Showing posts with label Σωτηρίου Διδώ. Show all posts
Showing posts with label Σωτηρίου Διδώ. Show all posts

Wednesday, December 21, 2011

Στο φως ο άγνωστος Σπάρτακος


Το ανέκδοτο μέχρι σήμερα μυθιστόρημα που την απασχόλησε για 30 χρόνια, και μιλά για την πορεία του αριστερού εργατικού κινήματος, κυκλοφορεί από σήμερα στα βιβλιοπωλεία

«Τα παιδιά του Σπάρτακου». Το ανέκδοτο μέχρι σήμερα μυθιστόρημα της Διδώς Σωτηρίου βρίσκεται από σήμερα στα βιβλιοπωλεία, επτά χρόνια μετά τον θάνατό της. Ενα μυθιστόρημα που αν είχε ολοκληρωθεί από την ίδια τη συγγραφέα θα ήταν τουλάχιστον εφάμιλλο με τα «Ματωμένα χώματα», καθώς συγγενεύει μαζί τους ως προς τον τρόπο γραφής, όπως εκτιμά η Ερη Σταυροπούλου, καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, η οποία επιμελήθηκε ένα τεράστιο αταξινόμητο υλικό, μαζί με τον Νίκο Μπελογιάννη, ανιψιό της Διδώς Σωτηρίου. Οι δυο τους μαζί με την εκδότρια του «Κέδρου», Κάτια Λεμπέση, παρουσίασαν χθες το μεσημέρι τα «Παιδιά του Σπάρτακου», που πέρα από τη λογοτεχνική αξία τους κρύβουν και μια ολόκληρη ιστορία.

Κυκλοφόρησε το ανέκδοτο μυθιστόρημα της Διδώς Σωτηρίου «Τα παιδιά του Σπάρτακου»


Στα βιβλιοπωλεία βρίσκεται από σήμερα το ανέκδοτο μυθιστόρημα, της συγγραφέως- δημοσιογράφου Διδώς Σωτηρίου, με τίτλο «Τα παιδιά του Σπάρτακου»
Η παρουσίαση του άγνωστου βιβλίου, έγινε σήμερα μεταξύ φίλων και δημοσιογράφων, από τον Νίκο Μπελογιάννη - γιο του Νίκου Μπελογιάννη και της Έλλης Παππά, και την Έρη Σταυροπούλου- καθηγήτρια φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία και επιμελήθηκε το βιβλίο. 
   
Ανάμεσα στα 600 χειρόγραφα, που βρέθηκαν και μελετήθηκαν από το πατάρι του σπιτιού της Σωτηρίου αλλά και από τη θυρίδα της στην Εθνική Τράπεζα, στο Σύνταγμα, βρέθηκε το αποσπασματικό μυθιστόρημα, με τίτλο «Τα παιδιά του Σπάρτακου». 
   
Η καθηγήτρια φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, Έρη Σταυροπούλου, διάβασε για πρώτη φορά τα χειρόγραφα, το 2003. Η ταξινόμηση, κράτησε αρκετό διάστημα όπως αποκάλυψε, η ίδια, ενώ εκτός από τα χειρόγραφα, υπήρχαν και δύο σημειωματάρια με συνεντεύξεις Θρακιωτών.

Sunday, September 26, 2010

Αρχές του 2011 η ανέκδοτη Δ. Σωτηρίου

  • Για το 2011 μετατίθεται η έκδοση του μυθιστορήματος της Διδώς Σωτηρίου "Τα παιδιά του Σπάρτακου" όπως αναγγέλλει εκ νέου ο "Κέδρος" με αφορμή τη συμπλήρωση, χθες, έξι χρόνων από τον θάνατο της συγγραφέα. Ανέκδοτο ως τώρα το μυθιστόρημα Η Διδώ Σωτηρίου άρχισε να το γράφει το 1963, αφού είχαν πια κυκλοφορήσει τα "Ματωμένα Χώματα". Όπως μας λέει ο ανιψιός της Νίκος Μπελογιάννης στον οποίο ανήκουν τα πνευματικά δικαιώματα του έργου της ήταν κι αυτό "κρυμμένο" στην τραπεζική της θυρίδα στο Σύνταγμα απ' όπου το ανέσυρε πολύ αργότερα, στα τέλη της δεκαετίας του '80 οπότε καταπιάστηκε εκ νέου μαζί του. Στο μεταξύ κάποια κεφάλαια τα είχε επεξεργαστεί και τα είχε εκδώσει ως αυτόνομα διηγήματα ενώ άλλα σημεία του τα χρησιμοποίησε στην "Εντολή". Τώρα πλέον βρίσκεται στα χέρια της Έρης Σταυροπούλου η οποία φροντίζει τη φιλολογική του επιμέλεια.

Saturday, September 25, 2010

Διδώ Σωτηρίου και Ρoetry Slam

Ανέκδοτο μυθιστόρημα της Διδώς Σωτηρίου θα κυκλοφορήσει από τις Εκδόσεις Κέδρος το 2011. Λέγεται Τα παιδιά του Σπάρτακου και τοποθετείται στη Θράκη αλλά και στην Αθήνα, από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι και τον Εμφύλιο Πόλεμο. Εστιάζει, όπως μας πληροφορεί ο εκδοτικός οίκος, σε ιστορικά γεγονότα όπως η εξέγερση των σηροτρόφων της Θράκης κατά τη δεκαετία του 1930 και οι διώξεις αριστερών κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Αυτό μας θυμίζει ότι οι συγγραφείς των οποίων ένα βιβλίο γίνεται διαχρονικό σημείο αναφοράς- για τα Ματωμένα Χώματα, βεβαίως, ο λόγος- ταυτόχρονα ευεργετούνται και αδικούνται από αυτήν τους την επιτυχία, αφού το ένα βιβλίο σκιάζει το συχνά πλούσιο υπόλοιπο έργο τους.

Και από το παρελθόν, σε κάποιου είδους μέλλον: ο «Πρώτος Πανελλήνιος Διαγωνισμός Ρoetry Slam» έφτασε στην τελική του φάση. Τι είναι το Ρoetry Slam; Ε, δεν είμαστε ειδικοί, αλλά είναι ένα είδος διαγωνισμού όπου οι συμμετέχοντες διαβάζουν ή απαγγέλλουν πρωτότυπη ποίηση και κρίνονται από επιτροπή τόσο για το περιεχόμενο- που συνήθως έχει κοινωνικές και πολιτικές όψεις - όσο και για τη σκηνική τους παρουσία. Αν δεν είναι ακριβώς έτσι ας μας συγχωρήσουν οι διοργανωτές(δε)κατα, Βookpress, index, e-poema, Dasein Cafe και Ρoetix-, το βέβαιο όμως είναι ότι ο πρώτος θα λάβει έπαθλο 500 ευρώ, ενώ έχει προσκληθεί να παραστεί και ο άνθρωπος που καθιέρωσε τον θεσμό παγκοσμίως- ξεκινώντας από το Σικάγο-, ο Μαρκ Σμιθ. Αν πράγματι έρθει, θα μας πει και λεπτομέρειες. Στην τελική αυτή φάση θα διαγωνιστούν συμμετέχοντες από τέσσερις ελληνικές πόλεις. Η εκδήλωση θα γίνει στις 10 Οκτωβρίου, στις 19.00, στην «Ανεση» (Κηφισίας 14).

Νέα διεύθυνση και νέο ξεκίνημα για το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης Λογοτεχνίας, το γνωστό ΕΚΕΜΕΛ, μετά τις περιπέτειές του και τη διακοπή της χρηματοδότησής του από το ΕΚΕΒΙ. Πλέον στεγάζεται στην Παπαδιαμαντοπούλου 4. Η χρονιά για το ΕΚΕΜΕΛ ξεκινάει στις 25 Οκτωβρίου. Θα λειτουργήσουν τμήματα λογοτεχνικής μετάφρασης διετούς φοίτησης από τα γαλλικά, τα γερμανικά, τα ισπανικά, τα ιταλικά και τα καταλανικά στα ελληνικά, από τα αγγλικά στα ελληνικά και αντιστρόφως, επίσης τμήματα μετάφρασης κοινοτικών εγγράφων, σεμινάρια λογοτεχνικής μετάφρασης από τα ρωσικά, τα αραβικά, τα τουρκικά κ.λπ. Πληροφορίες στα τηλ. 210-3639.525, 210-3639.520, καθώς και στην ιστοσελίδα www.

ekemel.gr.

Thursday, September 23, 2010

Ανέκδοτη Διδώ Σωτηρίου στα βιβλιοπωλεία


  • Προς έκδοση, πιθανόν μέσα στο 2011, το ακυκλοφόρητο ως σήμερα μυθιστόρημα της σημαντικής πεζογράφου «Τα παιδιά του Σπάρτακου» 


Με τη συμπλήρωση έξι χρόνων από τον θάνατο της πεζογράφου Διδώς Σωτηρίου, στις 23 Σεπτεμβρίου του 2004, οι εκδόσεις Κέδρος αναγγέλλουν ότι ετοιμάζουν την κυκλοφορία ενός ανέκδοτου μυθιστορήματός της με τίτλο «Τα παιδιά του Σπάρτακου».

«Πρόκειται για μυθιστόρημα το οποίο δούλευε η συγγραφέας τη δεκαετία του 1960» είπε στο «Βήμα» η καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ερη Σταυροπούλου, η οποία έχει αναλάβει την επιμέλεια της έκδοσής του. «Σχεδιάζω ένα μυθιστόρημα, την “Κόρη του Σπάρτακου”,που θα έχει ηρωίδα μια θρακιώτισσα εργάτρια» έλεγε η Διδώ Σωτηρίου τον Αύγουστο του 1962 σε συνέντευξή της στον Δημήτρη Ραυτόπουλο στην «Επιθεώρηση Τέχνης». Το 1991 δημοσίευσε στο περιοδικό «Το δέντρο» απόσπασμα του έργου, ωστόσο δεν προχώρησε στην έκδοσή του όσο ζούσε.

Το κείμενο, το οποίο εντοπίστηκε στα κατάλοιπα της συγγραφέως με τον τίτλο «Τα παιδιά του Σπάρτακου», χειρόγραφο στο μεγαλύτερο μέρος του, εντάσσεται στον κύκλο των «ελληνικών» μυθιστορημάτων της Σωτηρίου που διαδραματίζονται τον 20ό αιώνα στην Ελλάδα, στον οποίο ανήκουν επίσης η «Ηλέκτρα» (1961), μυθιστορηματική βιογραφία της αντιστασιακής Ηλέκτρας Αποστόλου, η «Εντολή» (1976), που αναφέρεται στη δίκη του Νίκου Μπελογιάννη, και το νεότερο «Κατεδαφιζόμεθα» (1982).

Το μυθιστόρημα αφηγείται την ιστορία μιας οικογένειας. Η δράση τοποθετείται στη Θράκη και στην Αθήνα και διατρέχει την περίοδο από τις αρχές του 20ού αιώνα ως τα χρόνια του Εμφυλίου. Ιστορικά γεγονότα στα οποία εστιάζει η αφήγηση είναι η εξέγερση των σηροτρόφων της Θράκης στη δεκαετία του 1930 και οι διώξεις των αρι στερών κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου. Η συγγραφέας αντλεί το υλικό της από αφηγήσεις γυναικών κρατουμένων στις γυναικείες φυλακές «Αβέρωφ» τις οποίες άκουγε κατά τις επισκέψεις της στην αδελφή της Ελλη Παππά. Το έργο, το οποίο θα συνοδεύεται από εισαγωγή και εκτεταμένο σχολιασμό, αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στο 2011.

  • Από το Αϊδίνι στο Παρίσι
Από τις πιο σημαντικές μεταπολεμικές ελληνίδες πεζογράφους, η Διδώ Σωτηρίου έχει ταυτιστεί περισσότερο με τα πρώτα μυθιστορήματά της, το «Οι νεκροί περιμένουν» (1959) και τα «Ματωμένα χώματα» (1962), που αναφέρονται σε γεγονότα σχετικά με τη Μικρασιατική Καταστροφή. Γεννημένη το 1909 στο Αϊδίνι της Μικράς Ασίας, μετά το 1922 έφθασε με την οικογένειά της στην Ελλάδα. Σπούδασε γαλλική φιλολογία στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών και στο Παρίσι και εργάστηκε ως δημοσιογράφος. Ηταν μέλος του ΚΚΕ. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής και της Αντίστασης συμμετείχε σε γυναικείες οργανώσεις και στον παράνομο Τύπο. Εντονα πολιτικοποιημένη, αγωνίστηκε για την κοινωνική απελευθέρωση των γυναικών και έλαβε μέρος στο συνέδριο της Κοινωνίας των Εθνών στη Γενεύη το 1935, όπου γνωρίστηκε με τη σύντροφο του Λένιν, Αλεξάντρα Κολοντάι, και στο ιδρυτικό συνέδριο της Παγκόσμιας Δημοκρατικής Ομοσπονδίας Γυναικών το 1945 στο Παρίσι. Ηταν αδελφή της Ελλης Παππά, συντρόφου του Νίκου Μπελογιάννη.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=356395&dt=24/09/2010#ixzz10Py6HlIo

Friday, March 26, 2010

Εκδήλωση για τη Διδώ Σωτηρίου, στο Ζωγράφειο Λύκειο Κωνσταντινούπολης



Την προσωπικότητα και το έργο της Διδώς Σωτηρίου θα τιμήσει το Ζωγράφειο Λύκειο Κωνσταντινούπολης, σε εκδήλωση που πραγματοποιείται, αύριο το απόγευμα, στις εγκαταστάσεις του.

Για την πολυβραβευμένη δημιουργό των λογοτεχνικών έργων «Ματωμένα Χώματα», «Εντολή» και «Κατεδαφιζόμεθα» θα μιλήσουν ο συγγραφέας, Θωμάς Κοροβίνης και οι φιλόλογοι, Φιλοθέη Κολίτση και Αλεξάνδρα Μάλαμα. Μαθητές του Ζωγραφείου θα διαβάσουν αποσπάσματα από πεζά κείμενα της Διδώς Σωτηρίου. Στη συνέχεια, θα προβληθεί οπτικοακουστικό υλικό για τη συγγραφέα, από το αρχείο της ΕΡΤ.

Την εκδήλωση θα πλαισιώσει έκθεση φωτογραφικού υλικού από το αρχείο της Διδώς Σωτηρίου, που βρίσκεται στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α), ενώ θα ακολουθήσει συναυλία του Θωμά Κοροβίνη και μουσικών του Ειδικού Σχολείου Αγίου Νικολάου Κρήτης.

Πριν από την εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί πασχαλινό μπαζάρ του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου.

Την ερχόμενη Δευτέρα έχει προσκληθεί να μιλήσει στην αίθουσα τελετών του Ζωγράφειου Λυκείου η συγγραφέας Άλκη Ζέη.

Monday, November 30, 2009

Εκδήλωση για τα 100 χρόνια της Διδώς Σωτηρίου

  • Η Άλκη Ζέη θυμάται άγνωστες πτυχές της Διδώς Σωτηρίου. Εκδήλωση για τα 100 χρόνια από τη γέννηση της Μικρασιάτισσας συγγραφέα οργανώνεται σήμερα.

«Την πρώτη ημέρα την κοίταξα με μισό μάτι. Τη δεύτερη με κατέκτησε» .Αυτές ήταν οι πρώτες εντυπώσεις που αποκόμισε η συγγραφέας, Άλκη Ζέη, σε ηλικία οκτώ ετών, όταν πρωτογνώρισε τη Διδώ Σωτηρίου ως σύζυγο του θείου της. Από τότε ακολούθησαν πολλές στιγμές στην 70χρονη γνωριμία των δύο «μεγάλων κυριών» της λογοτεχνίας.

Στιγμές από τη συμπόρευσή τους στη Λογοτεχνία, την Αντίσταση και την καθημερινότητα θυμάται η Άλκη Ζέη. Στιγμιότυπα θα θυμηθεί και απόψε, στις 8 μ.μ., στην εκδήλωση που θα διοργανωθεί στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση της Διδώς Σωτηρίου.

«Θυμάμαι τη Διδώ Σωτηρίου να γράφει διαρκώς. Σε όλες τις δύσκολες στιγμές της έγραφε», λέει η Άλκη Ζέη.

Η Διδώ Σωτηρίου, ως δημοσιογράφος τότε, αποτέλεσε την έμπνευση της νεαρής Άλκης Ζέη. «Αυτό που μου δίδαξε ήταν ότι, τις σκέψεις σου μπορείς να τις καταγράψεις. Εγώ, ως σιωπηλό παιδί που ήμουν, το βρήκα ενδιαφέρον», εξηγεί.

Έμπνευση άντλησε από τη Διδώ Σωτηρίου και στην αγωνιστική της δράση. «Η Διδώ Σωτηρίου μύησε εμένα, τη μητέρα μου και την αδερφή μου στην Εθνική Αντίσταση. Περάσαμε μαζί της όλα τα στάδια της Ιστορίας της Ελλάδας, από το 1944 και μετά», λέει.

Μάλιστα, τη χαρακτηρίζει ως «γυναίκα ανεξάρτητη, με πολύ ελεύθερες ιδέες και οξύ πολιτικό πνεύμα» και διηγείται χαρακτηριστικά το ακόλουθο περιστατικό: «Δύο καλοκαίρια πριν από τη Δικτατορία, είχαμε πάει μαζί στον Πόρο και είχαμε νοικιάσει ένα σπίτι, παραδίπλα από τη Ζωρζ Σαρρή και τα παιδιά της. Η Διδώ Σωτηρίου προέβλεπε τότε ότι θα έρθει η Δικτατορία. Και εμείς νευριάζαμε, γιατί μας χαλούσε το ωραίο κλίμα των ημερών» .

Μπορεί η αγάπη της Διδώς Σωτηρίου στη συγγραφή, η πολιτική της οξυδέρκεια και η αγωνιστικότητά της να ήταν γνωστά και εμφανή στο ευρύ κοινό, ωστόσο η Άλκη Ζέη αποκαλύπτει και μερικές από τις άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς της: το μαγειρικό της ταλέντο και τη μητρική στοργή με την οποία περιέβαλε το παιδί της αδερφής της, Έλλης Παππά, την εποχή που εκείνη βρισκόταν σε φυλακές και εξορίες.

«Η Διδώ μαγείρευε εκπληκτικά σουτζουκάκια και μπακλαβά. Επίσης, ήταν αφοσιωμένη στην οικογένειά της. Αν και δεν ήθελε να κάνει παιδιά, γιατί ήξερε ότι εξαιτίας της αντιστασιακής της δράσης, κινδύνευε ανά πάσα στιγμή να συλληφθεί, ωστόσο όταν χρειάστηκε, έγινε στοργική και υπερπροστατευτική μάνα» .

Στη σημερινή εκδήλωση για τη Διδώ Σωτηρίου στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης θα μιλήσουν, εκτός από την Άλκη Ζέη, οι φιλόλογοι, Φιλοθέη Κολίτση και Αλεξάνδρα Μάλαμα, και ο συγγραφέας, Θωμάς Κοροβίνης. Θα παρουσιαστούν, επίσης, οπτικοακουστικό υλικό από το αρχείο της ΕΡΤ και φωτογραφικό υλικό από το αρχείο της Διδώς Σωτηρίου, που φυλάσσεται στο Ε.Λ.Ι.Α.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Άλκη Ζέη μιλάει για τη Διδώ Σωτηρίου

  • 100 χρόνια από τη γέννηση της Διδώς Σωτηρίου

«Την πρώτη ημέρα την κοίταξα με μισό μάτι. Τη δεύτερη με κατέκτησε». Έτσι περιγράφει η Άλκη Ζέη τη γνωριμία της, σε ηλικία οκτώ ετών, με τη Διδώ Σωτηρίου ως σύζυγο του θείου της.

Διδώ Σωτηρίου

Διδώ Σωτηρίου Στιγμιότυπα από τη συμπόρευσή τους στη Λογοτεχνία, την Αντίσταση και την καθημερινότητα θα θυμηθεί η Άλκη Ζέη στην εκδήλωση που διοργανώνεται απόψε, στις 8 μ.μ., στην Κεντρική Δημοτική Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης, με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη γέννηση της Διδώς Σωτηρίου.

"Θυμάμαι τη Διδώ Σωτηρίου να γράφει διαρκώς. Σε όλες τις δύσκολες στιγμές της έγραφε", λέει η Άλκη Ζέη. Η Διδώ Σωτηρίου, ως δημοσιογράφος τότε, αποτέλεσε έμπνευση για τη νεαρή Άλκη Ζέη. "Αυτό που μου δίδαξε ήταν ότι, τις σκέψεις σου μπορείς να τις καταγράψεις. Εγώ, ως σιωπηλό παιδί που ήμουν, το βρήκα ενδιαφέρον", εξηγεί.

Έμπνευση άντλησε από τη Διδώ Σωτηρίου και στην αγωνιστική της δράση. "Η Διδώ Σωτηρίου μύησε εμένα, τη μητέρα μου και την αδερφή μου στην Εθνική Αντίσταση. Περάσαμε μαζί της όλα τα στάδια της Ιστορίας της Ελλάδας, από το 1944 και μετά", λέει. Τη χαρακτηρίζει μάλιστα ως "γυναίκα ανεξάρτητη, με πολύ ελεύθερες ιδέες και οξύ πολιτικό πνεύμα" σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι προέβλεπε την έλευση της δικτατορίας δύο χρόνια προτού επιβληθεί.

Πέρα από την αγάπη της Διδώς Σωτηρίου για τη συγγραφή, την πολιτική της οξυδέρκεια και την αγωνιστικότητά της, η Άλκη Ζέη αποκαλύπτει και μερικές από τις άγνωστες πτυχές της προσωπικότητάς της: το μαγειρικό της ταλέντο και τη μητρική στοργή με την οποία περιέβαλε το παιδί της αδερφής της, Έλλης Παππά, την εποχή που εκείνη βρισκόταν σε φυλακές και εξορίες. "Η Διδώ μαγείρευε εκπληκτικά σουτζουκάκια και μπακλαβά. Επίσης, ήταν αφοσιωμένη στην οικογένειά της. Αν και δεν ήθελε να κάνει παιδιά, γιατί ήξερε ότι εξαιτίας της αντιστασιακής της δράσης, κινδύνευε ανά πάσα στιγμή να συλληφθεί, ωστόσο όταν χρειάστηκε, έγινε στοργική και υπερπροστατευτική μάνα".

Στη σημερινή εκδήλωση θα μιλήσουν, εκτός από την Άλκη Ζέη, οι φιλόλογοι, Φιλοθέη Κολίτση και Αλεξάνδρα Μάλαμα, και ο συγγραφέας Θωμάς Κοροβίνης. Θα παρουσιαστούν, επίσης, οπτικοακουστικό υλικό από το αρχείο της ΕΡΤ και φωτογραφικό υλικό από το αρχείο της Διδώς Σωτηρίου, που φυλάσσεται στο Ε.Λ.Ι.Α.

  • (ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Tuesday, May 26, 2009

Στις... ανύπαρκτες βιβλιοθήκες των σχολείων τα "Ματωμένα χώματα"

“Είναι λυπηρό την ιστορία μας και την παιδεία μας να την καθορίζουν ακροδεξιές τοποθετήσεις και εξαρτήσεις του εκάστοτε υπουργού Παιδείας, στην προκειμένη περίπτωση του πρώην υπουργού Παιδείας Ευριπίδη Στυλιανίδη” λέει ο ανιψιός της Διδώς Σωτηρίου Νίκος Μπελογιάννης, με αφορμή την τύχη του βιβλίου της "Ματωμένα Χώματα" που ως γνωστόν το υπουργείο Παιδείας επί υπουργίας Μαριέττας Γιαννάκου, είχε αποφασίσει να διανείμει σε όλους τους μαθητές της ΣΤ' δημοτικού μετά τον σάλο που είχε δημιουργηθεί για το βιβλίο ιστορίας και την απόσυρσή του. Τα "Ματωμένα Χώματα" που ως "αντίβαρο" είχαν επιλεγεί προκειμένου να περάσει η "μπόρα", δεν έφτασαν ποτέ στα χέρια των μαθητών, ή τουλάχιστον όλων των μαθητών της ΣΤ' δημοτικού, παρ' ότι το υπουργείο Παιδείας είχε αγοράσει και διανείμει στα σχολεία τα απαιτούμενα 113.000 αντίτυπά του καταβάλλοντας 1.115.000 ευρώ. Κι αυτό γιατί ο κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης που διαδέχτηκε την κ. Γιαννάκου με εγκύκλιό του στις αρχές Ιανουαρίου 2008, αναίρεσε την απόφαση της προκατόχου του ζητώντας να μην διανεμηθεί το βιβλίο στους μαθητές και να επιστραφεί απ' όσους το είχαν ήδη λάβει, ώστε να παραμείνει στις σχολικές βιβλιοθήκες. Όμως σε ποιες σχολικές βιβλιοθήκες; Αυτό αναρωτήθηκε εύλογα και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Τάσος Κουράκης σε σχετική ερώτησή του στη βουλή, πέρσι τον Μάιο, επισημαίνοντας ότι "με δεδομένη τη σκανδαλώδη ανυπαρξία σχολικών βιβλιοθηκών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, είναι βέβαιο ότι το συγκεκριμένο βιβλίο θα παραμείνει στις αποθήκες των σχολείων". Ανάλογη ερώτηση καταθέτει στη συνέχεια και ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μανώλης Στρατηγάκης. Παράλληλα ο Νίκος Μπελογιάννης, με εξώδικό του ζητεί να πληροφορηθεί αφ' ενός για τις προθέσεις του υπουργείου ως προς το βιβλίο με δεδομένο ότι στα δημοτικά σχολεία δεν υπάρχει ουδεμία σχολική βιβλιοθήκη και από την άλλη να διανεμηθούν τα κατασχεθέντα αντίτυπα του βιβλίου στους μαθητές. Το υπουργείο απαντά ότι το βιβλίο βρίσκεται στις σχολικές βιβλιοθήκες απ' όπου μπορούν να το δανειστούν τα παιδιά και να το διαβάσουν. Οξύμωρο. Ο κ. Μπελογιάννης επανέρχεται με νέο εξώδικο στις 15 Απριλίου 2009, στο οποίο γίνεται ακόμα πιο συγκεκριμένος και ζητεί να του κοινοποιηθούν οι υπουργικές αποφάσεις βάσει των οποίων ιδρύθηκαν σχολικές βιβλιοθήκες στα δημοτικά σχολεία της χώρας. Η απάντηση φτάνει στις 6 Μαΐου. "Όσον αφορά στην οργάνωση σχολικών βιβλιοθηκών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, σας κοινοποιούμε ότι βρίσκεται σε πιλοτική εφαρμογή. Ωστόσο σε όλες τις σχολικές μονάδες λειτουργούν συμβατικές βιβλιοθήκες οι οποίες έχουν ιδρυθεί με πρωτοβουλία των συλλόγων διδασκόντων, των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων και των μαθητών και στις οποίες τοποθετούνται τα πάσης φύσεως βοηθήματα” αναφέρει συγκεκριμένα για να επιβεβαιώσει ότι τα "Ματωμένα Χώματα" ουσιαστικά βρίσκονται "κατασχεμένα" στις αποθήκες των σχολείων δεδομένου ότι οι "συμβατικές βιβλιοθήκες" που εννοεί το υπουργείο είναι οι γνωστές τοις πάσοι ραφιέρες που υπήρχαν πάντα στα δημοτικά σχολεία για να φιλοξενούν πάσης φύσεως βοηθήματα. Και η τύχη του βιβλίου; "Η τύχη του βιβλίου, από τις μέχρι τώρα πληροφορίες που έχουμε συλλέξει, εξαρτάται από την ιδεολογική τοποθέτηση του κάθε διευθυντή" μας λέει ο Νίκος Μπελογιάννης. "Οι νεοδημοκράτες και οι δεξιοί διευθυντές το μετέφεραν στις αποθήκες, και ουσιαστικά το αχρήστευσαν, οι αριστεροί και οι προσκείμενοι στο ΠΑΣΟΚ το μοίρασαν στα παιδιά αγνοώντας την εγκύκλιο και την εμπάθεια του κ. Στυλιανίδη επειδή ντράπηκαν και για το βιβλίο, και για τη συγγραφέα και για τα παιδιά και για τη δική τους αξιοπρέπεια”.

  • ΠΟΛΥ ΚΡΗΜΝΙΩΤΗ, Η ΑΥΓΗ, 24/05/2009

Wednesday, April 29, 2009

Ανέκδοτες σελίδες της Διδώς Σωτηρίου

http://www.isotita-epeaek.gr/images_photo_yliko/writers/photo_yliko_8_clip_image020.jpg
  • Ενα διαφορετικό βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου παρουσιάστηκε χθες το μεσημέρι, σ’ έναν επίσης διαφορετικό (από τις συνήθεις παρουσιάσεις βιβλίων) χώρο. Στο καφενείο του Εθνικού Κήπου συγκεντρώθηκαν ο ανιψιός της Διδώς Σωτηρίου, Νίκος Μπελογιάννης, ο ιστορικός Βασίλης Παναγιωτόπουλος, η συγγραφέας (και ανιψιά επίσης της Δ. Σωτηρίου) Αλκη Ζέη και ο ηθοποιός Γιώργος Καραμίχος που διάβασε αποσπάσματα κάποιων πρώιμων κειμένων της συγγραφέως των «Ματωμένων χωμάτων».
  • Στις σελίδες του βιβλίου «Τα πρώτα βήματα του Ψυχρού Πολέμου (1945-1947) - Ενα ανέκδοτο χειρόγραφο για τη διεθνή πολιτική» (εκδ. Κέδρος, επιμέλεια Ν. Μπελογιάννης - Κων. Ζαγάρας) συγκεντρώθηκαν κείμενα που έγραφε η Διδώ Σωτηρίου την εποχή που αρθρογραφούσε στον «Ριζοσπάστη». Χειρόγραφα που έχουν μια μυθιστορηματική διαδρομή, αφού για να τα διασώσει την εποχή που έπρεπε να κρύβεται, τα είχε φυλάξει στο σοβαντεπί του σπιτιού της οδού Κοδριγκτώνος, που αργότερα δώρησε στην Εταιρεία Συγγραφέων. Στις εργασίες ανακατασκευής του διαμερίσματος ανακαλύφθηκαν τα χειρόγραφα. Αυτή ήταν η πρώτη γραφή αυτών των κειμένων. Τη δεύτερη γραφή, επίσης κρυμμένη σ’ ένα πατάρι σ’ ένα άλλο από τα σπίτια της Διδώς, απλώς την... έφαγαν τα ποντίκια. Από τότε ξεκίνησε ένας αγώνας δρόμου για να εκδοθεί μέσα στο 2009, χρονιά που συμπίπτει με τα 100 χρόνια από τη γέννηση της Δ. Σωτηρίου και με τα 50 χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε ο «Κέδρος» το πρώτο της βιβλίο, «Οι νεκροί περιμένουν».
  • «Είχαμε δύο μέτωπα», είπε ο ιστορικός Βασ. Παναγιωτόπουλος. «Το ένα ήταν το περιεχόμενο των κειμένων και οι συγκριτικές τους αποτιμήσεις. Η εντύπωσή μου είναι ότι σωστά έβλεπε τη διεθνή πολιτική σκηνή. Ηταν ενημερωμένη και είχε μια συνθετική ικανότητα πάνω από τον μέσο όρο. Είναι μια σπουδαία μαρτυρία. Το άλλο μέτωπο ήταν το ίδιο το εγχείρημα αυτής της έκδοσης. Δηλαδή, τι κάνει κανείς με τα γραπτά ενός ανθρώπου που έχει σταδιοδρομήσει σε άλλο πεδίο γραφής; Οταν το διάβασα κατάλαβα ότι ήταν δημοσιεύσιμο, παρ’ όλο ότι ήταν η πρώτη γραφή», συμπλήρωσε ο Β. Παναγιωτόπουλος.
  • Η Αλκη Ζέη είναι εξίσου γοητευτική στις αφηγήσεις της, όπως και στα γραπτά της. Και ήταν ο άνθρωπος που επιχείρησε στη χθεσινή συνάντηση να ξαναζωντανέψει την εποχή της Διδώς, την εποχή της γραφής των κειμένων, της εποχής της Αριστεράς στον Εμφύλιο. «Τη θυμάμαι από τα 8 μου χρόνια και μου έχει μείνει κάθε σχέση και κάθε περιστατικό μαζί της. Από τη Διδώ πρωτοείδα το δημοσιογραφικό χαρτί. Εκείνη μου εξήγησε ότι μπορεί κανείς να γράψει ό,τι σκέπτεται. Η Διδώ μου έδειξε τον κόσμο της γραφής. Μαζί της ένιωθες ότι είχες κάπου ν’ ακουμπήσεις, και καθετί που σου έλεγε ήταν ζυγισμένο και σοφό».

Στην έκδοση περιλαμβάνονται και κάποια από τα άρθρα της στον «Ριζοσπάστη» και τα επίμαχα που στοίχισαν τότε, το 1947, τη διαγραφή της από το ΚΚΕ για... ηττοπάθεια και αστική συμπεριφορά.

  • Ολγα Σελλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tετάρτη, 29 Aπριλίου 2009

Thursday, February 12, 2009

Εξώδικο στο υπ. Παιδείας για «Ματωμένα Χώματα»

Ο Νίκος Μπελογιάννης ζητεί την άμεση διανομή του στους μαθητές της ΣΤ' Δημοτικού

Εξώδικο προς τον υπουργό Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, Αρη Σπηλιωτόπουλο, απέστειλε ο Νίκος Μπελογιάννης στις 2 του μηνός, απηυδισμένος από τον εμπαιγμό της Πολιτείας με την «τύχη» που επιφύλαξε στο μυθιστόρημα της Διδώς Σωτηρίου «Ματωμένα Χώματα». Ενώ επιλέχθηκε από το υπουργείο ως εξωσχολικό συμπλήρωμα της διδασκαλίας του μαθήματος της Ιστορίας για τους 113.000 μαθητές της ΣΤ' τάξης του Δημοτικού, τελικά έμεινε «θαμμένο» σε αποθήκες. Ας σημειωθεί ότι η οικονομική δαπάνη για την αγορά των αντιτύπων ανήλθε στο διόλου ευκαταφρόνητο ποσό του 1.115.310 ευρώ.

Οι παλινωδίες του υπουργείου ξεκινούν λίγο καιρό μετά την αποφασισθείσα διανομή του βιβλίου. Με την υπ' αριθμόν 16231/Γ1/6-2-2008 εγκύκλιο του τότε υφυπουργού Ανδρέα Λυκουρέντζου ζητήθηκε η επιστροφή του. Η δικαιολογία; «Για να "εμπλουτίσει" τις σχολικές βιβλιοθήκες». Μάλιστα σε πολλά σχολεία η σχετική εγκύκλιος έφτασε πριν καν αυτά διανεμηθούν, οπότε έμειναν στα κιβώτια.

Επειδή «όλες οι παραπάνω ενέργειες του υπουργείου Παιδείας ακυρώνουν αναιτιολόγητα την αρχική υπ' αριθμό 110983/Γ1/8-10-2007 απόφαση και ισοδυναμούν με απόσυρση του βιβλίου», συγχρόνως «επειδή το υπουργείο κατ' εξακολούθηση απαξιώνει, καταφρονεί και βαρύτατα προσβάλλει τη μνήμη και το έργο της Διδώς Σωτηρίου» ο Ν. Μπελογιάννης, στενός συγγενής, κληρονόμος και θεματοφύλακας των ηθικών δικαιωμάτων επί του έργου της, στο εξώδικό του καλεί τον υπουργό να εφαρμόσει την υπ' αριθμό 110983/Γ1/8-10-2007 απόφαση του υπουργείου Παιδείας «διανέμοντας τώρα, άμεσα, το βιβλίο "Ματωμένα Χώματα", συλλέγοντάς το στο τέλος της χρονιάς με βάση τη νεότερη απόφαση αριθμ. 16231/Γ1/6-2-2008 και αναδιανέμοντάς το στους μαθητές της επόμενης σχολικής χρονιάς κ.ο.κ, για τα επόμενα έτη, δεδομένης της πλήρους ανυπαρξίας σχολικών βιβλιοθηκών στα Δημοτικά Σχολεία της χώρας».

«Αλλως, δηλώνω», καταλήγει, «ότι θα προβώ σε κάθε νόμιμη ενέργεια εντός και εκτός Ελλάδος, για την προάσπιση και τη διαφύλαξη των ηθικών δικαιωμάτων της Διδώς Σωτηρίου καθώς και την αποκατάσταση της τρωθείσης μνήμης της εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας».

  • ΙΩ. ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/02/2009

Wednesday, February 11, 2009

Εξώδικο για τα «Ματωμένα χώματα»

Εξώδικο προς τον υπουργό Παιδείας Αρη Σπηλιωτόπουλο για τα «Ματωμένα χώματα» της Διδούς Σωτηρίου απέστειλε ο ανιψιός της αείμνηστης συγγραφέως Νίκος Μπελογιάννης.

Ο κ. Μπελογιάννης ζητεί να μοιραστεί και πάλι το βιβλίο στους μαθητές της ΣΤ Δημοτικού, αντί να βρίσκεται στις (ανύπαρκτες, όπως λέει) σχολικές βιβλιοθήκες. Αυτό, σύμφωνα με τον γενικό κληρονόμο της Διδούς Σωτηρίου, πρέπει να γίνεται κάθε χρονιά, να μοιράζεται δηλαδή στην αρχή του σχολικού έτους και να μαζεύεται στο τέλος του, ώστε επιτέλους τα παιδιά να έχουν τον χρόνο να το διαβάσουν.

Ο κ. Μπελογιάννης αναφέρει στο εξώδικό του πως πέρυσι τον Φεβρουάριο με εγκύκλιο του υφυπουργού Ανδρέα Λυκουρέντζου «ζητήθηκε η επιστροφή του βιβλίου για να εμπλουτίσει δήθεν τις σχολικές βιβλιοθήκες, ενώ σε πολλά σχολεία η σχετική εγκύκλιος για την επιστροφή των βιβλίων έφθασε προτού αυτά διανεμηθούν, οπότε έμειναν στα κιβώτια.

Με την παραπάνω σαθρή δικαιολογία, η αρχική απόφαση του υπουργείου σας ουσιαστικά ακυρώθηκε με τη δεύτερη απόφαση, το βιβλίο αποσύρθηκε ή δεν διανεμήθηκε -στην ουσία αχρηστεύθηκε- και βρίσκεται σήμερα αποθηκευμένο σε άγνωστους χώρους, κατά σχολείο ή κεντρικά, περιμένοντας το πότε κάποιος μαθητής θα ζητήσει να δανεισθεί κάποιο αντίτυπο...». [ΕΘΝΟς, 11/02/2009]

Εξώδικο για τα «Ματωμένα χώματα»

Εξώδικο προς τον υπουργό Παιδείας Αρη Σπηλιωτόπουλο για τα «Ματωμένα χώματα» της Διδούς Σωτηρίου απέστειλε ο ανιψιός της αείμνηστης συγγραφέως Νίκος Μπελογιάννης.

Ο κ. Μπελογιάννης ζητεί να μοιραστεί και πάλι το βιβλίο στους μαθητές της ΣΤ Δημοτικού, αντί να βρίσκεται στις (ανύπαρκτες, όπως λέει) σχολικές βιβλιοθήκες. Αυτό, σύμφωνα με τον γενικό κληρονόμο της Διδούς Σωτηρίου, πρέπει να γίνεται κάθε χρονιά, να μοιράζεται δηλαδή στην αρχή του σχολικού έτους και να μαζεύεται στο τέλος του, ώστε επιτέλους τα παιδιά να έχουν τον χρόνο να το διαβάσουν.

Ο κ. Μπελογιάννης αναφέρει στο εξώδικό του πως πέρυσι τον Φεβρουάριο με εγκύκλιο του υφυπουργού Ανδρέα Λυκουρέντζου «ζητήθηκε η επιστροφή του βιβλίου για να εμπλουτίσει δήθεν τις σχολικές βιβλιοθήκες, ενώ σε πολλά σχολεία η σχετική εγκύκλιος για την επιστροφή των βιβλίων έφθασε προτού αυτά διανεμηθούν, οπότε έμειναν στα κιβώτια.

Με την παραπάνω σαθρή δικαιολογία, η αρχική απόφαση του υπουργείου σας ουσιαστικά ακυρώθηκε με τη δεύτερη απόφαση, το βιβλίο αποσύρθηκε ή δεν διανεμήθηκε -στην ουσία αχρηστεύθηκε- και βρίσκεται σήμερα αποθηκευμένο σε άγνωστους χώρους, κατά σχολείο ή κεντρικά, περιμένοντας το πότε κάποιος μαθητής θα ζητήσει να δανεισθεί κάποιο αντίτυπο...». [ΕΘΝΟς, 11/02/2009]

Saturday, February 7, 2009

Το χαμένο βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου. Για τη διεθνή πολιτική στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου

Μια άγνωστη στις μέρες μας πτυχή της δημοφιλέστατης συγγραφέως των «Ματωμένων Χωμάτων» αποκαλύπτεται πέντε χρόνια μετά το θάνατό της και μισό και πλέον αιώνα μετά την μάχιμη, στρατευμένη αρθρογραφία της στο «Ριζοσπάστη» (τα άρθρα της για διεθνή θέματα διήρκεσαν απ' το 1945 ώς τη διαγραφή της από το ΚΚΕ το 1947). Ηλθε το πλήρωμα του χρόνου, και η Διδώ Σωτηρίου μάς ξανασυστήνεται, σήμερα που «εκπαραθυρώνεται» κατά εξοργιστικό τρόπο απ' την επίσημη δημόσια εκπαίδευση, ως πολιτική αναλύτρια, ή αν θέλετε, με τρέχουσες ορολογίες, ως διεθνολόγος.

Μετά από δεκαετίες ξανάρχεται στο φως ένα σημαντικό ντοκουμέντο για τη διεθνή μεταπολεμική πολιτική Ιστορία και τις «κινήσεις» που θα άλλαζαν οριστικά την παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα. Δημοσιεύεται η πρώτη, «μεταξύ κειμένου και σημειώσεων», γραφή του βιβλίου της για τη διεθνή πολιτική τα πρώτα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου, «το έργο μου που -όπως η ίδια έλεγε με παράπονο- το 'φαγαν τα ποντίκια». Αδημοσίευτο υλικό, που αγνοείτο από ένα καπρίτσιο της τύχης και ξαναβρέθηκε από ένα άλλο παιχνίδι της ίδιας, όπως φαίνεται, θεότητας.

Στα τέλη του Φεβρουαρίου κυκλοφορεί από τον «Κέδρο» με τίτλο -σημειωτέον, δόθηκε σήμερα από τους επιμελητές και όχι από την ίδια- «Το βιβλίο μου για τη διεθνή πολιτική - Τα πρώτα βήματα του Ψυχρού Πολέμου». Τον πρόλογο υπογράφει ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος και το επίμετρο ο Νίκος Μπελογιάννης, που μαζί με τον Κωνσταντίνο Ζαγαρά έχει και τη συνολική επιμέλεια της έκδοσης. «Μικρό μέρος του βιβλίου ήταν διαμορφωμένο σε κείμενο έτοιμο για δημοσίευση», διευκρινίζει στο επίμετρο ο Ν. Μπελογιάννης, για να προσθέσει -χωρίς φόβο και πάθος: «Θα τολμούσαμε να πούμε πως το βιβλίο αντιμετωπίστηκε σαν ανασκαφικό εύρημα και χρειάστηκε ανασυγκόλληση σπαραγμάτων χωρίς να θυσιαστεί τίποτα». Αθλος. Ορθώς κρίθηκε σκόπιμο κι αναγκαίο να συνοδεύεται από τα άρθρα του «Ριζοσπάστη», με τα οποία συνδιαλέγεται και απ' τα οποία εκκινεί. Δημοσιεύονται τα 29 απ' τα 174 συνολικά στο ακέραιο [για τη σοβιετο-γιουγκοσλαβική συμφωνία (13.4.46), την αντικατάσταση του Μπερνς από τον Μάρσαλ (13.1.47), το πρόβλημα της Παλαιστίνης σε σχέση με τον αγγλοαμερικανικό ιμπεριαλισμό (3.5.1946) κ.ά.].

Η κινηματογραφική περιπέτεια του χαμένου χειρογράφου ξεκινά από τη μοιραία ημέρα του '47 που η Διδώ Σωτηρίου εκδιώχτηκε απ' το ιδιόκτητο διαμέρισμά της στην οδό Κοδριγκτώνος, καθώς μια υπερεθνικόφρων ένοικος της πολυκατοικίας μάζεψε υπογραφές απ' τους υπόλοιπους ενοίκους της, που υποβλήθηκαν στην Ασφάλεια. Αμέσως ξεκινά η εκδίωξή της ως «επικίνδυνης κομμουνίστριας».

Εγκαταλείποντας το σπίτι «η Διδώ έκαψε ή έβρασε μέχρι πολτοποίησης», όπως σημειώνει στο επίμετρο ο Νίκος Μπελογιάννης, «τεράστιο αριθμό χειρογράφων. Το υλικό που είχε συγκεντρώσει γράφοντας τα άρθρα στον "Ριζοσπάστη", αφού ήταν ήδη δημοσιευμένο, δεν είχε νόημα να το καταστρέψει». Στο νεοκλασικό πια της οδού Αιγίνης στην Κυψέλη, όπου κατέφυγε (ανήκε στην κουνιάδα της Μ. Ιορδανίδου), «η Διδώ επεξεργάστηκε όλο το υλικό το σχετικό με τη διεθνή πολιτική, και καθώς η παρανομία δεν είχε τέλος, έκρυψε την ολοκληρωμένη μορφή του βιβλίου στη σοφίτα. Με τη λήξη της παρανομίας το αναζήτησε, για να διαπιστώσει με φρίκη πως τα τρωκτικά δεν είχαν αφήσει ούτε ένα κεφάλαιο που να διαβάζεται. Εμεινε λοιπόν με τον καημό η Διδώ τα επόμενα 45 χρόνια. Ωσπου το 1995 διαπιστώθηκε πως η παροιμιώδης αφηρημάδα της είχε αποβεί σωτήρια. Καθώς η πολυκατοικία της Κοδριγκτώνος είχε κτιστεί επί Ιωάννου Μεταξά, εποχή που όλοι οι αριστεροί επινοούσαν κρύπτες στα πιο απίθανα μέρη των σπιτιών τους, η Διδώ είχε, όπως φάνηκε εκ των υστέρων, φροντίσει να υπάρχει ένα κενό μέσα από τα σοβατεπιά του σαλονιού». Εκεί έκρυψε την πρώτη μορφή του βιβλίου, γεγονός που... καθ' οδόν λησμόνησε. Το 1995 ενόσω ανακαινιζόταν το διαμέρισμα -δωρεά πλέον στην Εταιρεία Συγγραφέων- ήλθαν στο φως άθικτα τα... χαμένα χειρόγραφα.

**Στο επίμετρό του, ο Ν. Μπελογιάννης περνά διαγωνίως την τρικυμιώδη σχέση της Διδώς Σωτηρίου με τον Ζαχαριάδη, την απότομη διακοπή της συνεργασίας της με το «Ριζοσπάστη», που ξεκινά ήδη απ' το '34-'35, καθώς και τη διαγραφή της από το ΚΚΕ με τη χονδροειδή δικαιολογία «δείλιασε λόγω της αστικής της καταγωγής». Η διαγραφή της (στις 12 Μαρτίου του '47) δεν ήταν παρά η τιμωρία της για τη μετάδοση, χωρίς άνωθεν άδεια, μιας σοβαρότατης ανακατάταξης: η Αγγλία παραχωρούσε την κυριαρχική θέση της στην Ευρώπη στις ΗΠΑ, αντί του ΟΗΕ. «Το βασικό πρόβλημα του Ζαχαριάδη με τη Διδώ ήταν πως, πράγμα σπάνιο μέσα στο ΚΚΕ, δεν είχε καθόλου βλέψη για κομματική αναρρίχηση και καθώς ήταν πάντα ανεξάρτητο πνεύμα, την απασχολούσαν μόνο η δημοσιογραφία και η λογοτεχνία. Τι μπορούσαν να κάνουν με κάποιον που δεν τους είχε καμία ανάγκη και προπαντός, κάποιον πολύ πιο μορφωμένο από αυτούς;», θέτει το ρητορικό ερώτημα ο Μπελογιάννης. «Δεν μπορούσε να γίνει ανεκτό το ότι η Διδώ ως γλωσσομαθής είχε πρόσβαση σε πληροφόρηση περί τα διεθνή, αδιανόητη για την κομματική νομενκλατούρα». Ευτυχώς διεγράφη -η ίδια μάλιστα έλεγε πως χρωστούσε γι' αυτό μεγάλη χάρη στον Ζαχαριάδη- για να καθίσει και να γράψει το «Οι νεκροί περιμένουν» (1959). Κι εν συνεχεία, όλα της τα μυθιστορήματα. *
  • Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ / 2 - 07/02/2009
Προδημοσίευση

«Ευρώπη, το σπουδαιότερο πεδίο συγκρουομένων συμφερόντων»

**Προδημοσίευση αποσπάσματος (του '47) για την αμερικανική πολιτική διείσδυσης στην Ευρώπη (θεματική που καταλαμβάνει τη μερίδα του λέοντος στο βιβλίο, μαζί με την κυριαρχία των ΗΠΑ έναντι της Αγγλίας, αλλά και την πλήρη υποδούλωση της δεύτερης στην πρώτη):


«Είναι πολλές οι πλευρές του ευρωπαϊκού προβλήματος, αλλά ουσιαστικά μπορεί κανείς να πει ότι αυτό συνοψίζεται σε δυο κυρίως σημεία. Πρώτον, στη λύση που θα πάρει το γερμανικό πρόβλημα, το μεγαλύτερο, περιπλοκότερο και σπουδαιότερο του αιώνα μας, δεύτερον, στη δημιουργία ή όχι Δυτικού Συνασπισμού -ή όπως μετονομάστηκε από τον Τσόρτσιλ "ενωμένων πολιτειών της Ευρώπης". Με άλλα λόγια, τα δυο αλληλένδετα βασικά αυτά σημεία θέτουν το ζήτημα του χωρισμού ή όχι της Ευρώπης (και κατ' επέκταση και του υπόλοιπου κόσμου) σε δυο αντιμαχόμενα στρατόπεδα, με μοιραία συνέπεια είτε την οικονομική, πολιτική και στρατιωτική σύγκρουση είτε την εξεύρεση ενός συμβιβασμού των συμφερόντων των Μεγάλων σε μια κοινή βάση αλληλοσεβασμού. Οσα κι αν γράφτηκαν, όσα κι αν ειπώθηκαν περί μετάθεσης της στρατηγικής και οικονομικής σπουδαιότητας των σύγχρονων προβλημάτων προς την Ασία, είναι γεγονός αναντίρρητο ότι η Ευρώπη ήταν και μένει το σπουδαιότερο οικονομικό και πολιτικό κέντρο και το σπουδαιότερο πεδίο των συγκρουομένων συμφερόντων (και φυσικά και ιδεολογιών) των Μεγάλων Δυνάμεων. Για να μπει κανείς πιο συγκεκριμένα στην ουσία της αμερικανικής πολιτικής στην Ευρώπη φθάνουν λίγα νούμερα: όπως είδαμε, οι εξαγωγές των Ηνωμένων Πολιτειών προς την Ευρώπη στο 1936 έφταναν το 42% του συνόλου των εξαγωγών της (ενώ στην Ασία εξήγαγαν το 16,7%, στην Αφρική και Ωκεανία το 6,8% κ.λπ.). Οι δε εξαγωγές της Μ. Βρετανίας στην Ευρώπη την ίδια περίοδο ήταν 38%. Η κατάσταση αυτή δεν μεταβλήθηκε σήμερα παρά την καταστροφή των ευρωπαϊκών κρατών. Το 1946 η Ευρώπη απορρόφησε και πάλι το 36% των αμερικανικών και το 36% των βρετανικών εξαγωγών, γιατί βλέπουμε την Αμερική να ρίχνει όλο το βάρος της διπλωματίας του δολαρίου σε μια ολομέτωπη αποφασιστική επίθεση προς την ευρωπαϊκή ήπειρο. Μια τέτοια αγορά είναι αποφασιστική για το αμερικανικό εξωτερικό εμπόριο και η διπλωματία του δολαρίου επιδιώκει απεγνωσμένα να αποκτήσει το μονοπώλιό της. Ενας λόγος που η Αμερική απέφυγε ώς σήμερα την μεταπολεμική κρίση είναι και το γεγονός ότι απαλλάχτηκε από την υπερπληθώρα των τροφίμων και των αγαθών της, διαθέτοντάς τα είτε σαν δώρα προς την UNRA είτε βάσει δανείων. Αν και οι εξαγωγές της αποτελούν ένα μικρό ποσοστό της ολικής παραγωγής της, είναι ωστόσο αρκετές για να της αναβάλουν μια απειλητική κρίση. Με τη διάλυση όμως της UNRA και τη φοβερή έλλειψη δολαρίων από την οποία υποφέρουν οι κατεστραμμένες χώρες της Ευρώπης, η Αμερική αντιμετωπίζει την προοπτική μιας καταστροφικής κρίσης. Κινδυνεύει -όπως γράφουν οι αγγλικές εφημερίδες- "να πεθάνει από ασφυξία μέσα στο σωρό των προϊόντων της". Και εν τω μεταξύ το Αμερικανικό Κογκρέσο θεωρεί και τα δάνεια και τις πιστώσεις σαν μια ανόητη πολυέξοδη πολιτική του Δόγματος Τρούμαν (...)».

Thursday, February 5, 2009

Νέο βιβλίο για τη Διδώ Σωτηρίου με μια άγνωστη πτυχή του σπουδαίου έργου της

Η μικρασιάτισσα Διδώ Σωτηρίου «έφυγε» το 2004

Η ματιά της Μικρασιάτισσας

Ένα βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου με κείμενά της για τη μεταπολεμική διεθνή πολιτική θα δει το φως της δημοσιότητας, μέσα από την έκδοση Διδώ Σωτηρίου: Τα πρώτα βήματα του ψυχρού πολέμου. Το βιβλίο πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα από τις εκδόσεις Κέδρος.

Πρόκειται για «ξεχασμένα» ή κρυμμένα στο διαμέρισμά της στην οδό Κοδριγκτώνος χειρόγραφα, όπως και για σειρά άρθρων στον «Ριζοσπάστη» την περίοδο 1945-1947.

Μεταξύ άλλων, υπάρχουν ειδήσεις για τις «νέες πολεμικές θρυαλλίδες που άναψαν και διατηρούν στην Κίνα, την Ελλάδα, την Παλαιστίνη, την Ινδονησία και την Ινδοκίνα».

Γεγονότα που «όταν ο αναγνώστης ξεδιπλώσει την πρωινή εφημερίδα του κι αγκαλιάσει με μια πρώτη ματιά τους τίτλους των τηλεγραφημάτων, ξεχνά πολλές φορές τις χρονολογίες, αν είναι 1939 ή 1947, ξεχνά πως κερδήθηκε ένας φοβερός πόλεμος για να' ρθει μια μακρά περίοδος ειρήνης και ευημερίας σε έναν κόσμο δημοκρατικό, όπως του τον έταξαν και αυτοί και ο Τσώρστιλ, όταν έχυνε το αίμα του...».

Όσο για τα άρθρα, πρόκειται για 29 άρθρα τα οποία επιλέχθηκαν από ένα σύνολο 174 που είχαν δημοσιευθεί στον «Ριζοσπάστη», επί διεύθυνσης Κώστα Καραγιώργη (Γυφτοδήμου) μέχρι «την απότομη διακοπή της σχέσης της Διδώς με τον 'Ριζοσπάστη' και τη διαγραφή της από το ΚΚΕ το 1947».

Τα χειρόγραφα βρέθηκαν σχεδόν τυχαία στο διαμέρισμά της το 1995, όταν με την ανακαίνιση του διαμερίσματο, που είχε δωρίσει στην Εταιρεία Συγγραφέων, αποκαλύφθηκε μέσα από τους σοβάδες η... κρυψώνα.

Το βιβλίο επιμελήθηκαν οι Ν.Μπελογιάννης, Βασίλης Παναγιωτόπουλος και Κωνσταντίνος Ζαγάρας.

  • Το Βήμα, Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009

Friday, January 30, 2009

Τα «Ματωμένα Χώματα» είναι σε... βιβλιοθήκες - φαντάσματα

Το υπουργείο Παιδείας απαντά

Το υπουργείο Παιδείας αντί να απαντήσει στην επιστολή του Νίκου Μπελογιάννη για το τι έγιναν τα 110.000 αντίτυπα του βιβλίου της θείας του Διδώς Σωτηρίου, «Ματωμένα Χώματα», που μοιράστηκαν πέρυσι στους μαθητές της Στ'τάξης του Δημοτικού για να μαζευτούν έπειτα από δυό μήνες, απαντά στο δικό μας δημοσίευμα.

Το υπουργείο υποστηρίζει ότι το βιβλίο μοιράστηκε «με σκοπό να δίδεται στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς στους μαθητές της εκάστοτε Στ'τάξης, οι οποίοι θα μπορούν να το χρησιμοποιούν και να το μελετούν ώς το τέλος της και να επιστρέφεται, προς χρήση των μαθητών του επόμενου σχολικού έτους». Και τονίζει πως «ουδέποτε εδόθη εντολή επιστροφής των βιβλίων στις αρμόδιες διευθύνσεις και τους διευθυντές των σχολικών μας μονάδων και ουδεμία περίπτωση επιστροφής των βιβλίων έχει αναφερθεί στον Οργανισμό Εκδόσεων Διδακτικών Βιβλίων. Συνεπώς τα βιβλία υπάρχουν στις βιβλιοθήκες των δημοτικών σχολείων της χώρας και είναι στη διάθεση των μαθητών».

Αρα, ισχυρίζονται ότι δεν βρίσκονται στοιβαγμένα στις αποθήκες, όπως κατήγγειλε ο Νίκος Μπελογιάννης. Ωστόσο, ο κ. Μπελογιάννης επιμένει ότι το βιβλίο δεν έχει φθάσει στους αποδέκτες του και αναμένει από το υπουργείο μία επίσημη απάντηση για το «πόσες είναι αυτές οι "περίφημες" σχολικές βιβλιοθήκες στις οποίες μπορούν να φυλαχθούν 110.000 αντίτυπα και να είναι προσιτά στα παιδιά». [ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 30/01/2009]

Tuesday, January 27, 2009

Ματωμένα Χώματα ή... ματωμένη μνήμη

Η ελληνική πολιτεία ετοιμάζεται... να μη γιορτάσει τα 100 χρόνια από τη γέννησή της, το ΥΠΠΟ δεν έχει προγραμματίσει τίποτα, ενώ 110.000 αντίτυπα του βιβλίου της μένουν κλεισμένα στις αποθήκες του υπουργείου Παιδείας.

Με τον χειρότερο δυνατό τρόπο η ελληνική πολιτεία ετοιμάζεται να γιορτάσει -ή μάλλον να μη γιορτάσει- τα 100 χρόνια από τη γέννηση της Διδώς Σωτηρίου.

Λίγες εβδομάδες πριν, οι αρμόδιοι φορείς του υπουργείου Πολιτισμού δεν έχουν προγραμματίσει μέχρι στιγμής τίποτα για να σημειώσουν την επέτειο, ενώ το υπουργείο Παιδείας κρατά στις αποθήκες 110.000 αντίτυπα του βιβλίου «Ματωμένα χώματα» ελλείψει, όπως λέει, σχολικών βιβλιοθηκών.

Ματωμένα Χώματα ή... ματωμένη μνήμη

Στις 18 Φεβρουαρίου συμπληρώνονται εκατό χρόνια από τη γέννηση της συγγραφέως στο Αϊντίνι της Μικράς Ασίας. Η Διδώ Σωτηρίου περιέγραψε με δυνατό τρόπο την καταστροφή της Σμύρνης, αλλά και υπήρξε πάντοτε παρούσα στο «γίγνεσθαι» των καιρών.

Αν και είμαστε σε απόσταση αναπνοής από την επέτειο, κανείς φορέας του ΥΠΠΟ δεν έχει αναγγείλει κάποια μεγάλη εκδήλωση.

Αλλά και το υπουργείο Παιδείας συμπεριφέρεται με τον χειρότερο τρόπο. Πέρυσι την άνοιξη, έπειτα από τις διαμάχες που είχαν ξεσπάσει με το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ Δημοτικού, το υπουργείο είχε μοιράσει στα σχολεία 110.000 αντίτυπα για τρεις μήνες - μετά τα μάζεψε και τα καταχώνιασε.

Στις αρχές Δεκεμβρίου του 2008, ο Νίκος Μπελογιάννης, ανιψιός της αξέχαστης συγγραφέως, με την ιδιότητα του γενικού κληρονόμου της, απέστειλε στον υπουργό Παιδείας επιστολή, ζητώντας του να γνωστοποιήσει τι πρόκειται να γίνει σχετικά με το βιβλίο, το οποίο το υπουργείο στην ουσία αχρηστεύει, ώστε να αποκατασταθεί «η επελθούσα προσβολή στο πρόσωπο και τη φήμη της συγγραφέως».

Υπογραμμίζει πως με τον τρόπο αυτόν «απαξιώνεται το έργο της Διδώς Σωτηρίου από την επίσημη πολιτεία». Αν και ο υπουργός άλλαξε, υποτίθεται ότι το κράτος έχει συνέχεια και έπρεπε να έχει απαντήσει ο κ. Σπηλιωτόπουλος.

Οι 40 ημερολογιακές ημέρες που αποτελούν όριο για κάθε δημόσια αρχή έχουν παρέλθει, απάντηση όμως δεν υπάρχει, οπότε αναμένεται να ακολουθήσουν άλλες αντιδράσεις.

Ευτυχώς, υπάρχει και η ιδιωτική πρωτοβουλία. Από τον εκδοτικό οίκο «Κέδρος» θα κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες ένα βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου με τίτλο «Στα πρώτα βήματα του ψυχρού πολέμου (1945- 1947)».

Περιλαμβάνει μια μελέτη της, η οριστική μορφή της οποίας είχε χαθεί. Τα χειρόγραφα αυτής της πιο συνοπτικής μορφής είχαν βρεθεί κρυμμένα στο σοβατεπί του σπιτιού επί της οδού Κοδριγκτώνος, όταν το σπίτι δωρίθηκε στην Εταιρεία Συγγραφέων και έγιναν επισκευές. Η Διδώ Σωτηρίου είχε συγκροτήσει τότε τον σχετικό φάκελο.

  • Αρθρα της

Η έκδοση συμπληρώνεται με 29 από τα 174 άρθρα που είχε γράψει στον «Ριζοσπάστη» εκείνη την περίοδο. Ενα από αυτά της είχε στοιχίσει τη διαγραφή της από το ΚΚΕ, που έγινε λόγω διαμάχης της με τον Νίκο Ζαχαριάδη. Τον πρόλογο έχει κάνει ο ιστορικός Β. Παναγόπουλος, τον επίλογο ο Νίκος Μπελογιάννης που έχει και την επιμέλεια μαζί με τον Κωνσταντίνο Ζυγούρη.

Ο ίδιος εκδοτικός οίκος έχει κυκλοφορήσει σε συλλεκτική έκδοση τα «Ματωμένα χώματα» και πρόκειται να βγάλει εν ευθέτω χρόνω δύο ακόμη βιβλία που βρέθηκαν στα κατάλοιπα της συγγραφέως, το ημιτελές μυθιστόρημα «Τα παιδιά του Σπάρτακου» και ένα βιβλίο για τη σχέση του συγγραφέα με το κοινό του.

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΩΤΤΗ, ΕΘΝΟΣ, 27/01/2009

Η πολιτεία απαξιώνει τη Διδώ Σωτηρίου

Το υπουργείο Παιδείας, σαν «απάντηση» στο βιβλίο Ιστορίας της Μαρίας Ρεπούση, μοίρασε πέρυσι στα σχολεία 110.000 αντίτυπα των «Ματωμένων Χωμάτων». Σήμερα βρίσκονται στοιβαγμένα σε αποθήκες

Σε λίγες μέρες συμπληρώνονται 100 χρόνια από τη γέννηση της Διδώς Σωτηρίου. Είδε το πρώτο φως της ημέρας στις 18 Φεβρουαρίου του 1909 στο Αϊντίνι της Μικράς Ασίας. Γι' αυτή την επέτειο το υπουργείο Πολιτισμού και οι φορείς του δεν έχουν ανακοινώσει μέχρι στιγμής καμία εκδήλωση. Οσο για το υπουργείο Παιδείας κρατά αδιάθετα στις αποθήκες του 110.000 αντίτυπα του βιβλίου της «Ματωμένα Χώματα». Ελλείψει σχολικών βιβλιοθηκών, όπως υποστηρίζει.

Πέρυσι τον Μάρτιο, μετά τις διαμάχες που είχαν ξεσπάσει με το βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ' Δημοτικού, το υπουργείο μοίρασε στα σχολεία 110.000 αντίτυπα. Δύο μήνες μετά, τον Μάιο, τα μάζεψε και τα στοίβαξε σε αποθήκες.

Για το ζήτημα αυτό διαμαρτυρήθηκε με επιστολή προς τον υπουργό Παιδείας αρχές Δεκεμβρίου 2008 ο ανιψιός της Διδώς Σωτηρίου, Νίκος Μπελογιάννης, με την ιδιότητα του γενικού κληρονόμου της. Στην επιστολή του σημείωνε ότι η απόφαση του (τότε) υπουργού Παιδείας Ευριπίδη Στυλιανίδη για αποθήκευση του βιβλίου ήταν συνώνυμη με την καταστροφή του. «Απαξιώνεται το έργο της Διδώς Σωτηρίου από την επίσημη πολιτεία», υπογράμμιζε. Και ζητούσε «να αποκατασταθεί η επελθούσα προσβολή στο πρόσωπο και τη φήμη της». Ο υπουργός εν τω μεταξύ άλλαξε. Εχουν, όμως, περάσει κοντά δύο μήνες και απάντηση δεν έλαβε ούτε από τον Αρη Σπηλιωτόπουλο.

Για την επέτειο πάντως των 100 χρόνων από τη γέννηση της Διδώς Σωτηρίου μπορεί να μη νοιάστηκε το ΥΠΠΟ, αλλά φρόντισε το εκδοτικό «σπίτι» της, ο «Κέδρος».

Σε λίγους μήνες θα κυκλοφορήσει κείμενό της που βρέθηκε κρυμμένο στο σοβατεπί του διαμερίσματός της, επί της οδού Κοδριγκτώνος. Το είχε κρύψει η ίδια. Ανακαλύφθηκε κατά τις εργασίες επισκευής του διαμερίσματος όταν η Διδώ Σωτηρίου το δώρισε στην Εταιρεία Συγγραφέων.

Το βιβλίο έχει τίτλο «Στα πρώτα βήματα του ψυχρού πολέμου, 1945- 1947» και περιλαμβάνει μια μελέτη, η οριστική μορφή της οποίας είχε χαθεί. Την έφαγαν τα ποντίκια, σύμφωνα με τη Διδώ Σωτηρίου, που ήταν εν ζωή όταν βρέθηκαν τα ξεχασμένα χειρόγραφα της συνοπτικής μορφής της.

Η έκδοση θα συμπληρωθεί με 29 (από τα 174) άρθρα της δημοσιευμένα στον «Ριζοσπάστη» εκείνης της περιόδου. Ενα από αυτά αποτέλεσε αιτία για τη διαγραφή της από το ΚΚΕ, λόγω της διαμάχης της με τον Νίκο Ζαχαριάδη.

Ο «Κέδρος» κυκλοφόρησε επίσης σε συλλεκτική έκδοση τα «Ματωμένα Χώματα» και πρόκειται να εκδώσει ακόμη δύο βιβλία της: το ημιτελές μυθιστόρημα «Τα παιδιά του Σπάρτακου» και ένα βιβλίο για τη σχέση του συγγραφέα με το κοινό του.

Saturday, October 25, 2008

Η τηλεόραση «σκηνοθετεί» την Ιστορία

Τα «Ματωμένα χώματα» και ο «Ψεύτης παππούς» παίρνουν τη σκυτάλη της λογοτεχνικής παρουσίας στη μικρή οθόνη

Της Ολγας Σελλα, Η Καθημερινή, Σάββατο, 25 Oκτωβρίου 2008

Διαβάζουμε ή βλέπουμε λογοτεχνία; Ή καλύτερα: μας βοηθάει η τηλεόραση να ξανασκύψουμε πάνω από νεότερα ή παλαιότερα βιβλία; Αφορμή για το ερώτημα είναι η μεταφορά, και φέτος, δύο μυθιστορημάτων. Το ένα παλιό, εμβληματικό της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, τα «Ματωμένα χώματα» της Διδώς Σωτηρίου και το άλλο πρόσφατο, με την υπογραφή όμως μιας μεγάλης πεζογράφου: ο «Ψεύτης παππούς» της Αλκης Ζέη.

Καταλληλότερος για ν’ απαντήσει στο ερώτημα, ο άνθρωπος που έχει βάλει σκοπό να μεταφέρει στη μικρή οθόνη πολλά από τα σύγχρονα μυθιστορήματα. Ηδη έχει σκηνοθετήσει 16 ή 17! Τον εντοπίσαμε σ’ ένα διάλειμμα των γυρισμάτων και ήταν χειμαρρώδης: «Αν κάνω τηλεόραση είναι γιατί θέλω να εκφραστώ μέσα από τη λογοτεχνία, κάνοντας σινεμά πολλών ωρών. Εχουμε μια θαυμάσια λογοτεχνία και προτείνω στα κανάλια έργα που πιστεύω ότι πρέπει να περάσουν στο ευρύ κοινό. Μέχρι τώρα δεν συνάντησα αντιρρήσεις, εκτός από τα “Ματωμένα χώματα”, που μου πήρε 15 χρόνια μέχρι να ξεκινήσουν. Τα φοβούνταν γιατί είναι ακριβή παραγωγή. Είναι ένα έργο του Ελληνισμού, είναι ο πόνος, είναι το μεγαλύτερο γεγονός του 20ού αιώνα που το πληρώνουμε ακόμα. Δεν μου αρέσουν μόνο τα βιβλία που μεταφέρω στην οθόνη. Υπάρχουν βιβλία που με γοητεύουν, αλλά δεν είναι εύκολο να περάσουν στην τηλεόραση. Το μυθιστόρημα έχει μια αυθύπαρκτη ζωή. Αν κάνω κακή δουλειά, δεν θα πάθει τίποτα το βιβλίο της Διδώς Σωτηρίου. Είναι δύο διαφορετικές γλώσσες. Προσπαθώ να κάνω και μια πολιτισμική πολιτική με τον δικό μου τρόπο». Ο Κώστας Κουτσομύτης πρωτοδιάβασε τα «Ματωμένα χώματα» όταν ήταν φοιτητής στη Βιέννη. Κι από τότε ήθελε να το κάνει ταινία.

Τη δική του σχέση με το βιβλίο και το ρόλο του δίνει ο πρωταγωνιστής της σειράς, ηθοποιός Γιώργος Καραμίχος.

«Πρωτοδιάβασα τα “Ματωμένα χώματα” στα εφηβικά μου χρόνια. Οταν τα ξαναδιάβασα πέρυσι, συνειδητοποίησα ότι η μνήμη μου έχει συγχωνεύσει όλα αυτά τα εφηβικά αναγνώσματα (Κόντογλου, Μυριβήλη, Σωτηρίου κ. ά.) με έναν μυστηριώδη τρόπο. Οι ήρωες όλων αυτών των βιβλίων είναι σαν να έχουν συναντηθεί στο μυαλό μου κι αποτελούν κατοίκους ενός κοινού τόπου σχεδόν μυθικού. Μου είχαν λείψει όπως μου λείπουν αγαπημένα πρόσωπα που δεν είναι πλέον εν ζωή. Χαίρομαι που ανασταίνονται, που παίρνουν πάλι σάρκα και οστά, που με διδάσκουν. Τέτοια έργα αποτελούν δασκάλους κι όχι γιατί είναι η ιστορία μας, αλλά γιατί έχουν κάνει την ανθρώπινη εμπειρία ποίηση και ονείρεμα. Είναι η συλλογική μας μνήμη. Θεωρώ ότι η δουλειά του Κώστα Κουτσομύτη, όπως και της Πηγής Δημητρακοπούλου με το “Δέκα” πέρυσι, τιμούν αυτή τη μνήμη και την προβάλλουν ως αυτούσια εμπειρία σήμερα. Μας θυμίζουν ότι αξίζει που έζησαν οι παλιοί και αξίζει να ζούμε κι εμείς τιμώντας αυτή την κληρονομιά».

Η τηλεοπτική μεταφορά των μυθιστορημάτων μάς τα ξαναγνωρίζει ή μάς κάνει να τα δούμε αλλιώς. Πάντως, σίγουρα, δίνει στις σελίδες τους νέα ζωή και πορεία. Οχι μόνο για όσους συμμετέχουν, αλλά και για όσους τα παρακολουθούν.

Ενας παππούς ροκ

O Γιώργος Mιχαλακόπουλος, ένας ηθοποιός που έχει στο ενεργητικό του πολλές συμμετοχές σε σίριαλ που βασίζονται σε βιβλία, λέει στην «K»: «Oταν οι σειρές γίνονται από ανθρώπους που έχουν μεράκι και σέβονται τον εαυτό τους και το κείμενο που αναλαμβάνουν, το αποτέλεσμα είναι θετικό. Βεβαίως, ένα βιβλίο παραμένει να ζει μέσα στη βιβλιοθήκη του, ατόφιο. Αλλη είναι η διαδρομή του μέσα στις βιβλιοθήκες, άλλη μέσα από μια ταινία ή ένα σίριαλ. Το βιβλίο ζει στη μοναξιά του, θέλει το χέρι του αναγνώστη, να το ξεφυλλίσει». Δύο από τους αγαπημένους του ρόλους ήταν στον «Χατζημανουήλ» του Θράσου Kαστανάκη και στα «Βαμμένα κόκκινα μαλλιά» του Kώστα Mουρσελά. Oσο για τον φετινό του ρόλο στον «Ψεύτη παππού» της Aλκης Zέη, είναι ενθουσιασμένος: «Είναι ένας παππούς αλλιώτικος από τους άλλους, δεν είναι ένας παππούς που φοράει παντόφλες. Είναι ένας παππούς ροκ με την ευρύτερη έννοια, ζει και το παρόν και το παρελθόν του πολύ έντονα και προσπαθεί να περπατήσει τον εγγονό του στα δικά του βήματα. Είναι σαρκαστικός και τρυφερός και όλοι θα θέλαμε να τον είχαμε παππού».