Γουίλιαμ Φόκνερ: «Έγραψε βιβλία και πέθανε…»

https://www.timesnews.gr

ΟΣΕΣ ζωές και να έχουμε δεν υπάρχει περίπτωση να προλάβουμε να διαβάσουμε τα βιβλία που θα θέλαμε... Και είναι τόσα πολλά. Έρχονται στιγμές που πραγματικά λυπάμαι γιατί νιώθω ακριβώς την πίεση του χρόνου. Μερικές φορές ξαναδιαβάζω βιβλία που αγάπησα κι άλλες ψάχνω να βρω εκείνα που κάποτε σημείωσα μες στο μυαλό μου. Η ανάγνωση είναι ένας τρόπος αναζήτησης του Θεού. Διαβάζεις λέξεις και αναζητείς έναν άλλο δρόμο. Μπορεί να νιώθουμε σε καθημερινή βάση τα ασφυκτικά όρια της γλώσσας, αλλά όταν διαβάζουμε ένα καλό βιβλίο, είναι σα να ξεχυνόμαστε σε καταπράσινα λιβάδια. Ο Φόκνερ είναι ένας από αυτούς τους μεγάλους παραμυθάδες, του οποίου τα βιβλία εξακολουθούν να συναρπάζουν.

Ο ΟΥΙΛΙΑΜ ΦΟΚΝΕΡ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΟΣΕΣ ζωές και να έχουμε δεν υπάρχει περίπτωση να προλάβουμε να διαβάσουμε τα βιβλία που θα θέλαμε... Και είναι τόσα πολλά. Έρχονται στιγμές που πραγματικά λυπάμαι γιατί νιώθω ακριβώς την πίεση του χρόνου. Μερικές φορές ξαναδιαβάζω βιβλία που αγάπησα κι άλλες ψάχνω να βρω εκείνα που κάποτε σημείωσα μες στο μυαλό μου. Η ανάγνωση είναι ένας τρόπος αναζήτησης του Θεού. Διαβάζεις λέξεις και αναζητείς έναν άλλο δρόμο. Μπορεί να νιώθουμε σε καθημερινή βάση τα ασφυκτικά όρια της γλώσσας, αλλά όταν διαβάζουμε ένα καλό βιβλίο, είναι σα να ξεχυνόμαστε σε καταπράσινα λιβάδια.

Τέλος πάντων, ο αμερικανός συγγραφέας Ουίλιαμ Φόκνερ (1897-1962), κορυφαίος δημιουργός, ήθελε να γράψουν στον τάφο του αυτό: «έγραψε βιβλία και πέθανε»! Εάν δεν έχετε διαβάσει κάποιο βιβλίο του, καιρός είναι ν’ αναζητήσετε κάποιο από όσα κυκλοφορούν στην ελληνική γλώσσα. Γι’ αυτό και συγκέντρωσα όλα τα μεταφρασμένα στην καθ’ ημάς γλώσσα για να διευκολύνω τους φίλους.

Ο αμερικανικός Νότος με την πένα του Φόκνερ

Ενας κόσμος βίαιος, χυδαίος, εσωστρεφής και αδυσώπητα σκληρός

• Της Ντορας Mακρη
• Η Καθημερινή, Kυριακή, 5 Iουνίου 2011

• ΟΥΙΛΙΑΜ ΦΟΚΝΕΡ, Ιερό, εκδ. Μεταίχμιο

Σε μια ιδιαίτερα επιμελημένη έκδοση, με σκληρό εξώφυλλο και σε μετάφραση Ιωάννας Καρατζαφέρη, επανεκδίδεται το «Ιερό», ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα και αινιγματικά μυθιστορήματα του Ουίλιαμ Φόκνερ (1897–1962) λόγω του σεξουαλικού του περιεχομένου. (Η προηγούμενη μετάφραση από τους Τάσο Δαρβέρη και Κώστα Νικολαΐδη κυκλοφόρησε με τίτλο «Αδυτο», εκδ. Μέδουσα, 1993.) Ενα αφήγημα του 1931, όπου συνυπάρχουν αιμομικτικοί υπαινιγμοί, βιασμός, λιντσάρισμα και φόνοι φαίνεται να αποκλίνει αισθητά από το φοκνερικό opus, ειδικά αν ληφθεί υπόψη ότι έπεται των «Βουή και αντάρα» (1929) και «Καθώς ψυχορραγώ» (1930), δύο ιδιαίτερα αντιπροσωπευτικών έργων του Αμερικανού συγγραφέα.

Νιώθοντας αυτήν την παραφωνία, ο ίδιος ο Φόκνερ έσπευσε να αποδώσει την ιδέα της συγγραφής του σε οικονομικά κίνητρα, χαρακτηρίζοντάς το potboiler, δηλαδή εμπορικό έργο κατώτερης λογοτεχνικής αξίας. Ωστόσο, οι παρατηρήσεις αυτές αφορούν το αρχικό χειρόγραφο που ο Φόκνερ είχε καταθέσει στον εκδότη του και όχι το τελικό κείμενο. Αν και ο βιασμός της νεαρής Τεμπλ από τον Πάπαϊ και οι φόνοι που ο ίδιος διαπράττει εξακολουθούν να υπάρχουν στην τελική έκδοση, ο Φόκνερ προσθέτει μια σκηνή άγριου λιντσαρίσματος, και κυρίως εστιάζει το ενδιαφέρον του στον ιδεαλιστή ονειροπόλο δικηγόρο Χόρας Μπένμποου, που αν και αποδεικνύεται αδύναμος να υπερασπιστεί τον Λι Γκούντγουιν για ένα φόνο που δεν έκανε, αλλά και να τον σώσει από το εξαγριωμένο πλήθος που τον λιντσάρει, ωστόσο είναι ο μόνος ήρωας που διαθέτει την ικανότητα κριτικού αναστοχασμού σχετικά με την ολοκληρωτική κυριαρχία του κακού.