Αρχές της δεκαετίας του '80. Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε βαθιά ύφεση και η ζωή είναι πιο σκληρή από ποτέ για τους νέους.
Αρχές της δεκαετίας του '80. Οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται σε βαθιά ύφεση και η ζωή είναι πιο σκληρή από ποτέ για τους νέους. Τι γίνεται, όμως, με τους πρωταγωνιστές ενός τριγώνου; Τη Μάντλιν, τον Λέναρντ και τον Μίτσελ, που μόλις έχουν τελειώσει τις σπουδές τους; Αυτό είναι το τελευταίο μυθιστόρημα του Τζέφρι Ευγενίδη, το οποίο με τίτλο «Σενάριο γάμου» κυκλοφόρησε πρόσφατα στα Ελληνικά από τις εκδόσεις «Πατάκη».
Ο ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΤΖΕΦΡΙ ΕΥΓΕΝΙΔΗΣ ΣΤΗΝ «Ε» ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟ
Της ΒΕΝΑΣ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 31 Αυγούστου 2011
«Σήμερα η Αννα Καρένινα θα πήγαινε στο ρωσικό... Ρίνο, θα έπαιρνε ένα γρήγορο διαζύγιο από τον σύζυγό της και θα ζούσε ευτυχισμένη με τον Βρόνσκι, χωρίς η σχέση τους να εκφυλιστεί και να αναγκαστεί να πέσει στις γραμμές του τρένου.
Ο Τζέφρι Ευγενίδης είχε οδηγό για το νέο του μυθιστόρημα μια ρήση του Λα Ροσφουκό: «Κανείς μας δεν θα ερωτευόταν αν δεν είχε ακούσει ότι υπάρχει έρωτας»Σήμερα ο Χένρι Τζέιμς δεν θα μπορούσε να γράψει το "Πορτρέτο μιας κυρίας", αφού η πάμπλουτη Ιζαμπέλ Αρτσερ θα είχε το μυαλό της να υπογράψει προγαμιαία συμφωνία με τον προικοθήρα Γκίλμπερτ Οσμοντ».
Για γάμους, ειδύλλια και ρομαντικές ψευδαισθήσεις μίλησε ο Τζέφρι Ευγενίδης, σε μεγάλα κέφια, πριν από λίγο καιρό σε εκδήλωση οργανωμένη από το Book Expo America για το καινούργιο του βιβλίο. Είχε τους λόγους του. Το ήδη πολυσυζητημένο «The marriage plot», που θα βγει στα βιβλιοπωλεία στις 11 Οκτωβρίου, θα είναι εντελώς διαφορετικό από το «Middlesex», που βραβεύτηκε το 2003 με Πούλιτζερ και έγινε παγκόσμιο μπεστ σέλερ.
Στ' αχνάρια της Οστεν
Μεσολάβησαν οχτώ χρόνια. Ο Ελληνοαμερικανός συγγραφέας, που έκανε τους «Νιου Γιορκ Τάιμς» να τον συγκρίνουν με τον Ομηρο, γράφοντας ένα έπος με ηρωίδα την ερμαφρόδιτη Καλλιόπη Στεφανίδη, γεννημένη στο Ντιτρόιτ το 1960 αλλά με ρίζες και ριζικό μικρασιατικό, έβαλε στη ζωή του πολύ έρωτα και μεγάλες λογοτεχνικές απορίες. Είναι δυνατόν στην απελευθερωμένη εποχή μας να γραφτούν βιβλία σαν αυτά που γέννησαν το μεγάλο βρετανικό μυθιστόρημα του 18ου και του 19ου αιώνα με προξενιά και γάμους και ηρωίδες που εκπληρώνουν τον προορισμό τους επί γης βρίσκοντας πλούσιο και ωραίο σύζυγο; Σήμερα οι γυναίκες δεν κληρονομούν απλώς περιουσίες, κάτι που θα άλλαζε εντελώς τη μοίρα των αδελφών Μπένετ της Τζέιν Οστεν, αλλα έχουν κι άλλα πολλά δικαιώματα.
'Religion, depression, the Victorian novel and Roland Barthes' ... Jeffrey Eugenides. Photograph: Gino Domenico/AP
Jeffrey Eugenides will never win any prizes for speed: almost 10 years elapsed between the publication of his acclaimed debut, The Virgin Suicides, and his Pulitzer prize-winning follow-up, Middlesex. But finally, a mere eight years after Middlesex appeared, Jeffrey Eugenides has revealed that an end is in sight for his third novel.
In a conversation with his American publisher, Jonathan Galassi, at Farrar, Straus and Giroux, Eugenides said that the book was "about 400 pages long so far, and two-thirds done". "I don't think it will be a long book, not as long as Middlesex, anyway. It's different from my other books. More tightly dramatised, less fanciful," he said. Middlesex, which traced the path of the hermaphrodite gene through generations of a family, stretched to almost 550 pages.
The untitled new novel – Eugenides didn't want to reveal its name – is a kind of college love story, according to the author. "It begins on graduation day, in 1982, and involves three main characters. The sweep of the action takes place over the next year or so, as the characters begin their lives outside the university gates. The book deals, among other things, with religion, depression, the Victorian novel and Roland Barthes," he revealed to Galassi (the discussion was published in FSG's new monthly newsletter, Work in Progress). "It's not a Detroit book, not this time. Though one of the characters comes from Detroit, the new book ranges in setting from Providence, Rhode Island, and Cape Cod to Calcutta."
The Indian section, and a fragment about a backpacking trip through Europe, draw on the year he spent travelling the world after college. "I've had to pare down the autobiography in order to find the fiction," said Eugenides. "I'll tell you what: I wouldn't want to write a memoir. In the first case, autobiography is a largely fraudulent exercise. People don't understand their lives or what happened to them; they only think they do. In the second case, autobiography (or life) is artless. When I try to write autobiographically, I end up putting in scenes and events that blur the 'truth' of what I'm trying to write about. Bellow was good at writing about himself, but not me. I don't know who I am. I have to transform autobiography into fiction, which means that I use my imagination at least as much, if not more, than my memory."
The new novel originally had its roots in another book entirely. Eugenides started out writing a story about a family throwing a debutante party, but as he followed one of the characters, "her story began to swell until I finally realised that I had two different books on my hands". He had to "surgically separate" the books, "like conjoined twins, hoping that each retained sufficient major organs to survive". The first is now residing in a drawer as he works on the second.
Galassi pointed out that there were parts of Middlesex, too, which didn't make it into the final text – Eugenides originally had two completely different versions of the book on the go, with one, told from many points of view, including sexologist Dr Peter Luce's trip to the jungles of Papua New Guinea to study a tribe with the same genetic mutation as Cal. "I believe one of the reasons they didn't make it into the final text was that you, dear Editor, weren't so sure about them," Eugenides told Galassi.
"It was fascinating stuff, based on facts, and presented a people who have developed a third gender category to accommodate their ambiguous offspring. Anyway, as I recall, you liked that version well enough, but said that you didn't know what that book was. Whereas, with the other version (the manuscript that became Middlesex), you did know what that was. You didn't force me to choose between the two, but you helped me to choose," Eugenides said.
"There were a lot of things to like about Version #2, but there were limitations as well. Mainly, it threatened to spin out of control ... I had a big story to tell already and to add subplots involving sexologists in the jungle ... you were probably right."
Middlesex has sold more than two million copies, according to FSG. Eugenides's debut, The Virgin Suicides, is about the suicide of five sisters and was made into a film by Sofia Coppola in 1999.
Δύο βιβλία έχει γράψει όλα κι όλα. To ένα βέβαια του ανταπέδωσε το ξενύχτι με ένα βραβείο Πούλιτζερ, το άλλο μεταφέρθηκε στο σινεμά από την Σοφία Κόπολα. Ο Τζέφρι Ευγενίδης, τον οποίο, θεωρούμε για κάποιο λόγο πολύ «δικό μας», ετοιμάζει το τρίτο του βιβλίο, εξέδωσε μόλις μια ανθολογία με ιστορίες αγάπης, όπως τις λέει, εγκατέλειψε το Βερολίνο, ζει στην Αμερική με την οικογένεια του, (τη γυναίκα του και την 9χρονη Τζόρτζια), διδάσκει στο Πρίνστον δημιουργική γραφή, δηλώνει συγγραφέας, καθηγητής, βραβευμένος, μπαμπάς, όχι απαραίτητα με αυτήν τη σειρά.
Mπορεί να αφιερώνει μια δεκαετία σε ένα μυθιστόρημα για να νιώσει έτοιμος να το δει στο ράφι, όμως ο Τζέφρι Ευγενίδης έχει συμφιλιωθεί με τον χρόνο. «Δεν μπορώ να γίνω Φίλιπ Ροθ και να βγάζω καινούργιο βιβλίο κάθε δύο χρόνια...». Το «Αυτόχειρες παρθένοι» κυκλοφόρησε το 1993 και έχει πουλήσει 1.000.000 αντίτυπα, έχει εκδοθεί σε 21 χώρες, αλλά λέγεται ότι είναι και το βιβλίο που συνηθίζουν να αρπάζουν πιο συχνά οι κλεπτομανείς από τα βιβλιοπωλεία... Το δεύτερο του βιβλίο, «Middlesex», εκδόθηκε το 2002 και έχει πουλήσει 3.000.000 αντίτυπα. Μάλλον γιατί αυτό δεν το κλέβουν.
Ο 47χρονος συγγραφέας γράφει το τρίτο του μυθιστόρημα. «Προσπαθώ να γράφω 800 λέξεις τη μέρα. Δεν περιμένω να μου έρθει η έμπνευση. Δουλεύω με ωράριο τράπεζας». Εχει μόλις ολοκληρώσει τη σύνθεση μιας ανθολογίας με ιστορίες αγάπης και τίτλο «My mistress’s sparrow is dead», δανεισμένο από τον Κάτουλο. Ολα τα έσοδα από τις πωλήσεις θα διατεθούν σε ένα λογοτεχνικό πρότζεκτ (826Chicago) το οποίο έστησε ο φίλος και συνάδελφος του, Ντέιβ Εγκερς.
«Δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε μια λογοτεχνική ιστορία αγάπης που να είναι χαρούμενη. Ρωμαίος και Ιουλιέτα. Τι θα γινόταν αν ο Ρωμαίος έφτανε εκεί, συνειδητοποιούσε ότι η Ιουλιέτα ήταν απλώς ναρκωμένη και δεν είχε αυτοκτονήσει.. Θα ήταν Χόλιγουντ και όχι Σαίξπηρ... Νομίζω ότι ο μοναδικός τρόπος για να γράψεις για το σεξ είναι να γράφεις γι’ αυτά που σκέφτονται οι άνθρωποι και όχι αυτά που κάνουν. Αν αρχίσεις να γράφεις για τα σώματα, γίνεται πορνογράφημα». Και ο χρόνος; «Γράφω τόσο αργά που δεν ανησυχώ για το αν επαναλαμβάνομαι. Ανησυχώ μόνο να μην γεράσω πριν γράψω αυτά που θέλω να γράψω». [Η Καθημερινή, 18/1/2008] «Οπως συμβαίνει συνήθως,όταν επισκέπτεται κανείς την υποτιθέμενη πατρίδα του,έτσι κι εγώ κατάλαβα πως στην πραγματικότητα η Ελλάδα δεν ήταν πια η πατρίδα μου.Πηγαίνω στην Ελλάδα νιώθοντας Αμερικανός.Αλλά ύστερα από τόσες φορές έχω αναπτύξει μια συναισθηματική σχέση με πολλούς Ελληνες και η κουλτούρα του τόπου συνολικά μου αρέσει». Το μόνο που απομένει είναι να καταλάβουμε και εμείς ότι η πατρίδα του Τζέφρι Ευγενίδη δεν είναι η Ελλάδα. Γιατί τότε θα μπορέσουμε να καταλάβουμε καλύτερα και να αξιολογήσουμε σωστότερα το λογοτεχνικό του έργο... [Σπ. Μοσκόβου: «Το γονίδιο του ερμαφροδιτισμού». Μια συζήτηση, στην Κολονία, με τον Τζέφρι Ευγενίδη που το μυθιστόρημά του «Middlesex» κυκλοφορεί προσεχώς στα ελληνικά. Το Βήμα, 30/3/2003]
