Το 1997 έγινε η πρώτη γυναίκα που εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Τακτικό μέλος της Ακαδημίας των Αθηνών στον τομέα της πεζογραφίας στην Β’ τάξη των Γραμμάτων και των Τεχνών από το 1997. Η Γαλάτεια Σαράντηγεννήθηκε στην Πάτρα [8 Νοεμβρίου 1920]. Αποφοίτησε από το Αρσάκειο Πατρών.
Showing posts with label Σαράντη Γαλάτεια. Show all posts
Showing posts with label Σαράντη Γαλάτεια. Show all posts
Tuesday, November 8, 2016
Sunday, May 9, 2010
Μια άγνωστη συνομιλία με την ακαδημαϊκό Γαλάτεια Σαράντη
Η πόλις θα σε ακολουθεί
Η διηγηματογράφος και μυθιστοριογράφος Γαλάτεια Σαράντη (Πάτρα 1920 - Αθήνα 2009) μίλησε στον ανιψιό της Βίκτωρα Αναγνωστόπουλο-Μελκιάδες, πριν φύγει για τον Σείριο. Η Βιβλιοθήκη παρουσιάζει αυτή τη συνομιλία τους, που φωτίζει την πόλη που γεννήθηκε και έζησε έως τα δεκαέξι της, την Πάτρα, όπως και τους ανθρώπους που συναναστράφηκε, την τέχνη της γραφής. Η Γαλάτεια Σαράντη είναι η πρώτη γυναίκα που έγινε ακαδημαϊκός στην Ελλάδα.
Β.Α.: Γαλάτεια Σαράντη, γεννήθηκες και έζησες ώς ένα σημείο στην Πάτρα, έκανες τις γυμνασιακές σου σπουδές στην Πάτρα ...μια πρώτη αίσθηση από Πάτρα; Η πόλις «σε ακολουθεί»;
Γ.Σ.: Ναι, γεννήθηκα στην Πάτρα το 1920 και έζησα στην Πάτρα ώς 15-16 χρονώ. Μετά ήρθα εσωτερική στο Αρσάκειο Ψυχικού. Αυτό έγινε γιατί είχα αρρωστήσει και το κλίμα της Πάτρας ήταν πολύ υγρό για μένα.
Απλώς, το κλίμα της δεν με βοηθούσε. Αλλά η Πάτρα με σφράγισε...
Β.Α.: Το κλίμα... Μάλλον η Πάτρα δεν σου 'δωσε και πολλά πολλά...
Γ.Σ.: Αντιθέτως, με βοήθησε σε πράγματα τα οποία δεν τα καταλάβαινα. Η Πάτρα μού 'δωσε πολλά. Μου 'δωσε άφαντα πράγματα, ακόμα και σαν αντίδραση. Οπως λες, η πόλις με ακολουθεί. Και πρώτα πρώτα, είναι η πόλις που έχει πολλή τάξη -είχε τουλάχιστον, γιατί δεν ξέρω καλά πώς είναι τώρα- πολύ σχεδιασμό..., ναι, αυτό το κάθετο και οριζόντιο που έχουν οι δρόμοι της σε σφραγίζει. Χωρίς να το θέλεις. Πολύ εμπόριο, πολλή κουλτούρα. Οπερα...
Β.Α.: Οπερα η Πάτρα;
Γ।Σ.: Οπερα. Στην «μπελ επόκ», που δεν την έζησα εγώ βέβαια, να φανταστείς έφερναν όπερες κατευθείαν από Ιταλία, που πρώτα πήγαιναν Κέρκυρα και Πάτρα και μετά Αθήνα. Αν πετύχαιναν.[...] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Βιβλιοθήκη, Παρασκευή 7 Μαΐου 2010
Tuesday, December 29, 2009
Τελευταίο αντίο στην πρώτη ελληνίδα ακαδημαϊκό
Η πολυβραβευμένη πεζογράφος Γαλάτεια Σαράντη, με αδιάλειπτη παρουσία μισού αιώνα στα γράμματα, πέθανε χθες σε ηλικία 89 ετών
Σε ηλικία 89 ετών πέθανε χθες η πεζογράφος Γαλάτεια Σαράντη η οποία υπήρξε η πρώτη γυναίκα που εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1997 στην έδρα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Γεννημένη στην Πάτρα το 1920 η Γαλάτεια Σαράντη σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών αλλά από πολύ νωρίς αφιερώθηκε στη λογοτεχνία. Το πεζογραφικό έργο της περιλαμβάνει διηγήματα και μυθιστορήματα τα οποία χαρακτηρίζουν η ευαισθησία της γραφής, οι χαμηλοί τόνοι και η ατμοσφαιρικότητα η οποία διακρίνεται και στην αστική πεζογραφία της Γενιάς του ΄30.
Η Σαράντη εμφανίζεται στα γράμματα το 1945 με το διήγημά της «Το κάστρο», που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Νέα Εστία». Η πορεία της στη λογοτεχνία υπήρξε ανοδική και συνοδεύθηκε από πολλές επιβραβεύσεις. Το μυθιστόρημά της «Επιστροφή» τιμήθηκε το 1953 με το Βραβείο των Δώδεκα. Το 1969 τής απονεμήθηκε το Β΄ Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο της «Το παλιό μας σπίτι» (ένα από τα δημοφιλέστερα, μαζί με το μυθιστόρημα «Ρωγμές», βιβλία της). Το 1979 έλαβε το Α΄ Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για τη συλλογή διηγημάτων της με τίτλο «Να θυμάσαι τη Βίλνα», ενώ η Ακαδημία Αθηνών την τίμησε το 1979 με το Βραβείο Ουράνη για τις «Ρωγμές».
Κατά τον σχεδόν μισό αιώνα αδιάλειπτης σχεδόν παρουσίας στη λογοτεχνική σκηνή η Γαλάτεια Σαράντη δημοσίευε τακτικά κείμενά της σε λογοτεχνικά περιοδικά και κατά καιρούς συνεργάστηκε με την κρατική ραδιοφωνία σε εκπομπές λογοτεχνικού περιεχομένου. Ηταν παντρεμένη με τον δικηγόρο Σταύρο Πατσούρη, με τον οποίο είχε αποκτήσει δύο παιδιά. Η κηδεία της θα γίνει αύριο το μεσημέρι στις 12 από το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Ολα τα βιβλία της Γαλάτειας Σαράντη κυκλοφορούν από τις εκδόσεις του Βιβλιοπωλείου της Εστίας. [
Έφυγε η πρώτη γυναίκα που μπήκε στο σπίτι των «Αθανάτων»
Η Γαλάτεια Σαράντη, η πρώτη «Αθάνατη» της Ακαδημίας, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών
Η αποστροφή της, όταν εξελέγη στην Ακαδημία Αθηνών- «χαίρομαι που ως πεζογράφος μπήκα στη θέση του Θ. Διομήδη- Πετσάλη. Χαίρομαι επειδή τον αγαπούσα και τον τιμούσα για το ήθος και το έργο του»- ήταν κατά κάποιο τρόπο μια υπεκφυγή. Ή ένδειξη διακριτικότητας και μετριοφροσύνης. Η Γαλάτεια Σαράντη, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 89 ετών, δεν αντικατέστησε απλώς μια προσωπικότητα των γραμμάτων. Ήταν η πρώτη γυναίκα που, το 1997, πέρασε το κατώφλι του σπιτιού των «Αθανάτων», η πρώτη ύστερα από 71 χρόνια απόλυτης κυριαρχίας του ανδρικού φύλου στην Ακαδημία. Είχε μάλιστα προταθεί και το 1992, αλλά συγκέντρωσε 16 ψήφους έναντι των 18 αναγκαίων για να εκλεγεί.
Γεννημένη το 1920 στην Πάτρα, αποφοίτησε από το Αρσάκειο της πόλης. Κατόπιν γράφτηκε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές της, έχοντας αποφασίσει να αφοσιωθεί στη λογοτεχνία.Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα το 1945 με το διήγημα «Το κάστρο», ευρύτερα γνωστή έγινε όμως από μία νουβέλα που εκθειάστηκε από τον Γρηγόριο Ξενόπουλο. Λεγόταν «Το βιβλίο του Γιοχάνες και της Μαρίας», έργο για τον πόλεμο και την κατοχή, από τα ελάχιστα που έδωσαν πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολίτη Εβραίο στο θρήσκευμα. Βιβλία της τιμήθηκαν με το Βραβείο της Ομάδας των 12 («Επιστροφή»), το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος («Το Παλιό μας σπίτι»), το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος («Να θυμάσαι τη Βίλνα»), το Βραβείο Ιδρύματος Ουράνη της Ακαδημίας Αθηνών («Ρωγμές») και το Βραβείο Παιδικού Μυθιστορήματος του Ι.Δ. Κολλάρου («Χαράζει η λευτεριά»). Έργα της μεταφράστηκαν σε εννέα γλώσσες. Έγραφε το 1959 ο δημοσιογράφος και κριτικός των «ΝΕΩΝ» και του «Βήματος», Βάσος Βαρίκας, με αφορμή τη συλλογή «Χρώματα Εμπιστοσύνης»: «Πρωταγωνιστής σε όλα σχεδόν τα διηγήματα της κ. Σαράντη είναι ο χρόνος. Η αδιάκοπη ροή του, που τίποτε δεν αφήνει σταθερό και αναλλοίωτο. (...) Οι πρωταγωνιστές των διηγημάτων της υποτάσσονται στο μοιραίο, που το υποδέχονται με βαθύτατη θλίψη και κάποτε με το χαμόγελο μιας πικρόχολης ειρωνείας για τον εαυτό τους, τον άνθρωπο γενικότερα και τη μοίρα του. (...)Η κ. Σαράντη αρέσκεται στους χαμηλούς τόνους. Την αποτελεσματικότητα της τέχνης της τη στηρίζει στη δημιουργία ποιητικής ατμόσφαιρας, την υποβολή και τη λυρική διάθεση. Πρόκειται για μια πεζογραφία λυρική, αλλά πεζογραφία αυθεντική».
- Μανώλης Πιμπλής, TA NEA, 29/12/2009
Aνοιξε «Tο κάστρο» της Aκαδημίας
H πολυβραβευμένη πεζογράφος που το 1997 έγινε η πρώτη γυναίκα που πέρασε την είσοδο του ανώτατου πνευματικού ιδρύματος έσβησε στα 89 της
Hταν η πρώτη γυναίκα που πέρασε το 1997 τις πύλες ενός από τα πιο ισχυρά ανδροκρατούμενα οχυρά, της Aκαδημίας Aθηνών. Δώδεκα χρόνια μετά, η Γαλάτεια Σαράντη έφυγε από τη ζωή, στα 89 της, την επομένη των Xριστουγέννων. H ακαδημαϊκή και λογοτεχνική κοινότητα θα την αποχαιρετήσει αύριο στις 12 το μεσημέρι στο A’ Nεκροταφείο, μία ημέρα μετά την αποψινή πανηγυρική συνεδρία της Aκαδημίας, με τα καθιερωμένα ετήσια βραβεία.
H εκλογή της Γαλάτειας Σαράντη στην Aκαδημία ήταν ένα πολύ σημαντικό γεγονός το οποίο άνοιξε τον δρόμο για την είσοδο στο ανώτατο πνευματικό ίδρυμα σε άλλες δύο μέχρι τώρα γυναίκες, τη βυζαντινολόγο Aγγελική Λαΐου (έφυγε από τη ζωή πριν από έναν χρόνο) και την ποιήτρια Kική Δημουλά. Tο έργο που άφησε η Γαλάτεια Σαράντη είναι κυρίως πεζογραφικό.
Γεννημένη το 1920 στην Πάτρα, με σπουδές στη Nομική Σχολή του Πανεπιστημίου Aθηνών, την οποία δεν ολοκλήρωσε, καθώς αφοσιώθηκε στη συγγραφή, πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1945 με το διήγημα «Tο κάστρο» στο περιοδικό «Nέα Eστία».
Mετά τη δημοσίευση κι άλλων διηγημάτων και της πρώτης της νουβέλας «Tο βιβλίο του Γιοχάνες και της Mαρίας», έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από τον Γρηγόριο Ξενόπουλο, ο οποίος μίλησε για ένα γράψιμο «πρωτότυπο, μοντέρνο, υποβλητικό, πηγαίο και αυθόρμητο».
Tο έργο της χαρακτηρίζεται από την έμφαση στην ψυχογραφία και τον συναισθηματικό κόσμο των ηρώων, όπως διαμορφώνονται μέσα στο εκάστοτε κοινωνικό περιβάλλον, και την αγωνιώδη αναζήτηση του νοήματος της ανθρώπινης μοίρας. Eγραψε κυρίως διηγήματα και μυθιστορήματα, αλλά και θεατρικά. Eργα της μεταφράστηκαν σε πολλές ξένες γλώσσες.
H Γαλάτεια Σαράντη τιμήθηκε για το έργο της αρκετές φορές: Mε το βραβείο της Oμάδας των 12, για το μυθιστόρημα «Eπιστροφή» (1953), το β’ Kρατικό Bραβείο Mυθιστορήματος για «Tο παλιό μας σπίτι» (1969), το α’ Kρατικό Bραβείο Διηγήματος για το «Nα θυμάσαι τη Bίλνα» (1973), το Bραβείο του Iδρύματος Oυράνη της Aκαδημίας Aθηνών για το μυθιστόρημα «Pωγμές» (1979) και το Bραβείο Παιδικού Mυθιστορήματος του I. Δ. Kολλάρου για το «Xαράζει η λευτεριά».
- Δήμητρα Pουμπούλα, ΕΘΝΟΣ, 29/12/2009
Αυτή που έσπασε το άβατο της Ακαδημίας
- ΓΑΛΑΤΕΙΑ ΣΑΡΑΝΤΗ: 1920 - 2009
Η Γαλάτεια Σαράντη ανήκε στην παλιά Ελλάδα, στην οποία περίσσευε η προσπάθεια και υπολειπόταν η ευκολία. Τότε, λόγος και πράξη δεν διέφεραν, γιατί το αίτημα δεν ήταν ο εγωισμός της προσωπικής επικράτησης, αλλά η υπεράσπιση της ομαδικότητας. Η πρώτη γυναίκα ακαδημαϊκός (1997) ήταν μία σιωπηλή γυναίκα, η οποία εκτιμούσε το χιούμορ, ζούσε με τη συμπόνια για φίλους και εχθρούς, ενώ δεν ντρεπόταν να δηλώνει θαυμάστρια του Μεγάλου Αλεξάνδρου. «Κατάλοιπο παιδικού θαυμασμού και γιατί ξεπέρασε τα ανθρώπινα όρια», είχε πει σε συνέντευξή της.
«Τα όνειρα, ίσως, είναι ο χώρος και το μέτρο μας», είχε πει η Γαλάτεια Σαράντη κατά την επίσημη είσοδό της στην Ακαδημία Η Γαλάτεια Σαράντη έσβησε μέσα στην αριστοκρατία του πνεύματος, που όταν δεν καταντάει σνομπισμός, έχει μεγάλη χωρητικότητα απέναντι σε όλους και σε όλα. Τα τελευταία χρόνια την τσάκισε η ασθένεια, στερώντας της ό,τι πολυτιμότερο έχει ένας άνθρωπος, την κίνηση. Ο θάνατος ήρθε και τη λύτρωσε σε ηλικία 89 ετών. Η κηδεία της θα γίνει αύριο Τετάρτη, στις 12 το μεσημέρι, από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Μία από τις μεγάλες πολιτιστικές ειδήσεις του 1997 ήταν η είσοδος της Γαλάτειας Σαράντη στην Ακαδημία Αθηνών. Το επί 71 χρόνια απόρθητο για τις γυναίκες ανδροκρατούμενο ίδρυμα, δεχόταν το πρώτο γένους θηλυκού μέλος του. Θα ακολουθήσει, έναν χρόνο μετά, η βυζαντινολόγος Αγγελική Λαΐου, που έφυγε κι αυτή από τη ζωή το 2008, ενώ τη γυναικεία παρέα θα συμπληρώσει με την εκλογή της, το 2002, η ποιήτρια Κική Δημουλά. «Δεν είχα ποτέ τέτοιο κόμπλεξ. Χαίρομαι, βεβαίως, που είμαι η πρώτη γυναίκα που μπαίνει στην Ακαδημία», ήταν τότε η αντίδραση της Γαλάτειας Σαράντη.
Εντυπωσιακή ευρυμάθεια
Εν τούτοις, δεν είναι τυχαίο ότι επέλεξε, κατά την επίσημη είσοδό της στην Ακαδημία, να αποτίσει φόρο τιμής και μνήμης στην πρώτη Ελληνίδα που ασχολήθηκε με την τέχνη του λόγου, τη Ζακυνθινή Ελισάβετ Μουτζάν- Μαρτινέγκου. Η μοναδική γυναίκα ανάμεσα σε άντρες, εντυπωσίασε άπαντες με την απλότητα, τη σαφήνεια και την εντυπωσιακή ευρυμάθειά της, όταν μίλησε με θέμα «Οι λογοτέχνες και ο χρόνος». Επικαλέστηκε αποσπάσματα από κείμενα και στίχους του Καβάφη, της Ντίκινσον, του Παλαμά, του Τόμας Μαν, του Σεφέρη, του Μούζιλ, του Κάλβου, του Πεσόα, του Βιζυηνού και του Κούντερα.
«Τα όνειρα, ίσως, είναι ο χώρος και το μέτρο μας. Κυρίως για μας τους λογοτέχνες, που έχουμε το προνόμιο και την ελευθερία να ονειρευόμαστε. Ουσιαστικά ο λογοτέχνης ζει ορισμένο χρόνο σε μια παράλληλη πραγματικότητα κι αυτή οδηγεί στη δημιουργία έργων τέχνης ή στο τίποτα. Στο τίποτα, που καραδοκεί πάντα», περιέγραψε το στίγμα του συγγραφέα στους σύγχρονους και σ' όλους τους καιρούς.
Η Γαλάτεια Σαράντη αφοσιώθηκε κυρίως στον πεζό λόγο, επιλέγοντας τη στέρεη δομή χωρίς πειραματισμούς. Περιόρισε την εξωτερική δράση των ηρώων της προικοδοτώντάς τους με τον υπαρξιακό τριγμό, όταν η αγωνία ταυτίζεται με την αναζήτηση του νοήματος της ζωής. Πρωίμως, ήδη από το 1947, ο Γρηγόριος Ξενόπουλος είχε διαβλέψει το ταλέντο τής τότε 27χρονης πρωτοεμφανιζόμενης συγγραφέως. Είχε χαρακτηρίσει το γράψιμο της νουβέλας της «Το βιβλίο της Μαρίας και του Γιοχάνες» «πρωτότυπο, μοντέρνο, υποβλητικό, πηγαίο και αυθόρμητο».
Κέρδισε σπουδαία βραβεία
Ο έπαινος του μεγάλου συγγραφέα δεν την ευνούχισε. Αντιθέτως, της έδωσε ώθηση να γράψει διηγήματα, νουβέλες, μυθιστορήματα και βιβλία για παιδιά. Τέσσερα είναι τα βραβεία που απέσπασε: Το μυθιστόρημά της «Επιστροφή» τιμήθηκε με το Βραβείο των Δώδεκα (1953), το «Παλιό μας σπίτι» με το Β' Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος (1969), η συλλογή διηγημάτων «Να θυμάσαι τη Βίλνα» με το Α' Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (1973), το μυθιστόρημα «Ρωγμές» με το Βραβείο Ουράνη (1979) και το «Χαράζει η λευτεριά. Οι μπαρουτόμυλοι της Δημητσάνας» με το Βραβείο Παιδικού Μυθιστορήματος του Ι. Δ. Κολλάρου (1971).
Η Γαλάτεια Σαράντη γεννήθηκε το 1920 στην Πάτρα και σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών χωρίς να την τελειώσει, γιατί ήθελε να αφιερωθεί στη συγγραφή. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα, το 1945, στο περιοδικό «Νέα Εστία», με το διήγημά της «Το κάστρο». Υπήρξε ιδρυτικό μέλος και γενική γραμματέας της Εθνικής Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, γενική γραμματέας της Στέγης Γραμμάτων και Καλών Τεχνών. Επίσης, μέλος της Διοικούσας Επιτροπής του Ιδρύματος Κωστή Παλαμά και του Δ.Σ. της ΕΡΤ, καθώς και εταίρος της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Επί σειρά ετών συμμετείχε στην επιτροπή απονομής των Κρατικών Λογοτεχνικών Βραβείων και εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 6η Μπιενάλε ποιητών στο Βέλγιο (1963).
Πριν από τρία χρόνια, είχε βρεθεί κοντά στα παιδιά, με αφορμή το «Εργαστήρι του συγγραφέα και του εικονογράφου», που οργάνωσε ένα Σάββατο μεσημέρι το «Βιβλιοπωλείον της Εστίας». Απευθυνόμενη στους νέους αναγνώστες, τους είχε εξηγήσει ότι «η δουλειά του συγγραφέα δίνει ελπίδα, χαρές, πίκρες αβάσταχτες, διέξοδο -μήπως προλάβει να γράψει κάτι πρωτότυπο στα τόσα που γράφονται».
Είχε παντρευτεί τον δικηγόρο Σταύρο Πατσούρη, με τον οποίο είχε αποκτήσει δύο γιους.
Monday, December 28, 2009
Πέθανε σε ηλικία 89 ετών η ακαδημαϊκός Γαλάτεια Σαράντη
Η Γαλάτεια Σαράντη σε φωτογραφία του 2002
Πέθανε τη Δευτέρα [28/12/2009] σε ηλικία 89 ετών η λογοτέχνις και ακαδημαϊκός Γαλάτεια Σαράντη. Γεννημένη στην Πάτρα το 1920, ήταν πτυχιούχος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και η πρώτη γυναίκα που εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, το 1997, στην έδρα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Στα ελληνικά γράμματα εμφανίσθηκε το 1945 από το περιοδικό Νέα Εστία, με το διήγημα «Το Κάστρο», ενώ το μυθιστόρημά της «Επιστροφή» τιμήθηκε το 1953 με το «Βραβείο των Δώδεκα». Δύο άλλα βιβλία της Γαλάτειας Σαράντη απέσπασαν βραβεία: «Το παλιό μας σπίτι», το 1969, απέσπασε το β' Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος και το «Να θυμάσαι τη Βίλνα», το 1979 , το α' Κρατικό Βραβείο Διηγήματος. Εξάλλου, η Ακαδημία Αθηνών τής είχε απονείμει το 1979 το Βραβείο Ουράνη για το μυθιστόρημα «Ρωγμές». Κατά καιρούς η Γαλάτεια Σαράντη συνεργάστηκε με την κρατική ραδιοφωνία σε λογοτεχνικές εκπομπές, καθώς και με αρκετά λογοτεχνικά περιοδικά. Είχε παντρευτεί τον δικηγόρο Σταύρο Πατσούρη, με τον οποίο είχε αποκτήσει δύο παιδιά. Η κηδεία της Γαλάτειας Σαράντη θα γίνει την Τετάρτη, στις 12 το μεσημέρι, από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών.
Saturday, May 3, 2008
Γαλάτεια Σαράντη στο «Μονόγραμμα»
Στη συγγραφέα και ακαδημαϊκό Γαλάτεια Σαράντη είναι αφιερωμένη η εκπομπή «Μονόγραμμα». Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1920 και αργότερα εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Αθήνα. Γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου όμως δεν αποφοίτησε καθώς από νεαρή ηλικία αποφάσισε να αφοσιωθεί στη συγγραφή. Εντονη προσωπικότητα και παρουσία στα πνευματικά δρώμενα του τόπου μας, με κοινή αναγνώριση στο έργο της που δικαιώθηκε με την εκλογή της ως πρώτη γυναίκα Ακαδημαϊκός στο ανώτατο πνευματικό ίδρυμα της χώρας μας. Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1945 με τη δημοσίευση του διηγήματος «Το κάστρο» που δημοσιεύτηκε στη «Νέα Εστία» και ακολούθησαν νουβέλες, μυθιστορήματα, διηγήματα και βιβλία για παιδιά. Εργα της μεταφράστηκαν στα αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, ρωσικά, σουηδικά, ουγγρικά, ρουμανικά, πολωνικά και ισπανικά. (Κυριακή, 4/5, ΕΤ1, 19.00)
Subscribe to:
Comments (Atom)