Αυλαία για τον εκδότη που χάριζε µαντινάδες

• ΚΗΔΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Ο ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗΣ

Ηταν το πρώτο υπόγειο βιβλιοπωλείο στην Ελλάδα αυτό του Μανώλη Μπαρµπουνάκη, στην οδό Αριστοτέλους. Τις σκάλες του (από το 1964) κατέβηκαν δεκάδες συγγραφείς, δηµοσιογράφοι, αναγνώστες. Ο Μανώλης Μπαρµπουνάκης – µορφή και «θεσµός» για την πόλη της Θεσσαλονίκης και το βι βλίο – πέθανε τα ξηµερώµατα της περασµένης Παρασκευής σε ηλικία 78 ετών.

«Εσβησ’ ο λύχνος κι η νυχτιά / µας σκέπασαν σκοτάδια/ ψάχνουµε φως µα πουθενά/ δε δείχνουν τα σηµάδια». Τις µαντινάδες του τις χάριζε σ’ όλους… Και τις φωτογραφίες του (χόµπι των τελευταίων είκοσι και πλέον ετών) µε επώνυµους και µη τις αναρτούσε στους χώρους του βιβλιοπωλείου, δίπλα απ’ τους αγαπηµένους του παπαγάλους που τον συντρόφευαν στο γραφείο του. Το 1959, ο Μανώλης Μπαρµπουνάκης έφτασε στη Θεσσαλονίκη από το Ρέθυµνο. «Γεννήθηκα στο Ρέθυµνο το 1932. Ηµασταν µια οικογένεια µε επτά παιδιά. Από µικρός µου άρεσαν τα βιβλία και ήταν τύχη µου που γνωρίστηκα µε τον Σταύρο Μπίρη. Ετσι άρχισε, το 1958, η σταδιοδροµία µου στα βιβλία. Υστερα από έναν χρόνο – 1959 – οι εκδότες, ο Γκοβόστης και ο Μπίρης µε έστειλαν ως αντιπρόσωπό τους εδώ στη Θεσσαλονίκη... Ανοιξα το πρώτο µου βιβλιοπωλείο το 1964… Στη ζωή µου γνώρισα πολλούς. Αλλους µικρούς κι άλλους µεγάλους. Αλλοι άξιζαν, άλλοι όχι. Αλλοι µε βοήθησαν και µε βοηθάνε, άλλοι το αντίθετο. Αυτά…». Η κηδεία του έγινε το Σάββατο στη Θεσσαλονίκη.
ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010

Τα βιβλία ήταν το σπίτι του

• Εφυγε στα 78 του χρόνια ο βιβλιοπώλης και εκδότης της Θεσσαλονίκης Μανώλης Μπαρμπουνάκης

«Το βιβλίο δεν είναι εμπόρευμα. Είναι μεράκι. Δεν μπορεί να γίνει επικερδής επιχείρηση. Θα σου δώσει μόνο όσα χρειάζεσαι για να ζήσεις. Οποιος περιμένει να βγάλει λεφτά πουλώντας βιβλία, ας κάνει κάτι άλλο».

Αυτό πίστευε ο Μανώλης Μπαρμπουνάκης, που συνέδεσε το όνομά του με το βιβλίο στη Θεσσαλονίκη. Αφησε την τελευταία του πνοή την Παρασκευή το πρωί, στα 78 του χρόνια. Τα 50 απ' αυτά ήταν αφιερωμένα στο βιβλίο. Η κηδεία του έγινε το Σάββατο από την εκκλησία της Νέας Παναγίας.

Γεννήθηκε στις 10 Νοεμβρίου 1932 στα Περιβόλια Ρεθύμνου Κρήτης και το 1959 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ξεκίνησε ως πλασιέ βιβλίων για να γίνει ένα από μεγαλύτερα και παραδοσιακότερα ονόματα στον χώρο του βιβλίου στη Θεσσαλονίκη, με φανατικούς πελάτες και πιστούς φίλους. Το πρώτο του γραφείο ήταν στα Λουλουδάδικα, στη Φραγκίνη 5. Εκεί κοιμόταν τότε. Το επόμενο στην Τσιμισκή 64.

Ανοιξε το πρώτο του βιβλιοπωλείο στην Αριστοτέλους 4, που λειτουργεί ώς σήμερα, και ακολούθησαν δύο ακόμη σε Εγνατία και Μητροπόλεως. Δεν έπαψε, όμως, να αναζητά μεγαλύτερο χώρο. Τον βρήκε στο υπόγειο της οδού Αριστοτέλους 6, όπου άνοιξε το «Κατώι του βιβλίου», από τα γνωστότερα βιβλιοπωλεία της πόλης. Ακολούθησαν το «Σπιτάκι του βιβλίου» (Καρ. Ντηλ 3) και η «Κυψέλη του βιβλίου» (Φραγκίνη 7) για μικρούς αναγνώστες. Συγχρόνως προχώρησε και στην εκδοτική δραστηριότητα.

Βρισκόταν πρωί - βράδυ στο «Κατώι», το πρυτανείο του. Εκεί υποδεχόταν τους φίλους του και κερνούσε τσικουδιά. Ετσι τον ήξερε τον ρόλο του βιβλιοπώλη ο Μ. Μπαρμπουνάκης. Να υποδεχτεί τον αναγνώστη, να τον κεράσει, να του πιάσει κουβέντα. Στο «Κατώι», η αναζήτηση ενός βιβλίου διανθιζόταν από τις φωνές του Κάρλος, του μεγάλου πολύχρωμου παπαγάλου. Υπήρχαν, όμως, και οι γάτες του, που έκοβαν βόλτες στους διαδρόμους. Ο παπαγάλος τον άφησε τον 2001, κι ο Μ. Μπαρμπουνάκης τον αποχαιρέτησε με μια μαντινάδα. Του απέμεινε για παρέα η γάτα του, η Ελένη - όπως έλεγαν και τη μάνα του. Αν και γριά, τον προστάτευε, κοιτώντας καχύποπτα όποιον πλησίαζε...

Οι φιλίες που έκανε τόσα χρόνια, πολλές και σημαντικές. Μενέλαος Λουντέμης, Μάριο Σοάρες, Βασίλης Βασιλικός, Μάνος Κατράκης, που έγινε και κουμπάρος του, ΚΥΡ, Τζένη Καρέζη, Κώστας Καζάκος, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Στέλιος Παπαθεμελής, Χρήστος Σαρτζετάκης, Μαρία Ρεζάν, Γιώργος Ράλλης, Μάριος Πλωρίτης, Ακης Τσοχατζόπουλος, Δημήτρης Κολλάτος, Κώστας Βουτσάς, Δημήτρης Παπαμιχαήλ, Θανάσης Βαλτινός, Μανώλης Ρασούλης, Φρέντυ Γερμανός, Αντώνης Σουρούνης, Μίμης Ανδρουλάκης και πολλοί άλλοι.

Ηταν φίλος και της «Ε». Συχνά τηλεφωνούσε στον Κίτσο Τεγόπουλο για να κάνει παρατηρήσεις και να συζητήσει μαζί του.

• ΣΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 28 Ιουνίου 2010