Η Ανίτα Μπρούκνερ έγραφε αστικές «μπαλάντες» για μοναχικούς ανθρώπους.
Τα βιβλία της Ανίτα Μπρούκνερ είχαν αυτή την απροσδιόριστη αίσθηση ότι τα κατοικούσαν μοναχικοί άνθρωποι. Τα μυθιστορήματά της ήταν περισσότερο σοφά διεσταλμένα διηγήματα, σαν μουσικές δωματίου που ταίριαζαν σε αίθουσες για συμφωνική ορχήστρα. Ο θάνατός της, στα 88 της χρόνια, θυμίζει και πάλι αυτή την αθόρυβη γυναίκα που από τότε που πήρε τον εαυτό της στα σοβαρά (μετά τα 50 της) εργαζόταν μεθοδικά, εμμονικά, εκδίδοντας σχεδόν ένα βιβλίο τον χρόνο. Δημιούργησε μια πινακοθήκη ηρώων που δεν είχαν κανένα δείγμα ηρωικών πράξεων στη ζωή τους, παρά μόνο την επιτυχία του εσωτερικού μονολόγου, των μισοφωτισμένων σχέσεων, της στοχαστικής ενδοσκόπησης και της συχνά, ένεκα όλων αυτών, αδηφάγου προβολής σε ένα μέλλον που απομακρυνόταν.
