Πατρίκ Μοντιανό,
«Για να μη χάνεσαι
στη γειτονιά»
μτφρ. Ρούλα Γεωργακοπούλου, εκδ. Πόλις
Το «Για να μη χάνεσαι στη γειτονιά» του Πατρίκ Μοντιανό μοιάζει με
ονειροπόληση κάποιου ζεστού καλοκαιρινού μεσημεριού, περίπου δηλαδή όπως
ξεκινά και η ιστορία που αφηγείται. Είναι σαν ο σπουδαίος Γάλλος
συγγραφέας να γράφει χαμένος στις μνήμες του, χωρίς να ενδιαφέρεται
ιδιαίτερα να δώσει συγκεκριμένη δομή και συμπαγή ειρμό σε όσα αφηγείται.
Η ίδια η πλοκή του μυθιστορήματος είναι χαλαρή, σχεδόν υποτυπώδης: o
ηλικιωμένος συγγραφέας Ζαν Νταραγκάν δέχεται ένα τηλεφώνημα από κάποιον
άγνωστο ονόματι Ζιλ Οτολινί, ο οποίος επιθυμεί να τον συναντήσει για
να του επιστρέψει τη χαμένη του ατζέντα. Η συνάντηση και η αναφορά ενός
γυναικείου ονόματος κατά τη διάρκεια της συνομιλίας, θα πυροδοτήσει μέσα
στον Νταραγκάν έναν ολόκληρο μηχανισμό μνήμης και ταυτόχρονα απώθησης,
ο οποίος αποτελεί επί της ουσίας και τη θεματική του βιβλίου.«Για να μη χάνεσαι
στη γειτονιά»
μτφρ. Ρούλα Γεωργακοπούλου, εκδ. Πόλις
