- Διακήρυξη της Αγωνιστικής Παράταξης Ελλήνων Λογοτεχνών - Συνεργαζόμενων για τις εκλογές στην Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών
Για την επιστροφή στο αγωνιστικό παρελθόν της, από το οποίο η Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών έχει ξεκοπεί με ευθύνη της πλειοψηφίας της διοίκησής της, ώστε να συμπαρασταθεί στο λαό και να συμμετάσχει στους αγώνες που ξεδιπλώνονται, παλεύει η Αγωνιστική Παράταξη Ελλήνων Λογοτεχνών - Συνεργαζόμενων (ΑΠΕΛ-Σ), καλώντας τα μέλη του ιστορικού λογοτεχνικού σωματείου να την στηρίξουν στις επερχόμενες εκλογές της 10ης Οκτωβρίου.
Στη διακήρυξή της η παράταξη σημειώνει ότι οι εκλογές στην ΕΕΛ «πραγματοποιούνται σε μια κρίσιμη περίοδο για τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα» από τις «εγκληματικές επιλογές των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, στα πλαίσια της πολιτικής της ΕΕ» που «έχουν οδηγήσει τους εργαζόμενους σε μια πρωτόγνωρη κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση (...) Σε αυτές τις συνθήκες η διαχείριση της τέχνης είναι πλήρως ενταγμένη στην πολιτιστική βιομηχανία, και αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα, ξεφεύγοντας από τον κοινωνικό της ρόλο. Η κυβερνητική πολιτική είναι εναρμονισμένη στους στόχους της ΕΕ για δημιουργία ενιαίας ευρωπαϊκής πολιτιστικής ταυτότητας, ώστε να εξυπηρετηθεί η αγορά. Οι καλλιτέχνες βιώνουν την ανασφάλεια, την ετεροαπασχόληση. Στερούνται το δικαίωμα της δημιουργίας και ταυτόχρονα οι εργαζόμενοι το δικαίωμα της επικοινωνίας με τα αγαθά που παράγει ο πολιτισμός».
Σε άλλο σημείο σημειώνει: «η ΕΕΛ δεν συμμετείχε σε καμιά διαμαρτυρία, καμιά κινητοποίηση, κανέναν αγώνα. Η πλειοψηφία του ΔΣ δε δημοσιοποίησε την απόφαση - ψήφισμα της τελευταίας Γενικής Συνέλευσης ενάντια στο μνημόνιο και τα αντιλαϊκά μέτρα (...) η εταιρία μας έχει ξεκόψει από το αγωνιστικό παρελθόν και την παράδοση που την καταξίωσαν σαν μια μαχόμενη πολιτιστική δύναμη που με το έργο και τη δράση των μελών της ανέδειξε πρότυπα ζωής και αγώνα. Η πολιτική που επέλεξε η πλειοψηφία των τελευταίων ΔΣ έχουν την κύρια ευθύνη».
«Η ΕΕΛ έχει εκφυλιστεί σε έναν υποτυπώδη κύκλο εκδηλώσεων που εξαντλούνται σε ανώφελες συζητήσεις με θέματα που χάνονται στους μαιάνδρους της αυταρέσκειας. Ζητήματα όπως η πολιτική του βιβλίου, η πάλη ενάντια στα εκδοτικά μονοπώλια, η χάραξη ενός άλλου δρόμου ανάπτυξης κίνησης και εμπορίας του βιβλίου με προτεραιότητα τις βιβλιοθήκες στα σχολεία, τις λαϊκές γειτονιές, τους κοινωνικούς φορείς, ζητήματα όπως η ενίσχυση από την πολιτεία των πνευματικών σωματείων και οι συντάξεις των δημιουργών τους, παραμένουν έξω και πέρα από τα προγράμματα των Δ.Σ. και ΕΕΛ».
Η ΑΠΕΛ-Σ δηλώνει ότι «η τέχνη είναι κοινωνικό αγαθό» και παλεύει: Για τον κοινωνικό ρόλο της τέχνης και του καλλιτέχνη. Κατά της εμπορευματοποίησης της τέχνης και του πολιτισμού. Για την ανάπτυξη της καλλιτεχνικής Παιδείας ενταγμένη στο δημόσιο δωρεάν 12χρονο Σχολείο. Για τη δημιουργία προϋποθέσεων για ανεμπόδιστη καλλιτεχνική δημιουργία. Σύνδεση των αγώνων των λογοτεχνών με το λαϊκό κίνημα. Για δημιουργία ενιαίου κρατικού φορέα έκδοσης, προβολής και διακίνησης του ποιοτικού βιβλίου.
Για ενιαίο κρατικό φορέα διαχείρισης των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων. Υπερασπιζόμαστε το αναφαίρετο δικαίωμα του λογοτέχνη να δημιουργεί, να υπερασπίζεται το περιεχόμενο του έργου του. Είμαστε αντίθετοι στη λογική της ιδιοκτησίας και αγοραπωλησίας στα πνευματικά έργα. Για την ίδρυση, επάνδρωση και λειτουργία βιβλιοθηκών σε κάθε λαϊκή γειτονιά και εργατικά σωματεία. Η ανάπτυξη των τεχνών και του πολιτισμού είναι λαϊκό δικαίωμα και πρέπει να χρηματοδοτείται από το κράτος».
Η ΑΠΕΛ-Σ καλεί σε ενίσχυση των δυνάμεών της για επανασύνδεση της ΕΕΛ με τους αγώνες των πολιτιστικών φορέων της χώρας. Αξιοποίηση των μελών της ΕΕΛ σε πολιτιστικές και μορφωτικές εκδηλώσεις σε σχολεία, νεανικά εργαστήρια, Δήμους και λαϊκές γειτονιές. Επανίδρυση της Επιτροπής Ειρήνης της ΕΕΛ. Επαναφορά της Απλής Αναλογικής και της λειτουργίας των παρατάξεων.
Και καταλήγει η ανακοίνωση της ΑΠΕΛ-Σ: «Συστρατευτείτε για μια αλλαγή πλεύσης της ΕΕΛ, συνδεδεμένη με το λαϊκό κίνημα, για να παίζει το ρόλο που έπαιζε την εποχή του Γρ. Ξενόπουλου, του Λ. Κουκούλα , του Μ. Αυγέρη, του Κ. Βάρναλη, της Ελλης Αλεξίου, του Ν. Καζαντζάκη, του Γ. Ρίτσου, του Τ. Αδάμου, του Ζήση Σκάρου, του Αγγελου Σικελιανού και τόσων άλλων μαχητών του πνεύματος. Ο λαός μας περιμένει οι Ελληνες λογοτέχνες να βοηθήσουν με το έργο τους τους αγώνες της εργατικής τάξης ενάντια στην πνευματική και κοινωνική παρακμή. Ας μη τον απογοητεύσουμε αυτές τις τραγικές ημέρες που μας θέλει δίπλα του. Για όλα αυτά ζητούμε τη στήριξή σας για να μπορέσουμε ν' αγωνιστούμε όλοι μαζί για μια ΕΕΛ άξια των παραδόσεών της».
- ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Σάββατο 2 Οχτώβρη 2010
