"Αυλαία" για τα βιβλιοπωλεία Φλωράς

Κακουριώτης Σπύρος, Η ΑΥΓΗ, 02.09.2015

"Αυλαία" έπεσε χθες για μία από τις μεγαλύτερες αλυσίδες βιβλιοπωλείων στην Ελλάδα, τα βιβλιοπωλεία Φλωράς, που έπειτα από 40 χρόνια παρουσίας διέκοψαν τη λειτουργία τους. Σε ανακοίνωσή της, η εταιρεία επιρρίπτει ευθύνες για το λουκέτο στο «καρτέλ του ξενόγλωσσου βιβλίου», καθώς και στην Επιτροπή Ανταγωνισμού.

Το δύσκολο φθινόπωρο της αγοράς βιβλίου

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 02.09.2015, ΟΛΓΑ ΣΕΛΛΑ

Η αγορά του βιβλίου δοκιμάζεται ιδιαίτερα. Στη φωτογραφία το ωραίο βιβλιοπωλείο «Atlantis» στην Οία της Σαντορίνης. 

Μέχρι πέρυσι, αυτές τις ημέρες οι περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι είχαν στείλει τον προσεχή προγραμματισμό τους. Και τέτοια εποχή, η χαρτογράφηση του εκδοτικού τοπίου μέχρι τα Χριστούγεννα ήταν στα καθιερωμένα και must θέματα.
Φέτος τίποτα (με μόνη εξαίρεση τις εκδόσεις «Διόπτρα»). Οι εκδοτικοί οίκοι αναπροσαρμόζουν συνεχώς το πρόγραμμά τους έως ότου καταλήξουν στο τι τελικά θα εκδώσουν φέτος. Και υπάρχουν εκδότες που προτρέπουν τους επίδοξους συγγραφείς να γράψουν κάτι που απευθύνεται στο «διαβαστερό» γυναικείο κοινό.

Βιβλιοπωλεία, ελάχιστη κίνηση και «ψυχοθεραπεία»

ΟΛΓΑ ΣΕΛΛΑ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 02.07.2015

Βιβλιοπώλες του κέντρου των Αθηνών δηλώνουν ότι το κοινό όλο και λιγότερο αγοράζει βιβλία ή, όταν αγοράζει, το 60% εξ αυτών το κάνει με πιστωτική κάρτα, ενώ εντός των βιβλιοπωλείων οι λιγοστοί πλέον πελάτες περισσότερο ξεφυλλίζουν τα βιβλία στα ράφια ή βρίσκουν την ευκαιρία για κουβέντα και «ψυχοθεραπεία», επιτείνοντας έτσι την ήδη δύσκολη κατάσταση στην αγορά του βιβλίου και καταδεικνύοντας ότι η τέχνη ίσως γίνεται πλέον «πολυτέλεια».

Να πληρώσω για να δω τον αγαπημένο μου συγγραφέα; Όχι ευχαριστώ!

• Τα αμερικανικά βιβλιοπωλεία αρχίζουν να χρεώνουν την παρακολούθηση αναγνώσεων στον χώρο τους, όμως οι έλληνες βιβλιοπώλες λένε «Οχι δα!»

• Λαμπρινή Κουζέλη, TO BHMA:  23/06/2011

Οι εκδηλώσεις είναι το μόνο μέσο που διαθέτουν τα παραδοσιακά βιβλιοπωλεία για να παλέψουν το ηλεκτρονικό εμπόριο, που εντείνεται διαρκώς

«Θέλεις να δεις από κοντά τον αγαπημένο σου συγγραφέα; Πρέπει να πληρώσεις εισιτήριο» φαίνεται πως λένε όλο και περισσότερα αμερικανικά βιβλιοπωλεία, σύμφωνα με δημοσίευμα των «Νew York Times». Βιβλιοπωλεία στην Καλιφόρνια, στο Κονέκτικατ, στη Μασαχουσέτη αλλά και στη Νέα Υόρκη αρχίζουν να βάζουν τίμημα στην παρακολούθηση των εκδηλώσεων που φιλοξενούν: πληρώνεις εισιτήριο, αγοράζεις μια δωροκάρτα ή αντίτυπο του βιβλίου που παρουσιάζεται, πάντως με κάποιον τρόπο προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις εκδηλώσεις, το μόνο μέσο που διαθέτουν απέναντι στο ηλεκτρονικό εμπόριο, το οποίο με τη διαρκή άνοδό του απειλεί να τους βάλει λουκέτο.

Το Ιντερνετ κλείνει βιβλιοπωλεία

• ΛΟΥΚΕΤΟ ΒΑΖΕΙ το ΔΙΑΣΗΜΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΒΑRΝΕS & ΝΟΒLΕ ΤΟΥ ΜΑΝΧΑΤΑΝ

Της Julie Βosman

Απόγευµα Δευτέρας. Ο 30χρονος δικηγόρος Τζάι Τσα βγαίνει από το κεντρικότερο και ένα από τα µεγαλύτερα και διασηµότερα βιβλιοπωλεία της Νέας Υόρκης, το Βarnes & Νoble απέναντι από το Λίνκολν Σέντερ, µε τα χέρια στις τσέπες – όπως κάνει σχεδόν κάθε εβδοµάδα. Δεν έχει αγοράσει κάποιο βιβλίο.

«Απλώς σκοτώνω τον χρόνο µου. Ερχοµαι και διαβάζω ένα κεφάλαιο τη φορά από το βιβλίο του Μπιλ Σάιµονς περί µπάσκετ», λέει. Αν θέλει να ολοκληρώσει την ανάγνωση χωρίς να το αγοράσει, όµως, θα πρέπει να βιαστεί. Διότι την ίδια ηµέρα ο µεγαλύτερος όµιλος λιανικής διακίνησης στον χώρο του βιβλίου στις Ηνωµένες Πολιτείες, η εταιρεία Βarnes & Νoble, ανακοίνωσε πως σκοπεύει να κλείσει το κατάστηµα στο τέλος Ιανουαρίου. Και δεν πρόκειται για ένα τυχαίο κατάστηµα, αλλά για έναν χώρο που θεωρείται σηµείο αναφοράς στη γειτονιά του Λίκολν Σέντερ τα τελευταία 15 χρόνια λειτουργίας του. «Είναι αλήθεια πως το κατάστηµά µας αποτελεί κοµβικό σηµείο στο Upper West Side από τότε που ανοίξαµε, στις 20 Οκτωβρίου του 1995», παραδέχεται η εκπρόσωπος της εταιρείας, Μαίρη Ελεν Κίτινγκ. «Ωστόσο η συγκεκριµένη µίσθωση λήγει και η αύξηση του ενοικίου που µας ζητήθηκε καθιστά αδύνατη την παράταση». Η χρονιά που πέρασε ήταν γεµάτη από κλυδωνισµούς για τους Βarnes & Νoble, που διαθέτουν 720 βιβλιοπωλεία. Και αυτό διότι µεγάλο µερίδιο της αγοράς του βιβλίου κινείται πλέον διαδικτυακά, όπου η Αmazon διατηρεί την πρωτοκαθεδρία. Τον περασµένο µήνα η εταιρεία Βarnes & Νoble βγήκε προς πώληση και τώρα µαίνεται πόλεµος για τον έλεγχό της ανάµεσα στον βασικό µέτοχό της και νυν πρόεδρό της Λέοναρντ Ρίτζιο, που διαθέτει µερίδιο 30% και επιθυµεί να αγοράσει την εταιρεία µαζί µε άλλους επενδυτές, και τον πολυεκατοµµυριούχο επενδυτή Ρόναλντ Μπαρκλ – επίσης µεγαλοµέτοχο της εταιρείας µε 19%, που θέλει να αυξήσει το µερίδιο του στο 37%.

Για το λουκέτο δεν θρηνούν µόνο οι βιβλιόφιλοι αλλά και οι φίλοι της µουσικής, καθώς στο τετραώροφο κτίριο εκτός από καφέ υπάρχει και µια πλούσια συλλογή CD, ενώ ήταν στέκι και για τους θεατρόφιλους, αφού στους χώρους του φιλοξενούνταν θεατρικά δρώµενα. Αρκετοί ωστόσο είναι εκείνοι που παραδέχονται πως τον τελευταίο καιρό δεν αγόραζαν όσα βιβλία αγόραζαν παλαιότερα και άλλοι δηλώνουν πως τους αρέσει να χαζεύουν στα ράφια, αλλά να αγοράζουν βιβλία µέσω Διαδικτύου. «Λυπάµαι πραγµατικά», λέει η 70χρονη Λίλιαν Κέλι. «Μου αρέσει να αγοράζω από εδώ ευχετήριες κάρτες». Παραδέχεται πως επισκέπτεται δύο φορές την εβδοµάδα το βιβλιοπωλείο για να πιει τον καφέ της και να διαβάσει περιοδικά...

• Εκλεισαν άλλα τρία

Το λουκέτο στο βιβλιοπωλείο της Βarnes & Νoble δεν είναι το πρώτο. Εχουν κλείσει άλλα δύο καταστήµατα στη Νέα Υόρκη την τελευταία τριετία. Ωστόσο οι φίλοι του βιβλίου φαίνεται πως δεν θα µείνουν χωρίς στέκι, καθώς τον Ιούλιο του 2009 εγκαινιάστηκε ένα νέο Βarnes & Νoble εµβαδού 4.650 τ.µ. ενώ ένα δεύτερο στη συµβολή των οδών Μπρόντγουεϊ και 82η έγινε αιτία να κλείσει γειτονικό ανεξάρτητο βιβλιοπωλείο. [ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010]

Πασχαλινό σκάνδαλο!

Του Μάνου Στεφανίδη

Ολίγα για τη στρατηγική της αλλαξοκωλιάς

επ. καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών

Ο Μάρλοου κι εγώ δεν περιφρονούμε τις τάξεις των πλουσίων για τα λεφτά και τα λουτρά τους, τις περιφρονούμε γιατί είναι κάλπικες

Ραίημοντ Τσάντλερ*

Μπήκα φουριόζος σ' ένα βιβλιοπωλείο του κέντρου. Ένα παλιό παραδοσιακό βιβλιοπωλείο απ' αυτά που τείνουν να εκλείψουν. Ένα βιβλιοπωλείο που δεν σερβίρει καφέ ή λουκάνικα, που δεν πουλάει dvd, cd ή gadgets, που δεν είναι συγκεκαλυμμένο super market, που δεν κάνει προσφορές, δεν παρουσιάζει best sellers ή χρυσούς δίσκους, δεν διαφημίζεται από τα free press της πόλης ή από τα περιοδικά που ενώ υποτίθεται ότι αναφέρονται στα βιβλία, κατ' ουσίαν ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με την αγορά τους και τους εμπόρους της. Υπόθεση μπεστ σέλερ που θα 'λεγε κι ο πάντα επίκαιρος - απών Χρήστος Βακαλόπουλος. Ένα βιβλιοπωλείο που, ακόμη, μιλάει και γράφει ελληνικά, που έχει υπαλλήλους περισσότερο διαβασμένους από τους τρέχοντες καθηγητές πανεπιστημίου - ιδίως αυτούς που είναι παράλληλα και υπουργοί - και που μυρίζει τόσο έντονα χαρτί, ώστε σχεδόν να σε μεθάει.

Μπήκα, λοιπόν, φουριόζος σαν για να κερδίσω τον άδικα σπαταλημένο καιρό και παρήγγειλα μονορούφι όλα εκείνα τα βιβλία που νόμιζα ότι είχα διαβάσει αλλά στην πραγματικότητα τ' αγνοούσα κι άλλα που τα γνώριζα, από μικρός όμως τα θυμόμουν σαν όνειρο και τα οποία εν πάση περιπτώσει είχα να ξεφυλλίσω από δεκαετίες. Από σνομπισμό, αφέλεια, ψευτολογιοσύνη, ψευτοπαρανόηση;

Ποιος ξέρει!.. Αναφέρομαι στο "Κόκκινο και το Μαύρο", την "Καρδιά του Σκότους", τους "Αδελφούς Καραμαζώφ", τον "Μόμπι Ντικ", την "Ανθρώπινη Κωμωδία", τη "Μαντάμ Μποβαρύ", τους "Δαιμονισμένους", την "Αισθηματική Αγωγή", τον "Πόλεμο και Ειρήνη", τη "Δίκη", τον "Ηλίθιο", τον "Πύργο", τον "Μεγάλο Γκάτζμπι", το "Καθώς ψυχορραγώ", τον "Μεγάλο Μωλν", τον "Μαιτρ και τη Μαργαρίτα", την "Ανάσταση", το "Ανατολικά της Εδέμ", το "Μαγικό Βουνό", την "Πείνα", τους "Δουβλινέζους" (ιδιαίτερα το τελευταίο διήγημα που ο Αριστηνός) το παραβάλλει με τον "Έρωτα στα Χιόνια"), τον "Άνθρωπο χωρίς ιδιότητες", τη "Βοή και το πλήθος"...

Τ' αγκάλιασμα όλα, τα φόρτωσα σε σακούλες, τα σεργιάνισα μέσα στους δρόμους που δήλωναν εορταστικοί αλλά δεν ήσαν, και σε ανθρώπους που θα ήθελαν να είναι αλλά δεν μπορούσαν. Στα καταστήματα οι τηλεοράσεις εξηγούσαν πόσο επιτυχημένες είναι οι κινήσεις του Γιωργάκη, τον οποίο έφερε στην εξουσία ο εξίσου επιτυχημένος Κωστάκης και οι ψήφοι αγελαίων οπαδών που πάντως δεν έχουν προχωρήσει ποτέ σε αυτοκριτική. Εξ ου και η σοβούσα κρίση. Η οποία, δυστυχώς, δεν είναι ούτε πρόσφατη, ούτε μόνο οικονομική. Και για την οποία ίσως να φταίει το ότι όλοι μας λίγο - πολύ έχουμε απομακρυνθεί από τις πηγές: τα κείμενα - πυλώνες του κοινού μας πολιτισμού. Ήμουν λοιπόν ο μόνος ευτυχισμένος εκείνου του κεντρικού δρόμου, του πλημμυρισμένου από βιτρίνες, μπαράκια και ανορεξικούς τύπους που κοιτούσαν αν τους κοιτάνε, επειδή κουβαλούσα υπερήφανα εκείνα τα βιβλία που ένωναν σαν βασιλική οδός (camino real) την ανώριμη νεότητά μου με την ανόρεχτη ωριμότητά μου. Ένα είδος μεταμέλειας πριν ένα συμβολικό Πάσχα.

Θα τα διάβαζα λοιπόν όλα ξανά, αμέσως αλλά και αλλιώς, βουτηγμένος σε νέες απολαύσεις και περιτριγυρισμένος από παλιές ηδονές, τέτοιες που ευτυχώς δεν μπορεί να νιώσει ο πρόεδρος του ΣΕΒ ή ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος. Κι αυτό είναι η μικρή μου εκδίκηση θα έλεγα, η μικρή μας εκδίκηση.

Σε τελική ανάλυση όσα νέα βιβλία κυκλοφορούν κατά χιλιάδες σήμερα, είναι, εν πολλοίς, σχόλια ή αναφορές ή αντιγραφές αυτών των κειμένων που έσφιγγα με ερωτικό πάθος κι ανάλογες τύψεις πάνω στο στήθος μου ανάμεσα Ιπποκράτους και Σόλωνος.

Πλήρωσα, που λέτε, στο ταμείο πανευτυχής και αρνήθηκα την οποιαδήποτε έκπτωση - προσφορά του ευγενικού υπαλλήλου. Όχι πια άλλα βιβλία - προσφορά ήταν ο συμβολισμός της άρνησής μου. Ήταν κάτι που το χρωστούσα στον εαυτό μου εδώ και πολλά χρόνια. Χρήματα για βιβλία, το καλύτερο αντίδοτο στην κρίση, η σοβαρότερη, αντικαταναλωτική χειρονομία. Κι επιτέλους η χαρά της ανάγνωσης χωρίς υποχρεώσεις, οπισθοβουλίες ή αντίδωρα προς τη συντεχνία. Ιδιαίτερα μάλιστα τώρα που την όποια κριτική ή δημιουργικό διάλογο, την όποια αντίρρηση έχει υποκαταστήσει η στρατηγική της αλλαξοκωλιάς.

Η έγγραφη συμπαιγνία των διανοουμένων. Το "σου γράφω, για να μου γράφεις". Δηλαδή το τίποτε της γραφής ως επικοινωνία των μετρίων. Βιβλία, τέλος, που δεν μου προμήθευσαν στανικά με την εφημερίδα της Κυριακής ο Τεγόπουλος ή ο Μπόμπολας σε πρόστυχο χαρτί και προστυχότερη συγκατάβαση. Είναι πάντως ντροπή για το συλλογικό μας φιλότιμο να συστήνει -ως προσφορά!- τον Γρηγόρη Μπιθικώτση στο πανελλήνιο ο κ. Χαντζηνικολάου και η εφημερίδα του. Επειδή τα βιβλία είναι σαν τις γυναίκες που επιθυμούμε. Ή τις κατακτάμε μόνοι μας διαλέγοντάς τες από έναν ουρανό ανάλογων άστρων ή οποιοσδήποτε άλλος τρόπος είναι κίβδηλος. ( Ο Ραίημοντ Τσάντλερ θα έλεγε "κάλπικος")...

* Από το βιβλίο "Αντίο Γλυκιά μου" εκδ। Άγρα 1986, μτφρ. Ανδρέας Αποστολίδης, σελ. 336.

• Η ΑΥΓΗ: 10/04/2010

Η κρίση έφθασε και στα βιβλιοπωλεία

Η υπερπροσφορά τίτλων και η αύξηση των τιμών οι βασικές αιτίες

Της Ολγας Σελλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Kυριακή, 12 Oκτωβρίου 2008

Μέχρι τώρα ήταν μόνιμη επωδός των εκδοτών, που είχε λίγο από γκρίνια και ελάχιστο από αλήθεια: «Υπάρχει κρίση στο βιβλίο» έλεγαν κάθε λίγο και λιγάκι. Το τελευταίο διάστημα όμως η γκρίνια φαίνεται να έχει αρκετή δόση αλήθειας, παρ’ όλο που οι ισολογισμοί των εκδοτικών εταιρειών δεν δηλώνουν απολύτως αυτή την πλευρά. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που δίνει ένας εκδότης, από τους λεγόμενους «μεσαίους»: «Πριν από πέντε χρόνια ένας αναγνώστης με 50 ευρώ μπορούσε να αγοράσει τρία ή τέσσερα βιβλία και να διαλέξει από 25. Σήμερα με το ίδιο ποσό μπορεί να αγοράσει 2 βιβλία κι έχει να διαλέξει ανάμεσα σε 80 τίτλους».

Είναι μόνο λόγια ή μήπως τα στοιχεία αποδεικνύουν αυτή τη φορά του λόγου το αληθές (της γκρίνιας το αληθές, για την ακρίβεια); Σύμφωνα με τους ισολογισμούς των εκδοτικών επιχειρήσεων που συγκέντρωσε το Παρατηρητήριο Βιβλίου του ΕΚΕΒΙ και δημοσιεύτηκαν στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «Διαβάζω», είναι φανερή η τροχιά της ευφορίας και των κερδών από το 2000 μέχρι το 2006. Το 2007 τα πράγματα φαίνεται να διαφοροποιούνται αμυδρά. Ομως, η τάση ύφεσης διαφαίνεται και ακόμα δεν έχει κλείσει το 2008: έτσι το 2007 τα καθαρά κέρδη παρουσίασαν μεταβολή -23,5% (έναντι +14,1% το 2006), ενώ μικρή πτωτική τάση είχε και η μεταβολή του τζίρου: 15,1% ήταν το 2007 έναντι 16,4% το 2006. Η κρίση λοιπόν αποτυπώνεται και στους αριθμούς, τουλάχιστον αυτούς των κερδών.

Ποιοι είναι οι τρεις κυριότεροι λόγοι της κρίσης; Υπερπροσφορά τίτλων, μείωση αγοραστικής δύναμης του καταναλωτών, αύξηση τιμής του βιβλίου. «Ο,τι κινείται πάνω από 20 ευρώ, το πιάνουν στο χέρι τους και το ξαναφήνουν» έλεγε πρόσφατα ένας βιβλιοπώλης, περιγράφοντας κάπως υπερβολικά το πρόβλημα. Οι εκδότες είναι συγκρατημένοι. Σε όσους μιλούν επώνυμα διακρίναμε μια συγκρατημένη απαισιοδοξία και μια παραδοχή, με τα πολλά, της κρίσης. Οσοι μιλούν ανώνυμα είναι πιο σαφείς: «Η αγορά είναι στεγνωμένη από ρευστό. Η αναγνωστική πίτα δεν μεγαλώνει και όσοι διαβάζουν δεν έχουν λεφτά». Αυτή είναι η πλέον απαισιόδοξη προσέγγιση μιας πραγματικότητας που δεν είναι καθόλου εύκολη, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς. Οι περισσότεροι ξένοι εκδοτικοί κολοσσοί κάνουν περικοπές.

Οι εκδόσεις Gallimard κατάργησαν τo τμήμα των επιμελητών τους. «Δεν θα έχει αυτό, μεσοπρόθεσμα, αντίκτυπο στην ποιότητα του βιβλίου, και άρα, σταδιακά, στον περιορισμό της κυκλοφορίας;» αναρωτιέται Ελληνας εκδότης.

Ανταγωνισμός

Υπάρχουν κι εκείνοι που περιγράφουν το ελληνικό εκδοτικό τοπίο ως εξής: «Την εποχή της ευφορίας ανέβηκαν οι τιμές του βιβλίου. Οι Ελληνες εκδότες, αντί να κάνουν πολιτική σώφρονος διαχείρισης, οξύνουν τον ανταγωνισμό με την ελπίδα ότι δεν θα είναι αυτοί οι χαμένοι, ώστε μακροπρόθεσμα να καθορίσουν το παιχνίδι. Ετσι αυξάνονται οι τίτλοι, άρα και οι υποχρεώσεις». Κάποιοι άλλοι βάζουν την παράμετρο της εισόδου στην αγορά βιβλίου των αλυσίδων βιβλιοπωλείων και των πολυβιβλιοπωλείων: «Οι αλυσίδες γεμίζουν τους παγκους τους με πολλά αντίτυπα από λίγους εμπορικούς τίτλους. Ετσι, οι εκδότες αναγκάζονται να τυπώσουν πολλά αντίτυπα από κάποιους τίτλους, αλλοιώνοντας έτσι το εκδοτικό τοπίο».

Οσο για τα βιβλία που έχουν σχεδόν σίγουρη καλή πορεία, είναι «στο ελληνικό βιβλίο τα μεγάλα ονόματα και το ιστορικό περιεχόμενο και στο ξένο βιβλίο οι βραβευμένοι τίτλοι. Ομως για να αγοράσεις τον Μπούκερ, τον Γκονκούρ ή το Νομπέλ πρέπει να αγοράσεις και σαβούρα. Με αυτόν τον τρόπο συντηρείται η υπερπαραγωγή» λέει εκδότης που δίνει έμφαση στην ξένη λογοτεχνία.

Πάντως, είναι κοινό μυστικό ότι τα προβλήματα υπάρχουν, και μάλιστα σε μεγάλους εκδοτικούς οργανισμούς, και ότι σύντομα θα φανούν τα πρώτα δείγματα με περισσότερο σκληρό τρόπο. «Θα πληγεί ο μεσαίος χώρος των εκδοτών και κάποιοι από τους μεγάλους», προβλέπουν γνώστες της αγοράς.

Θα θεωρηθεί το βιβλίο είδος πολυτελείας σε μια κατάσταση διεθνούς οικονομικής κρίσης; ΄Η μήπως λειτουργήσει εντελώς διαφορετικά και τα επόμενα χρόνια δούμε μια άνθηση και διόγκωση της αναγνωστικής διάθεσης, ως το μόνο είδος ψυχαγωγίας, διασκέδασης και γνώσης που είναι προσβάσιμο σε όλους και στοιχίζει λίγο συγκριτικά με τα υπόλοιπα; Θα δείξει.

Συγκρατημένη αισιοδοξία και παραδοχή του προβλήματος

Δύο από τους μεγάλους Ελληνες εκδότες, ο Θανάσης Καστανιώτης και ο Θανάσης Ψυχογιός, δίνουν τη δική τους περιγραφή του εκδοτικού τοπίου. Παρ’ ότι και οι δύο πιστεύουν ότι τα πράγματα δεν είναι χάλια, εν τούτοις παραδέχονται και τα προβλήματα στον κλάδο και την υπαρκτή κρίση. Μόνο που αισιοδοξούν.

Θανάσης Καστανιώτης: «Το θέμα είναι πώς θα περάσει το βιβλίο από αυτή αυτήν την οικονομική αταξία. Και επειδή το βιβλίο δεν είναι ακόμα είδος λαϊκής κατανάλωσης, έχει τη δυνατότητα να κρατηθεί. Οι αγορές που παραπονούνται στο εξωτερικό ότι έχουν μια μικρή πτώση είχαν πιάσει ταβάνι. Το ελληνικό βιβλίο δεν έχει πιάσει ταβάνι. Το ότι υπάρχει κόσμος που βγαίνει από το σπίτι του και πηγαίνει στα βιβλιοπωλεία είναι θετικό. Υπάρχει ένας παραγωγικός πληθωρισμός και ίσως θα πρέπει να γίνει μια πιο ορθολογιστική πρόταση από κάθε εκδότη». Θανάσης Ψυχογιός: «Σε ό,τι μας αφορά αυτό το 9μηνο τρέχουμε με 49% αύξηση τζίρου, έναντι του αντίστοιχου περυσινού, το οποίο όμως θα μειωθεί, επειδή φέτος δεν θα έχουμε “Χάρι Πότερ”. Πέρα από τη διεθνή συγκυρία έχω την αίσθηση ότι οι οργανωμένες εταιρείες πάνε σχετικά καλά, ασχέτως τι δείχνουν οι ισολογισμοί. Η παραγωγή δεν θα έλεγα ότι είναι μεγαλύτερη από αυτήν που μπορεί να απορροφήσει η αγορά. Πρέπει να υπάρχει πολυφωνία στην παραγωγή ώστε ο αναγνώστης να μπορεί να επιλέξει. Και με αυτόν τον τρόπο να πιέζουμε προς την αύξηση των αναγνωστών. Οσον αφορά το κόστος του βιβλίου, δεν το βρίσκω καθόλου ακριβό, γιατί και την τιμή του βιβλίου τη ρυθμίζει η αγορά. Κάποιες μικρές εταιρείες μπορεί να πουλάνε κάπως ακριβά, γιατί προσδοκούν με λίγα αντίτυπα να καλύψουν το κόστος. Οι μεγάλες εταιρείες κρατάνε χαμηλά τις τιμές. Εμείς από το 2001 δεν έχουμε ανατιμήσει τα βιβλία μας. Κάποιες εταιρείες, 2 - 3, έχουν πολύ σοβαρά προβλήματα, αλλά αυτό οφείλεται στο κακό μάνατζμεντ. Η διεθνής συγκυρία μπορεί να οδηγήσει σε μείωση της ζήτησης, αλλά κρίση είναι, θα περάσει. Ενας άλλος παράγων που δημιουργεί προβλήματα στον χώρο είναι και ο Τύπος, που κάνει κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, όπως λέγεται, από την πλευρά της διαφήμισης, μειώνοντας ταυτόχρονα το κόστος παραγωγής. Εάν το κλίμα είναι κάπως δυσμενές γίνεται δυσμενέστερο με το άνισο ανταγωνισμό». Οσο για το αναγνωστικό κοινό, ο Θανάσης Ψυχογιός είναι σαφής: «Δεν έχουμε στην Ελλάδα μεγάλο αναγνωστικό κοινό για όλες τις κατηγορίες των βιβλίων. Μόνο το μυθιστόρημα περπατάει».

ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ!

Οι καιροί αλλάζουν

Το 45% των πωλήσεων βιβλίων γίνεται εκτός βιβλιοπωλείων! Αυτό δείχνουν στοιχεία του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και των εκδοτικών οίκων που συνέλεξε η αλυσίδα Ρublic. Το ποσοστό αυτό διατίθεται μέσω διαγωνισμών του Δημοσίου, Ίντερνετ, πωλήσεων πόρτα- πόρτα, τηλεπωλήσεων, σε εκθέσεις και υπαίθριους χώρους πώλησης, φυσικά σε σούπερ μάρκετ αλλά και σε σημεία πώλησης σε πλοία και αεροδρόμια. Παρ΄ όλα αυτά η αλυσίδα δεν πτοείται, καθώς δεν πουλάει μόνο βιβλία, και έχει σκοπό να επεκταθεί. Μετά την επιτυχία του καταστήματος στην Πλατεία Συντάγματος - το τρίτο μετά τη Θεσσαλονίκη και τον Βόλο- ετοιμάζεται να ανοίξει 17 (!) νέα καταστήματα σε όλη την Ελλάδα, την Κύπρο και τη Βουλγαρία μέχρι το 2012. Από την άλλη, οι πληροφορίες λένε ότι μόνο τον τελευταίο χρόνο έχουν κλείσει πάνω από πενήντα μικρά βιβλιοχαρτοπωλεία. Οι καιροί αλλάζουν... [Μ.Π., ΤΑ ΝΕΑ, 11/07/2008]

ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΗ Η "ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ"

«ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ»
Με τη δύναμη της γνώσης. Εγκαίνια χτες του ανανεωμένου βιβλιοπωλείου

Η Γενική Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, στα εγκαίνια του βιβλιοπωλείου της «Σύγχρονης Εποχής»

Ηταν μια ζεστή, παρά τη βροχή, βραδιά, η χτεσινή των εγκαινίων του ανακαινισμένου βιβλιοπωλείου της «Σύγχρονης Εποχής». Από νωρίς κατακλύστηκε από κόσμο, που θαύμαζε τον καινούριο χώρο και έδινε συγχαρητήρια και ευχές στους υπεύθυνους, περιδιάβαινε τους πάγκους και τις προθήκες των βιβλίων, ξεφύλλιζε και ζήταγε συμβουλές από το προσωπικό και, βέβαια, αγόραζε. Ηταν επίσης μία μικρή αλλά ουσιαστική έναρξη νέας εποχής για το βιβλιοπωλείο.

Στο σύντομο χαιρετισμό του ο Τάσος Δημητρούκας, υπεύθυνος του βιβλιοπωλείου, καλωσόρισε τον κόσμο σημειώνοντας: «Αισθανόμαστε την ίδια χαρά μ' εσάς για τον καινούριο χώρο. Η προσπάθειά μας θα συνεχιστεί για το καλό και προοδευτικό βιβλίο, γιατί η γνώση είναι δύναμη». Με αφορμή και την Παγκόσμια Μέρα Παιδικού Βιβλίου, που γιορταζόταν χτες, κάλεσε τον κόσμο να γνωρίσει και τη γωνιά παιδικού βιβλίου του βιβλιοπωλείου.

Επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΚΚΕ ήταν η ΓΓ της ΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα, η οποία μετά τη γνωριμία της με τον καινούριο χώρο δήλωσε: «Νομίζω ότι ήρθε στην ώρα του, να διαμορφωθεί ένας καινούριος χώρος του βιβλιοπωλείου, ο οποίος έχει όλο τον πλούτο της βιβλιοθήκης που είχε και πριν, αλλά είναι ανανεωμένος. Πραγματικά εδώ χορταίνεις να βλέπεις τα βιβλία γιατί τώρα εκτίθενται καλύτερα, ενώ έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον ο χώρος για το διάβασμα και για τις συζητήσεις. Νομίζω ότι το βιβλιοπωλείο έγινε πιο οικείο, πιο φιλικό, πιο οικογενειακό. Και είμαι βέβαιη ότι αυτοί που μπορούν να χορτάσουν ακόμα περισσότερο αυτό το χώρο είναι οι νέοι και οι νέες. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω τα άλλα βιβλιοπωλεία, πρέπει να πω πως εδώ είναι συγκεντρωμένο ό,τι πιο αληθινό, ό,τι πιο επιστημονικό υπάρχει».

Στη συνέχεια η Αλ. Παπαρήγα τόνισε τη σημασία του παιδικού βιβλίου «γιατί δυστυχώς οι παιδικές εκπομπές, που βλέπουμε στα ΜΜΕ και το παιδικό βιβλίο που κυκλοφορεί, αναπαράγουν ό,τι χειρότερο και αντιπαιδαγωγικό υπάρχει σε μεγάλο βαθμό - δε λέω σε καθολικό - έτσι που καμιά φορά λες καλύτερα τα παιδιά να μη βλέπουν και να μη διαβάζουν παιδικά βιβλία αλλά να διαβάζουν βιβλία για μεγάλους. Εδώ θα υπάρξει πλήρης ικανοποίηση για όλα τα γούστα και όλα τα ενδιαφέροντα». [Ριζοσπάστης, 3/4/2008]