Γιώργου Δεπόλλα «On the beach»

 

Καλοκαίρια σε άλμπουμ

Με εικόνες οικείες σε όλους μας η φωτογραφική σειρά τον Γιώργου Δεπόλλα «On the beach», που απαθανατίζει όσα γοητευτικά και απίθανα στην παραλία της Λούτσας

On the beach» (όπως λέμε «On the Road» - Τζακ Κέρουακ) είναι ο τίτλος της φωτογραφικής σειράς του Γιώργου Δεπόλλα που απαθανατίζει ό,τι απίθανο και συγχρόνως γοητευτικό μπορεί να συναντήσει κανείς σε μια παραλία όπως αυτή της Λούτσας της δεκαετίας του 1970.

Η δημοσιογράφος Άννα Σκαρλάτου παρουσίασε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 9^ης Ιουλίου 1995 την φωτογραφική σειρά «On the beach» τον Γιώργου Δεπόλλα γράφοντας ότι ο φωτογράφος μέσα από τις φωτογραφίες του απέδειξε ότι στην πλαζ της Λούτσας, η πλάζ, οι λουόμενοι και η φωτογραφία πάνε όλοι μαζί χέρι χέρι. Και συνεχίζει :

Το «φωτογραφικό σενάριο» αν και είναι τραβηγμένο το 1985, εντούτοις βγάζει ένα φίλινγκ άλλης εποχής. Κάτι ανάμεσα στο '50 και '60. Μνήμες είναι αυτές που βγαίνουν στην επιφάνεια.

 

Μνήμες από την παιδική ηλικία του 48χρονου φωτογράφου και του ελληνικού κινηματογράφου. «Για παράδειγμα, λέει, μια περίπτωση που με ώθησε να δημιουργήσω αυτή τη σειρά ήταν φωτογραφίες που είδα σε οικογενειακό άλμπουμ, τραβηγμένες από ερασιτέχνες φωτογράφους, με κακό κάδρο και τετράγωνο φορμά να απαθανατίζουν ευχάριστες στιγμές στην παραλία, από καλοκαιρινές διακοπές».

Τα βιώματα αυτά, τόσο των περασμένων εποχών όσο και τα σημερινά, συνθέτουν το παζλ εκείνο που δίνει το έναυσμα στο φωτογράφο να δημιουργήσει το «On the beach».

Ο Δεπόλλας φωτογραφίζει στηριζόμενος σε δυο απόψεις. Η μια άποψη είναι αυτή του «ψαρέματος» της εικόνας. «Είχα από πριν την ιδέα στο μυαλό μου. Απλά περίμενα την κατάλληλη στγμή να συμβεί αυτό που είχα φανταστεί. Ήμουν προετοιμασμένος να αρπάξω την ευκαιρία». Στη λογική αυτή - να σας θυμίσουμε - στηρίζεται και το έργο του γάλλου φωτογράφου Ρομπέρτ Ντουανό.

 

Στην άλλη περίπτωση, αιχμαλωτίζει με το φωτογραφικό του φακό το τυχαίο, το αναπάντεχο. Το γεγονός που έρχεται ως «έτοιμη τροφή».

Το φωτογραφικό αποτέλεσμα είναι αυτό που έχει βάλει στόχο. Δημιουργεί εικόνες με έντονη την αίσθηση της παλιάς, χαλασμένης-φθαρμένης κι ερασιτεχνικής φωτογραφίας.

Οι λεζάντες, που ο ίδιος γράφει, οροθετούν το θέμα. Το προσδιορίζουν. Δηλώνουν έντονα τα σημάδια της ειρωνικής και χιουμοριστικής διάθεσης του φωτογράφου απέναντι στα πράγματα ή ακόμη, περνάνε λεπτά συναισθήματα όπως αυτά, που νιώθουμε όταν παρατηρούμε την εικόνα με τον τίτλο «Δεσποινίς που ποζάρει». Πρόκειται για μια κοπέλα που ποζάρει με το λευκό της μαγιό σ' έναν πλανόδιο φωτογράφο, που δουλεύει τα καλοκαίρια στις παραλίες.

Στη φωτογραφία του «Άνδρα που απολαμβάνει» ο φωτογράφος έχει βρει αυτό που ζητάει. Την εικόνα του άνδρα-αφέντη, του άνετου και του ωραίου, που είναι αραγμένος πολύ απλά και καπνίζει ή περιμένει την οικογένεια του να βγει από τη θάλασσα ή να μαζευτούν τα παιδιά από το παιχνίδι. Οι φωτογραφίες αυτές, που θυμίζουν σε όλους μας κάτι το οικείο, έχουν εκτεθεί σε μεγάλα Φωτογραφικά Φεστιβάλ όπως αυτό του Μήνα Φωτογραφίας στο Παρίσι, στο Φωτοφέστ του Χιούστον της Αμερικής και στο Μήνα Φωτογραφίας του Γκέτεμποργκ της Σουηδίας.

 

Τέλος η δημοσιογράφος εκφράζει μια απορία της : Τι νιώθει σε μια πολυσύχναστη παραλία της Αττικής, ο Γιώργος Δεπόλλας, και ο 48 ετών τότε φωτογράφος απαντά: «Βρίσκω πολύ υγιή, ευχάριστα και τρυφερά όλα όσα συμβαίνουν σε μια φθηνή λαϊκή πλαζ όπως της Λούτσας, έναντι μιας παραλίας της Μυκόνου. Όχι ότι φταίει η Μύκονος. Μ’ ενοχλεί η λογική που επικρατεί εκεί».

Το 2003 η σειρά των φωτογραφιών παρουσιάζεται σε βιβλίο από τις εκδόσεις FOTORAMA με κείμενα των Κωστή Αντωνιάδη, Ηρακλή Παπαϊωάννου

Το φωτογραφικό Λεύκωμα είναι αφιερωμένο στον Bob Dylan. Στο σκληρόδετο αυτό λεύκωμα «Στην Παραλία» ο Γιώργος Δεπόλλας αφηγείται ιστορίες ανθρώπων που ο ίδιος συνάντησε, μίλησε, παρατήρησε. 

 

Οι φωτογραφίες πραγματοποιήθηκαν με Hasselblad μεσαίου φορμά στις αρχές της δεκαετίας του ’70 και αφορούν στιγμιότυπα λουομένων σε παραλίες της Αττικής. Η εκτύπωσή τους στο φωτογραφικό χαρτί δίνει την εντύπωση μιας γκρίζας ομίχλης. Οι φωτογραφίες μοιάζουν κατεστραμμένες λόγω της χρήσης ληγμένων φιλμ αλλά αυτό χρησιμοποιείται ως εκφραστικό στοιχείο που ενισχύεται από το συνδυασμό εικόνων και χειρόγραφων λεζαντών.

Οι λεζάντες, σημειώνει ο Κωστής Αντωνιάδης στην εισαγωγή του λευκώματος, που κανονικά έχουν προορισμό να εξηγήσουν ή να προσθέσουν πληροφορίες στη φωτογραφική απεικόνιση μιας στιγμής, δεν προσθέτουν καμία πληροφορία αλλά επαναλαμβάνουν το προφανές με διαβρωτικό χιούμορ. 

 

 

Στις πρώτες σελίδες του λευκώματος οι κειμενογράφοι αναλύουν εκτενώς κοινωνιολογικά και φωτογραφικά, για το δημιουργό και την εποχή που πραγματοποίησε το υλικό. Τα κείμενα είναι μεταφρασμένα και στην Αγγλική γλώσσα.

Τέλος κατά την άποψη μου κάθε φωτογραφία του Δεπόλλα είναι κι ένα κάλεσμα: να ξαναδούμε τα καλοκαίρια μας με άλλα μάτια — όχι μόνο της νοσταλγίας, μα και της κατανόησης. Να αποδεχτούμε τη φθορά, την αφέλεια, τη λαϊκή ομορφιά, σαν κάτι βαθιά ανθρώπινο. Ίσως τελικά εκεί, στις ξεθωριασμένες εικόνες μιας παραλίας, να βρίσκονται οι πιο αυθεντικές μας διακοπές: αυτές που δεν σχεδιάστηκαν ποτέ, αλλά συνέβησαν απλά — με μια πετσέτα στην άμμο και λίγο φως στο φιλμ.

Όπως και να 'χει το πράγμα, καιρός για «On the beach».

 

Ποιος είναι ο Γιώργος Δεπόλλας

Ο Γιώργος Δεπόλλας γεννήθηκε το 1947 στην Αθήνα. Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου και, από το 1975 μέχρι σήμερα, ασχολείται συστηματικά με την εφαρμοσμένη και την καλλιτεχνική φωτογραφία. Είναι συνιδρυτής του IMAGE STUDIO (1975), του ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΑΘΗΝΩΝ (1979) και της εκδοτικής εταιρείας FOTORAMA (1983). Η δουλειά του έχει δημοσιευτεί και εκτεθεί επανειλημμένα τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Το όνομά του συμπεριλαμβάνεται στη λίστα με τους σημαντικούς Έλληνες φωτογράφους, που επίσημα αναφέρονται σε κείμενα για την Ελληνική Φωτογραφία, σε διδακτικά εγχειρίδια, αλλά και παρουσιάζονται εντός και εκτός Ελλάδας.

Πουθενά ωστόσο στις πέντε-έξι αυτές αράδες, δεν αναφέρεται η συμβολή του Γιώργου Δεπόλλα στη γέννηση της «Σύγχρονης Ελληνικής Φωτογραφίας», όπως αυτή διαμορφώθηκε από το 1980 και μετά ούτε η σημασία του προσωπικού του έργου στο φωτογραφικό γίγνεσθαι της χώρας. Ίσως το ευρύ ελληνικό κοινό δεν γνωρίζει ότι πρόκειται για έναν φωτογράφο που είναι πλέον «ιστορικός». Σε αυτό ίσως έχει συμβάλλει και ο ίδιος, με το να απέχει από το διαδίκτυο και να παρουσιάζει τη δουλειά του, κυρίως, μέσω εκδόσεων και εκθέσεων. Βέβαια, το ενδιαφέρον ανθρώπων που αγαπούν τη φωτογραφία και θαυμάζουν το έργο του, έχει ως αποτέλεσμα την προσωπική επαφή μαζί του, κάτι σαφώς ανώτερο από μία έρευνα μέσω του διαδικτύου.

 

Πηγές:

Καλοκαίρια σε άλμπουμ (Άρθρο της Αννας Σκαρλάτου στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της 9^ης Ιουλίου 1995)

https://www.pttl.gr/foto-book-10-on-the-beach-giorgos-depollas/

https://www.yiorgosdepollas.com/website/gr/

https://www.yiorgosdepollas.com/website/gr/viografiko

https://fmag.gr/node/5077

Πρώτο βραβείο φωτογραφίας

 

Πρώτο βραβείο φωτογραφίας

στην αγκαλιά δύο πιγκουίνων που έχασαν τους συντρόφους τους

Το 2020 έχουμε δει πολύ δυναμικές και δυνατές συναισθηματικά φωτογραφίες. Τις τελευταίες μέρες τον γύρο του διαδικτύου κάνει μια φωτογραφία δύο πιγκουίνων να παρηγορούν ο ένας τον άλλο μετά από το χαμό των συντρόφων τους. Το συγκεκριμένο έργο τέχνης τραβήχτηκε στη Μελβούρνη της Αυστραλίας από τον Tobias Baumgaertner.

Ο Tobias είναι ένας Γερμανός φωτογράφος που κέρδισε το πρώτο βραβείο και συγκεκριμένα το Community Choice Award του περιοδικού Oceanographic. Του είπαν ότι αυτοί οι δύο πιγκουίνοι είχαν πρόσφατα χάσει τους συντρόφους τους και συχνά τους έβλεπαν να παρηγορούν ο ένας τον άλλο.

Το St Kilda Pier στη Μελβούρνη φιλοξενεί μια αποικία περίπου 1.400 πιγκουίνων. Το συγκεκριμένο είδος έχει το μικρότερο μέσο ύψος, μόλις 33 εκατοστά. Ο φωτογράφος δήλωσε σχετικά με τη φωτογραφία: «Ένας εθελοντής με πλησίασε και μου είπε πως ο λευκός ήταν ένα ηλικιωμένο θηλυκό που είχε χάσει τον σύντροφό της, όπως έχει συμβεί και στο νεαρότερο αρσενικό αριστερά. Από τότε συναντιούνται τακτικά, παρηγορώντας ο ένας τον άλλο και κάθονται μαζί για ώρες ενώ παρακολουθούν τα φώτα της πόλης».

Όμως η σύλληψη της στιγμής δεν ήταν τόσο εύκολη υπόθεση. Ο ίδιος χρειάστηκε να περάσει 3 ολόκληρες νύχτες στην αποικία των πιγκουίνων για να καταφέρει να αιχμαλωτίσει το ξεχωριστό στιγμιότυπο. «Καθώς δεν μπορούσα και ούτε επιτρεπόταν να χρησιμοποιήσω οποιοδήποτε φωτισμό, και με τους μικροσκοπικούς πιγκουίνους να κινούνται συνεχώς, τρίβοντας τα πτερύγιά τους ο ένας στην πλάτη του άλλου, ήταν πολύ δύσκολο να πετύχω λήψη. Ωστόσο στάθηκα τυχερός σε μια τόσο όμορφη στιγμή».

 

Πηγή:

www.bbc.com/news/in-pictures-55416365

https://enallaktikidrasi.com/2020/12/prwto-vraveio-fwtografias-agkalia-dio-pigouinwn-exasan-sintrofous

 

ΣΑΚΗΣ ΛΑΛΑΣ : Βασικός κανόνας στη φωτογραφία είναι ότι... δεν υπάρχουν κανόνες!

 

Το 2010 ο δημοσιογράφος Χρήστος Ξανθάκης ξεφυλλίζοντας κάποια περιοδικά ανακάλυψε ένα Έλληνα επαγγελματία φωτογράφο που έκανε τότε καριέρα στο Μιλάνο σαν φωτογράφος μόδας. Ήταν τόσο εντυπωσιακή η  παρουσία του στο χώρο της φωτογραφίας που έκανε τον Ξανθάκη να τον αναζητήσει και να του πάρει μια συνέντευξη που δημοσιεύτηκε στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» της 14^ης Μαρτίου του 2010.

 Ο φωτογράφος ήταν ο Σάκης Λάλας που φεύγοντας από την Θεσσαλονίκη είχε ξεκινήσει μια νέα καριέρα στην Ιταλία στο Μιλάνο. Σήμερα με διεθνή καριέρα στο εξωτερικό και αφού περιπλανήθηκε ανά τον κόσμο επέστρεψε στην Ελλάδα στο πατρικό του σπίτι στην Περαία όπου περνά όλο και περισσότερο χρόνο. Τα 100 μέτρα απόστασης του σπιτιού του από τη θάλασσα τον βοηθάνε στην ξεκούραση ανάμεσα στα επαγγελματικά του ταξίδια ανά τον κόσμο και συνάμα του δίνουν έμπνευση για καινούργια projects.

Εδώ σας παρουσιάζουμε αυτούσια την συνέντευξη που προαναφέραμε.

 

ΣΑΚΗΣ ΛΑΛΑΣ, Φωτογράφος

«Βασικός κανόνας στη φωτογραφία είναι ότι... δεν υπάρχουν κανόνες!»

Συνέντευξη στον ΧΡΗΣΤΟ ΞΑΝΘΑΚΗ

Όπως ξεφύλλιζα το περιοδικό «Style» της «Corriere Della Sera», περνώντας από μεγιστάνα σε μεγιστάνα και από υπερδιάσημο σε υπερδιάσημο έπεσε το μάτι μου στη σελίδα με τους συνεργάτες.

Ο Ρομπέρτο Καβάλι και ο Λουτσιάνο Μπένετον (δεξιά) φωτογραφημένοι από τον Θεσσαλονικιό Σάκη Λάλα, που κάνει καριέρα σε διεθνή περιοδικά, έχοντας έδρα του το Μιλάνο. Ανάμεσα σε σπουδαίους ιταλούς δημοσιογράφους, φιγουράριζε κι ένας έλληνας φωτογράφος: ο Σάκης Λάλας, που είχε αναλάβει τα ενσταντανέ ενός εκ των υπερδιασήμων. Οπως καταλαβαίνετε, ήταν μια έξοχη αφορμή για επίσκεψη στο Google και τη συνακόλουθη αναζήτηση. Τι προέκυψε; Μια σειρά από πληροφορίες για έναν σαλονικιό καλλιτέχνη του φακού, που κάνει σοβαρή καριέρα στην Ιταλία εδώ και δώδεκα έτη!

Επόμενο βήμα ήταν η αναζήτηση του Σάκη στο Μιλάνο, όπου και η έδρα του, για μια συζήτηση επί παντός του επιστητού. Ευρέθη, και το αποτέλεσμα ακολουθεί.

 *Πώς βρέθηκες στην Ιταλία;

-Δεν ήταν τυχαία επιλογή. Από το δημοτικό σχολείο ακόμη ονειρευόμουν ένα ταξίδι στη Βενετία και στο λύκειο είχα επιλέξει να αλληλογραφώ με ένα κορίτσι από την Ιταλία για να εξασκώ τα αγγλικά μου -το οποίο κορίτσι είναι σήμερα η γυναίκα μου! Στην πορεία έκανα ταξίδια σε διάφορες ιταλικές πόλεις, ώσπου στο τέλος να καταλήξω ότι το Μιλάνο, η λιγότερο ιταλική πόλη, ήταν το μέρος όπου ίσως θα μπορούσα να διεισδύσω επαγγελματικά. Ηδη από το 1993 εξασκούσα το επάγγελμα του φωτογράφου στη Θεσσαλονίκη, ώς το ξέσπασμά μου, το 1998, όπου δεν άντεξα άλλο τα σύνορα αυτής της πανέμορφης αλλά τόσο ασφυκτικά προαστιακής μεγαλούπολης και έφυγα.

*Όταν μεγάλωνες σκεφτόσουν ότι μια μέρα θα έκανες καριέρα ως φωτογράφος;

-Περισσότερο πίστευα ότι θα κάνω κάτι με το σκίτσο και τη ζωγραφική, μιας και ήμουν αρκετά καλός, αλλά τελικά η φωτογραφία με τράβηξε περισσότερο. Το πρόβλημα ήταν ότι οι δυτικές συνοικίες, το Μπρονξ της συμπρωτεύουσας, από όπου και προέρχομαι, δεν έδιναν ιδιαίτερα ερεθίσματα σε νέα παιδιά που ήθελαν να ασχοληθούν με τις τέχνες. Ευτυχώς κληρονόμησα έναν χαρακτήρα αρκετά επίμονο, αλλά ενθαρρύνθηκα αρκετά και από τον πατέρα μου, που δεν είχε καμία σχέση με τις οπτικές τέχνες αλλά είχε πολύ ανοιχτό μυαλό.

*Πόσο δύσκολο ήταν για σένα, τον ξένο, να σπάσεις τα στεγανά και να κερδίσεις την εμπιστοσύνη των Ιταλών;

-Πολύ δύσκολο! Όχι μόνο των Ιταλών να κερδίσω την εμπιστοσύνη, αλλά και πολλών άλλων ξένων από τη βιομηχανία της μόδας που κινούνται στο Μιλάνο. Τα κατάφερα όμως και έως σήμερα έχουν δημοσιευθεί φωτογραφίες μου σε έντυπα από τουλάχιστον δέκα διαφορετικές χώρες, όπως τα «Style», «Glamour Italy», «GIOIA Italy», «GQ Germany», «Stern Germany», «Financial Times Germany», «Marie Claire Taiwan», «W magazine» και πολλά άλλα.

*Όταν θέλεις να κερδίσεις την εμπιστοσύνη ενός διάσημου πώς τα καταφέρνεις;

- Με τους διάσημους, δεν μου αρέσει να υποδεικνύω δικές μου πόζες και να καθοδηγώ. Προτιμώ να απαθανατίζω στιγμές και κινήσεις αυθόρμητες που αντανακλούν το άτομο που έχω μπροστά μου. Αυτή η τακτική με έχει βοηθήσει να κερδίζω τα άτομα, διάσημα και μη.

*Πιστεύεις ότι η φωτογραφία ως τέχνη έχει κερδίσει την αναγνώριση που της αξίζει;

-Ποτέ δεν κατάλαβα τον διαχωρισμό της φωτογραφίας σε καλλιτεχνική και μη. Τα τελευταία χρόνια, παγκοσμίως γνωστές γκαλερί έχουν γεμίσει τους τοίχους τους με φωτογραφίες από «κουνημένα περιστεράκια» και άλλου τέτοιου είδους ψευτοκουλτούρες, που όταν τις κοιτάς δεν καταλαβαίνεις καν τι θέλουν να μεταδώσουν! Όταν πηγαίνω να δω μια έκθεση, θέλω να βλέπω κάτι που να με συνταράζει ή γενικότερα να μου μεταδίδει ένα συναίσθημα, ένα μήνυμα, κάτι τέλος πάντων. Συμφωνώ με ένα γνωστό σχόλιο του Χέλμουτ Νιούτον: Η τέχνη είναι βρόμικη λέξη στον κόσμο της φωτογραφίας.

*Συμβουλές σε έναν νέο φωτογράφο;

-Να ταξιδεύει για να ανοίξει το μυαλό του και να πειραματίζεται συνέχεια με νέες τεχνικές. Για μένα ο πιο σημαντικός κανόνας στη φωτογραφία είναι ότι δεν υπάρχουν κανόνες, τους κανόνες τους οριοθετεί ο επουράνιος δημιουργός. Και στη φωτογραφία, αυτός είναι ο φωτογράφος.

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=141128

 

Ο Σάκης Λάλας

Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1971 και από το 1998 ζει και εργάζεται στο Μιλάνο. Είναι μέλος της Ένωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου Ιταλίας και εξειδικευμένος στη φωτογραφία πορτραίτου και μόδας. Τα τελευταία δυο χρόνια το πάθος του για την κινούμενη εικόνα τον έκαναν να ασχοληθεί επίσης με τη σκηνοθεσία και τη διεύθυνση φωτογραφίας, ενώ στο ενεργητικό του έχει εκατοντάδες πορτρέτα πολλών διασημοτήτων, όπως: Roberto Cavalli, Luciano Benetton, οικογένεια Ferragamo, οικογένεια Zegna, Silvia Venturini Fendi, Matthew Williamson, Roberto Bolle, Joaquin Cortes. Οι φωτογραφίες του έχουν δημοσιευθεί σε πολλά διεθνή έντυπα, όπως: W & WWD (Conde Nast) στις ΗΠΑ, Style (Corriere Della Sera magazine) και ioDonna, Cosmopolitan, GENTE στην Ιταλία, Marie Claire Taiwan, και Business Punk, Stern & Financial Times Deutchland στη Γερμανία. (www.sakislalas.com)

Πηγή : Andro.gr [ https://www.andro.gr/author/lalas/]