικές σημαντικές και αναμφισβήτητες αλήθειες. Ότι καμία χώρα που δεν έχει λύσει το πολιτικό της πρόβλημα, της ανεξαρτησίας και εθνικής κυριαρχίας, δεν έχει συμφέρον να «πετρελαιοποιηθεί» άρον άρον υπό συνθήκες ευνοϊκές μόνο για τις εταιρίες. Κι όταν «πετρελαιοποιηθεί», η ελλειμματική της ανεξαρτησία και κυριαρχία περιορίζεται ακόμα περισσότερο. Και ότι τα οικονομικά της οφέλη είναι πολύ μικρότερα απ’ ό,τι φαντάζονται οι ευκολόπιστοι και ψευδώς καλλιεργούν οι κατευθυνόμενοι ντελάληδες.

Δεν χρειάζεται να πάμε στη Βενεζουέλα για να καταλάβουμε τι μας περιμένει. Η Βενεζουέλα, όσο έβγαζε άφθονο πετρέλαιο και ο λαός της ζούσε στα κατάβαθα της εξαθλίωσης, πλην μιας μερίδας προνομιούχων, με διεφθαρμένους κυβερνήτες, ήταν η αγαπημένη των αφεντικών, Αμερικάνων, Ισπανών, Γάλλων, Άγγλων κ.λπ. Όταν ο Τσάβες αποφάσισε να αποκτήσει μεγαλύτερο έλεγχο της πετρελαιοπαραγωγής και να διανείμει τα έσοδα με πιο δίκαιο τρόπο, έπεσαν όλες οι μητροπόλεις να ξεσχίσουν την κυβέρνηση, το κίνημα και τη χώρα. Όπως είχε γίνει με τον Μοσαντέκ που όταν απαίτησε να αυξηθεί το ποσοστό του Ιράν από το πωλούμενο πετρέλαιο από το 18% στο 50%, τον φάγανε και εγκαταστήσανε τον δικτάτορα Σάχη ως υποχείριό τους.

Καθολική λεηλασία

Αλλά δεν χρειάζεται να πάμε τόσο πίσω, ούτε να δούμε σε τι κατάσταση ζει ο κόσμος και πόσο μεγάλη είναι η διαφθορά σε χώρες υποτελείς που βγάζουν μπόλικο πετρέλαιο το οποίο διαχειρίζεται η Δύση κατά το συμφέρον της, όπως η Νιγηρία, το Κονγκό, το Αζερμπαϊτζάν, η Σαουδική Αραβία, το Μπαχρέιν και άλλες προσφιλείς στους Δυτικούς «δημοκρατίες». Κάποιες χώρες, που δεν ήταν δημοκρατικές, αλλά ήταν συγκροτημένες, πιο εξισωτικές και είχαν κατακτήσει ένα μεγαλύτερο βαθμό αυτονομίας και αυτοδιαχείρισης, όπως η Λιβύη και το Ιράκ, σε περιοχές με σπουδαία πολιτισμική παράδοση, οι Δυτικοί εκπολιτιστές δεν άφησαν πέτρα πάνω στην πέτρα. Και τα πετρέλαια είναι ένας από τους πιο βαρύνοντες λόγους που η αμερικανοεβραϊκή συμμαχία καταπιέζει και εξολοθρεύει τους Παλαιστίνιους, αφού τα πετρέλαια στη θάλασσα είναι και των κατοίκων της Γάζας και της αποκομμένης βίαια από τα παράλια Δυτικής Όχθης.

Ακόμα και η Ρωσία δυσκολεύεται να διαχειριστεί τα προβλήματα που της δημιουργούν οι Δυτικοί. Η διεθνής χαμηλή τιμή δεν έχει να κάνει με τη ζήτηση και τις αγορές. Επιλέχτηκε από τα «βαθιά κέντρα» με τις αποφάσεις των οποίων ευθυγραμμίζονται οι πολυεθνικές για χάρη του στρατηγικού τους συμφέροντος. Επίσης, δεν έχει να κάνει με την ποιότητα του προϊόντος η παρεμπόδιση μεταφοράς του ρώσικου πετρελαίου στην Ευρώπη δια της αναγκαστικής ματαίωσης της κατασκευής αγωγών, όπως έγινε στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο αυτού του καθεστώτος που αποτελεί μόνιμη επιλογή των ΗΠΑ, απλά ο Τραμπ κάνει τη γραμμή πιο ξεκάθαρη.

Το πλούσιο σε πετρέλαια, αλλά απείθαρχο και ανεξάρτητο Ιράν είναι ένας κεντρικός τους στόχος. Το ίδιο και η πιο ευάλωτη Βενεζουέλα. Αλλά και όλες οι χώρες της Αφρικής, της Κεντρικής και Νότιας Αμερικής και της Ασίας που έχουν πετρέλαια και αέρια τελούν υπό ειδικό καθεστώς κηδεμονίας ή επιτήρησης. Ουσιαστικά είναι χώρες δεσμευμένες από τις πολυεθνικές.

Η Κύπρος, τιθασευμένη μετά από το σοκ της τεχνητής κρίσης που της φορτώσανε, ακέφαλη από εθνικά και ταξικά σφυρηλατημένη ηγεσία, εφαρμόζει πρόθυμα τα σχέδια τους. Θα παίζει το ρόλο του νάνου που με τις πλάτες των «μεγάλων» θα ενοχλεί την Τουρκία που φέρεται αυθάδικα, αλλά πέρα από κάτι ψίχουλα παρηγοριάς, τίποτα άλλο δεν θα πάρει από τις ΑΟΖ. Κι έχουν, μ’ αυτά και με κείνα, περάσει κιόλας 43 χρόνια από τη διχοτόμηση του νησιού. Η άρχουσα τάξη της Κύπρου μια χαρά ζει όλα αυτά τα χρόνια με χλιδή και ατιμωρησία καταφέρνοντας με φανφάρες και κροκοδείλια δάκρυα να κρατάει παθητικούς τους πολίτες της, με την Αριστερά ως συνένοχο χαμηλών απαιτήσεων.

Το βλέπουμε τώρα κι εδώ, στα μέρη μας. Έπρεπε να απαξιωθεί εντελώς το άχρωμο πλέον πολιτικό προσωπικό, με έξωθεν μεθοδεύσεις πάσης φύσεως, αλλά και με πολύ αυξημένη εθελοδουλεία και αυτοακύρωση, ένα χαρμάνι αεριτζήδων, οικογενειών και σογιών της Δεξιάς, σοσιαλκαταλοίπων και αυτομόλων εκ της Αριστεράς, για να εφαρμοστεί απρόσκοπτα το σχέδιο της μεγάλης πτώχευσης, εκτεταμένης απαλλοτρίωσης και καθολικής λεηλασίας της Ελλάδας.

Στις διεθνείς μυλόπετρες

Όποια χώρα μπήκε για να κερδίσει στο πλατό του ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων και συμφερόντων, καταστράφηκε ή τραυματίστηκε πολύ σοβαρά έως και ανίατα.

Ένα πολιτικό προσωπικό που υπακούει τυφλά σε έξωθεν εντολές και ηγείται μιας κοινωνίας σε κατάθλιψη και πτώχευση, με πεσμένο ηθικό και απελπισμένη, δεν είναι σίγουρα σε θέση να οδηγήσει με ασφάλεια τη χώρα σε τέτοια κακοτράχαλα τοπία. Σύρουν ξυπόλυτη την Ελλάδα στ’ αγκάθια.

Από τις μικρότερες χώρες, μόνο όσες ανήκουν στο στενό πυρήνα των μητροπόλεων, όπως η Νορβηγία, ή έχουν καλά ενημερωμένη και συνειδητοποιημένη κοινωνία με εμπιστοσύνη στον εαυτό της και την ηγεσία της, συγκροτημένη πολιτική διοίκηση και εθνική κυριαρχία, μπορούν να διαπραγματευτούν συμφωνίες συμφέρουσες από κάθε άποψη, οικονομική περιβαλλοντική, κοινωνική κ.λπ., για την αξιοποίηση του φυσικού τους πλούτου. Τέτοιες συμφωνίες προϋποθέτουν δυναμική, υγιή και ενωμένη κοινωνία και ισχυρή και ανεξάρτητη εθνική διοίκηση που θα έχει τη βούληση και τη δυνατότητα να μην υποκύπτει σε απειλές και εκβιασμούς, ούτε να κάνει παραχωρήσεις για να επιβιώσει σε βάρος της χώρας και του λαού της.

Όπως υποστηρίζουν τεκμηριωμένα οι πιο σοβαροί αναλυτές, υπό τις παρούσες συνθήκες, δεν διασφαλίζεται ούτε το προσδοκώμενο οικονομικό όφελος ούτε η εθνική κυριαρχία. Αντιθέτως, η μικρή μας χώρα εισερχόμενη στο επίκεντρο των ανταγωνισμών των μεγάλων κρατών και των πολυεθνικών, μπορεί να προκαλέσει και να υποστεί καταστροφικές επιπτώσεις στην ύπαρξή της όπως συνέβη με άλλες χώρες που επιπόλαια και εγκληματικά οδηγήθηκαν από διεφθαρμένους ηγέτες μέσα σε παρόμοια ναρκοπέδια.

Εξαρτήματα μηχανισμών

Αυτή η κατάσταση δεν είναι νέα. Η εξάρτηση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται κάθε φορά, είναι διαχρονικό καθεστώς στην Ελλάδα. Οι μηχανισμοί και το προσωπικό διοίκησης έχουν φορμαριστεί να υπηρετούν τις μητροπόλεις και να αντλούν την ισχύ τους από την εξάρτησή τους από τους ξένους, σε σημείο που η ιδεολογία της εξαρτημένης διακυβέρνησης να έχει ενσωματωθεί στην εθνική ιδεολογία. Απόρροια αυτού του υπαρκτού και βαθιά ριζωμένου καθεστώτος είναι, μεταξύ άλλων δεινών, η ευκολία με την οποία οδηγήθηκε η Ελλάδα στην αποβιομηχάνιση, την εξτρεμιστική συρρίκνωση του αγροτικού τομέα και την απώλεια της διατροφικής της αυτάρκειας. Τα μνημόνια, η καθολική χρεοκοπία και αφαίμαξη, ήταν το προσχεδιασμένο τους επακόλουθο. Στην τρέχουσα φάση, η χώρα, το πολιτειακό σύστημα, ο δημόσιος και ιδιωτικός πλούτος, η Ελλάδα στο σύνολό της υπάγεται στον αποκλειστικό έλεγχο των ξένων. Η αστική δημοκρατία καθίσταται εντελώς εικονική.

Η υπόθεση του πετρελαίου δεν είναι μόνο περιβαλλοντική, οικονομική και πολιτισμική, όπως ξεδιπλώνεται στην Ήπειρο και σε άλλα μέρη της χώρας. Δεν βλάπτεται μόνο η απαράμιλλη ομορφιά της Ελλάδας που αποτελεί το μεγαλύτερό μας κεφάλαιο. Το ζήτημα είναι και κατ’ εξοχήν πολιτικό. Είναι θέμα εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας. Έχει να κάνει με την ύπαρξη της Ελλάδας. Τίποτα λιγότερο.

Ουσιαστικά, με την πολιτική διοίκηση γονατισμένη στα τέσσερα, η Ελλάδα κατρακυλάει με λυμένα όλα τα φρένα στην πιο σκοτεινή καταβόθρα της ιστορίας της. Ας ελπίσουμε όμως, ότι θα ακολουθήσει, κατά Μαρξ ή κατά Χριστόν, πριν να είναι πολύ αργά, άγνωστο μέχρι στιγμής πώς, η Ανάσταση του πνεύματος των μαρτύρων αυτού του τόπου.

Από άρθρο του Στέλιου Ελληνιάδη στο https://www.e-dromos.gr/sos-oi-anathymiaseis-dilitiriazoun-tin-ellada/