- Tου Βασιλη Mουρδουκουτα, Η Καθημερινή, 18/9/2011
- MICHAEL J. SANDEL
- Δικαιοσύνη, τι είναι το σωστό;
- μετ.: Αλέξανδρος Κιουπκόλης
- εκδ. Πόλις
Ηθικό, δίκαιο, ορθό, αγαθό. Εννοιες «δύστροπες» και απαιτητικές. Λέξεις δυσνόητες. Σπανίζουν. Στις μέρες μας, το τι είναι σωστό και τι όχι, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο βίο, σχετίζεται σχεδόν αποκλειστικά με την αποτελεσματικότητα και την ωφέλεια. Η ηθική διάσταση γεγονότων, πράξεων και συμπεριφορών παρακάμπτεται, παραβλέπεται ή παραγνωρίζεται. Σωστό θεωρείται το λυσιτελές, το συμφέρον, το σκόπιμο.
Ωστόσο, η ίδια η ζωή συνεχίζει πεισματικά να θέτει ερωτήματα και διλήμματα ακραιφνώς ηθικά: Πρέπει να συμμετέχω στην πολιτική; Πρέπει να πληρώνω τους φόρους; Πρέπει να υποστηρίζω την ύπαρξη δημόσιων αγαθών, προσιτών σε όλους; Φέρω ευθύνη για την καταστροφή του περιβάλλοντος; Πρέπει να υπερασπίζομαι τους αδύναμους; Οφείλω να φροντίσω τους γερασμένους πια γονείς μου; Πρέπει να λέω πάντα την αλήθεια; Πρέπει να σέβομαι το διαφορετικό;
Πρόκειται για ερωτήματα που τίθενται επιτακτικά σε προσωπικό ή σε κοινωνικό επίπεδο, προκαλώντας διαφωνίες, ρήξεις, ασυμφωνίες. Ερωτήματα εμπρός από τα οποία αισθανόμαστε ανήμποροι να στοχαστούμε ηθικά, καθώς αποκαλύπτουν τη «γύμνια» των όρων που χρησιμοποιούμε, αλλά και την αναποτελεσματικότητά τους (sic).
