21 Μαρτίου 2011: Η Μεγάλη Γιορτή της Ποίησης

Μουσική - λογοτεχνική εκδήλωση
Ο ποιητικός λόγος ενάντια στην καταπίεση και την εξαθλίωση
Θα απαγγελθούν ποιήματα των ποιητών:
Μανώλη Αναγνωστάκη, Θάνου Ασίκη, Κώστα Βάρναλη, Νικηφόρου Βρεττάκου, Κρίτωνα Βαλμά, Γιώργου Δεληγιάννη, Οδυσσέα Ελύτη, Μιχάλη Κατσαρού, Τάσου Λειβαδίτη, Δημήτρη Παπαδίτσα, Γιάννη Ρίτσου, Μίλτου Σαχτούρη, Γιώργου Σεφέρη, Πωλ Ελυάρ, Φεντερίκου Γκαρθία Λόρκα, Βλαντιμίρ Μαγιακόβσκι
Ποιήματά τους διαβάζουν οι λογοτέχνες:
Αρετή Γκιωνάκη, Νίκος Δεληγιάννης, Σπύρος Κανιούρας, Δημήτρης Καραμβάλης,Τάσος Μακράτος,  Χάρης Μελιτάς, Κώστας Συμεωνίδης, Χρήστος Χαρατσάρης
Απαγγέλουν οι λογοτέχνες:
Μαρία Αποστολοπούλου, Κωνσταντίνα Μόσχου, Κωνσταντίνος Ξενογιαννάκης, Γεωργία Παπαλυμπέρη
Μουσική – Τραγούδι: Θανάσης Λουβερδής
Στο Πνευματικό Κέντρο Πετρούπολης (Μπουμπουλίνας 59)Ώρα 7:30μ.μ.
H πρόεδρος: Αρετή Γκιωνάκη
Ο αντιπρόεδρος: Νίκος Δεληγιάννης
ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ-ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΙΔΕΟΠΝΟΟΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ ΠΝΟΕΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗΣ ΚΑΙ IAMVOSART

Η ποίηση ενώνει δεκατρείς χώρες

Εκδήλωση της Εταιρείας Συγγραφέων με ξένους δημιουργούς που μένουν στη χώρα μας

Ποιήματα 29 ποιητών από δεκατρείς χώρες θα ακουστούν στη γλώσσα τους αλλά και στα ελληνικά σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης.

Η βραδιά με τίτλο «Ποιητικές φωνές του κόσμου - Διαδρομές στην άλλη γλώσσα», είναι μια πρωτοβουλία της Εταιρείας Συγγραφέων και ειδικότερα της ποιήτριας Αθηνάς Παπαδάκη. Παρουσιάζει η συγγραφέας και αντιπρόεδρος της Εταιρείας, Ελενα Χουζούρη.

Επτά από τους 29 ποιητές, οι οποίοι μένουν μόνιμα στην Ελλάδα, θα διαβάσουν οι ίδιοι τα ποιήματά τους, στέλνοντας έτσι ένα μήνυμα συμφιλίωσης και συνεργασίας. Είναι οι Ρομέο Τσολάκου (Αλβανία), Αντριάννα Καλφοπούλου (Αμερική), Γιάννα Μπούκοβα (Βουλγαρία), Φερεϊντούν Φαριάντ (Ιράν), Ράμι Σάαρι (Ισραήλ), Μόμα Ράντιτς (Σερβία) και Ακι Λούοσταρινεν (Φινλανδία).

Οι λάτρεις της ποίησης θα έχουν την ευκαιρία να παραβρεθούν σε μια συνάντηση που αγκαλιάζει την ποίηση απ' όλο τον κόσμο. Θα αναγνωστούν ακόμη ποιήματα από Αρμενία, Βουλγαρία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Ρωσία, Τουρκία και Φινλανδία. Θα τα διαβάσουν γνωστοί μεταφραστές, όπως οι Βίκτορ Ιβάνοβιτς, Γκάγκα Ρόσιτς, Ζντράβγκα Μιχαήλοβα, Στρατής Πασχάλης, Κλαίτη Σωτηριάδου, Μανουέλα Μπέρκι.

Τα ποιήματα από την Αίγυπτο, το Μαρόκο και την Παλαιστίνη θα διαβάσει στα αραβικά ο μορφωτικός ακόλουθος της αιγυπτιακής πρεσβείας, δρ Ταρέκ Ραντουάν, ενώ αυτά των Καταλανών ποιητών θα ακουστούν στη γλώσσα τους από τον διευθυντή του Ινστιτούτου Θερβάντες, Εουσέμπι Αγιένσα.

** Στοά του Βιβλίου (Πεσμαζόγλου 5 και Σταδίου), 7.30 μ.μ.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ: «Στρατεύτηκαν» με τα οράματα των λαών

Χειρόγραφο Αγγελου Σικελιανού

• «Η ποίηση είναι απέραντη σαν τη ζωή, ένα διαρκές γίγνεσθαι», είχε πει ο Γιάννης Ρίτσος, ο μεγάλος μας ποιητής, ο κομμουνιστής αγωνιστής. Παγκόσμια ημέρα ποίησης η χτεσινή και η θύμηση έχει την ανάγκη και τη δύναμη να προστρέξει σε κείνους που με μια ρηξικέλευθη ματιά μεταμόρφωσαν τη ζωή και τα πράγματα, στοχάστηκαν μέσω της ποίησης και δε «χάθηκαν». Δε «χάθηκαν» γιατί, μέσω της ποίησης, συνομίλησαν με τον κόσμο, βλέποντάς τους σαν φίλους και συναγωνιστές στον ίδιο δρόμο, για τον ίδιο σκοπό, για τα ίδια όνειρα, σε εποχές συγκρούσεων και αγώνων, διωγμών και ελπίδων, καταστροφών και προσδοκιών που δεν επιτεύχθηκαν ακόμη. Δύσκολο έως ακατόρθωτο να συμπεριλάβει κανείς όλους όσοι «στρατεύτηκαν» με τα οράματα των λαών και απέδειξαν με τα έργα τους πως η τέχνη έχει σκοπό.

Αδέσμευτα και οικουμενικά

• Μέσα από τα ποιητικά σύμβολα, τα γεννημένα στο παρελθόν αναγνωρίζουμε καινούρια πάντα μηνύματα. Αδέσμευτα και οικουμενικά εξελίσσονται με κάθε ανάγνωση, σε κάθε εποχή, μέσα σε νέες ή διαφορετικές συνθήκες από εκείνες που ενέπνευσαν, που επηρέασαν τους φορείς, τους οραματιστές της ζωής, τους ποιητές.

• «Στις λέξεις του ποιητή» - όπως έλεγε ο Γιάννης Ρίτσος - «αποτυπώνονται πολιτιστικές μνήμες αιώνων, αποθησαυρίζεται η παγκόσμια Ιστορία. Το ποίημα ξεπηδάει από μιαν ανάγκη να αποδοθεί η σιωπή, από μιαν εντολή της ανθρώπινης προϊστορίας, Ιστορίας και μεθιστορίας. Μια εντολή που δίνεται στον ποιητή άθελά του κι εκφράζεται μέσα απ' αυτόν. Γράφοντας ποίηση κάνει μια μάχη, σώμα με σώμα, με το θάνατο. Κι όταν λέμε θάνατο δεν εννοούμε μόνο το φυσικό, αλλά και όλες τις μορφές κοινωνικού θανάτου. Η καταπίεση, η σκλαβιά, οι επιθυμίες που δεν εκπληρώνονται, είναι μια καθημερινή εκτέλεση, ένας θάνατος. Κι όσο θα υπάρχει ο θάνατος, θα υπάρχει και η αντίσταση στο θάνατο».

Χειρόγραφο «Επιταφίου» Γ. Ρίτσου

• Ο ποιητής πιστεύει πάντα στην αξία της ζωής γιατί, αν πραγματικά τη θεωρούσε μάταιη, δε θα είχε λόγο να γράφει. «Ακόμη και η άρνηση της ζωής» - πίστευε ο Γιάννης Ρίτσος - «όταν γίνεται τέχνη, μετασχηματίζεται σε κατάφασή της. Αυτός είναι και ο λόγος που ακόμη και η επαφή μας με έργα παρακμής μάς δημιουργεί αίσθημα ευφορίας. Η ποίηση και όλη γενικά η τέχνη έχει μια ενέργεια εξυγιαντική».

Αντιπροσωπευτική ποίηση της ιστορικής στιγμής

• Οπως για παράδειγμα ο Κ.Γ. Καρυωτάκης, ένας βιωματικός και αντιπροσωπευτικός ποιητής της εποχής του, που μπορεί να χαρακτηρίστηκε ποιητής του μηδενισμού και της απαισιοδοξίας, και να έχει περισσότερο ίσως από κάθε άλλον τις ρίζες του στην ιστορική στιγμή και τα περιστατικά που δημιουργούσαν την ασφυκτική ατμόσφαιρα, όμως ταυτόχρονα κατάφερε να φτάσει έως τη σάτιρα, για να εξευτελίσει, να ελεεινολογήσει, να ξεσπάσει, να καθορίσει την ιδεολογική του στάση. Γιατί, ο Καρυωτάκης έκανε μάχη, με τον τρόπο του, με το στίχο του, το σαρκασμό του, χωρίς ποτέ να παραμερίζει την πραγματικότητα και τον αμετακίνητο στόχο του, τον άνθρωπο μέσα στις αμείλικτες κοινωνίες. Γιατί, όπως έγραφε, το 1938, ο Γιάννης Ρίτσος: «Κάποιες βραδινές ώρες, που η πικρία και η μοναξιά δεσπόζουν στην ψυχή μας, τα Ελεγεία και Σάτιρες μας περιμένουν κάτω από την αρχαία λάμπα. Τέτοιες στιγμές δε θα λείψουν απ' τη ζωή μας. Μαζί μ' αυτές θα ζει για πάντα και ο Καρυωτάκης».

• Αλλά και η ποίηση του Σεφέρη δεν είναι «χαρούμενη». Είναι απαισιόδοξη και μελαγχολική. Εχει τη θλίψη του ανθρώπου που συλλογίζεται πολύ πάνω στα ανθρώπινα, έχει τη θλίψη του Ελληνα με την πίκρα από τη σκλαβιά και τις εθνικές περιπέτειες. Ωστόσο, η διάθεση αυτή δεν οδηγεί στην άρνηση ή στην καταστροφή. Πίσω από την άρνηση υπάρχει μια πίστη που προστατεύει από την απελπισία, και μια στιβαρή αίσθηση των πραγμάτων που προφυλάσσει από τη διάλυση και το μηδενισμό.

Πολιτική ποίηση

• Πιο εξωστρεφής, ο Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της «Ρωμιοσύνης» και του «Επιτάφιου», μας χάρισε σίγουρα μια ποίηση που ζει και ενεργεί στη συνείδηση. Μια ποίηση γραμμένη σε εποχές που ο λαός μας καταβάλλει τιτάνιο αγώνα με το φασισμό, με έναν ασύλληπτο ηρωισμό και μια αφειδώλευτη προσφορά αίματος στον κοινό αγώνα των λαών. Ο Ρίτσος έχει συνείδηση της κοινωνικής, της ανθρώπινης αποστολής του, που του αναθέτει η ποίηση και που αυτός αναθέτει στην ποίησή του. Στόχος του η ζωή με δικαιοσύνη για όλους. Απλώνει τα χέρια του ο Ρίτσος να ενωθεί με τους άλλους, τους ανώνυμους βασανισμένους: «Τον κόσμο αγκάλιασα και να/ τον κόσμο εντός μου βάζω...».

• Ο Αγγελος Σικελιανός ποιητής πλούσια προικισμένος, μ' εξαιρετική δύναμη, πάνοπλος τεχνίτης, άνοιγε τολμηρά καινούργιους δρόμους. Βλέποντας ο Σικελιανός το φασισμό να απλώνει πάνω από την Ευρώπη και να αρπάζει στα βρόχια του τον χιλιοβασανισμένο ελληνικό λαό, στρέφει την καρδιά και το πνεύμα του στη ζωή και το λαό. Σμίγει την ποίησή του με τον απελευθερωτικό αγώνα και τους σοσιαλιστικούς πόθους του λαού. Το λαμπρής τέχνης, πολύμορφο συλλαβικά και διεγερτικού ιαμβικού μουσικού παλμού ποιητικό έργο του Σικελιανού, στο σύνολό του πρέπει να «θρέψει» και τις σημερινές και αυριανές νέες γενιές.

• Αλλά και ο Τάσος Λειβαδίτης ανήκει κι εκείνος στη γενιά που διαμορφώνεται πνευματικά στα χρόνια της κατοχής, τα οποία δρουν στο έργο του ως τραυματικές εμπειρίες. Ανήκει σε εκείνους τους ποιητές που στον εμφύλιο εξορίστηκε, ενώ μετά τον εμφύλιο δικάστηκε, αλλά τελικά αθωώθηκε, γιατί ένα ποιητικό του έργο θεωρήθηκε επικίνδυνο. Ανήκει σε εκείνους τους ποιητές που αμφισβήτησαν και εναντιώθηκαν στην αστική ιδεολογία, εκφραζόμενοι σε νεωτερική γραφή.

• «Σφίξαμε το χέρι τόσων συντρόφων! Οταν καμιά φορά λιποψυχάμε/ νιώθουμε σαν ένα μαχαίρι να τρυπάει την παλάμη μας/ η ανάμνηση του χεριού τους./ Κι όταν κάνουμε το καθήκον μας/ νιώθουμε κάτω απ' την παλάμη μας κάτι σίγουρο κι ακέριο/ σα να κρατάμε μες στα χέρια μας / ολάκερο τον κόσμο»...

Στον κόσμο των οραμάτων

• Η αληθινή ποίηση απευθύνεται και στους λίγους και στους πολλούς, προσφέροντας πάντα, και στους λίγους και στους πολλούς, περισσότερα απ' όσα μπορούνε να πάρουν. Οπως η ποίηση του Βάρναλη, «ενός από τους χρυσούς ακόμη κρίκους που συνδέουν τις ψυχές και των Λίγων και των Πολλών, με τον κόσμο των Οραμάτων και των Μορφών» - όπως έγραψε για τον Βάρναλη ο δημιουργός και κριτικός της λογοτεχνίας Παναγής Λεκατσάς. «Τον καιρό που η ποίηση, για να γλυτώσει από τη συμβατικότητα των παραδομένων τύπων - ξεχυνόταν στο φλύαρο ελεύθερο στίχο για να τελματωθεί στο κουβεντολόι των τελευταίων καιρών, ο Βάρναλης αντλούσε από τους παραδομένους τύπους τα γνησιότερα στοιχεία τους, για να τα πλέξει, με πολυποίκιλους συνδυασμούς των ρυθμομετρικών συστοιχιών, στην πιο βαθύτεχνη στροφή της νεοελληνικής ποίησης, σ' ένα θαύμα πλαστικότητας κι αρμονίας».

• Σε έναν τόπο και μια εποχή όπου περίσσεψε ο πόνος και το μαυροφόρεμα, Αλβανία 1940, Πόλεμος, Κατοχή, Εμφύλιος, μέσα σ' αυτή την ιστορική διεργασία όλα καταλήγουν να γίνονται επιτάφιος θρήνος. Γεγονός καταλύτης και για τον Οδυσσέα Ελύτη ήταν η συμμετοχή του στον πόλεμο της Αλβανίας: «Ασμα ηρωικό και πένθιμο για το χαμένο υπολοχαγό της Αλβανίας». Η ποίηση για εκείνον δεν είναι μια εκκεντρική συγγραφική ενασχόληση, για σκεπτόμενους διανοούμενους με περίπλοκες ψυχοσυνθέσεις, αλλά ένας δρόμος συνεχούς ρίσκου και ανατροπής. Ενα παιχνίδι σοβαρό, υγιές, αλλά και παράδοξο, που μπορεί να κάνει τον κόσμο να φαίνεται σαν μια μαγική περιοχή απρόβλεπτων συνδυασμών και οδηγώντας στην κατάκτηση της ελευθερίας.

Για τον άνθρωπο, για τη ζωή

• Οχι μόνο με λέξεις, αλλά και με έννοιες και με ιδέες... και με τη ζωή του την ίδια, περιπλανήθηκε στο αυτοσχέδιο όραμά του για τον κόσμο, για τον άνθρωπο, για τη ζωή. Ο Νίκος Καρούζος, κατάφερε να παραμείνει αλώβητος, σαν πραγματικός «αντιστασιακός» του συστήματος μέχρι τα στερνά της ύπαρξής του. Φτωχός σαν ποιητής, πλούσιος σαν ψυχή, περήφανος σαν τη γενιά του. Γέννημα, θρέμμα της Εθνικής Αντίστασης και της θυελλώδους μεταπολεμικής εποχής, άφησε πίσω του ένα μεγάλο καινοτόμο ποιητικό έργο και μια σεμνή αγωνιστική συνεισφορά στην υπόθεση της κοινωνικής προόδου: «Κι αν χιονίζει στο πνεύμα... Ο κόσμος πρέπει να προχωρήσει»...

• Αυτό ήταν και η ποίηση του Νίκου Καρούζου, «μια καρδιά φορτωμένη» τον πόνο και τα όνειρα όλο του κόσμου. Στην περιπλάνησή της τούτη η καρδιά δεν ακκίστηκε με τις λέξεις, αλλά με ιδέες και έγνοια, με πλήρη επίγνωση του θρυμματισμού των οραμάτων, αναζήτησε την ουσία της ύπαρξης, διακηρύσσοντας ταυτόχρονα την πίστη του ότι «η Ιστορία φυσικά/ δε μας περιμένει/ στη στάση του τρόλεϊ»... εκτοξεύοντας έτσι βέλη στη στάση αδράνειας, παθητικότητας και βολέματος.

• Διαβάζοντας και ξαναδιαβάζοντας ποίηση δικαιούμαστε να συμφωνήσουμε με τον Γιάννη Ρίτσο: «Ο κόσμος, σου λέω, είναι όμορφος/ Ο,τι κι αν πεις, ό,τι κι αν κάνεις/ όμορφος/ Το μέλλον είναι σίγουρο/ αδελφέ μου./ Ο,τι κι αν γίνει - σίγουρο./ Δεν υπάρχουν πια αποσιωπητικά/ στη φωνή ή στη σιωπή μας./ Ομορφος. Μπορείς να κάνεις πίσω/ τους τροχούς του ήλιου;».

Σοφία ΑΔΑΜΙΔΟΥ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Κυριακή 22 Μάρτη 2009

ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΘΕΜΑΤΑ

23/3/2008

-- Τέχνη βαθιάς αλληλεγγύης στη ζωή

18/12/2005

-- Ο Οδηγητής Ποιητής της εργατιάς Κώστας Βάρναλης

26/9/2004

-- «Για μάτωμα πιο πέρα κι απ' το αίμα»

20/10/2002

-- Ποιητικά σύμβολα κοινωνικής «ανταρσίας»

13/12/1998

-- Ποίηση "όρθιων δέντρων"

Εκδηλώσεις για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

• Ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις-δράσεις έχουν προγραμματιστεί με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης. Στη 1 το μεσημέρι στo βιβλιοπωλείο Ρublic του Συντάγματος (Καραγεώργη Σερβίας 1, πλ. Συντάγματος, τηλ. 210 3246.210) σε ειδική εκδήλωση που διοργανώνεται σε συνεργασία με την Εταιρεία Ελλήνων Συγγραφέων θα πραγματοποιηθεί συζήτηση με θέμα «Ο ρόλος της ποίησης σήμερα: όρια και δυνατότητες». Σημαντικές προσωπικότητες όπως ο κριτικός Αλέξης Ζήρας , ο ποιητής Τίτος Πατρίκιος και η ποιήτρια Αθηνά Παπαδάκη θα ανταλλάξουν απόψεις, ενώ τον διάλογο θα συντονίσει ο συγγραφέας Γιώργος Ξενάριος.

  Το Μουσείο Μπενάκη αποφάσισε να αφιερώσει την εφετινή εκδήλωση στον Γιάννη Ρίτσο, τον ποιητή της «Ρωμιοσύνης», δεδομένου ότι το 2009 έχει ανακηρυχθεί Ετος Γιάννη Ρίτσου. Το πρωτότυπο, όμως, της εκδήλωσης είναι ότι τη διοργάνωσή της έχουν αναλάβει δύο σχολεία που διαθέτουν δικά τους blogs: το 6ο Λύκειο Καλλιθέας και το 10ο Λύκειο Πειραιά. Η παράσταση που παρουσιάζουν οι μαθητές έχει τίτλο «Να είσαι ήλιος, να χαρίζεις φως» και στοχεύει στην παρουσίαση του έργου του ποιητή μέσα από φωτογραφίες, βίντεο, μαρτυρίες κ.ο.κ. (Μουσείο Μπενάκη, Κτίριο οδού Πειραιώς, Πειραιώς 138 και Ανδρονίκου, τηλ. 210 3453.111). Επίσης, στον χώρο Τέχνης Πολύεδρο της Πάτρας ολόκληρη η εβδομάδα ήταν αφιερωμένη στην Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, ενώ σήμερα στις 13.00, στον εν λόγω χώρο, το κοινό θα έχει τη δυνατότητα να διαβάσει αγαπημένα του ποιήματα.

Γιάννης Ρίτσος: 100 χρόνια από τη γέννησή του και εκδήλωση με Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

• Με ένα δίπτυχο εκδηλώσεων συμμετέχει φέτος το «Εντευκτήριο» στην Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, την Παρασκευή 20 Μαρτίου: η πρώτη είναι αφιερωμένη στον Γιάννη Ρίτσο για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του, διοργανώνεται σε συνεργασία με το Κέντρο Πολιτισμού της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης και το Α΄ Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Θεσσαλονίκης, και περιλαμβάνει την προβολή ντοκιμαντέρ του Τάσου Ψαρρά για τον ποιητή της «Ρωμιοσύνης». Ο Ρίτσος διαβάζει ποιήματά του και μιλάει για τη μητέρα του, για τα ευτυχισμένα στην αρχή κι αργότερα δύσκολα παιδικά του χρόνια, για τα πρώτα του ποιήματα και για τα διαβάσματά του, για τη νοσηλεία του σε σανατόρια, για τη στράτευσή του στην Αριστερά, για την εξορία στη Μακρόνησο, για τον «Επιτάφιο» και για άλλα ποιήματά του. Κείμενο: Τζίνα Καλογήρου. Αφήγηση: Λυδία Φωτοπούλου. Μιλούν για το έργο του Ρίτσου: Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Ευριπίδης Γαραντούδης, Κώστας Μαυρουδής, Σόνια Ιλίνσκαγια, Γιώργος Μαρκόπουλος, Τζίνα Καλογήρου. Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με ανάγνωση ποιημάτων του Ρίτσου από τους συγγραφείς Ηλία Κουτσούκο και Σταύρο Ζαφειρίου και τον ηθοποιό Θωμά Βελισσάρη (ώρα 19.30 μ.μ., στο «Underground Εντευκτήριο», Δεσπεραί 9, Θεσσαλονίκη).

• Η δεύτερη εκδήλωση πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, με την οργανωτική συμβολή του «Εντευκτηρίου» και αφορά την ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ. Θα διαβάσει η ίδια ποιήματά της και θα ακολουθήσει δρώμενο σε σκηνοθετική επιμέλεια Αναστασίας Θεοφανίδου και Νίκου Βουδούρη (ώρα 20.30, στο Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, εντός της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης). Η είσοδος και στις δύο εκδηλώσεις είναι ελεύθερη.